δεν έχει όρια… δεν έχει σύνορα… δεν έχει χρόνο… απλά την ζεις… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Η λάμπα
Κάθε φορά που αρχίζω να μιλώ,
ξέρω πως τίποτε δε θα πώ:
τα λόγια θα με προδώσουν,
ο χρόνος θα προσπεράσει,
οι άλλοι θα σταθούν αδιάφοροι έξω απʼ το σπίτι.
Ώσπου τέλος, δε θα ʼμαι παρά κάποιος
που κρατώντας μια λάμπα,
πήγαινε από κάμαρα σε κάμαρα
φωτίζοντας τη λήθη.
Τάσος Λειβαδίτης
Μην με ρωτήσεις τι είναι αγάπη… θα βαρεθείς να μ’ ακούς αν αρχίσω να σου περιγράφω…
Θα μπορούσα να σου πω απλά πως είναι μια αγκαλιά και μια ψυχή που κτυπάει, αλλά δεν είναι μόνο αυτό…
Η αγάπη είναι άχρονη… δεν υπαρχει γι αυτη το τώρα… το μετά και το πριν… ο χρόνος είναι δικός της… κάθε στιγμή.. χωρίς το αργά και το νωρίς… εσυ απλά αφήνεσαι σ’ αυτή, χωρίς να ρωτάς… για μια στιγμή, ή για πάντα…
Ναι βρε κουτό… γιατί υπάρχει το πάντα… γιατί η αγάπη, είναι ψυχή… και η ψυχή είν’ αιώνια…
Γι αυτό, ζήσε ακόμα και τη στιγμή… αυτή που σ’ εξυψώνει… αυτή που σε ανεβαζει ψηλά… αυτη που κάνει το κορμί σου, όλη σου την ύπαρξη, να νοιωθει πως πετάει…
Γιατί μπορείς ν’ αγαπήσεις τα πάντα… χωρίς όρια και προορισμούς… χωρις λογική… κόντρα σε όλους και σε όλα…
Μην γελάς… δεν σου μιλώ μόνο για την αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους… για την αγάπη στα πάντα, σου μιλώ…
Γι αυτό σου είπα, πως η αγάπη, δεν έχει όρια… δεν έχει σύνορα… δεν έχει χρόνο… απλά την ζεις, όταν την νοιώσεις… όποια μορφή κι αν έχει…
Και θα σου ξαναμιλήσω γι αυτήν… κάποια άλλη στιγμή…
καλησπέρα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Αυτοί είμαστε …
Αλλά πλανεμενοι…
Είναι σούπερ …
Μη βάλω τα βαριά….
Σκοτεινιά …
δεν θέλω να παίξω με τις ψυχές …
Μπορεί να τα αμολάω αδιάκριτα….
Τις μαλακίες τους …
Σήγουρα…
Αλλά να καταλάβουν τον πόνο του εγώ τους ..
Όπως και εγώ…
Και χειρώτερος…
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη …
Έρχεται σε χτυπα το απέραντο…
Άπειρο της ..
Και εσύ φτωχός… Στενός στα πάθοι και τις πληγές σου…
Αιμοραγείς…
Για την κάθαρση…
Αλλά δεν την αντέχεις…
Καρδούλα στενή ακόμη…
Ανθρωπάκος που σέρνετε να ξανά έρθει…
Αλλά χρειάζεστε χώρο στην καρδιά για να την νιώσεις..
Ζητώντας ελεημωσηνη η ψυχή…
Να σου σπάσει την καρδιά…
Με ταπείνωση…
Να πλατηνθει…
Για να ξεκινήσεις το ταξίδι της ελευθερίας…
Στον Μεγα Αλέξανδρο…
Τον στρατηλάτη του παραδείσου πλέον…
Όταν συνάντησε τον Διογένη..
Αν και η πιο γνωστή ατάκα είναι “μην μου κρύβεις τον ήλιο”, μια άλλη εκδοχή της ιστορίας αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος, βλέποντας τον Διογένη να ψάχνει κάτι ανάμεσα σε ανθρώπινα λείψανα, τον ρώτησε τι κάνει. Ο Διογένης φέρεται να απάντησε:
“Ψάχνω να βρω τα κόκαλα του πατέρα σου (του Φιλίππου), αλλά δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω από τα κόκαλα των δούλων”.
Η φράση αυτή συμβολίζει ότι μπροστά στο θάνατο, όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξάρτητα από το αν ήταν βασιλιάδες ή δούλοι εν ζωή, περιφρονώντας έτσι την εξουσία του Αλεξάνδρου.
Καλησπέρα σας…
Και σε όλους…
Συνέχισε να προσπαθείς… αυτό μετρά ο Χριστός…
Σας ευχαριστώ….
Αγαπημένη ..
Μοναδική….
Που δεν μπορώ να πιστέψω ακόμη στην ανταπόκριση σας. ..
Λίγα χρόνια πιο πρην …
Αλλιώς θα σας έγραφα
..
Αλλά δεν είναι έτσι η ζωή …
Οι δαιμονές μου …
Σας ευχαριστώ…
Αγαπημένη Καλλιόπη ..
Δεν το πιστεύω ..
Το βήμα….
Όσο κούραση και αν νιώθω…
Μου δίνετε ..
Βλέπουν ..
Όλοι έχουμε τους δαίμονές μας, Κωνσταντίνε… καθένας μας και τον δικό του… και κάποιοι προσπαθούμε να τον σκοτώσουμε μέσα μας…
Συνέχισε να προσπαθείς… δεν ειναι εύκολο, αλλά μην σταματάς… στο τέλος ΕΣΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ.
https://www.facebook.com/share/v/17PtNAseVn/
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα… γλύκας ο γατούλης…