Αλκυόνη Παπαδάκη: «Η αγάπη δεν είναι μπακάλικο»
Και σκέφτομαι μήπως από τη στιγμή που σε μία σχέση ξεκινάω να αναρωτιέμαι πόσα έδωσα, πόσα πήρα, πόσα έκανα, πόσα έκανε, πόσα ένιωσα, πόσα ένιωσε, πόσα σκέφτηκα, πόσα σκέφτηκε, πόσα μου είπε και πόσα είπα, δείχνει τελικά ότι εγώ δεν είμαι ικανοποιημένος, ικανοποιημένη. Μήπως δείχνει ότι τελικά θέλω κάτι άλλο;
Μήπως τελικά αξίζω κάτι άλλο; Σκέψου το.
Ναι… η αγάπη δεν είναι μπακάλικο, αλλά πώς θα τραφεί η ψυχή αν δεν πάρει, αγαπημένη μου Αλκυόνη;
Η αγάπη για να στεριώσει θέλει φροντίδα κι από τις δυο πλευρές…
Η αγάπη, είναι σαν τον μπαξέ με τα λουλούδια…
Αν δεν τον φροντίζουν και οι δυο μπαξεδιάρηδες, θα μαραζώσει και θα πεθάνει…
Αγάπη, σημαίνει δόσιμο… προσφορά… κι από τις δυο πλευρές…
Καλλιόπη
«Η αγάπη δεν είναι μπακάλικο. Να μετράς τι έδωσες εσύ, τι εγώ. Τι ο άλλος. Ή δίνεις από την ψυχή σου και βγάζεις τον σκασμό, ή κάτσε στη γωνίτσα σου και μέτρα τι δεν πήρες» – Αλκυόνη Παπαδάκη
Σκληρά λόγια. Μήπως όμως είναι αληθινά; Και πού βρίσκεται αυτή η χρυσή τομή ανάμεσα σε όσα μας δίνει ο άλλος και σε αυτά που παίρνουμε; Η χρυσή τομή ανάμεσα σε αυτά που θεωρούμε ότι δικαιούμαστε και σε αυτά που ο άλλος βολεύεται να δίνει;
Σε μία συνεδρία μου πριν από μερικές μέρες μου μίλησε ένας θεραπευόμενός μου για τη χρυσή τομή και για την αρμονία, με την οποία αυτή σχετίζεται. Τι μαγική λέξη. Αρμονία.
Στόχος ζωής, στόχος ψυχοθεραπείας, στόχος σχέσης, στόχος του ίδιου μας του εαυτού. Κατάκτηση. Κατάκτηση ζωής.
Αρμονία λοιπόν… στις σχέσεις, στη ζωή. Αρμονία για να μην νιώθουμε ότι οι άλλοι μας εκμεταλλεύονται; Αρμονία για να είμαστε καλά με τον εαυτό μας; Αρμονία για να πετύχουμε κάτι;
Δεν μπορώ όμως να μην αναρωτηθώ: από τη στιγμή που αρχίζεις και αναρωτιέσαι ή αμφισβητείς τον άλλον ή τον εαυτό σου, από τη στιγμή που σκέφτεσαι πόσα δίνεις ή πόσα παίρνεις, δεν χάνεται η αρμονία; Και ποιο είναι αυτό το μαγικό σημείο που χωρίς να χάσεις την αρμονία, προστατεύεσαι, φροντίζεις τον εαυτό σου, διεκδικείς, αλλά και δεν θεωρείσαι δεδομένος ή δεδομένη;
Γιατί τελικά οι άνθρωποι έχουμε μία τάση εύκολα να βολευόμαστε, όπως και εύκολα μετράμε, υπολογίζουμε, περιμένουμε. Αυτές οι προσδοκίες. Να σκέφτομαι λοιπόν όσα έδωσα και όσα πήρα ή όχι; Μήπως είναι μία αυτόματη διαδικασία τελικά;
Και σκέφτομαι μήπως από τη στιγμή που σε μία σχέση ξεκινάω να αναρωτιέμαι πόσα έδωσα, πόσα πήρα, πόσα έκανα, πόσα έκανε, πόσα ένιωσα, πόσα ένιωσε, πόσα σκέφτηκα, πόσα σκέφτηκε, πόσα μου είπε και πόσα είπα, δείχνει τελικά ότι εγώ δεν είμαι ικανοποιημένος, ικανοποιημένη. Μήπως δείχνει ότι τελικά θέλω κάτι άλλο;
Μήπως τελικά αξίζω κάτι άλλο; Σκέψου το.
Ελένη Σολταρίδου - enallaktikidrasi.com
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ΕΓΩ ΑΡΝΗΘΗΚΑ ΓΑΜΟ ΜΕ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΜΕ ΗΘΕΛΕ ΠΟΛΥ, ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΦΤΩΧΟΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕ ΠΟΥΝΕ ΠΡΟΙΚΟΘΗΡΑ, ΟΥΤΕ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΩ ΣΕ “ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ” ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΟΡΑΤΟΤΗΣ ΜΗΔΕΝ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΤΗ, ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΚΑΛΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ???
Εσύ την αγαπούσες;;; Γιατί δεν το γράφεις αυτό…
Όταν έχεις αξιοπρέπεια, δεν γίνεσαι προικοθήρας… Αν η κοπέλλα ήθελε με πράξεις της να σε κλείσει σε χρυσο κλουβί κι εσύ δεν την αγαπούσες, καλά έκανες…
ΒΛΕΠΩ ΕΔΩ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΟΤΙ Ο ΓΑΜΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ “ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ” ΚΑΙ ΞΕΝΕΡΩΝΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ, ΝΑΙ ΥΠΗΡΧΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΚΟΠΕΛΑ, ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΜΠΕΛΑ ΤΟΥ ΠΡΟΙΚΟΘΗΡΑ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΕ ΕΧΩΝΕ Η ΚΟΤΣΟΜΠΟΛΑ ΑΤΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΦΟΒΟΜΟΥΝΑ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΧΕ ΑΥΤΗ ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ, ΔΗΛΑΔΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΑΒΓΑΔΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΒΓΑΙΝΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΣΕ ΕΣΩΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΤΩΧΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΙΛΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ?? ΔΗΛΑΔΗ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΦΥΣΙΚΟ… ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΥΧΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΜΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ…..ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΗΛΑΔΗ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ… ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΟΥΝ “ΚΟΡΟΪΔΟ” ΒΕΒΑΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝ…
ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΣΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ Ο ΚΟΣΜΟς ΟΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΟΝΣΕΡΒΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΟΙΓΕΙς ΤΡΩς ΑΝ ΣΑΡΕΣΕΙ ΤΗ ΠΕΤΑς
Η αγάπη δεν μετράται σε πόσα δίνεις πόσα περνεις…
Έχει καταντίσει ο γάμος επιχείρηση σκέτη…
Εγώ περισσότερα…
Εσύ λιγότερα…
Αγαπάς…
Για αυτό που είναι ο άλλος…
Κι αγκαλιάζεις σκεπάζεις τα πάντα…
Με ειληκρηνη αγάπη…
Δίχως να ζωρίζεσαι…
Αρνητικα και θετικά…
Με πάθος!
Έκτος και αν δεν βλέπεις που πας …
Αλλιως
Δεν είναι αγάπη…
Αλλά συμφέρον…
Ότι έχει ο κάθε ένας δίνει ..
Εκφράζετε σύμφωνα με τον χαρακτήρα του…
Και αυτό το λίγο το απλό… Για έναν μπορεί να είναι ολόκληρος ουρανός…
Δεν σε εκφράζει…;
Τι φιλοδοξίες σου…
Η δεν σου ταιριαζει…
Δεν ξεδιψάς…;
Δεν προχωράς…
Και δεν κορόϊδευεις…
Και μετά λέμε ..
Ήταν τόσο λίγο…
Δεν σου φταίει κανείς…
Μάθε εσύ να αγαπάς…
Σωστά στην βάση…. Στην ουσία…
Με τον τρόπο σου…
Αλλά χωρίς να χάνετε η ουσία της αγάπης…
Η ανιδιοτέλεια…
Και το πάθος…
Βέβαια αν δεν υπάρχει ανταπόκριση καθόλου…
Παρά ξερά … Και κατά κοσμική έννοια αγάπη…
Η δεν μαθαμε να αγαπάμε …
Αλλά περιέχει εγωϊσμο…
Και μετρηματα…
Καλά κρασιά…
Αν ο κάθε ένας προσπαθεί να αγαπά όλο και περισσότερο …
Με πράξεις βέβαιως…
Τότε κάτι γίνετε…
Και αυτός είναι και ο σκοπός του γάμου…
Διαλέγεις αυτόν τον δρόμο…
Για να φτάσουν και οι δύο στην τελείωση…
Και της αγάπης…
Μαθενοντας…
Μέσα από καθημερινές τριβές…
Με τα πάντα…
Δεν θα είναι όλα μέλι γάλα…
Αλλά θα υπάρξουν και αποτυχίες…
Πολλές ..
Δοκιμασίες…
Ανηφορές…κατηφόρες…
Δάκρυα…
Πόνοι…
Δυσκολίες… Κούραση …
Αλλά και χαρές…
Απέραντες …
Έτσι ανεβαινει και η αγάπη…
Τα σκαλοπατια της ολοκλήρωσης…
Και επιβεβαίωσης…
Ότι γνήσια είναι …
Για να γίνονται καλύτεροι…
Μεταξύ τους…
Σαν ένα…
Και μετά στην κοινωνία…
Πολλοί…
Νομίζουν ο γάμος είναι…
Να μας υπηρετούν…
Βλέποντας τον άλλο σαν υπηρέτη…
Για το βολεμα…
Και την κόλα….θρα μας…
Και να καλοπερνάμε…
Χρησημοποιώντας…. εντελώς εμπορικα… Κοσμικα… Εγωϊστικα…
δίχως να μάθαμε να αγαπαμε… το όνομα της αγάπης …
Έτσι όπως μας βολεύει μόνο…
Όπως μας έμαθαν…
Και τα δίκαια μας…
Τρέχα γύρευε…
Αλλά δεν φταίνε τα παιδιά…
Οι μανάδες και οι μπαμπάδες…
Για τους κανακάριδες…
Και τις κανακαρισες…
Και αρχίζουν οι γκρίνιες…
Οι μιζέριες …
Δεν ξέρουμε τι θέλουμε…
Τι είμαστε…
Και τι ζητάμε…
Από την ζωή ..
Και μας φταίνε οι άλλοι πάντα…
Μέγα λάθος…
Πάντα…
Μα πάντα…
Μα πάντα…
Φταίνε και οι δύο…
Για τους λόγους του ο κάθε ένας…
Άλλος πότε περισσότερο…
Και άλλος πότε λιγότερο…
Δεν έχει σημασία…
Και προσθέτουμε βαροι…
Στον Σταυρό μας…
Και μετά κλαταρουμε…
Και τα ρίχνουμε στο Θεό…
Δεν είναι τυχαία 60 και…% διαζύγια…
Πάνδημία Αναπηρίας λέγετε…
Που τόσα χρόνια πολλά πρην…
Στο βιολογικό εργαστήριο σπίτι…
Κοινωνία… Σχολείο… Ήταν όλα για τον π…Τσο…
παίζει και στο ότι μοιράζοντας την καρδιά μας…
Έκτος από το σώμα μας…
Έτσι για την γκαβλα να κρατάμε ένα χεράκι…
Και να αναιβοκατεβαινουμε τον κόσμο…
Σαν γύφτικα σκεπαρνια…
Για να περνάς κοσμικά.
Σαρκικά…καλά…
Και μόλης τελειώνουν τα μέλια…
Πάμε επόμενο…
Σε 5 10 20 συντρόφ/σες../φους…
Μεχρη να καταλάβουμε τι θέλουμε…
Δηλαδή ποτέ… Των ποτών…
Γιατί δεν θα πηγεναμε με τόσους… Μετά…
Και θα φυλαγασταν…
Όχι η δικαιολογίες…
Μα πως θα την..τον.. βρω…
Και μετα σαν στημένες..
Στιμενοι…
Λεμονοκουπες… Η καρδιές…
Πανικόβλητες… Ψάχνουν άρον άρον…
Λόγο ηλικίας…
Να παντρευτούν…
Αφού καλοπερασε…
Φάγαμε…
Υπειαμε…
Βολευτίκαμε…
Δίχος ενωείτε να έχουν κάτι να δώσουν…
Γιατί απλά τα μοίρασαν όλα δεξιά κι αριστερά…
Κρίμα…
Είπα δεν φταίνε τα παιδιά…
Αλλά γονείς σχολεία…
Και τελευταία αυτά…
Και μας βγαίνει το δημογραφικό πρόβλημα…
είμαστε καταδικασμένοι…
Απλά κάποια σαίνια δεν κατάλαβαν τίποτα…
Τι συμβαίνει…
Και άρον άρον τουλάχιστον μια 20πρην να αλλάξουν τα σχολεία…
Και επιτέλους να μαθουν τα παιδιά…
Τις αξίες τους… Τα ιδανικά τους…
Το ήθος…
Και όχι μόδες…
Μόστρα…
Ατελείωτο σεξ…
Νταπαντουπα…
Ψευτομαγκιες…
Και όλοι την ξενόφερτη νεοτακικη… πορδολογική σκατηλα…
Που ρουφουσαμε όλοι με πακέτα ολόκληρα… από καλαμάκια…
Και ναι είναι και το οικονομικό…
Αλλά αυτό δεν προκειται να αλλάξει…
Γιατί για πολλούς σκατοραγιαδολόγους…
Και για πολλά χρόνια…
Και με τα λίγα παλιά έκαναν και 3 και 4
Παιδιά…
Γιατί πόλη απλά δεν κοιτούσαν τους λόκους τους…
Τι λες εγώ..
Πτυχία…
Μεγαλεια…
Τέλω…
Δεν αξίζω έτσι…
Κούνια που μας κουναγε…
Με αυτήν την νοοτροποία…
Είμαστε καταδικασμένοι στον αφανισμό…
Σαν λαός …
Και δώσε εισαγόμενα… Ότι φρούτα θες…
Για το καλόας μπρε…
Αρκή εμείς να βολεβόμαστε…
Στο ψευτονειρο…
Της ψευτοευμαριας
Του παλαιου ΠΑτσοκ… Νέα δημιοκρατίας…
Ξέχασα είμαστε ευροπέοι…!!
Ούγκανε…
Ξεπουλοντας τα πάντα…
Φάγαμε και τις φόλες…
Και στείρωση μέσα το πρόγραμμα…
Έκτος από γενετικά τροποποιημένοι…
Κι έδεσε το γλυκό…