Ψηφίστηκε χθες, εν μέσω απεργίας: Νόμος Κεραμέως για τον εκφοβισμό στα σχολεία εντάσσει τις καταλήψεις στη σχολική βία!

Ψηφίστηκε χθες, εν μέσω απεργίας: Νόμος Κεραμέως για τον εκφοβισμό στα σχολεία εντάσσει τις καταλήψεις στη σχολική βία!

10 Μαρτίου, 2023 7 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:663
Μοίρασέ το

 

Μια ακόμα σημειολογική νομοθέτηση της κυβέρνησης της ΝΔ.

 

 

 

Οι μαθητικές κινητοποιήσεις… σχολική βία!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΙΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ, ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ…

Ρε την ΕΒΡΑΙΑ… πως φιμώνει τις φωνές των νέων παιδιών…

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

Υ.Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΨΗΦΙΣΕ “ΠΑΡΩΝ”…

Ε ΡΕ ΔΟΥΛΕΜΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟ…

Ψηφίστηκε χθες, εν μέσω απεργίας: Νόμος Κεραμέως για τον εκφοβισμό στα σχολεία εντάσσει τις καταλήψεις στη σχολική βία!

 

Χθες, κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης πανελλαδικής κινητοποίησης που έχει συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα, συζητήθηκε στην ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο για τη σχολική βία.

Κάτω από την ομπρέλα του μεγαλόσχημου τίτλου του: «Ζούμε Αρμονικά Μαζί-Σπάμε τη Σιωπή: Ρυθμίσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας και του εκφοβισμού στα σχολεία», η υπουργός Παιδείας παρουσίασε τις πέντε δεσμίδες δράσεων που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο, τονίζοντας ότι «αποτελεί μία ακόμη βολή στη μάχη κατά της σιωπής. Στόχος μας», μας είπε από το βήμα της Βουλής, «είναι να δώσουμε φωνή στα παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με το σχολικό εκφοβισμό και την ενδοσχολική βία, να ενδυναμώσουμε τη σχολική κοινότητα, τοποθετώντας νέα όπλα στη φαρέτρα μας κατά των φαινομένων αυτών, να ενισχύσουμε τους εκπαιδευτικούς και τα στελέχη μας που διαδραματίζουν κομβικό ρόλο. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν αφορά μόνο το θύμα και το θύτη, αφορά την οικογένεια, αφορά την κοινωνία. Μας αφορά όλους».

Πραγματικά πολύ ωραία λόγια και σαφώς αναγκαία η θέσπιση ενός πλαισίου προστασίας της ενδοσχολικής ισότητας και ειρήνης.

Ωστόσο, το εν λόγω νομοσχέδιο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, όπως καταγγέλλει η ΔΟΕ, και επιπλέον κρύβει μέσα στις ρυθμίσεις του και το εξής εξαιρετικό: Μια πρόβλεψη (Β’ μέρος, άρθρο 4) που εντάσσει τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη σχολική βία.

Την ώρα λοιπόν που μαζικά οι μαθητές των σχολείων ολόκληρης της Ελλάδας βρίσκονταν στους δρόμους των πόλεών τους για να διαδηλώσουν για το αυτονόητο, την προστασία των ζωών τους, η υπουργός ζητούσε να ψηφιστεί από το ανώτερο δημοκρατικό όργανο του κράτους -ουσιαστικά- η απαγόρευση των μαθητικών κινητοποιήσεων ως αιτία σχολικής βίας.

Αντιδράσεις

Ο Νίκος Φίλης ζήτησε την απόσυρση της πρόβλεψης λέγοντας ότι αν αυτό γίνει, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξει κατευθύνσεις αυτού του νομοσχεδίου.

«Το νομοσχέδιο αυτό που έχετε την αξίωση να το στηρίξουν και κόμματα της αντιπολίτευσης -αλλά ευτυχώς δεν βρίσκετε ανταπόκριση- συμπεριλαμβάνει τις μαθητικές κινητοποιήσεις σε έναν ευρύ ορισμό για τη σχολική βία» είπε ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και πρόσθεσε, απευθυνόμενος στην Νίκη Κεραμέως: «Ποια η λογική να συμπεριλαμβάνετε στη σχολική βία τις μαθητικές κινητοποιήσεις; Τέτοια συνεννόηση θέλετε;».

Παράλληλα, η ΔΟΕ -Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας- κατήγγειλε ως «ελλιπείς, αποσπασματικές, αναντίστοιχες της σοβαρότητας του φαινομένου» τις ρυθμίσεις και κάλεσε, πριν από την ψήφισή του νομοσχεδίου, μέσω μακροσκελούς ανακοίνωσής της το Υπουργείο Παιδείας, να προχωρήσει σε ουσιαστικό διάλογο με την επιστημονική-εκπαιδευτική κοινότητα ώστε να προκύψει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου σε επίπεδο κοινωνίας, οικογένειας και σχολείου, κάνοντας λόγο για απουσία σύνδεσης των «ορισμών» του φαινομένου με τις επιστημονικές εννοιολογικές προσεγγίσεις.

Τόνισε επιπλέον την προσπάθεια φίμωσης του μαθητικών κοινοτήτων υπογραμμίζοντας: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αναφορά της παραγράφου Δ’ που εντάσσει στον σχολικό εκφοβισμό την “… παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής των μαθημάτων”, η οποία είναι φανερό ότι αποτελεί πολιτική και όχι επιστημονική προσέγγιση αφού, ολοφάνερα, παραπέμπει στο φαινόμενο των καταλήψεων».

Επίσης υπογράμμισε ότι για μια ακόμη φορά, αυτοί που θα επωμισθούν το βάρος της διαχείρισης, των παρεμβάσεων και του συνόλου των επώνυμων αλλά και ανώνυμων καταγγελιών (άρθρα 7, 8 και 9), θα είναι οι εκπαιδευτικοί.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΔΟΕ

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού απασχολεί την εκπαιδευτική κοινότητα εδώ και δεκαετίες και έχει αποτελέσει αντικείμενο μεγάλου κύκλου συζητήσεων, δράσεων των εκπαιδευτικών, ερευνών και νομοθετικών ρυθμίσεων.

Ο όρος «σχολικός εκφοβισμός» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970 και έχει διατυπωθεί με ποικίλους ορισμούς. Η προσπάθεια εννοιολογικής οριοθέτησης του φαινομένου και η πληθώρα των διαφορετικών ορισμών που έχουν δοθεί αποτυπώθηκε στην ομόφωνη «ψήφιση» ενός ορισμού από ομάδα μελετητών στη Διάσκεψη της Ουτρέχτης (1997), όπου ορίστηκε ως «επιβολή της βούλησης ενός μέρους της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε κάποιο άλλο, η οποία οδηγεί στη πρόκληση ζημιάς ή βλάβης και οι μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται είναι η σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, λεκτική βία και ο βανδαλισμός», ενώ τα τελευταία έτη έχει παρουσιαστεί και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός (cyberbullying) που εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους παρενόχλησης μέσω του διαδικτύου.

Ως αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας, το σχολικό περιβάλλον παρουσιάζεται ως μικρογραφία της υπάρχουσας κατάστασης που επικρατεί στην κοινωνία και στον κόσμο των ενηλίκων. Έτσι, η σχολική βία γίνεται κατανοητή ως εκδήλωση του φαινομένου της ευρύτερης κοινωνίας που τροφοδοτεί ή ενισχύει τις αντιθέσεις, τις συγκρούσεις και τις αντιφάσεις μέσα στο σχολείο και στην οργάνωση του (Μαυρογιώργος, 1995).

Αποτελεί κοινό τόπο των επιστημονικών θεωρήσεων του φαινομένου, το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει μια αποτελεσματική του αντιμετώπιση. Ιδιαίτερα σημαντική κρίνεται η πρώιμη παρέμβαση. Η πρόληψη έχει άμεση σχέση με την εξέλιξη του παιδιού και του εφήβου σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο, στην υγεία και την ομαλή του ανάπτυξη. Οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού θα πρέπει να επικεντρώνονται στις επιθετικές συμπεριφορές πριν την εκδήλωση του φαινομένου στο σχολείο, στη βοήθεια στους μαθητές που ενδέχεται να εκδηλώσουν επιθετικές συμπεριφορές καθώς και στην προσπάθεια μείωσης της συχνότητας και της έντασής τους ως ένα ολοκληρωμένο «σχέδιο δράσης».

Η UNESCO, στη μελέτη της για τον ρόλο των εκπαιδευτικών στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της σχολικής βίας δίνει ιδιαίτερο βάρος στον ολιστικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει μια τέτοια πολιτική. Στη σύνοψη της μελέτης αναφέρεται ότι «τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι αποτελεσματικές απαντήσεις στη σχολική βία, συμπεριλαμβανομένου του εκφοβισμού, θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένες ή ολιστικές, δηλαδή να αποτελούνται από συνδυασμό πολιτικών και παρεμβάσεων». Αυτό συνιστά μια απάντηση που «υπερβαίνει το σχολείο» και «θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα ως ένα σύστημα ολικής εκπαίδευσης ή μια προσέγγιση ολόκληρης της εκπαίδευσης». Η ολιστική προσέγγιση στοχεύει στην αλλαγή του κλίματος του σχολείου ώστε να μην αναπαράγεται η βία με την αποτελεσματικότητα πρόληψης και εφαρμογής προγραμμάτων κατά του σχολικού εκφοβισμού να έχει άμεση σχέση με την υιοθέτηση της Κοινωνικής προσέγγισης. Στο πλαίσιο αυτό οι παρεμβάσεις αφορούν όλους τους εμπλεκόμενους. Το σχολείο, την τάξη, τον εκπαιδευτικό, τους μαθητές, τους γονείς, την κοινωνική αντίληψη και τις κοινωνικές σχέσεις. Με την ανάγνωση των 16 άρθρων του νομοσχεδίου καθώς και του τμήματος «Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης» γίνεται πολύ εύκολα αντιληπτό ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν έχει απασχολήσει, κατ’ ελάχιστο, τους συντάκτες.

Από τους ορισμούς, ακόμα, του άρθρου 4, διαπιστώνεται η απουσία σύνδεσης των «ορισμών» του φαινομένου με τις επιστημονικές εννοιολογικές προσεγγίσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αναφορά της παραγράφου «δ» που εντάσσει στον σχολικό εκφοβισμό την «… παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής των μαθημάτων» η οποία είναι φανερό ότι αποτελεί πολιτική και όχι επιστημονική προσέγγιση αφού, ολοφάνερα, παραπέμπει στο φαινόμενο των καταλήψεων.

Στη συνάντηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με την Υπουργό Παιδείας για το συγκεκριμένο ζήτημα (εννοείται ότι κατά την πάγια τακτική της, πραγματοποιήθηκε μετά τη δημόσια ανάρτηση στη διαβούλευση), τονίσαμε, ανάμεσα στα άλλα, ότι: το νομοσχέδιο προκλητικά αγνοεί όλο το πλέγμα των δράσεων που έχουν πραγματοποιηθεί όλα αυτά τα χρόνια από την εκπαιδευτική κοινότητα (πληθώρα προγραμμάτων, παρεμβάσεων και δράσεων από τους συναδέλφους, σύνδεση με το «Παρατηρητήριο για την Πρόληψη της Σχολικής Βίας» που δημιουργήθηκε το 2012 αλλά παραμένει ανενεργό από το 2016 με την ευθύνη του ίδιου του Υ.ΠΑΙ.Θ. παρότι οι δράσεις των εκπαιδευτικών στις τάξεις συνεχίζονται…). Η Υπουργός ανέφερε τον αποσπασματικό χαρακτήρα όλων των παραπάνω και την ως τώρα απουσία πλαισίου με «ύπαρξη μόνο διάσπαρτων διατάξεων» ενώ αντιφάσκοντας και αποδεικνύοντας την έλλειψη ουσιαστικής εμβάθυνσης, στην «Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης» (4) αναφέρεται ότι «ενισχύεται το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της βίας και του εκφοβισμού στα σχολεία».

  • Για μια ακόμη φορά, αυτοί που θα επωμισθούν το βάρος της διαχείρισης, των παρεμβάσεων και του συνόλου των επώνυμων αλλά και ανώνυμων καταγγελιών (άρθρα 7, 8 και 9), θα είναι οι εκπαιδευτικοί (διευθυντής/διευθύντρια, προϊστάμενος/προϊσταμένη του σχολείου και του/της εκπαιδευτικού που θα ορίζεται), δίχως επαρκή επιστημονική στήριξη και με επιβάρυνση των ήδη επιβαρυμένων με ατέλειωτη γραφειοκρατία (εξ αιτίας των συνεχών παράλογων εντολών του διοικητικού μηχανισμού του Υ.ΠΑΙ.Θ.) καθηκόντων τους.
  • Η «ειδική ψηφιακή πλατφόρμα», που στην «Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης» (2) παρουσιάζεται ως «σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο για την πρόληψη και την αντιμετώπιση» (!!!), θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που, υποτίθεται, ότι επιλύει, ιδιαίτερα εξ αιτίας της δυνατότητας υποβολής ανώνυμων καταγγελιών, αφού δεν προβλέπεται καμία προστασία εκπαιδευτικών και μαθητών από, τυχόν, ψευδείς, κακόβουλες αναφορές οι οποίες ενδέχεται να απαιτούν ακόμα και παρεμβάσεις της δικαιοσύνης. Αυτό, σε συνδυασμό με το απαράδεκτο γεγονός ότι συνεχίζει να απουσιάζει η λήψη μέτρων διασφάλισης των εκπαιδευτικών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους (θυμίζουμε ότι το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχει καταθέσει 2 φορές σχετική πρόταση νόμου η οποία έχει αγνοηθεί προκλητικά παρά τις μεγαλόστομες διαβεβαιώσεις των 2 τελευταίων κυβερνήσεων) ενέχει τον κίνδυνο συχνής επανάληψης των φαινομένων όπου εκπαιδευτικοί σύρονται (και αναίτια διασύρονται), στα δικαστήρια, όταν καμία αναφορά δεν υπάρχει στο νομοσχέδιο στο φαινόμενο των εκπαιδευτικών ως αποδεκτών βίας, φαινόμενο που αυξάνεται ανησυχητικά.
  • Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου είναι ανεπαρκείς, με αποσπασματικό χαρακτήρα, αναφορές «τίτλων» στερούμενες ουσιαστικού περιεχομένου, αφού η ανάγνωση, η αιτιολόγηση και αντιμετώπιση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού δεν εδράζεται
  • Στις παιδαγωγικές προσεγγίσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω με αποτέλεσμα, προτεραιότητα να δίνεται στην καταστολή και όχι στην πρόληψη ενώ παντελής είναι η έλλειψη αναφοράς στον σημαντικό ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων για την αποτελεσματική πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου, προφανώς, εξ αιτίας της αντίληψης συγκεντρωτισμού που διαπνέει τη φιλοσοφία της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. για τη λειτουργία του σχολείου.
  • Το νομοσχέδιο φαίνεται να αγνοεί ότι το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού δεν γεννιέται στη σχολική μονάδα αλλά μέσα σε ένα καθορισμένο κοινωνικό πλαίσιο και στην οικογένεια που λειτουργεί μέσα σε αυτό (η Υπουργός απάντησε ότι αυτά ρυθμίζονται με άλλες διατάξεις, σχετικών νόμων…) με αποτέλεσμα να μην προτείνει ουσιαστικά μέτρα παρέμβασης για την ενεργό συμμετοχή των γονέων και της κοινωνίας στην ευαισθητοποίηση για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του φαινομένου. Έτσι, στο νομοσχέδιο δεν αποτυπώνονται δράσεις και θεσμικές πρωτοβουλίες ούτε σε επίπεδο σχολικής μονάδας (π.χ. διακήρυξη του σχολείου ενάντια στη βία με πλαίσιο δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και καθηκόντων για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας, ενεργοποίηση των μαθητών με ανάληψη ρόλου βοήθειας και στήριξης προς τα άλλα μέλη της ομάδας…), ούτε συνεργασίας και ενεργοποίησης των γονέων.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για τη σχολική βία καθώς επίσης τα 28 επιπλέον άρθρα και η πολυτροπολογία δέκα άρθρων για τις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης υπερψηφίστηκε με τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

 

Το ΚΚΕ μαζί με το ΜεΡΑ25 καταψήφισαν το νομοσχέδιο ενώ η Ελληνική Λύση δήλωσε «παρών».

Ο  ΣΥΡΙΖΑ που τάχθηκε κατά των διατάξεων του νομοσχεδίου, δεν ψήφισε, καθώς απέχει από τις κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες.

Διαβάστε ολόκληρο το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας.

Η τροπολογία / προσθήκη της 7ης Μαρτίου.

 

Πηγή

Προβολές : 663


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , , ,

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα