Το Σταυροδρόμι της Ιστορίας…. Ανάμεσα στην Σκιά και το Φως.
Προβολές:235
Είναι ώρα να τεθεί το ερώτημα: Ελλάδα ή «Συμμαχίες»;;;.
Η Σύνοψη της Ιδεοφιλοσοφίας:
Στο κέντρο της εικόνας, η λέξη ΠΑΤΡΙΣ είναι το σημείο μηδέν. Είναι η ρίζα που τρέφει το δέντρο της Ελευθερίας.
Η επιλογή της Ουδετερότητας δεν είναι «αποχή», είναι η υπέρτατη πράξη κυριαρχίας.
Είναι η στιγμή που ο Έλληνας παύει να είναι ο «χρήσιμος ηλίθιος» των ξένων και γίνεται ο αρχιτέκτονας του δικού του πεπρωμένου.
Κάποτε πριν πολλά χρόνια, διάβασα κάτι που χαράχτηκε μέσα μου και με σημάδεψε από τα εφηβικά μου χρόνια…
“Άνθρωπος, ονομάζεται η ύπαρξη που τοποθετεί πάνω απ’ αυτή, κάποιο θεό…
ΕΛΛΗΝΑΣ, ονομάζεται ο άνθρωπος που τοποθετεί πάνω απ’ αυτόν την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”!!!
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Αν και πέρασαν πολλές δεκαετίες, μένουν χαραγμένοι και σημάδι στην ψυχή και στο πνεύμα μου, οι στίχοι του ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, από την ΑΝΤΙΓΟΝΗ: “Όποιος πιστεύει ότι υπάρχει όαλλο πολυτιμότερο αγαθό από την Πατρίδα του, αυτός είναι άξιος για την μεγαλύτερη ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ”!!!
Το «Πάν Υπέρ Πατρίδος» δεν είναι σύνθημα, είναι η μοναδική πυξίδα.
Ένας Έλληνας στρατιώτης στέκεται μπροστά στο χάσμα δύο κόσμων:
Αριστερά, η «Συμμαχία»: Η οδός των ξένων σημαιών. Μια επιλογή που οδηγεί στην υποτέλεια, όπου η Ελλάδα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο αλλότριων συμφερόντων, θυσιάζοντας το αίμα των παιδιών της για πολέμους που δεν της ανήκουν.
Δεξιά, η «Ουδετερότητα»: Η οδός της Εθνικής Κυριαρχίας. Η απόφαση να μην γίνει η Πατρίδα μας ούτε θύτης ούτε θύμα στις γεωπολιτικές συγκρούσεις των μεγάλων δυνάμεων.
Πάνω από τον σύγχρονο μαχητή, η σκιά του αρχαίου οπλίτη υπενθυμίζει ότι η Ελευθερία απαιτεί Αρετή και Τόλμη.
Ο Παρθενώνας στο βάθος, λουσμένος στο φως, δεν είναι ένα ερείπιο του παρελθόντος, αλλά ο τελικός προορισμός: μια Πατρίδα όρθια, φωτεινή και ανεξάρτητη.
Η Συμμαχία είναι επιλογή. Η Ουδετερότητα επίσης.
Οι κυβερνήσεις μπορεί να ορκίζονται σε χαρτιά και λυκοφιλίες, αλλά ο Στρατός ορκίζεται στην Πατρίδα.
Όταν οι καιροί απαιτούν να διαλέξεις πλευρό, θυμήσου: Το μονοπάτι της «Συμμαχίας» είναι πολυσύχναστο από εκείνους που φοβούνται. Το μονοπάτι της «Πατρίδος» είναι μοναχικό, αλλά είναι το μόνο που οδηγεί στην αληθινή Ιστορία.
.
.
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς μια γραφιστική σύνθεση· είναι ένας πολιτισμικός καθρέφτης. Κάθε στοιχείο της, λειτουργεί ως σύμβολο που γεφυρώνει το χθες με το σήμερα, την επιφάνεια με την ουσία.
Στα πόδια του στρατιώτη, η αρχαία Περικεφαλαία και το σύγχρονο Κράνος, είναι η Κυτταρική Μνήμη που ριζώνει στο έδαφος.
Η Περικεφαλαία: Συμβολίζει την Αρχέγονη Μνήμη, το DNA που αρνείται να πεθάνει. Είναι η απόδειξη ότι ο σημερινός υπερασπιστής δεν ξεκινά από το μηδέν, αλλά φέρει στις πλάτες του χιλιάδες χρόνια πολεμικής αρετής.
Το γεγονός ότι βρίσκονται δίπλα-δίπλα δηλώνει πως η τεχνολογία αλλάζει, αλλά το Πνεύμα (το Ήθος) του μαχητή παραμένει αναλλοίωτο. Είναι η υπενθύμιση ότι η Πατρίδα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπνέει μέσα από τους αιώνες.
Οι Σημαίες: «Τα Δοκούντα» έναντι της Αλήθειας.
Οι ξένες σημαίες εκατέρωθεν του δρόμου, αντιπροσωπεύουν την Φαινομενική Πραγματικότητα (τα δοκούντα).
Είναι οι πρόσκαιρες γεωπολιτικές ισορροπίες, οι λυκοφιλίες και τα «πρέπει» των διεθνών συμβάσεων. Είναι ο θόρυβος του κόσμου που προσπαθεί να επιβάλει την λήθη.
Απέναντι σε αυτά, ο στρατιώτης κοιτάζει την Ακρόπολη —το σύμβολο της Α-λήθειας (αυτού που δεν πρέπει να ξεχαστεί).
Η αλήθεια δεν βρίσκεται στις σημαίες των άλλων, αλλά στα «σπλάχνα» της γης που πατά. Η καρδιά του χτυπά στο ρυθμό της δικής του ιστορίας, αρνούμενη να γίνει δορυφόρος ξένων συμφερόντων.
Το Φως της Ακρόπολης: Η Ιερή Γεωμετρία.
Ο Παρθενώνας δεν είναι απλώς ένα κτίριο, είναι το σημείο όπου η Γεωπολιτική συναντά την Μεταφυσική. Το φως που αναδύεται από τον Ιερό Βράχο συμβολίζει την γνώση που φωτίζει το σκοτάδι των αδιεξόδων.
Η σκιά του αρχαίου προγόνου στον ουρανό, λειτουργεί ως «Επιτάφιος Λόγος» εν εξελίξει: μια συνεχής εποπτεία που ελέγχει αν ο σύγχρονος Έλληνας θα φανεί αντάξιος της κληρονομιάς του.
Η Σύνοψη της Ιδεοφιλοσοφίας:
Στο κέντρο της εικόνας, η λέξη ΠΑΤΡΙΣ είναι το σημείο μηδέν. Είναι η ρίζα που τρέφει το δέντρο της Ελευθερίας. Η επιλογή της Ουδετερότητας δεν είναι «αποχή», είναι η υπέρτατη πράξη κυριαρχίας. Είναι η στιγμή που ο Έλληνας παύει να είναι ο «χρήσιμος ηλίθιος» των ξένων και γίνεται ο αρχιτέκτονας του δικού του πεπρωμένου.
«Ουκ ελάττω παραδώσω»: Αυτή η δέσμευση, δεν αφορά μόνο τα σύνορα του χάρτη, αλλά τα σύνορα της ψυχής. Η εικόνα φωνάζει ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και στην Ιστορία τους —σε τίποτα λιγότερο, σε τίποτα ξένο.
.
.
«ΟΧΙ» στην πολεμική συμμαχία,
«ΟΧΙ» στην ετερόφωτη εθνική μοίρα,
«ΟΧΙ» στην Ιρανική δολοφονική συνεργία
¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯
Στους καταπιεσμένους πολίτες ενός συστήματος που έχει εκφυλιστεί, επιτρέπεται κάθε λίγα χρόνια να επιλέγουν ποιος συγκεκριμένος εκπρόσωπος της καταπιεστικής τάξης, θα τους εκπροσωπεί και θα τους καταπιέζει.
Αυτή η ανακύκλωση της υποτέλειας, βαφτίστηκε «συμμετοχή», ενώ στην πραγματικότητα είναι η υπογραφή της πολιτειακής και Εθνικής σιωπής.
Είναι μια «ελευθερία» κενή περιεχομένου, που συγκαλύπτει την πραγματική υποταγή σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Ο λαός παραμένει ο διαρκής απών, ενώ οι επιλογές που καθορίζουν την ζωή και τον θάνατό του, λαμβάνονται σε γραφεία μακριά από τα σύνορα της Πατρίδας.
.
Είναι ώρα να τεθεί το ερώτημα: Ελλάδα ή «Συμμαχίες»;;;.
Η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει, πως οι συμμαχίες δεν αποτέλεσαν ποτέ εγγύηση ασφάλειας για το Γένος, αλλά εργαλεία εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων.
Επομένως, καλό θα ήταν πλέον, ΕΣΕΙΣ εκεί στον Στρατό, να συνειδητοποιήσετε ότι η ισχύς των όπλων δεν ανήκει σε ξένα διευθυντήρια, να κοιτάξετε επιτέλους να μας βγάλετε από τις “συμμαχίες” που μας μετατρέπουν σε αναλώσιμα πιόνια και να δηλώσετε την Ελλάδα ΟΥΔΕΤΕΡΗ απέναντι στους πολέμους των άλλων χωρών/κρατών, όπως: Ουκρανία, Ισραήλ, ΗΠΑ κ.ο.κ., διότι η “συμμετοχή” μας δεν αγοράζει ασφάλεια· αγοράζει μόνο εχθρούς, ο λαός ΠΟΤΕ δεν ερωτάται τί θέλει, και η Ιστορία, διδάσκει ότι ειδικά η Ελλάδα, δεν είχε ΠΟΤΕ «φίλους» ή «συμμάχους», παρά μόνο προσωρινούς επικυρίαρχους που χρησιμοποιούν το έδαφός της ως οικόπεδο και τον λαό της ως ασπίδα.
Η ουδετερότητα δεν είναι αδυναμία, είναι η υπέρτατη πράξη εθνικής αυτοσυνειδησίας, επομένως, απαιτούμε απόσυρση από τις πολεμικές εμπλοκές, αποστρατικοποίηση ξένων δυνάμεων με το κλείσιμο των στρατιωτικών τους βάσεων και παύση παραχώρησης του ελληνικού θαλάσσιου και εναέριου χώρου, τα οποία αποτελούν τις προϋποθέσεις για την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας., και πάνω απ’όλα, να βάλετε ως προτεραιότητα την Ασφάλεια της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΩΑΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΑΥΤΗΣ, διότι και τα δυο βρίσκονται στο όριο της οριστικής Ιστορικής εξαφάνισης.
.
Είναι καιρός λοιπόν, να ξαναποκτήσετε την Αμυντική Αυτοπεποίθηση, διότι ο θαλάσσιος και εναέριος χώρος μας δεν είναι διάδρομος για τις επιθετικές ενέργειες τρίτων και κάθε σπιθαμή γης που ελέγχεται από ξένο στρατό, είναι μια τρύπα στην εθνική μας κυριαρχία, επομένως, εάν η επιβίωσή μας απαιτεί την έξοδο από την ‘Ε.Ε.’ και το ‘ΝΑΤΟ’, τότε η επιλογή είναι μονόδρομος: Η Πατρίς υπεράνω θεσμών.
Οι κυβερνήσεις είναι αυτές που ορκίζονται σε πρωτόκολλα και ξεπουλιούνται στις “συμμαχίες” των λεσχών/στοών.
Ο Ελληνικός Στρατός δεν ορκίζεται στις εφήμερες και αναλώσιμες κυβερνήσεις, αλλά στην Πατρίδα και στο Σύνταγμα, κάποιος να σας υπενθυμίσει….
Επομένως, “επίορκος”, δεν γίνεται αυτός που αρνείται να ακολουθήσει τις εντολές των πολιτικών/κυβερνήσεων ή/και των ανωτέρων του, όταν αυτές οδηγούν σε εθνική αυτοκτονία, ή αυτός που αρνείται να υπηρετήσει τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον ή των Βρυξελλών, αλλά αυτός που θέτει τα συμφέροντα των «συμμάχων» πάνω από την ασφάλεια του Γένους και εκείνος που, στο όνομα της ιεραρχίας, δέχεται να γίνει συνεργός στην αποδόμηση του ίδιου του έθνους του.
Η Πατρίδα είναι η μόνιμη αξία, ενώ το πολιτικό σύστημα είναι απλώς η μεταβαλλόμενη μορφή διακυβέρνησης.
Η αληθινή πειθαρχία οφείλεται στην επιβίωση του Γένους, όχι στις διαταγές των υπαλλήλων της παγκοσμιοποίησης.
.
Και τέλος, δεν υπάρχει κάποιο “μάθημα”, “συνταγή” ή “εγχειρίδιο” για την απελευθέρωση από τον ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ, την ΒΙΑ και την ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΤΥΡΑΝΝΙΑ.
Απλά παίρνεις την ανδρεία απόφαση και αρχίζεις την ψυχοσωματική ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ, που γεννιέται μέσα στη δίνη της ιστορικής πίεσης και όπου σε βγάλει…… ο “ηγέτης” θα βρεθεί στην πορεία, διότι οι ηγέτες δεν γεννιούνται στα τηλεοπτικά στούντιο, αλλά σφυρηλατούνται μέσα στην δράση.
Το ΔΕΝΤΡΟ της Ελευθερίας, πρέπει να ποτίζεται από καιρό εις καιρό, με το αίμα των πατριωτών και των τυράννων….
Είναι το φυσικό του «λίπασμα», είναι το αίμα εκείνων που τόλμησαν, διότι η Ελευθερία δεν είναι δώρο, είναι κατάκτηση που απαιτεί διαρκή αναζωογόνηση και δεν παραχωρείται με ψηφίσματα· κατακτάται με ρήξεις… κι έτσι κλείνει ο κύκλος του εκφυλισμού και της παρακμής.
.
.
Δεν ξεχνούμε τον όρκο των αρχαίων Αθηναίων Εφήβων, τον «της Αγραύλου Εφήβων Όρκος», που έμεινε ως η ηθική δέσμευση απέναντι στους προγόνους και στις μελλοντικές γενιές και είναι η βιολογική και πνευματική μας υποχρέωση:
«…Αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων,
και μόνος και μετά πολλών,
και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω,
πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι».
Μτφρ.:
“Θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια,
και μόνος και με πολλούς,
και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη,
αλλά μεγαλύτερη και μαχητικότερη απ’όση θα μου παραδοθεί”.
.
Να παραδώσουμε την Πατρίδα «πλείω δε και αρείω» (μεγαλύτερη και ισχυρότερη). Αν την παραδώσουμε μικρότερη, αν την παραδώσουμε υπόδουλη σε «συμμαχίες» θανάτου, θα είμαστε η γενιά που διέπραξε την έσχατη ύβρη.
Προβολές : 235
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Η αναφορά αυτή υπάρχει σε πολλές διηγήσεις που αποδίδονται στον Άγιο Παΐσιο, ο οποίος έλεγε πως «θα έρθει καιρός που θα ακούτε για πόλεμο και θα τρομάζετε, αλλά δεν θα είναι στην πόρτα σας». Ωστόσο, προειδοποιούσε ότι η οικονομική δοκιμασία και η πνευματική κρίση ίσως φανούν σε κάποιους πιο δύσκολες από το ’40, γιατί τότε ο κόσμος ήταν αγαπημένος, ενώ τώρα ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του.
Ας δούμε όμως την ουσία αυτής της προφητείας για να μη μας πιάνει τρόμος:
Η διαφορά με το ’40: Τότε υπήρχε πείνα επειδή δεν υπήρχαν τρόφιμα (κατοχή). Σήμερα, η προφητεία μιλάει για έναν «πόλεμο» που θα γίνει στα πορτοφόλια μας και στις ψυχές μας – δηλαδή την ακρίβεια και την αποξένωση.
Το πνευματικό μήνυμα: Οι Άγιοι έλεγαν «χειρότερα» όχι για να μας απογοητεύσουν, αλλά για να μας πουν ότι η λύση είναι η επιστροφή στον Θεό και στην αλληλεγγύη. Έλεγαν πως αν ο κόσμος έχει μετάνοια και ομόνοια, ο Θεός «θα μαλακώσει» τα γεγονότα.
Η προστασία της Ελλάδας: Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες προβλέψεις, ο Άγιος Παΐσιος πάντα κατέληγε ότι η Ελλάδα έχει «υψηλή προστασία» και πως μετά την καταιγίδα θα έρθει μια μεγάλη αναλαμπή.
Πρέπει όσους τό λέει ή Ψυχή από τα κόκαλα βγαλμένη νά γίνουμε Μπροστάρηδες και νά μιμηθούν ή νέες γενιές, Αλλά νά Μιν σκεφτόμαστε πίσω τί αφήνουμε ή Αν Αξίζει γιατί Αν κάνουμε σκέψεις τέτοιες ΑΠΟΤΎΧΑΜΕ μόνο Αυτοθυσία αλλιώς Τζιφός.
Το Μήνυμα της Αφύπνισης
«Σε έναν κόσμο που φλέγεται και οι τίτλοι των ειδήσεων μοιάζουν με σελίδες της Αποκάλυψης, η μεγαλύτερη παγίδα δεν είναι ο πόλεμος των όπλων, αλλά ο πόλεμος του φόβου.
Οι Άγιοι δεν μίλησαν για να μας κλειδώσουν στο υπόγειο του πανικού, αλλά για να μας θυμίσουν πως η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους ισχυρούς της γης, αλλά και από μια ανώτερη Πρόνοια. Όταν βλέπεις το χάος να απλώνεται, μην κοιτάς μόνο το “πού θα φτάσει”, αλλά το “πού βρίσκεσαι εσύ”.
Τι να προσέχεις:
Την Πληροφορία: Μην τρέφεις την ψυχή σου με τον τρόμο της τηλεορασηςκαι των επιτηδιων . Η αλήθεια είναι συχνά πιο ήσυχη από τις κραυγές για “πυρηνικά”.
Την Αλληλεγγύη: Όταν η ακρίβεια σφίγγει τη ζώνη, μην κλείνεις την πόρτα σου. Η φτώχεια νικιέται μόνο όταν μοιραζόμαστε το ψωμί, όχι όταν το κρύβουμε.
Την Εσωτερική Ειρήνη: Αν χάσεις την ψυχραιμία σου, έχεις ήδη ηττηθεί. Η Ελλάδα έχει περάσει από πολλές συμπληγάδες και πάντα έβγαινε στο φως, όχι γιατί ήταν η πιο ισχυρή, αλλά γιατί είχε πίστη και φιλότιμο.
Ο κόσμος αλλάζει βίαια, αλλά εσύ μείνε Άνθρωπος. Μην αφήνεις το σκοτάδι των γεγονότων να σβήσει το φως της λογικής και της καρδιάς σου. Η μπόρα θα περάσει· το ζήτημα είναι να μας βρει όρθιους και ενωμένους.»
η ανθρωπιά είναι το μόνο «καταφύγιο» που δεν μπορεί να βομβαρδίσει κανένας πύραυλος. Σε περιόδους τέτοιας αναταραχής, ο ρόλος της Εκκλησίας δεν είναι απλώς τελετουργικός, αλλά βαθιά κοινωνικός και προστατευτικός.
Να πώς πρέπει να σταθεί η Εκκλησία και ο κόσμος σε αυτή την κρίση:
Η Εκκλησία ως Φάρος και Στήριγμα: Η ευθύνη της είναι τεράστια. Πρέπει να βγει μπροστά, όχι με λόγια φόβου, αλλά με έργα αγάπης. Να ανοίξει τις ενορίες της, να ενισχύσει τα συσσίτια και να προσφέρει πνευματική καθοδήγηση που ενώνει αντί να διχάζει. Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν ο λαός πονάει, η Εκκλησία οφείλει να είναι η «μητέρα» που παρηγορεί και προστατεύει τους αδύναμους [14, 15].
Η Ένωση του Κόσμου: Η «εγρήγορση» που αναφέρεις σημαίνει να είμαστε ξυπνητοί. Να μην επιτρέψουμε στον φόβο να μας κάνει εγωιστές. Η δύναμη της Ελλάδας ήταν πάντα η γειτονιά – το να νοιάζεσαι αν ο διπλανός σου έχει ένα πιάτο φαΐ ή αν αντέχει το βάρος της ακρίβειας.
Πνευματική Θωράκιση: Όπως έλεγαν και οι Άγιοι, η μεγαλύτερη προστασία είναι η ενότητα. Αν ο λαός είναι μονιασμένος και η Εκκλησία σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ως αρωγός, τότε καμία κρίση, όσο μεγάλη κι αν είναι, δεν μπορεί να μας λυγίσει.
Το «μαζί» είναι η μόνη λέξη που μπορεί να νικήσει το «χάος». Η Εκκλησία έχει την εντολή να είναι η εγγυήτρια αυτής της ενότητας, θυμίζοντάς μας ότι πάνω από τα συμφέροντα των ισχυρών, υπάρχει η αξία της ψυχής.