HELIOS – ΜΑΤΙ – ΤΕΜΠΗ… ΤΡΕΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ … ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ… 308 ΑΘΩΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, ΖΗΤΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ…
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ…
ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ…
Γράφει η Καλλιόπη Σουφλή
Όταν έχεις ζήσει στη ζωή σου δυο τραγωδίες που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή σου και άλλαξαν την πορεία και την φιλοσοφία της ζωής σου, τότε ζεις και την τρίτη κατάκαρδα… και πονάς και ουρλιάζεις βουβά για κείνους που χάθηκαν, κι ας μην τους γνώριζες… έγιναν οι δικοί σου ΝΕΚΡΟΙ…
Τότε γονατίζεις και προσεύχεσαι ζητώντας… απαιτώντας πολλές φορές, ΔΙΚΑΙΩΣΗ…
Πριν απο είκοσι ένα χρόνια, έζησα βαθιά στην ψυχή μου, ένα ΕΓΚΛΗΜΑ… μια ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ…
Αυτή στο ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ, με τους 121 νεκρούς της αεροπορικής τραγωδιας HΕLIOS…
Η μυρωδιά του θανάτου έγινε ένα με την ίδια μου την ύπαρξη…
Μόνο όσοι βρεθήκαμε εκεί, στο ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ, μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει ΜΥΡΩΔΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ…
ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΜΗ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ…
ΘΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ…
Και παρ’ όλο που πέρασαν τόσα χρόνια, τίποτα δεν έχει ξεχαστεί και κυρίως δεν έχουν ξεχαστεί ο ανείπωτος πόνος, οι λυγμοί και τ’ αναπάντητα ΓΙΑΤΙ, των συγγενών…
Εικόνες αρχαίας ελληνικής τραγωδιας, που χαράχτηκαν στην ψυχή μου…
Οι παλιοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, θα θυμούνται τα αφιερώματα σ’ εκείνη την τραγωδία που έζησαν από τις πρώτες της στιγμές…
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ…
Μετά, οκτώ χρόνια πριν, ήρθε η επόμενη ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ…
ΤΟ ΜΑΤΙ… ΚΑΙ ΟΙ 120 ΝΕΚΡΟΙ…
Εκατοντάδες ρεπορτάζ, για ένα ΕΓΚΛΗΜΑ που έγινε στον τόπο που ζω…
ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΛΑΒΕ ΥΠΟΨΗ…
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ… ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΚΟΥΚΟΥΛΩΘΗΚΕ… ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΓΙΑΤΙ…
ΜΟΝΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΙΓΟΙ “ΓΡΑΦΙΚΟΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΟΙ”, ΕΡΕΥΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΑΝ ΜΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΜΑΤΙ…
Η “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ”, ΘΕΟΣΤΡΑΒΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΑΠΟΥΣΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ…
Ο ΗΘΙΚΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ…
Σ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ, ΚΑΝΕΙΣ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΘΥΜΑΤΟΣ, ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ…
Κι ύστερα το θανατικό τρίτωσε με την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ… 57 ΝΕΚΡΟΙ …
ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ… 57 ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ, ΠΟΥ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ…
ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ “ΘΥΜΑΤΟΣ”, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ…
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ…
ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ…
ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ Η ΝΕΜΕΣΗ…
ΑΥΤΗ ΝΑ ΚΑΛΕΙΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΟΥΣ…
308 ΝΕΚΡΟΙ, ΖΗΤΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ…
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΝ…
ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Ως ελάχιστο φόρο τιμής και μνήμης στους 308 αδικοχαμένους ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ, το πρόγραμμα των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, διαμορφώνεται διαφορετικά…
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
.
14η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1996!!!
[email protected]
Παρ, 14 Αυγ στις 6:22 μ.μ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ
ΟΔΟΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ, αριθμός
14η Αυγούστου 1996!!!
–
Σήμερα αδελφέ
θα ήθελα να σου χαρίσω την Λευτεριά της Κύπρου,
ως δώρο στην μνήμη σου,
αλλά δυστυχώς τα δικά μου τα «ΘΕΛΩ»,
όπως και η δική σου «ΘΥΣΙΑ» ΕΧΑΘΗΚΑΝ
στην σκοπιμότητα των ΣΧΕΔΙΩΝ
της Νέας Τάξεως και της Παγκοσμιοποιήσεως.
Αδελφέ, δέξου σε παρακαλώ
αυτά τα λίγα λόγια της ψυχής μου, ως δώρο, της τιμής σου.
Για σήμερα, με συγχωρείς, αυτά μονάχα έχω να σου προσφέρω.
Αύριο… Ίσως!!! Ελπίζω!!!
Ακόμα ελπίζω πως θ’ αστράψει ξανά το ΦΩΣ του Ελληνισμού!!!
Ελπίζω αδελφέ, ακόμα ελπίζω!!!
.
.
Ωδή
Μέρα μηδέν τό έλαβες τό μήνυμα εκείνο
τό χαραγμένο στων αλύγιστων ηρώων μας τήν μνήμη
μέ του δίκιου τους τήν λάμψη.
Καί στην ομίχλη απ’ τό χθές, μέσα στην θύμησή σου,
ως σάλπισμα εξέγερσης πελώριο ξεπροβάλει
τής νιότης σου τό όραμα που στένεψε τόν χρόνο.
Ξάφνου η καρδία σου τράνεψε κι απλώνοντας τά χέρια
πλάτυνες τούς ορίζοντες κι ύψωσες στά ουράνια
της σκλάβας Κύπρου τήν κραυγή:
–
« Τούρκε, Αττίλα φονευτή, δέν σου ανήκει τούτ’ η γή! »
Έτσι ενόγαγες εσύ τήν Λευτεριά
κι έγινες θρύλος, ύμνος μας τρανός κι υπόσχεση αντάμα
νά πληρωθεί του έθνους μας το ακριβό τό τάμα.
Κι εμείς, κρατώντας ταπεινά ως μόνο φυλαχτό
τήν καύτρα του τσιγάρου σου που κρέμοταν στά χείλη,
σαν πυροκόκκινη φωτιά σέ Λευτεριάς καντήλι,
ως ακριβό θυμίαμα τήν ώρια θύμησή σου
καί σαν τό θείο άγιασμα τό αίμα της πληγής σου,
παρουσιάζουμε σεμνά τά όπλα της ψυχής
καί σου ευχόμαστε θερμά μ’ ένα λεπτό σιγής:
–
« Καλό ταξίδι Σολωμέ!
–
Πήγαινε στο καλό.
Εμείς σέ συντροφεύουμε μέ ένα ευχαριστώ!
Σ’ ευχαριστούμε όλοι εμείς,
της ελπίδας η γενιά
που κέρδισε μιά ματωμένη σπιθαμή ελευθεριά!
.
Σ’ ευχαριστούμε!
Έχε γειά!»
–
Η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού
δεν ξεσήκωσε τους ραγιάδες.
Ο θάνατός του απέβη άκαρπος.
Ας τον τιμήσουμε εμείς μαζί με τους ήρωές μας
που έπεσαν για την Πατρίδα.
Ηθικό χρέος, ένα αφιέρωμα στη μνήμη του.
Οδυσσέας Τηλιγάδας
Από την ποιητική μου συλλογή «ΚΡΑΥΓΗ»
.
Το Μάτι και η Μάνδρα μαζί