Υπάρχουν κάποιες μέρες, που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στην ψυχή, στο πνεύμα και στο σώμα μου… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Γιέ μου, οι σκέψεις μου για σένα, σήμερα που γιορτάζεις…

Υπάρχουν κάποιες μέρες, που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στην ψυχή, στο πνεύμα και στο σώμα μου…
Είναι οι μέρες που έγινα ΜΑΝΑ…
Που έδωσα ανάσα απ’ την ανάσα μου… αίμα από το αίμα μου και ζωή απ’ τη ζωή μου… σ’ εσένα και στον αδελφό σου…
Είσαι το θαύμα Του Θεού, που έρχεται στο ΦΩΣ…
Κι εσύ, διάλεξες τη σημερινή μέρα για να έρθεις στη ζωή…
Δεν έχει σημασία πόσες δεκαετίες μετράς… για μένα είσαι πάντα εκείνο το μικρό πλασματάκι, που πρωτοείδα στη θερμοκοιτίδα και πέρασαν τρεις μέρες για να σε πάρω στην αγκαλιά μου…να σε βάλω στο μέρος της καρδιάς και να κάνω τα χεράκια σου, το πολυτιμότερο κόσμημα στο λαιμό μου…
Πώς να χωρέσουν όλα αυτά τα χρόνια, σε μια αγκαλιά;;;
Θέλουν απέραντους ωκεανούς αγάπης, για ν’ απλωθούν…
Θέλουν να είσαι πάντα με μια προσευχή στα χείλη, μια πίστη στην ψυχή και μια προσευχή…
Είναι εκείνη η μοναδική αίσθηση που νοιώθεις, αγγίζοντας το Θαύμα Του Θεού…
Από την πρώτη σου ανάσα, από το πρώτο σου κλάμα μέχρι σήμερα, για μένα αυτό είσαι…
Το θαύμα της μητρότητας που δίνει ο Θεός…
Στην πιο πλούσια γλωσσα του κόσμου, δεν υπάρχουν λέξεις που να ταιριάζουν για να περιγράψω τα συναισθήματά μου για σένα…
Αν ψάξω στους ήχους, μόνο δυο λέξεις θα βρω… “παιδί μου”…
Αν ψάξω για το χθες, τόσο μακρινό μα και τόσο κοντινό συνάμα, θα βρω στιγμές… θα βρω γέλια μα και μάτια δακρυσμένα… θα βρω αγωνίες που αποτυπώθηκαν με λόγια και πράξεις, αλλά κι αυτές που ποτέ δεν ειπώθηκαν κι έμειναν φυλαγμένες στην ψυχή κι έγιναν σιωπηλή προσευχή..
Με απέραντη τρυφερότητα, άπλωσα γύρω σου το άρωμα της μητρικής αγάπης και μ’ αυτό σε μύρωνα κάθε σου στιγμή…
Σου ‘μαθα τις πρώτες σου λέξεις… σου ψιθύρισα τις πρώτες αιώνιες Αξίες…
Σ’ έναν κόσμο ανελέητο, σου έμαθα ν’ αντέχεις στα δύσκολα… ν’ αγαπάς… να δίνεσαι.. να μοιράζεσαι.. να κοιτάζεις μπροστά.. ν’ αφήνεις τον πόνο σου να εκφράζεται… να χαράζεις δρόμους… τους δικούς σου δρόμους… τα δικά σου μονοπάτια…
Προσπάθησα να σου μάθω, πως δεν μου ανήκεις…πως μόνο στον Θεό ανηκεις και σ’ εσένα…. πως θα σε κοιτώ χωρίς να με βλέπεις… πως θα πονώ για σένα όταν πονάς, χωρίς να μπορείς να δεις τα μάτια μου δακρυσμένα, ούτε την ψυχή μου να ματώνει… πως θα γελώ στη δική σου χαρά…
Ακόμα δεν κατάλαβες πως δεν σε ήθελα αγκιστρωμένο πάνω μου…
Ήθελα να ‘χεις την δική σου περπατισιά, για να ‘σαι ελεύθερος… για να στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις… για να μην νοιώσεις ξεκρέμαστος όταν φύγω…
Ήθελα να ‘μουν απλά το τόξο σου… κι εσύ το βέλος…
Ίσως να μην ήμουν το πρότυπο της μάνας που θάθελες… της μάνας που πάντα θα σε προστατεύει κάτω από τις φτερούγες της…
Ήθελα να έχεις τις δικές σου φτερούγες, για να μπορείς να πετάς με τα δικά σου φτερά…
Να φτιάξεις τα δικά σου πρότυπα..
Για μένα, θα είσαι πάντα το πρώτο πρότυπο της ψυχής μου…
Γιατί η Αγάπη της Μάνας, ξέρει να ζει και στη σιωπή….

Χρόνια Πολλά, ψυχή και άρωμα της ζωής μου..
Χρόνια Πολλά, Φως των ματιών μου..
Χρόνια Πολλά, γιέ μου..
Η μητέρα σου…
Καλλιόπη Σουφλή



Δείτε την ταινία εδώ…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Χρόνια του πολλά κι ευλογημένα!
Και να είσαι κι εσύ κυρία Καλλιόπη καλά να τον καμαρώνεις!
Σ’ ευχαριστώ πολύ… κι αν έχεις παιδιά, ευλογημένα να ειναι…
.
ΑΠΕΙΡΕΣ ΕΥΧΕΣ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΑΙ
ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ Χ’ΑΡΕΣ ΤΟΥ Ύψιστου ΠΑΝΤΑ ΜΑΖ’Ι ΤΟΥ !!!
ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ !!!
.
Σ’ ευχαριστώ… να τον έχει καλά η Παναγιά…