Πρώτα πρέπει να θρηνήσουμε. Εξαιρετικό άρθρο, που μας αφορά όλους.
Η ΘΛΙΨΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΤΟΠΟΥ, ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΗΛΙΚΙΑΣ, ΦΥΛΗΣ, ΓΛΩΣΣΑΣ, ΧΩΡΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ Μ-VOLIAΣΜΟΥ.
ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ.
Πάψαμε ακόμα και να θρηνούμε… και στον θρήνο μας ν’ απλώνουμε τα χέρια σ’ εκείνους που αγαπάμε και μας αγαπούν…
Κι έγινε ο θρήνος προσωπική υπόθεση… και κάπως έτσι παγώνουν οι ψυχές των ανθρώπων…
Εδώ και δυο χρόνια, βιώνουμε απώλειες… απώλειες ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας κατακτημένα με αγώνες και αίμα… απώλειες αγαπημένων μας προσώπων που εμβολιάστηκαν… απώλειες της ίδιας μας της ζωής…
ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΡΗΝΟΥΜΕ… ΟΡΓΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΡΗΝΟΥΜΕ…
ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ… ΚΙ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΑΠΩΝ…
Ίσως είναι η ώρα να το κάνουμε… κι ο θρήνος να αγγίξει τις ψυχές μας και να διαπεράσει όλη μας την ύπαρξη…
Και τότε θα έρθει η αφύπνιση, αλλά με πράξεις… πράξεις ΑΓΩΝΑ.
Καλλιόπη Σουφλή
της JULIE BIRKY
Πριν από περισσότερο από μια δεκαετία, η αδερφή μου έχασε ένα παιδί. Γεννήθηκε νεκρό και μας συνέθλιψε ψυχολογικά.
Μέχρι τότε δεν είχα γνωρίσει εις βάθος τη θλίψη και την απώλεια. [Η αδελφή μου] κάλεσε, λοιπόν, την οικογένεια στο δωμάτιο του νοσοκομείου για να τον δουν, να τον κρατήσουν και να βιώσουν την απώλεια μαζί με εκείνη και τον σύζυγό της.
Τον ονόμασαν Jonan και έθαψαν το σωματάκι του σε ένα μικρό φέρετρο.
Ήταν τόσο δυνατό, ταπεινωτικό και λυπηρό βίωμα, κι ωστόσο, όταν τον σκέφτομαι, χαμογελώ.
Η θλίψη είναι περίπλοκη. Είναι βαθιά προσωπικό θέμα και εκφράζεται διαφορετικά από όλους τους εμπλεκόμενους.
Ωστόσο, όπως πολλά συναισθήματα, η θλίψη είναι καθολική.
Όλοι οι πολιτισμοί σε όλες τις εποχές βιώνουν συναισθήματα θλίψης και απώλειας.
Ενώ διαφορετικές ομάδες ή άτομα εκφράζουν εξωτερικά τη θλίψη και την απώλεια με διάφορους τρόπους, τα ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ.
Επομένως, το να πενθεί κανείς τις απώλειες συλλογικά, είναι μια ανεκτίμητη εμπειρία που δημιουργεί ενσυναίσθηση και συνδέει κοινωνικά. Καθώς η πανδημία φτάνει στο τέλος της, είναι καιρός η κοινωνία να ενωθεί και να θρηνήσει.
Έχοντας υπάρξει θεραπεύτρια ψυχικής υγείας για δώδεκα χρόνια, έχω υποστηρίξει αμέτρητους ανθρώπους στην πορεία τους μέσα από τη θλίψη και την απώλεια.
ΑΝ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΗΤΑΝ ΠΕΛΑΤΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΟΤΑΝ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ, ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΜΟΛΙΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΝΤΟΝΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ, ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ: ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΩ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;
ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ; ΚΑΤΑΡΡΕΩ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ; ΤΙ ΜΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΤΩΡΑ;
εγώ θα της έλεγα: Βίωσες τόση απώλεια. Έδωσες χρόνο στον εαυτό σου να θρηνήσει;
Για να προχωρήσει με υγιή τρόπο, η κοινωνία πρέπει να θρηνήσει για τις πολλές απώλειες των δύο τελευταίων ετών. την απώλεια όσων έχουν πεθάνει με τον Covid, και από τον Covid, και όσων έχουν πεθάνει χωρίς να έχουν καμία σχέση με τον Covid.
Πρέπει να θρηνήσουμε για την χαμένη διάγνωση ενός καρκίνου, για έναν νέο αγώνα που έκανε κάποιος με τον εθισμό, για την νεοδιαγνωσθείσα ψυχική ασθένεια του παιδιού μας.
Χρειαζόμαστε ΧΡΟΝΟ και ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ, ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ, των επιχειρήσεων που έκλεισαν, των ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΠΥ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ, των σχέσεων με τους συναδέλφους που δεν θα επανακτήσουμε , της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και προηγούμενη κατανόηση της υγείας.
Γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, παιδιά, έφηβοι και μέλη της κοινότητας χρειάζονται όλοι χρόνο για να ΘΡΗΝΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΕΟΡΤΑΣΜΩΝ.
Δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε ή να φοβόμαστε να θρηνήσουμε για τη θλίψη που έρχεται με την απομάκρυνση από τα σπίτια που αγαπήσαμε, τα πάρκα και τα θέατρα που δεν θα επισκεφτούμε ξανά, τις καριέρες που αποχαιρετήσαμε και τα ταξιδιωτικά σχέδια που αναβλήθηκαν τόσες φορές που απλώς τα ακυρώσαμε.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ, ΓΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΞΙΑ.
ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣ ΝΑ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟ, ΑΝΤΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΧΩΡΟ ΚΑΤΑΜΕΣΤΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΚΗΔΕΙΕΣ ΜΕ ΚΑΛΥΜΜΕΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΟΠΟΥ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΜΟΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥΣΚΕΥΑΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΑΣ.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΟΣΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ COVID ΚΑΙ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ.
Η ενσυναίσθηση και η συμπόνια χτίζονται όταν συναντιόμαστε με κοινά συναισθήματα ακόμα κι αν οι λόγοι για αυτά τα συναισθήματα διαφέρουν.
Για παράδειγμα, κάποιοι μπορεί να θρηνούν για την απώλεια μιας δουλειάς ή την τελετή αποφοίτησής τους από το κολέγιο, κάποιοι μπορεί να θρηνούν για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ενώ άλλοι θρηνούν για το κλείσιμο μιας επιχείρησης.
Ο λόγος για τα συναισθήματα μπορεί να μην είναι ο ίδιος αλλά το αίσθημα της απώλειας μπορεί να μοιραστεί.
Ακόμη και όσοι από εμάς έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις και αξίες σχετικά με την υγεία, τις μάσκες, την πολιτική, τους περιορισμούς και τη ζωή, μπορούμε να ενωθούμε μέσα από κοινά συναισθήματα όταν θρηνούμε.
Σας ενθαρρύνω να συγκεντρωθείτε στα σπίτια, τις εκκλησίες, τις βιβλιοθήκες ή τα σχολεία σας και ΝΑ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕΤΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΚΑΤΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΕΤΕ ΜΑΖΙ.
ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΣΥΝΔΕΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΚΟΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ, ΘΡΗΝΏΝΤΑΣ Ο ΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ.
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΘΛΙΨΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ της πανδημίας.
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΑΤΟΜΟ ‘Η ΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΟΤΑΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΥΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΒΕΛΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Θυμηθείτε, η θλίψη δεν είναι παραχώρηση του επιχειρήματος της άλλης πλευράς. Ούτε το να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να θρηνεί σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τις πεποιθήσεις μας για το ποιός είναι υπεύθυνος.
Η ΘΛΙΨΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΤΟΠΟΥ, ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΗΛΙΚΙΑΣ, ΦΥΛΗΣ, ΓΛΩΣΣΑΣ, ΧΩΡΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ Μ-VOLIAΣΜΟΥ.
ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ.
– – – – – – – – – – – – – – –
για την συγγραφέα:
Η Julie Penrod Birky είναι κλινική κοινωνική λειτουργός που ειδικεύεται στη θεραπεία διαταραχών συμπεριφοράς για παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Είναι επίσης καθηγήτρια κολεγίου, αναπτύσσει εκπαιδευτικά προγράμματα ψυχικής υγείας και διδάσκει Πρώτες Βοήθειες Ψυχικής Υγείας.
Μετάφραση blümlifee
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
