Ο θάνατος μιας καθηγήτριας από εγκεφαλικό, ως αποτέλεσμα συσσωρευμένου bullying, δεν είναι ένα ατυχές περιστατικό. Είναι το τελικό σύμπτωμα μιας κοινωνίας που έχει χάσει την πυξίδα της.
Προβολές:562
Αν ο θάνατος αυτής της γυναίκας δεν μας αναγκάσει να απαιτήσουμε πραγματική προστασία και αξιοπρέπεια μέσα στα σχολεία, τότε είμαστε όλοι συνένοχοι σε ένα έγκλημα που θα επαναληφθεί.
Ο θάνατος μιας καθηγήτριας από εγκεφαλικό, ως αποτέλεσμα συσσωρευμένου bullying, δεν είναι ένα ατυχές περιστατικό. Είναι το τελικό σύμπτωμα μιας κοινωνίας που έχει χάσει την πυξίδα της.
Σήμερα, όλοι δηλώνουν σοκαρισμένοι. Όλοι πέφτουν από τα σύννεφα, λες και η βία στα σχολεία είναι μια ξαφνική καταιγίδα και όχι μια χρόνια διάβρωση.
Ακούμε τη λέξη bullying και το μυαλό μας πάει αυτόματα στους εφήβους.
Εδώ και δεκαετίες, στα θρανία κάθονται παιδιά που έχουν μετατρέψει τη ζωή των εκπαιδευτικών σε μια καθημερινή κόλαση.
Δεν είναι κάτι καινούργιο.
Είναι απλώς κάτι που μάθαμε να το κουκουλώνουμε κάτω από την ταμπέλα της νεανικής ζωηράδας.
Ήδη από τα δικά μας μαθητικά χρόνια, και έχουν περάσει πλέον πάρα πολλές δεκαετίες από τότε, υπήρχαν παιδιά που έκαναν τη ζωή των καθηγητών τους κυριολεκτικά κόλαση.
Δεν πρόκειται λοιπόν για κάτι νέο, αλλά για μια παλιά πληγή που απλώς την αγνοούσαμε συστηματικά, αφήνοντας τους εκπαιδευτικούς μόνους τους απέναντι στην επιθετικότητα.
Στη σημερινή πραγματικότητα, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά και λόγω της στάσης των γονέων.
Ως μητέρα πλέον, βλέπω τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι γονείς όταν οι δάσκαλοι ή οι καθηγητές κάνουν την παραμικρή παρατήρηση στα παιδιά τους.
Αντί για συνεργασία, ο εκπαιδευτικός δέχεται επίθεση, καθώς πολλοί γονείς επιλέγουν να μεγαλώνουν τα βλαστάρια τους με τέτοιο τρόπο ώστε εκείνα να μην αναλαμβάνουν ποτέ την ευθύνη των πράξεών τους.
Το αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας είναι ο εκπαιδευτικός να βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια αδιέξοδη θέση.
Από τη μία πλευρά, δεν τολμάει πια να δώσει μια αποβολή ή να κάνει μια αυστηρή παρατήρηση, γιατί γνωρίζει ότι θα βρεθεί αμέσως στο στόχαστρο τόσο της διοίκησης όσο και των εξοργισμένων γονέων.
Από την άλλη, έχουμε παιδιά που αποθρασύνονται και γονείς που τα προστατεύουν τυφλά, οδηγώντας σε αυτά τα τραγικά αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα στα σχολεία μας, όπου ένας άνθρωπος φτάνει στο σημείο να πεθάνει από την υπερβολική πίεση και τον εξευτελισμό.
Σημαντικό μερίδιο ευθύνης, όμως, φέρει και η διοίκηση του σχολείου, η οποία πολύ συχνά επιλέγει τον δρόμο της αποσιώπησης και της συγκάλυψης.
Αντί να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας για τον εκπαιδευτικό, η διοίκηση συχνά αγνοεί επιδεικτικά τα περιστατικά βίας, προκειμένου να μη διαταραχθεί η βιτρίνα του ιδρύματος.
Με το να κάνουν τα στραβά μάτια και να υποβαθμίζουν τις καταγγελίες, οι διευθύνοντες ουσιαστικά αφήνουν τον καθηγητή έρμαιο στις ορέξεις του κάθε ταραχοποιού, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ατιμωρησίας όπου το θύμα αισθάνεται ανίσχυρο και ο θύτης παντοδύναμος.
Αυτή η τακτική του να μη βγει τίποτα παραέξω είναι που τελικά δηλητηριάζει την καθημερινότητα στο σχολείο και οδηγεί σε τραγωδίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν υπήρχε στοιχειώδης στήριξη και αξιοπρέπεια.
Αυτή η απώλεια δεν είναι μια άτυχη στιγμή, αλλά η ηχηρή αποτυχία ενός ολόκληρου συστήματος.
Είναι η αποτυχία των γονέων που αρνούνται να θέσουν όρια, των παιδιών που μεγάλωσαν χωρίς την έννοια του σεβασμού, αλλά και της διοίκησης που προτίμησε τη σιωπή από τη σύγκρουση.
Είναι όμως και η πικρή αλήθεια για τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, που συχνά βλέπουν το κακό να συμβαίνει δίπλα τους και δεν μιλούν, είτε από φόβο είτε από αδιαφορία, αφήνοντας έναν άνθρωπο να παλεύει μόνος του με τα θηρία.
Αν ο θάνατος αυτής της γυναίκας δεν μας αναγκάσει να απαιτήσουμε πραγματική προστασία και αξιοπρέπεια μέσα στα σχολεία, τότε είμαστε όλοι συνένοχοι σε ένα έγκλημα που θα επαναληφθεί.
ΣΧΟΛΙΑ
Καποτε χτιστηκε μια παιδεια η οποια παρηγαγε Παιδεια μαλθακη και υπερευαισθητη.
Αυτοι που μεγαλωσαν με αυτη την παιδεια δημιουργησαν σημερα αυτα τα παιδια τα οποια δεν εχουν όρια.
Είναι νομοτελεια… οταν σπερνεις θυελλες θεριζεις καταιγιδες…..
ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΙΣ ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ…….
ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΑ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, Η ΠΤΩΣΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΘΗΚΕ……….
ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΤΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ……ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ;
Ο τσιριζαιος προσκυνημενος ή ο νεοπλουτος λαμογιας νδτης; Ή ο ΠΑΣΟΚ;
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ…….στα γονατα να πεσουμε.
ΣΧΟΛΙΑ
Έχουν μετατραπεί τα παιδιά σε άγρια ζώα που όχι μόνο δεν επιδέχονται μαθήσεως αλλά είναι επικίνδυνα για τους δασκάλους και τους συμμαθητές τους. Συνεχίζουμε έτσι και το τέλος κοντά…!
Παιδοκολακεία, αυτή η μάστιγα. Υπονομεύει όχι μόνον το παρόν το παιδιών αλλά κυρίως το μέλλον τους και δη την δυνατότητά τους να δημιουργούν σχέσεις.
Οι συνάδελφοί σας της ΜΕ όπως και οι εκπαιδευτικοί στο σύνολό τους δεν αντιδρούν σε τίποτα από όλα αυτά που τους σερβίρει η εκπαίδευση τα δέχονται όλα αγογγυστα εδώ και πολλές δεκαετίες …τώρα λοιπόν έχουμε φτάσει όλοι σ αυτό το σημείο ….ας θυμηθούμε όλοι την πρόσφατη μη αντίδραση τους σε υποχρεωτικους εμβολιασμους γελοία μέτρα κατά της πανδημίας ,υποχρεωτική μασκοφορια και γελοία τηλεκπαίδευση (σχολειον ελληνικου )κλπ…
Αξιολόγηση στους γονείς χτες. Δεν κάνουν όλοι για όλα (δεν θα μιλήσω για στείρωση). Από αλήτες γονείς βγαίνουν αλήτες παιδιά. Μόλυνση της κοινωνίας.
Για τους διευθυντές τι να πει κανείς !
Ανθρωπάκια διορισμένα που διεκπεραιώνουν γραφειοκρατικά θέματα ενώ τα σημαντικά τα σπρώχνουν κάτω απ’ το χαλί νομίζοντας έτσι πως κρατούν την ισορροπία και την ηρεμία της σχολικής μονάδας.
Έλα όμως που κάποια στιγμή το σκουπιδαριό κι η μπόχα τους πνίγουν !
Διορισμένοι υπηρέτες ενός σάπιου συστήματος που εφαρμόζουν βάναυσα τις οποιεσδήποτε εγκυκλίους στους συναδέλφους τους ενώ χαϊδεύουν τ αυτιά των νταήδων μαθητών και των γονιών τους.
Το άρθρο του π.δ. 79/17 που προβλέπει αλλαγή περιβάλλοντος σχολικής μονάδας σε παραβατικούς μαθητές δεν το αγγίζουν καν. Είναι σαν να μην υπάρχει για αυτούς.
Μην τυχόν και στενοχωρέσουν τους “άγιους” γονείς.
Οι δε προϊστάμενοι και σχολικοί σύμβουλοι παπαγαλάκια ξεπερασμένων θεωριών που ισχύουν σε σχολεία του Βελγίου, της Ελβετίας κ.α. αλλά όχι στο Ελλαδιστάν.
Ίδιοι και χειρότεροι απ’ τους διευθυντές σε επίπεδο νανίσκων της παιδείας.
Δειλοί, μικροί και λίγοι σαν τους πολιτικάντηδες που προκειμένου να πάρουν ψηφαλάκια βάζουν τους γονείς μέσα στα σχολεία σε σχολικές επιτροπές, σε πλατφόρμες καταγγελιών, σε συλλόγους γονέων που “ελεγχουν’ τον εκπαιδευτικό κλπ. Παθογένεια της δημοκρατίας η πλέμπα να ανακατεύεται παντού προς άγραν ψήφων.
Να αποφασίζει ο κάθε νταής, ο κάθε μπεκρής, ο κάθε αποτυχημένος κομπλεξικός που δεν μπορεί να κουλαντρίσει την οικογένειά του,την πορεία μιας σχολικής μονάδας.
Σημεία των καιρών !
Συμπληρώνοντας το πρώτο μου εξάμηνο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η κυρίαρχη διαπίστωση δεν αφορά το γνωστικό επίπεδο των μαθητών ή τις υλικοτεχνικές υποδομές. Αφορά κάτι πολύ βαθύτερο και πιο επικίνδυνο: τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό σχολείο εκπαιδεύει έμμεσα και υποσυνείδητα τους πολίτες του αύριο στη λογική της συναλλαγής, της ατιμωρησίας και της παράκαμψης των κανόνων.
Ενώ το νομικό πλαίσιο, οι εγκύκλιοι και τα σχετικά ΦΕΚ είναι σαφή ως προς τη λειτουργία των σχολείων, στην πράξη γινόμαστε μάρτυρες μιας συστηματικής «έκπτωσης». Οι κανόνες χρηστής συμπεριφοράς, καθαριότητας και συνέπειας δεν εφαρμόζονται απαρέγκλιτα, αλλά επιλεκτικά.
Η αιτία εντοπίζεται σε μια ιδιότυπη ομηρία των σχολικών διευθύνσεων από την τοπική κοινωνία.
Προκειμένου να αποφευχθεί η σύγκρουση με τους γονείς και κηδεμόνες, οι κανονισμοί χαλαρώνουν εσκεμμένα.
Όταν οι απουσίες δεν καταγράφονται με επιμέλεια, όταν οι υβριστικές συμπεριφορές απέναντι σε καθηγητές μένουν χωρίς τις προβλεπόμενες κυρώσεις και όταν οι φθορές στη δημόσια περιουσία αντιμετωπίζονται με απάθεια, το μήνυμα προς τον μαθητή είναι ξεκάθαρο: «Όλα είναι διαπραγματεύσιμα».
Αυτή η τεχνητή ηρεμία που επιδιώκουν οι σχολικές διευθύνσεις αποτελεί το εύφορο έδαφος για τη διαφθορά. Ο μαθητής εθίζεται από νωρίς στην ιδέα ότι μπορεί να επιτύχει το μέγιστο αποτέλεσμα με τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια, αρκεί να «τα βρει» με την διεύθυνση του σχολείου.
Αυτή η δυναμική μετατρέπει το σχολείο σε ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον για τον εκπαιδευτικό που επιθυμεί να επιτελέσει το λειτούργημά του με αξιοπρέπεια.
Ο ευσυνείδητος καθηγητής καταλήγει να θεωρείται «γραφικός» ή «σκληρός», επειδή απλώς ζητά την τήρηση των προβλεπόμενων, ενώ την ίδια στιγμή οι εφημερίες εκτελούνται συχνά μόνο «στα χαρτιά» για την τυπική κάλυψη της διοίκησης.
Η αποκατάσταση της σχολικής κανονικότητας δεν απαιτεί απαραίτητα νέους νόμους, αλλά την αυστηρή εφαρμογή των υπαρχόντων μέσω συγκεκριμένων τομών.
Απαιτείται η αποσύνδεση των διευθυντών από τοπικά συμφέροντα, ώστε να κρίνονται βάσει της θεσμικής τους συνέπειας και όχι βάσει της δημοτικότητάς τους.
Παράλληλα, η εισαγωγή ψηφιακών συστημάτων (όπως μαγνητική κάρτα εισόδου/εξόδου) για την καταγραφή απουσιών και ποινών, που δεν θα επιδέχονται αναδρομικές παρεμβάσεις, θα περιόριζε το περιθώριο συναλλαγής.
Επιπλέον, είναι αναγκαία η νομική και ψυχολογική θωράκιση των εκπαιδευτικών, ώστε να νιώθουν ότι η Πολιτεία τους στηρίζει απέναντι στον εκφοβισμό γονέων ή μαθητών, ενώ οι εφημερίες πρέπει να μετατραπούν από τυπική αναγραφή σε ουσιαστική εποπτεία με σαφή καταλογισμό ευθυνών.
Σήμερα, η ελληνική εκπαίδευση συντηρείται ακόμα από το μεγάλο πλεόνασμα υποψηφίων εκπαιδευτικών.
Όμως, η ιστορία άλλων χωρών μας προειδοποιεί: όταν ένα επάγγελμα απαξιώνεται ηθικά και μετατρέπεται σε πεδίο ψυχολογικής φθοράς, οι ικανοί υποψήφιοι θα γίνονται ολοένα και πιο δυσεύρετοι.
Αν δεν σταματήσουμε να «εκτρέφουμε» το αυγό του φιδιού μέσα στις σχολικές αίθουσες, σύντομα δεν θα μας λείπουν μόνο οι αξίες, αλλά και οι ίδιοι οι λειτουργοί της παιδείας.
Το στοίχημα δεν είναι πλέον μόνο το βάθος της γνώσης, αλλά το τι άνθρωποι θα βγουν μέσα από ένα σύστημα που σήμερα τους διδάσκει ότι ο νόμος είναι απλώς μια προαιρετική πρόταση.
Προβολές : 562
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Σίγουρα φταίνε κι οι γονείς και όλοι,
ωστόσο ΠΡΩΤΟΣ Μ@Λ@Κ@Σ-ΘΛΙΒΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ είναι ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ κι οι υπόλοιποι καθηγητές, που βλέπαν “μαθητές” να φτύνουν δασκάλα στο πρόσωπο(και τόσα άλλα), και δεν τους απέβαλαν ΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ δια ροπάλου, τηρώντας τους ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΙΣ κανόνες σχολικής και ανθρώπινης συμπεριφοράς,
ακόμα κι αν η ίδια ήταν άβουλη ή φοβισμένη(τέτοιες “ψυχούλες” υπάρχουν πολλές)!…
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ-Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΆΘΛΙΑ ΧΩΡΑ υπάρχουν αρκετά σχολεία “εκκλησίες”,
όπως πχ κάποια ΔΗΜΟΣΙΑ Πειραματικά, Μουσικά, και τα περισσότερα Ιδιωτικά,
όπου οι δάσκαλοι-και κυρίως ο διευθυντής-τηρούν ΑΠΑΡΕΓΚΛΙΤΑ όλους τους υπάρχοντες κανονισμούς,
χωρίς να είναι εγκληματικά αδιάφοροι σε βανδαλισμούς ή κακοποίηση άλλων από ομάδες τραμπούκων(ή εννοείται αδιάφοροι για οποιοδήποτε επίπεδο εκπαίδευσης)!…
ΧΟΥΝΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΞΟΦΛΗΣΕ , ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΤΥΡΑΝΝΙΑ
Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο!
https://www.youtube.com/watch?v=NBjmSGm8Doc
Και βίτσα… από ελιά…
Καλημερα.
Αυτα τα ΜΠΑΣΤΑΡΔΑ πιτσιρικια, γιατι περι ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΠΑΙΔΩΝ προκειται, ειναι ηθικα συνενοχα ΟΛΑ, στο Θανατο της φουκαριάρας καθηγητριας, γιατι ποσο να αντεξει και αυτη;
Ποσο να αντεξει ο Εγκεφαλος με τόόόόσο αγχος και μαρτυριο ψυχολογικα της καθηγητριας;
Καποια στιγμη θα κανει ΜΠΑΜ ο εγκεφαλος απο την πιεση…
Τα πιανεις μετα ενα-ενα αγορια και κοριτσια να τα αρχισεις στις Καρπαζιες και στις σφαλιαρες;
.
Διοτι δεν προκειται για «Ανήλικα», αλλα εδω μιλαμε για «Ενηλικα» ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ του κερατα.
«Ανήλικα» ειναι μονο στον αριθμο ηλικιας και πουθενα αλλου!
Και εμεις καποτε εποχης Γυμνασιου το 1989 καναμε Μ*****κίες, αλλα οχι αυτην την σημερινη καταντια, που τα ΜΠΑΣΤΑΡΔΙΑ απλα αντιγραφουνε οτι εχουν δει στην Ελληνικη ταινια ΡΟΔΑ ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΚΟΠΑΝΑ (την στο Ξύλο).
Για να μη μιλησουμε για τους γονεις τους, που τα εχουν καλομαθει με κινητα πχ IPHONES των 1.500€ και τα ιδια δεν ξερουν ΚΑΝ ΠΩΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΜΕ ΙΔΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΗ, προκειμενου ο γιόκας ή η ψωναρα και φιγουρατζού κορη του Χ γονιού, να εχει ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΙΝΗΤΟ απο τους αλλους και να μοστράρει την υποτιθέμενη Χ οικονομικη κατασταση θελοντας να δειξει οτι προερχεται απο μια ανωτερη βαθμίδα βιοπορισμού σε σχεση με τους υπολοιπους…
Ασε τα Καλοκαιρια οι κοπελιες ειδικα, που ντυνονται σαν Π********κια με προκλητικα Εξωβυζα και εξωκωλα ρουχα/εσωρουχα για να δειξουν οτι και πολυ Μ*******ρες ρε παιδι μου…
Και εχεις το γονιο που αντι να τις μαζεψει, να σου πεταει το γνωστο κλασσικο: «ΑΝ ΔΕ ΤΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΤΩΡΑ, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΑ ΦΟΡΕΣΕΙ;»
Υ.Σ.:
Και θα κλεισω με το αλλο γνωστο και κλασσικο τωρα:
Ρωτησε τα ολα αυτα τα πιτσιρικια, τι ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ την 25η Μαρτιου και 28η Οκτωβριου;
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ τουλαχιστον 8/10.
Αν τα Ρωτησεις ομως κατι ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ για SOCIAL MEDIA…………
(facebook, Instagram, TikTok, Snapchat, Youtube, Threads, Twitter, Live-Streaming, κλπ…)
………….τοτε ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΜΕΣΩΣ!
Και περιμενεις μετα ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ (οταν φυγουνε οι δικες μας γενιές απ’την ζωη) να συνεχισουν να κρατανε μια περηφανη Ελλαδα, και να συνεχιζουν να την δοξαζουν… (γμστ λέμε).
– Αν σαν Συνήγορος του Διαβόλου, εχω σε κατι ΑΔΙΚΟ ή ειμαι ΠΑΡΑΛΟΓΟΣ σε κατι απο τα παραπανω ολα, ας με διορθωσει!
Μακάρι “οι γονείς” αυτών των δυστυχισμένων παιδιών, να είχαν την δική σου συνείδηση…
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΕ’ΣΤΗ,
ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΑΣΜΕΝΗ.ΟΧΙ.
ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ
https://m.youtube.com/watch?v=4C7LAQV-wgA
κωλοπαιδα απ κωλογονεις αο κωλοσπιτα βγικαν αυτα τα κτινοιδη μικρα οντα που οταν μεγαλβσουν θα γιουν ε διναμη δολοωνει με ευλογιες συχανενον γονεων