Ίσως τελικά η ωριμότητα να μην είναι τίποτε άλλο από το να μπορείς να στέκεσαι γυμνός μπροστά στην ίδια σου τη ρωγμή χωρίς να αποστρέφεις το σώμα, χωρίς να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου, χωρίς να κλείνεις το φως που μπαίνει από εκεί.
Προβολές:144
Κι όμως, όταν αρχίζουμε να πλησιάζουμε την πληγή μας, κάτι αλλάζει βαθιά μέσα στο σώμα.
Οι άμυνες κουράζονται.
Οι λέξεις παύουν να είναι επιδέξιες.
Το βλέμμα δεν ξέρει πια να κρύβεται.
Γινόμαστε πιο αληθινοί.
Γιατί η πληγή είναι το σημείο όπου έσπασε η κατασκευή του εαυτού.
Εκεί όπου το “είμαι καλά” δεν άντεξε άλλο.
Εκεί όπου το δέρμα της ύπαρξης άνοιξε και φάνηκε η ωμότητα της ψυχής.
Ο πόνος δεν είναι ψέμα ποτέ.
Μπορεί να παραμορφώνει, να φωνάζει, να καταστρέφει, αλλά δεν προσποιείται.
Ωριμότητα είναι να καταφέρεις να βρεις μέσα σου, την κρυμμένη αρμονία, κι ας είσαι χιλιοπληγιασμένη ψυχή…
Καλλιόπη
Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος ζει ολόκληρος γύρω από την πληγή του χωρίς ποτέ να την αγγίζει.
Σαν να χτίζει σπίτια γύρω από ένα εγκαταλελειμμένο δωμάτιο.
Σαν να μαθαίνει να περπατά προσεκτικά γύρω από ένα σπασμένο γυαλί που κάποτε ήταν η καρδιά του.
Κι όμως, όταν αρχίζουμε να πλησιάζουμε την πληγή μας, κάτι αλλάζει βαθιά μέσα στο σώμα.
Οι άμυνες κουράζονται.
Οι λέξεις παύουν να είναι επιδέξιες.
Το βλέμμα δεν ξέρει πια να κρύβεται.
Γινόμαστε πιο αληθινοί.
Γιατί η πληγή είναι το σημείο όπου έσπασε η κατασκευή του εαυτού.
Εκεί όπου το “είμαι καλά” δεν άντεξε άλλο.
Εκεί όπου το δέρμα της ύπαρξης άνοιξε και φάνηκε η ωμότητα της ψυχής.
Ο πόνος δεν είναι ψέμα ποτέ.
Μπορεί να παραμορφώνει, να φωνάζει, να καταστρέφει, αλλά δεν προσποιείται.
Το χαμόγελο μπορεί να γίνει προσωπείο.
Η ευγένεια μπορεί να γίνει άμυνα.
Η δύναμη μπορεί να γίνει ρόλος.
Ο πόνος όμως όχι.
Ο πόνος είναι πάντα μια ρωγμή που λέει την αλήθεια.
Και κάθε άνθρωπος κουβαλά μία.
Άλλος στο στήθος.
Άλλος στον λαιμό.
Άλλος μέσα στα πλευρά, εκεί όπου η ανάσα μικραίνει όταν θυμάται.
Υπάρχουν πληγές που μοιάζουν με εγκαύματα:
δεν φαίνονται, αλλά το δέρμα θυμάται ποιος το άγγιξε βίαια.
Υπάρχουν πληγές σαν σκισίματα σε παλιό ύφασμα, όσο κι αν τις ράβεις, τις νύχτες ανοίγουν ξανά.
Και υπάρχουν άνθρωποι που έμαθαν να ζουν τόσο καιρό μέσα στο σπάραγμα, ώστε νόμισαν πως αυτή είναι η φυσική μορφή της καρδιάς.
Μα η αλήθεια αρχίζει όταν δεν αποστρέφεις άλλο το βλέμμα.
Όταν κάθεσαι δίπλα στην πληγή σου χωρίς να την αποκαλείς αδυναμία.
Όταν αγγίζεις το τραύμα χωρίς να ζητάς αμέσως να θεραπευτεί.
Όταν λες:
«Ναι, εδώ πονάω».
Και δεν ντρέπεσαι.
Γιατί τότε το σώμα παύει να είναι φυλακή και γίνεται μάρτυρας.
Το δέρμα δεν είναι πια πανοπλία, είναι μνήμη.
Κάθε ουλή ένα μικρό σύμβολο επιβίωσης.
Ένα ιδιότυπο ευαγγέλιο σάρκας.
Ίσως γι’ αυτό οι πιο συγκινητικοί άνθρωποι δεν είναι οι άθραυστοι.
Είναι εκείνοι που ακούς μέσα στη φωνή τους το ελαφρύ τρίξιμο της ρωγμής.
Εκείνοι που αγαπούν με προσοχή επειδή γνώρισαν την απώλεια.
Εκείνοι που αγγίζουν απαλά επειδή κάποτε διαλύθηκαν από ένα άγγιγμα.
Η πληγή δεν μας κάνει όμορφους επειδή πονέσαμε.
Μας κάνει αληθινούς επειδή σταματήσαμε να κρυβόμαστε από το σπάσιμο.
Και ίσως τελικά η ωριμότητα να μην είναι τίποτε άλλο
από το να μπορείς να στέκεσαι γυμνός μπροστά στην ίδια σου τη ρωγμή
χωρίς να αποστρέφεις το σώμα,
χωρίς να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου,
χωρίς να κλείνεις το φως που μπαίνει από εκεί.
Αγγελική Μπολουδάκη
Προβολές : 144
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
