Λέξεις…
Προβολές:309
Να προσέχεις τις λέξεις για να σε προσέχουν κι αυτές. Μην τις καταχράζεσαι γιατί θα σε καταπιούν, μην τις αμελείς γιατί θα σε προδώσουν.
Οι λέξεις είναι οντότητες, είναι επιλογές, είναι ζωές και ωκεανοί, άλλοι με ναυάγια άλλοι με σωστικές λέμβους.

“Φλέβες”, τις έλεγε ο Γιάννης Ρίτσος… “φλέβες, που μέσα τους αίμα κυλάει”…
Ενίοτε οι λέξεις πονάνε… πρόσεχε όταν τις ξεστομίζεις…
Καλλιόπη

Να προσέχεις τις λέξεις για να σε προσέχουν κι αυτές. Μην τις καταχράζεσαι γιατί θα σε καταπιούν, μην τις αμελείς γιατί θα σε προδώσουν.
Οι λέξεις είναι οντότητες, είναι επιλογές, είναι ζωές και ωκεανοί, άλλοι με ναυάγια άλλοι με σωστικές λέμβους. Να προσέχεις τις λέξεις που λες, να μετράς αυτές που ακους και εκείνες που γράφεις.
Να προσέχεις τα τραγούδια, τα μοιρολόγια και τα βρισίδια.
Καμιά φορά, τα βρισίδια λένε αληθειες και τα τραγούδια ψέματα, να προσέχεις, οι λέξεις είναι κανάλι να ενώσεις προαστικούς με ήπια θαλάσσια ρεύματα αλλά και τσουνάμια με βάλτους.
Πρόσεχε τις λέξεις όπου και εαν είσαι, καμία περίσταση δεν απενοχοποιείται εάν κάνεις κατάχρηση ακόμη και εάν είσαι σε οργασμό, οργή ή τρόμο.
Οι λέξεις είναι καθρέπτες και ζουν ανάμεσα μας, καταλαμβάνουν χώρο, μετρούν και προσμετρώνται για πάντα και στο τέλος κάνεις ταμείο με αυτές ως πανανθρώπινο νόμισμα που δεν έχει μετρήσιμη αξία.
Πρόσεχε τις λέξεις που λες στον εαυτό σου γιατί όλα τα στολίδια του δέντρου μπορούν να σπάσουν και όταν σπάσουν, χαλάνε το δέντρο ενώ εάν μείνεις με λίγα και καλά, θα έχεις φωτισμένο και όμορφο δέντρο.
Πρόσεχε και εκείνες τις λέξεις που λες στα παιδιά σου γιατί όση περιουσία και αν τους αφήσεις, εκείνα θα θυμούνται τα λόγια και όχι τη γη που άφησες πίσω σου.
Οι λέξεις είναι παντού, ακόμη και στους τάφους λέμε τα πάντα για όποιον ξέρει να διαβάζει. Αλλιώς, οι λέξεις είναι μαχαίρια που άλλοτε κόβουν γόρδιους δεσμούς κι άλλοτε τραυματίζουν θανάσιμα τους ανυποψίαστους.
Να προσέχεις τις λέξεις γιατί με αυτές θα πορευθείς, με αυτές θα αποδείξεις ποιος είσαι και σε εκείνες θα καταλήξεις όταν θα μιλάνε για σένα χωρίς λέξεις αλλά με σκέτη, ατόφια ευγνωμοσύνη.
Οι λέξεις είναι blender να βάλεις εκεί τη ζωή σου σε κρεμώδη μορφή και στο τέλος, όποιος πιεί το ρόφημα, θα είναι σα να έχει φάει ένα ολόκληρο γευμα γιατί τελικά…
Οι λέξεις ρευστοποιούνται όμως αυτο που μένει πίσω τους μας προσδιορίζει για πάντα….
Χριστίνα Μπογιατζή
Λογοπαθολόγος-Παιδοψυχολόγος
Υπ. Διδάκτωρ ΕΚΠΑ
“Η λεξιθηρική…”
Προβολές : 309
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Να προσέχεις, πέρα από τις λέξεις, και τις αλληγορικές κινήσεις που (ενδεχόμενα) κρύβουν νοήματα διαφορετικά από εκείνα που φαινομενικά δηλώνουν. Κυρίως να μην τις ωραιοποιείς απατηλά γιατί, ενίοτε, η τιμωρία τους αμείλικτη
https://www.youtube.com/shorts/8ufTjYEMb2Q?t=15&feature=share
Καθώς τόσον οι λέξεις, όσον και οι αλληγορικές κινήσεις είναι οντότητες, είναι επιλογές, είναι ζωές και ωκεανοί, άλλοι με ναυάγια κι άλλοι με σωστικές λέμβους,
Είναι πρόσκληση – πρόκληση για τους άφοβους, τους τολμηρούς, που θα βγουν μεσοπέλαγα, να ποντάρουν ευελπιστώντας πως, στο διάβα τους, θ’ απαντήσουν στόλους ολάκερους σωστικών λέμβων ή -έστω- σκόρπια ξύλα – απομεινάρια του ναυάγιου…
ΚΑΤΑΧΡΑΣΑΙ !!!!!!!!! Κ Μπογιατζή .
Κρίμα που σκοτώνετε την Ελληνική!
Έλεος… σ’ ένα εξαιρετικό άρθρο, αυτό βρήκατε να επισημάνετε;
δε καταλαβαίνει…
είναι της μόδας…
Η τελειότητα του εγώ…
Ψάχνει απαντήσεις….
Οι καλύτερες λέξεις…
Οι αληθηνές…
Γράφτηκαν… Ειπώθηκαν… μέσα από τον πόνο…Του ανθρώπου…
Ο πόνος είναι η πηγή της σοφίας…
Η πηγή της αλήθειας…
Της λύτρωσης…
Καλησπέρα σας…
και σε όλους…
Πόσοι άραγε μπορούν να αξιολογήσουν τον πόνο ως πηγη αλήθειασς και σοφίας;;;
Καλησπέρα σας
Δεν γνωρίζω Κ. Καλλιόπη…
Η ψυχούλα τους το ξερει… αυτοί που έμαθαν να αγαπάνε…;
Μέσα από αυτόν…