Το να περιμένουμε την πολιτική λύτρωση είναι αργή αυτοκτονία

Το να περιμένουμε την πολιτική λύτρωση είναι αργή αυτοκτονία

25 Ιανουαρίου, 2023 0 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:130
Μοίρασέ το

 

Παρ’ όλες τις πολιτικές «μεταρρυθμίσεις» που συζητούνται, η αλήθεια είναι ότι το κράτος στραγγαλίζει σιγά σιγά τη ζωή της κοινωνίας

Κι αν αρκετοί άνθρωποι κάνουν γνωστή την επιθυμία τους για μια ύπαρξη χωρίς κράτος; Κι αν κάνουν γνωστά τα υπέρτατα πλεονεκτήματα μιας κοινωνίας χωρίς κράτος; Κι αν το κράτος αρχίσει τότε να αποδυναμώνεται μέσω της φθοράς στις τάξεις του;

Κι αν ο λαός, υπό τον έλεγχο ενός κράτους που αποδυναμώνεται, απαιτήσει από το κράτος να διαλυθεί πλήρως, ίσως αρνούμενος να πληρώσει φόρους;

Κι αν οι άνθρωποι εγκαταλείψουν τον ρόλο του θύματος και του ζητιάνου επιδομάτων κι αρχίσουν να αναλαμβάνουν την πλήρη ευθύνη για τη ζωή…

 

Η απάντησή μου είναι μόνο μια φωτογραφία… η παρακάτω…

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

Προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα διασκευή άρθρου του George Ford Smith, που δημοσιεύτηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023 από το Mises Institute, Χρόνος ανάγνωσης 4′. Απόδοση στα ελληνικά, Νίκος Μαρής.

 

Η υπ’ αριθμόν ένα απειλή για τη ζωή και την ευημερία μας είναι το κράτος. 

Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Φορτωμένο με δισεκατομμύρια ευρώ, που αποκτήθηκαν μέσω νομιμοποιημένης κλοπής, το κράτος έχει προχωρήσει πέρα από την απλή ανικανότητα και τον τυχοδιωκτισμό: Tώρα συνεργάζεται με άλλα κράτη, για να μειώσει τον πληθυσμό μέσω της κατασκευασμένης κρίσης του Covid.  

Οι κυβερνήσεις τώρα σκοτώνουν τους πολίτες τους…συνειδητά. 

Μια υποθετική ήττα της Νέας Δημοκρατίας από τους Συριζαίους δεν θα μας σώσει. Πόσοι «ριζοσπαστικοί» Συριζαίοι έχουν χαρακτηρίσει την κρίση του Covid ως γενοκτονικό πρόγραμμα; Πόσοι Συριζαίοι εξελέγησαν υποσχόμενοι την εξάλειψη κυβερνητικών προγραμμάτων ή οργανισμών; Πόσοι Συριζαίοι βλέπουν το κράτος, με την εξουσία του να μας εμπλέξει μέχρι και σε πυρηνικό Αρμαγεδδώνα, ως απειλή για τη ζωή μας; 

Πόσο συχνά έχετε ακούσει έναν πολιτικό να ζητά περισσότερη ατομική ελευθερία (για τους πολίτες); 

Να ζητά την κατάργηση του φόρου εισοδήματος; 

Να ζητά να διαλυθεί το κράτος όπως το ξέρουμε και να στηριχτούμε στην ελεύθερη αγορά για την ασφάλεια και την ευημερία μας; 

Κι αν η ζωή μπορούσε πραγματικά να γίνει καλύτερη;
 

Πρέπει να ξεκινήσουμε αναγνωρίζοντας το κράτος ως αυτό που είναι.

 Δείτε το δοκίμιο του Ρόμπερτ Χιγκς «Δέκα λόγοι για να μην καταργήσετε τη δουλεία». 

Να αναγνωρίσουμε ότι η ελευθερία είναι αυτό που θέλουμε, διαφορετικά δεν θα ξέρουμε τι είναι αυτό που αναζητάμε. Το να πιστεύεις στην ελευθερία σημαίνει να πιστεύεις ότι η καλή διακυβέρνηση καταλήγει αναγκαστικά στην απουσία του κράτους. 

Κι αν, όπως έχει γράψει ο Murray Rothbard , το κράτος δεν είναι παρά μια εγκληματική συμμορία, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα είναι στην εξουσία; 

Είναι μήπως τρομακτικό να αναλογιζόμαστε τη ζωή χωρίς το μεγάλο θεό-κράτος; 

Μπορεί ένα οικονομικό σύστημα χωρίς κράτος να παρέχει όλα όσα χρειαζόμαστε; 

Κι αν μπορούσε; 

Τι γίνεται με άλλες ανησυχίες, όπως ο βιολογικός πόλεμος; 

Δεν χρειαζόμαστε ένα κράτος να μας προστατεύει και να μας λέει τι να κάνουμε; 

Κι αν δεν το χρειαζόμαστε; Κι αν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις απειλές μέσω των θεσμών της αγοράς; 

Κι αν το κράτος είναι ασυμβίβαστο με μια ελεύθερη κοινωνία; 

Κι αν οι εθνικές εκλογές, ανεξάρτητα από τους υποψηφίους, καθιστούν αδύνατη μια ελεύθερη κοινωνία; 

Κι αν τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για την εκλογή κομμάτων και πολιτικών όλα αυτά τα χρόνια είχαν επενδυθεί στην οικονομική ανάπτυξη;  

Κι αν μια ελεύθερη κοινωνία (βασισμένη στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα) εμπεριέχει όλα τα απαραίτητα κίνητρα για να αυτοκυβερνηθεί; 

Κι αν μια ελεύθερη κοινωνία είναι το καλύτερο μέσο για την υπεράσπιση της χώρας από ξένες επιθέσεις;

 

Κρατικός Έλεγχος Χρημάτων και Τραπεζών

 

Κι αν μια ελεύθερη κοινωνία παρέχει ένα ασφαλές νομισματικό μέσο συναλλαγών; 

Κι αν η κυβέρνησή μας ποινικοποιήσει την επιλογή του χρήματος από την αγορά, που ιστορικά ήταν χρυσά και ασημένια νομίσματα, ώστε να μπορέσει να επεκτείνει τον έλεγχό της στην ζωή μας; 

Κι αν η κυβέρνησή μας ποινικοποιήσει την επιλογή των χρημάτων της κοινωνίας, ώστε να μπορέσει να ανταμείψει τις προτιμώμενες εκλογικές περιφέρειες μέσω του πληθωρισμού της κεντρικής τράπεζας; 

Κι αν οι κεντρικές τράπεζες δεν μπορούν να σταθούν σε μια ελεύθερη αγορά επειδή χρειάζονται την κρατική υποστήριξη για τη λειτουργία τους; 

Κι αν η «κυβερνητική υποστήριξη» ισοδυναμεί με τη βίαιη απαγόρευση οποιουδήποτε ανταγωνισμού προς την κεντρική τράπεζα ή τα χρήματα που εκδίδει; 

Κι αν η ειρήνη και η ευημερία είναι τα χαρακτηριστικά ενός χρήματος επιλεγμένου από την αγορά, όπως φαίνεται στο τελευταίο μισό του δέκατου ένατου αιώνα; 

Κι αν η ύπαρξη των βαρόνων – ληστών του δέκατου ένατου αιώνα ήταν αποτέλεσμα κυβερνητικών ευνοιών, κι όχι ένα κατηγορητήριο για την ελεύθερη αγορά; 

Κι αν ο πόλεμος, το χρέος και η υποτίμηση του χρήματος είναι τα χαρακτηριστικά του πλασματικού/πληθωριστικού χρήματος της κεντρικής τράπεζας; 

Κι εάν οι τραπεζικές κρίσεις προκύπτουν από την πρακτική της τραπεζικής των κλασματικών αποθεματικών ; 

Κι αν η τραπεζική των κλασματικών αποθεματικών ικανοποιεί τον ορισμό της έννοιας της υπεξαίρεσης, αλλά δεν θεωρείται ως τέτοια νομικά; 

Κι αν οι τράπεζες που ασκούσαν τραπεζικές συναλλαγές με κλασματικά αποθεματικά στράφηκαν προς το κράτος για να δημιουργήσει μια κεντρική τράπεζα για την προστασία τους; 

Κι αν οι τράπεζες που ασκούν τραπεζικές συναλλαγές κλασματικών αποθεματικών μπορούσαν να διωχθούν ποινικά;
 

Κρατικός Έλεγχος της Εκπαίδευσης

Κι αν το κράτος πάρει τον έλεγχο των εκπαιδευτικών θεσμών της χώρας; 

Κι αν οι άνθρωποι διδάσκονται από την πρώτη μέρα ότι το κράτος υπάρχει για να υπερασπίζεται τα φυσικά τους δικαιώματα ως ανθρώπινα όντα; 

Κι αν τα δυσμενή για το κράτος γεγονότα «λευκανθούν» ή εξαιρεθούν από την καταγεγραμμένη ιστορία του; 

Κι αν οι ενήλικες αποδεχτούν την ιδέα ότι το κράτος όπως το ξέρουμε είναι ένα φυσικά εξελισσόμενο κοινωνικό φαινόμενο που προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα υπέρτερα συμφέροντά μας; 

Κι αν η Συνταγματική Συνέλευση κεκλεισμένων των θυρών δεν ήταν ένα βήμα προς την κατεύθυνση της ελευθερίας αλλά μια εξέγερση κατά της ελευθερίας; (Δείτε και αυτό .) 

Κι αν το Σύνταγμα προβλέπει τη διεύρυνση της κυβερνητικής εξουσίας μέσα από διφορούμενες ρητρες, που η ίδια η κυβέρνηση μπορεί να ερμηνεύσει; 

Κι αν το σκεπτικό ότι «το Σύνταγμα δεν αποτελεί δα και σύμφωνο αυτοκτονίας» καθιστά άκυρη τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων σε «έκτακτες καταστάσεις»; 

Κι αν το κράτος είναι προϊόν της εξέλιξης μιας ληστοσυμμορίας που εγκαταστάθηκε μόνιμα σε μια ειρηνική κοινωνία; Κι αν ο επιδρομέας χρησιμοποιούσε την ανωτερότητά του για να εξαναγκάσει τον κατακτημένο σε μια εκβιαστική προστασία; Κι αν επονομαζόταν αυτή η συμμορία των εκβιαστών «κράτος»; 

Κι αν οι Big Tech , Big Pharma , Big Money και άλλες «Μεγάλες» επιρροές αντλούν τη δύναμή τους από τις ευεργεσίες που τους παρέχει το κράτος;
 

Συμπέρασμα 
 

Κι αν αρκετοί άνθρωποι κάνουν γνωστή την επιθυμία τους για μια ύπαρξη χωρίς κράτος; Κι αν κάνουν γνωστά τα υπέρτατα πλεονεκτήματα μιας κοινωνίας χωρίς κράτος; Κι αν το κράτος αρχίσει τότε να αποδυναμώνεται μέσω της φθοράς στις τάξεις του; 

Κι αν ο λαός, υπό τον έλεγχο ενός κράτους που αποδυναμώνεται, απαιτήσει από το κράτος να διαλυθεί πλήρως, ίσως αρνούμενος να πληρώσει φόρους; 

Κι αν οι άνθρωποι εγκαταλείψουν τον ρόλο του θύματος και του ζητιάνου επιδομάτων κι αρχίσουν να αναλαμβάνουν την πλήρη ευθύνη για τη ζωή τους;

***

 

 

Ο George  Ford  Smith  είναι πρώην προγραμματιστής mainframe υπολογιστών, εκπαιδευτής τεχνολογίας και συγγραφέας οκτώ βιβλίων. 

 

Πηγή

Προβολές : 130


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα