
Και καθώς οι διαβεβαιώσεις των ηγετών παύουν να καθησυχάζουν τους επενδυτές και η γεωπολιτική αβεβαιότητα κλιμακώνεται, οι αγορές στέλνουν ξεκάθαρο σήμα κινδύνου: το 2008 μπορεί να μην επαναληφθεί αυτούσιο, αλλά ο φόβος μιας νέας κατάρρευσης είναι πλέον πιο ορατός από ποτέ.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον αναλυτή Larry Elliot, τα άσχημα πράγματα συμβαίνουν τον Σεπτέμβριο.
Η Βρετανία εγκατέλειψε τον Κανόνα του Χρυσού τον Σεπτέμβριο του 1931.
Η λίρα εκδιώχθηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών τον Σεπτέμβριο του 1992. Και πριν από 18 χρόνια, αυτή την εβδομάδα, η κατάρρευση της Lehman Brothers βύθισε την παγκόσμια οικονομία σε βαθιά ύφεση.
Αυτόν τον Σεπτέμβριο, συντρέχουν και πάλι λόγοι ανησυχίας.
Υπάρχει ένα παγκόσμιο κύμα πωλήσεων κρατικών ομολόγων.
Υπάρχει η προειδοποίηση των επικεφαλής εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης ότι θα ήταν συνετό να επιβραδυνθεί ο ρυθμός ανάπτυξης του κλάδου τους.
Όλα αυτά μαζί αποτελούν τα συστατικά για έναν ακόμη ταραχώδη Σεπτέμβριο.
Βεβαίως, μπορεί να πρόκειται απλώς για false alarm.
Είναι πιθανό ο φόβος που έχει κυριεύσει σήμερα τις αγορές ομολόγων να περάσει γρήγορα, ιδίως αν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν τελειώσουν σύντομα.
Οι συνεχείς διαβεβαιώσεις από τον Donald Trump ότι σύντομα τα πετρελαιοφόρα θα διέρχονται και πάλι ανεμπόδιστα από τα Στενά του Hormuz έχει περιορίσει την άνοδο των τιμών του αργού πετρελαίου. Η ανάπτυξη δεν έχει πληγεί ιδιαίτερα και, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η τεχνητή νοημοσύνη έχει αποτελέσει μέρος αυτής της ιστορίας.
Υπάρχουν, ωστόσο, ενδείξεις ότι ο πόλεμος στο Ιράν έχει αντίκτυπο, έστω και με μεγαλύτερη χρονική υστέρηση από ό,τι αναμενόταν αρχικά.
Οι αγορές δεν πιστεύουν πλέον τον Trump όταν λέει ότι μια συμφωνία με το Ιράν είναι έτοιμη να κλείσει.
Και παρά το γεγονός ότι οι τιμές του αργού δεν έχουν εκτοξευθεί, το κόστος της βενζίνης και του ντίζελ παραμένει υψηλό, εξαιτίας της έλλειψης δυναμικότητας διύλισης.
Για μήνες, οι τιμές των μετοχών στηρίζονταν στην πεποίθηση ότι δεν υπάρχει ανώτατο όριο στην ανάπτυξη των τεχνολογικών μετοχών, ιδιαίτερα εκείνων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Η θεωρία αυτή δοκιμάζεται πλέον και, από την άποψη της Wall Street, η πρόσφατη παρέμβαση των επικεφαλής εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης ήρθε σε εξαιρετικά ακατάλληλη στιγμή.Αυστηρότερη ρύθμισηΗ απόρριψη από τον Trump της ανάγκης για αυστηρότερη ρύθμιση του κλάδου της τεχνητής νοημοσύνης λέει πολλά.
Αυτό σχετίζεται μόνο εν μέρει με τη μάχη ΗΠΑ-Κίνας για την επικράτηση στον τεχνολογικό πόλεμο.
Οι χρηματοπιστωτικές αγορές φαίνονται πλέον τόσο εύθραυστες όσο οποιαδήποτε άλλη στιγμή από τον Σεπτέμβριο του 2008 και, καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος χρειάζεται να αποτρέψει το ενδεχόμενο να σκάσει η χρηματιστηριακή φούσκα που έχει δημιουργηθεί γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη.
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ ακριβώς.
Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 2026 και του Σεπτεμβρίου του 2008, αλλά υπάρχουν και διαφορές.
Η κατάρρευση του 2008 ήταν αποτέλεσμα της υπερβολικής έκθεσης των τραπεζών στη χρηματοδότηση της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ.
Οι τράπεζες φαίνεται να είναι πολύ λιγότερο εκτεθειμένες αυτή τη φορά και, παρότι ορισμένες από τις επενδύσεις σε τεχνολογικές μετοχές μπορεί να βασίζονταν σε μη ρεαλιστικές παραδοχές σχετικά με τα μελλοντικά κέρδη, είναι σαφές ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει θετικό μακροπρόθεσμο οικονομικό αντίκτυπο, με τρόπο που οι επενδύσεις στην αγορά κατοικίας πριν από το 2008 δεν είχαν.
Ωστόσο, υπάρχουν διδάγματα που πρέπει να αντλήσουμε από τα γεγονότα του 2008.
Ένα ακόμη μεγαλύτερο μάθημα είναι η ανάγκη να ελεγχθεί τι συμβαίνει μετά από μια κατάρρευση. Ήδη υπάρχουν ενδείξεις ότι πολλές κυβερνήσεις δέχονται πιέσεις είτε να αυξήσουν τους φόρους είτε να μειώσουν τις δαπάνες στον προϋπολογισμό τους.
Αυτό θα ήταν αυτοκαταστροφικό, γιατί θα σταματούσε ειδικά τη στρατηγική επανεκβιομηχάνισης της ΕΕ.
Οι άνθρωποι ξεχνούν. Εφησυχάζουν. Παραβλέπουν τις πιέσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες έχουν αφεθεί να γίνουν υπερβολικά μεγάλες και ισχυρές.
Επομένως, παρότι τα πρόσφατα γεγονότα μπορεί να ξεπεραστούν χωρίς σοβαρές συνέπειες, θα ήταν επίσης συνετό να προετοιμαζόμαστε για μια ακόμη κατάρρευση τον Σεπτέμβριο.
Για κάθε ενδεχόμενο.

Γη,χρυσός, ακίνητο , Δεν χάνουν σέ καιρό πολέμου, Άρα Μιν είστε Κλιλιοδουλη τό μυαλό στο φάει ,,μαμ κακά νάνι.
“Αύξηση φόρων ή μείωση δαπανών στον προϋπολογισμό των ευρωπαϊκών κρατών”
Η μείωση αφορά τις κοινωνικές δαπάνες, υγεία, εκπαίδευση, έργα για βελτίωση βιοτικού επιπέδου του λαουτζίκου. ΄Ομως οι αμυντικές δαπάνες, οι στρατιωτικές, αυξάνονται. Σιγά σιγά διαποτίζονται οι λαοί και βομβαρδίζονται για τον επικείμενο Γ΄ παγκόσμιο πόλεμο. Καλλιεργείται συστηματικά το πολεμικό κλίμα και αυτό έχει ξεκινήσει από την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Τότε άρχισε η αδιόρατη και υπαινικτική αναφορά στον πόλεμο. Από τις όικονομικές ρόζ σελίδες του τότε τύπου. Μετά την διάλυση του συμφώνου της Βαρσοβίας, πολλοί πίστευαν ότι θα διελύετο και το ΝΑΤΟ, διότι δεν είχε πλέον λόγο ύπαρξης, καθ’ όσον ο “εχθρός”, ο … κομμουνισμός, είχε ηττηθεί. Θυμάμαι ένα άρθρο σπουδαστών της τότε ΑΣΟΕΕ, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, οι οποίοι τεκμηρίωναν ότι η βιομηχανία των ΗΠΑ, ήδη από τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, είναι κυρίως πολεμική και είναι δύσκολο έως αδύνατο να μεταστραφεί σε άλλη παραγωγή.΄Οσο για το οικονομικό κράχ, άν γίνει, θα λάβει χώρα μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Μία απορία : τα κραχ πώς και ποιοί τα προκαλούν. Προκύπτουν έτσι, ξαφνικά και απροειδοποίητα ή τα προκαλούν άνθρωποι και συμφέροντα και γιατί;