Η ζωή δεν σταματάει επειδή μεγάλωσες. Σταματάει μόνο όταν σταματήσεις να ζεις.
Προβολές:243
Γιατί το μόνο που μετράει δεν είναι πόσο χρόνο έχεις ζήσει – είναι πόση ζωή έχεις βάλει στο χρόνο σου.
Οπότε, παλικάρια (και κορίτσια), σταματήστε να θρηνείτε. Ο Yalom στα 90 βρήκε αγάπη. Εμείς τι δικαιολογία έχουμε;

Το σώμα, γερνάει… η ψυχή ποτέ… μένει εφηβική, οσα χρόνια κι αν κουβαλάμε στις πλάτες μας…
Κι ο έρωτας, με την γνώση πια των εμπειριών μας, πιο συνειδητοποιημένος από ποτέ…
Καλλιόπη Σουφλή
Κωνσταντίνος Ζωχιός
Και εκεί που είχα πέσει λίγο βλέποντας τα χάλια της ανθρωπότητας με την ηλιθιότητα, τους πολέμους και τα παιδιά που υποφέρουν…
πήρα απρόσμενη ανάσα… είδα φως στο μέλλον
Ο Irv Yalom – ο θρύλος της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας, ο άντρας που μας έμαθε για τον θάνατο, την ελευθερία, την απομόνωση, το νόημα, την αυθεντικότητα στην ψυχοθεραπεία – στα 90 του χρόνια παντρεύτηκε και από σήμερα θα είναι συγκάτοικος με την νέα του αγάπη .
Την εποχή που οι περισσότεροι (και εγώ ) σκέφτονται το γηροκομείο, ο Yalom σκεφτόταν γαμήλια τούρτα. Και όχι από απόγνωση, όχι από μοναξιά – από αγάπη. Αυτός ο άντρας, που έζησε 65 χρόνια παντρεμένος με την Marilyn (τη μεγάλη του αγάπη που πέθανε το 2019), βρήκε ξανά αγάπη – και είπε «ναι». Στα 90. Γιατί; Γιατί η ζωή δεν σταματάει επειδή μεγάλωσες. Σταματάει μόνο όταν σταματήσεις να ζεις.
Οπότε, εσείς που είστε 30, 40, 50, 60 και λέτε «τελείωσα, δεν υπάρχει ελπίδα, όλες οι καλές/οι καλοί έχουν πιαστεί» – ο Yalom σας λέει: Σταματήστε τα δράματα. Έχετε χρόνο. Έχετε χρόνο μέχρι τα 90. Και μετά βλέπουμε! 
Και το πιο όμορφο; Ο Irv δεν το έκανε για να «γεμίσει το κενό» της Marilyn. Δεν προδόθηκε, δεν ξέχασε, δεν αντικατέστησε. Απλά επέτρεψε στον εαυτό του να ξαναζήσει. Γιατί αυτό που μας διδάσκει η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία – αυτό που ο ίδιος έγραψε σε όλα του τα βιβλία – είναι ότι η ζωή δεν περιμένει την τέλεια στιγμή. Η ζωή είναι τώρα. Και αν τώρα σου δίνει μια ευκαιρία να αγαπήσεις – ακόμα κι αν είσαι 90, ακόμα κι αν έχεις χάσει, ακόμα κι αν φοβάσαι – την παίρνεις.
Γιατί το μόνο που μετράει δεν είναι πόσο χρόνο έχεις ζήσει – είναι πόση ζωή έχεις βάλει στο χρόνο σου. Οπότε, παλικάρια (και κορίτσια), σταματήστε να θρηνείτε. Ο Yalom στα 90 βρήκε αγάπη. Εμείς τι δικαιολογία έχουμε;
Προβολές : 243
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Είμαι κάθετος αντίθετος ..
Γιατί ..
Να το εξηγήσω…
Αν ήμουν παντρεμένος….
Και η σηζηγος έχει πεθάνει ..
Η εγώ ..
Ενωθείτε θα ήθελα την ευτηχεία της ..
Ποτέ δεν θα εδεινα την καρδιά μου σε άλλη…
Όμως….
Όσο στον άνθρωπο μου…
Στραβά και κοντά….
Απλά θα ερχόμουν…
Μαζί να συναντηθουμε στην αιωνιότητα …
Από εκεί και πέρα….
Άνθρωπος είμαι…
Αν βοηθάει η συντροφικότητα ..
Ξέροντας τα πάντα …
Και απλά σαν άνθρωποι της ανάγκης να μηράσω την αγάπη μου…
Και συντροφικότητα….
Σπάζοντας την μοναξιά….
Δύχως σωματική επαφή ..
Μπορεί…
Δεν το αποκλείω…
Καθόλου…
δύσκολα όμως και πάλη…
Θα προτιμούσα να ζω…
Μόνος….
Με την μοναδική…
ένωση μου ..
Κουβαλώντας την στην καρδιά μου ..
Αφού και αυτή με επέλεξε…
Κάνοντας ότι καλύτερο μπορώ…
Για εμάς….
Και το μετά….
Καλησπέρα Καλλιόπη μας….!
Και σε όλους…