Ψυχρολουσία σε ζωντανή σύνδεση για την κυβέρνηση η «βόμβα» Rubio για Τουρκία – Μέτωπο Καραμανλή, Σαμαρά για τα εθνικά

Η φιέστα για την επίσκεψη του Marco Rubio στην Αθήνα μόλις είχε αρχίσει και η εικόνα της «γεωπολιτικής ψήφου εμπιστοσύνης» προς την Ελλάδα είχε ήδη αρχίσει να χτίζεται, από το Μέγαρο Μαξίμου.
Έως ότου ήρθε η ερώτηση για τα ενεργειακά έργα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Και η απάντηση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών ήταν αρκετή για να προσγειώσει αρκετές προσδοκίες.
Γιατί ο Rubio, ενώ επανέλαβε ότι η Ουάσιγκτον είναι απολύτως προσηλωμένη στην ενεργειακή συνεργασία με την Ελλάδα, έβαλε ταυτόχρονα έναν μεγάλο αστερίσκο.
Υπάρχουν, είπε, έργα που αφορούν «λεπτές καταστάσεις» και εμπλέκουν και άλλες χώρες, παραπέμποντας ευθέως, έστω χωρίς να την κατονομάσει, στην Τουρκία.

Μέσω… ιδιωτικής πρωτοβουλίας!

Η ερώτηση ήταν συγκεκριμένη: μπορεί η Ελλάδα να στηρίζεται στην αμερικανική υποστήριξη για τον κάθετο ενεργειακό διάδρομο, τις γεωτρήσεις της ExxonMobil, τις έρευνες της Chevron νότια της Κρήτης και τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις Ελλάδας – Αιγύπτου και Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ;
Ο Rubio απάντησε ότι η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται άμεσα με την εθνική ασφάλεια και ότι η κρίση με το Ιράν απέδειξε την ανάγκη για διαφοροποιημένες ενεργειακές οδούς.
«Έχουμε μεγάλη αφοσίωση» στην ενεργειακή συνεργασία με την Ελλάδα, είπε, χαρακτηρίζοντας την Αθήνα «εξαιρετικό εταίρο».
Μέχρι εδώ, όλα καλά για την ελληνική πλευρά.
Μετά όμως ήρθε το «αλλά».
Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ σημείωσε ότι ορισμένα από τα έργα αφορούν «λεπτές καταστάσεις» με τη συμμετοχή και άλλων χωρών και πρόσθεσε ότι τέτοια ζητήματα είναι καλύτερο να αντιμετωπίζονται μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας και διπλωματίας και όχι σε μια συνέντευξη Τύπου.
Με απλά λόγια: στήριξη στην ενεργειακή συνεργασία, αλλά όχι λευκή επιταγή στα ζητήματα όπου μπαίνει στο κάδρο η Τουρκία.

Τα καμπανάκια Σαμαρά

Η χρονική συγκυρία δύσκολα περνά απαρατήρητη.
Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την επίσκεψη Rubio ως απόδειξη της αναβαθμισμένης γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδας, ο Αντώνης Σαμαράς, μία ημέρα νωρίτερα, είχε προειδοποιήσει για «σημάδια παρακμής», πολιτικές ευθύνες και εφησυχασμό.
Ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε στο στόχαστρο μια αντίληψη πολιτικής που, όπως υποστήριξε, περιορίζεται στη διαχείριση και στην παραμονή στην εξουσία, επιμένοντας στην ανάγκη επιστροφής των ιδεών, των οραμάτων και της πολιτικής στα εθνικά ζητήματα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε μάλιστα στη Θράκη.
Και το μήνυμα του Σαμαρά κουμπώνει με την κριτική που έχει ασκήσει το προηγούμενο διάστημα στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, την οποία έχει χαρακτηρίσει υποχωρητική απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Στην ευρύτερη γραμμή του έχει ζητήσει ενεργότερη ευρωπαϊκή αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις και «ίδια μέτρα και ίδια σταθμά» για την Τουρκία.

Σκούπα ο… Καραμανλής

Και σαν να μην έφτανε η παρέμβαση Σαμαρά, ήρθε χθες ο Κώστας Καραμανλής από το Πανεπιστήμιο Tsinghua για να ανοίξει μια ακόμη πιο δύσκολη συζήτηση: τι σημαίνει ελληνική εξωτερική πολιτική σε έναν κόσμο που δεν είναι πλέον μονοπολικός;
Ο πρώην πρωθυπουργός υπερασπίστηκε με έμφαση τη στρατηγική επιλογή της ελληνοκινεζικής συνεργασίας και την επένδυση της COSCO στον Πειραιά.
Υπενθύμισε ότι η σχέση Αθήνας – Πεκίνου χτίστηκε ως συνειδητή στρατηγική επιλογή και όχι ως μια συγκυριακή οικονομική συμφωνία.
Το πολιτικό μήνυμα όμως βρίσκεται αλλού.
Ο Καραμανλής περιέγραψε έναν κόσμο πιο ασταθή, πολυπολικό και ανταγωνιστικό, όπου η επιστροφή της realpolitik αλλάζει τα δεδομένα.
Και υπογράμμισε την ανάγκη για «πιο σύνθετη» και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με την Ελλάδα να παραμένει στη Δύση, αλλά ταυτόχρονα να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με άλλες μεγάλες δυνάμεις.

«Βόμβες» για Τουρκία, Κύπρο και Δύση

Ακόμη πιο αιχμηρός έγινε όταν πέρασε στην Τουρκία και στη στάση της Δύσης.
Ο Καραμανλής αναφέρθηκε στις τουρκικές αναθεωρητικές αξιώσεις, στην απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας και στην κατοχή της Κύπρου, θέτοντας το ζήτημα των «δύο μέτρων και δύο σταθμών» της Δύσης.
Παράλληλα, άσκησε κριτική και στη δυτική πολιτική στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι η Δύση δεν είναι άμοιρη ευθυνών για την προηγούμενη προσπάθεια ενσωμάτωσης της Ουκρανίας.
Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό παράδοξο της ημέρας.
Ο Rubio ήρθε στην Αθήνα για να επιβεβαιώσει τη στρατηγική σχέση Ελλάδας – ΗΠΑ, αλλά μπροστά στις κάμερες υπενθύμισε τα όρια της αμερικανικής δέσμευσης όταν στο τραπέζι μπαίνουν τα ευαίσθητα ενεργειακά projects και η Τουρκία.
Ο Σαμαράς μίλησε για εφησυχασμό και ανάγκη πιο αποφασιστικής εθνικής πολιτικής.
Και ο Καραμανλής, λίγες ώρες αργότερα, έβαλε στο κάδρο την ανάγκη πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.
Το Μαξίμου μπορεί να κρατά το θετικό πρόσημο της επίσκεψης Rubio και να επενδύει στη στενή σχέση με την Ουάσιγκτον.

Νέα παρέμβαση

Βέβαια σύμφωνα με πληροφορίες έρχεται και νέο κτύπημα στην δεδομένη εξωτερική πολιτική του Μαξίμου, που έψαχνε επικοινωνιακό…Μεσσία στην Αθήνα με την επίσκεψη Rubio, αλλά μάλλον έπεσε στην «παγίδα» που έστηνε σε άλλους.
Συγκεκριμένα ο Κώστας Καραμανλής ετοιμάζει νέα παρέμβαση προς τα τέλη Οκτωβρίου με θέμα την εξωτερική πολιτική.
Ένα θέμα που «πληγώνει» την κυβέρνηση και αποτελεί εφαλτήριο του εγχειρήματος Σαμαρά.
Βέβαια όλα θα απαντηθούν στο πεδίο και το τι θα γίνει στο τέλος της ημέρας με την πόντιση του καλωδίου στην Κάσο.

Ο Πειραιάρχης