ΜΑΘΕ ΝΑ ΑΦΗΝΕΙΣ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ. ΜΑΘΕ ΝΑ ΛΕΣ «ΟΧΙ» ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ.
Προβολές:269
ΑΦΗΣΕ, ΟΤΙ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ. ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ.
ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΣΕ ΕΞΑΝΤΛΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΦΟΡΤΩΘΗΚΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΥΘΥΝΗ.
ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΟΙ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ. ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΣ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ.
ΟΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ.
ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ. ΝΑ ΛΕΜΕ ΠΑΝΤΑ «ΝΑΙ». ΝΑ ΜΗ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΜΑΣ.
ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ, ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΨΥΧΗ.
ΚΑΘΕ ΑΣΚΟΠΗ ΕΝΤΑΣΗ ΑΦΑΙΡΕΙ ΔΥΝΑΜΗ. ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΤΤΟΣ ΚΑΒΓΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΛΙΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΟΥ. ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΑΚΟΥΣΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΒΑΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΑΛΟΓΟΥΝ.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ. ΝΑ ΓΕΜΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΗ ΧΩΡΑ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ. ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ.
ΟΜΩΣ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
ΟΤΑΝ ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΜΕ ΠΕΡΙΤΤΕΣ ΕΓΝΟΙΕΣ, ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΟΝΕΙΡΑ. ΟΤΑΝ ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΜΕ ΞΕΝΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ, ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΧΑΡΑ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΣΠΑΤΑΛΑΣ ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ: ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ.
ΜΑΘΕ ΝΑ ΑΦΗΝΕΙΣ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ. ΜΑΘΕ ΝΑ ΛΕΣ «ΟΧΙ» ΧΩΡΙΣ ΕΝΟΧΕΣ. ΜΑΘΕ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΣΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ.
ΜΑΘΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΟΥ.
Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΑ ΠΡΟΛΑΒΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ. ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΖΗΣΕΣ. ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΝΙΩΣΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΟΙΤΑΞΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΚΑΙ ΕΙΠΕΣ: «ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΠΡΟΔΩΣΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ.»
ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΟΣΕΣ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΕΚΛΕΙΣΕΣ.
ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΝ ΕΖΗΣΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ή ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΣ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΖΩΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ.
ΑΦΗΣΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΟΤΙ ΣΕ ΒΑΡΑΙΝΕΙ. ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ.
ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ.
Προβολές : 269
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Η Αλυσίδα της Καλοσύνης: Εκεί που ο Θεός ζει ανάμεσά μας μεσα απο τις πραξεις καλοσύνης
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που νιώθεις ότι λυγίζεις. Στιγμές που το βάρος στους ώμους σου είναι τόσο μεγάλο, που κοιτάζεις γύρω σου και βλέπεις μόνο κλειστές πόρτες, σιωπή και αδιαφορία. Όταν παλεύεις ολομόναχος με τις δικές σου δυσκολίες, με την κούραση και τις ανατροπές της ζωής, είναι εύκολο να θυμώσεις, να παραπονεθείς και να χάσεις την πίστη σου.
Και ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένεις, εμφανίζεται ένα σημάδι. Ένας άνθρωπος-άγγελος. Ένας άνθρωπος ντόμπρος, σωστός και καθαρός, που χωρίς να σε ξέρει, σου προσφέρει μια ζεστή φωνή, αληθινή κατανόηση και μια σανίδα σωτηρίας. Εκείνη τη στιγμή, το σοκ είναι μεγάλο, αλλά η ανακούφιση ακόμα μεγαλύτερη. Καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι μόνος.
Τότε συνειδητοποιείς το πιο μεγάλο μυστικό: Ο Θεός δεν βρίσκεται στις μακρινές θεωρίες, ούτε στις μεγάλες κουβέντες. Ο Θεός ζει και αναπνέει μέσα στην καλοσύνη των ανθρώπων.
Όταν ένας άνθρωπος σκύβει πάνω από τον πόνο σου, όταν σε ακούει χωρίς να σε κρίνει και προσπαθεί να σου απαλύνει την ψυχή, εκεί εμφανίζεται το Θείο. Κάθε πράξη ανθρωπιάς είναι μια μικρή προσευχή που πιάνει τόπο.
Αυτό το καλό όμως που δέχτηκες, δεν πρέπει να σταματήσει εκεί. Το καλό πρέπει να γεννάει καλό.
Όταν κάποιος σου ανάβει ένα κερί στο σκοτάδι σου, έχεις χρέος να μεταφέρεις αυτή τη φλόγα παρακάτω. Να στείλεις το μήνυμα παντού, σε κάθε γωνιά, για να θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει άνθρωπος. Να γίνεις εσύ ο επόμενος κρίκος σε μια αλυσίδα αγάπης.
Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι τεράστιο. Αρκεί να σταθείς δίπλα σε κάποιον που υποφέρει, να δώσεις λίγη σημασία σε έναν ξεχασμένο ηλικιωμένο, να ακούσεις κάποιον που είναι μόνος, ή να προσφέρεις έναν καλό λόγο εκεί που υπάρχει απελπισία.
Ας μην κρατάμε το φως μόνο για τον εαυτό μας. Ας στείλουμε μηνύματα ανθρωπιάς παντού. Γιατί αν ο καθένας μας μεταφέρει το καλό στον επόμενο, αυτή η αλυσίδα δεν θα σπάσει ποτέ. Και τότε, ο κόσμος μας θα γεμίσει από την παρουσία του Θεού, και θα γίνει λίγο πιο φωτεινός, λίγο πιο αληθινός.
Πώς λειτουργεί η Αλυσίδα της Καλοσύνης στην πράξη;
Η ανθρωπιά δεν χρειάζεται μεγάλα πλούτη, χρειάζεται απλά ανοιχτή καρδιά. Δείτε πώς απλά καθημερινά πράγματα μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο κάποιου:
Το παράδειγμα της φροντίδας: Όταν μια κοινωνική λειτουργός κάνει τη δουλειά της με την ψυχή της, ακούει έναν απελπισμένο άνθρωπο στο τηλέφωνο και κινητοποιεί τη Μητρόπολη για να βρεθεί μια θέση σε ένα ασφαλές γηροκομείο για μια ανήμπορη μητέρα. Αυτή η γυναίκα γίνεται ο πρώτος κρίκος.
Το παράδειγμα της αλληλεγγύης: Όταν εσύ, που δέχτηκες αυτή τη βοήθεια, αντί να κλειστείς στον εαυτό σου, αποφασίζεις να γράψεις ένα κείμενο για να δώσεις κουράγιο σε κάποιον άλλον που υποφέρει κρυφά στο διπλανό διαμέρισμα.
Το παράδειγμα της καθημερινότητας: Όταν ένας γείτονας χτυπάει την πόρτα ενός μοναχικού ανθρώπου απλά για να του πει μια «καλημέρα» ή να του φέρει ένα πιάτο ζεστό φαγητό, σπάζοντας το σκοτάδι της απομόνωσης.
Αυτό το καλό όμως που δέχτηκες, δεν πρέπει να σταματήσει εκεί. Το καλό πρέπει να γεννάει καλό.
Όταν κάποιος σου ανάβει ένα κερί στο σκοτάδι σου, έχεις χρέος να μεταφέρεις αυτή τη φλόγα παρακάτω. Να στείλεις το μήνυμα παντού, σε κάθε γωνιά, για να θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει άνθρωπος. Να γίνεις εσύ ο επόμενος κρίκος σε μια αλυσίδα αγάπης.
Ας μην κρατάμε το φως μόνο για τον εαυτό μας. Ας στείλουμε μηνύματα ανθρωπιάς παντού. Γιατί αν ο καθένας μας μεταφέρει το καλό στον επόμενο, αυτή η αλυσίδα δεν θα σπάσει ποτέ. Και τότε, ο κόσμος μας θα γεμίσει από την παρουσία του Θεού, και θα γίνει λίγο πιο φωτεινός, λίγο πιο αληθινός.
.Να γίνεις εσύ ο επόμενος κρίκος σε μια αλυσίδα αγάπης. Σαν μια σκυταλοδρομία ανθρωπιάς: παίρνεις τη σκυτάλη της βοήθειας από εκείνον που σου την πρόσφερε, τρέχεις με ελπίδα και την παραδίδεις στον επόμενο άνθρωπο που τη χρειάζεται.
Ας μην κρατάμε το φως μόνο για τον εαυτό μας. Ας στείλουμε μηνύματα ανθρωπιάς παντού…
https://www.prlogos.gr/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b9%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7/
Όταν μια φιλία χάνει τη ζεστασιά της: πότε η απόσταση γίνεται η πιο υγιής επιλογή
Οι φιλίες δεν τελειώνουν πάντα επειδή έγινε ένας μεγάλος καβγάς. Μερικές φορές τελειώνουν σιωπηλά. Ένα μήνυμα που μένει χωρίς ουσιαστική απάντηση, μια συζήτηση που δεν γίνεται ποτέ, ένα ενδιαφέρον που μειώνεται σταδιακά. Και κάποια στιγμή ένας άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται: «Υπάρχει ακόμα πραγματική σχέση εδώ ή απλώς κρατάμε μια τυπική επαφή;»
Η φιλία δεν χρειάζεται καθημερινή επικοινωνία για να είναι αληθινή. Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι υποχρεώσεις αυξάνονται, οι ζωές παίρνουν διαφορετικούς δρόμους. Όμως υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στην αλλαγή και στην αδιαφορία.
Μια ουσιαστική φιλία βασίζεται στην αμοιβαιότητα. Δεν σημαίνει ότι δύο άνθρωποι θα δίνουν πάντα ακριβώς τα ίδια πράγματα ή τον ίδιο χρόνο. Σημαίνει όμως ότι και οι δύο νιώθουν πως έχουν αξία μέσα στη σχέση. Ότι μπορούν να μιλήσουν, να ακουστούν και να νιώσουν αποδοχή.
Πολλές φορές ένας άνθρωπος μπορεί να βρίσκεται δίπλα μας σε μια δύσκολη περίοδο και αυτό να δημιουργεί έναν δυνατό δεσμό. Όταν όμως η δύσκολη περίοδος περάσει, η πραγματική ποιότητα της σχέσης φαίνεται: παραμένει η εκτίμηση και η φροντίδα ή ο άλλος εξαφανίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτή η σύνδεση;
Το να απομακρυνθεί κάποιος από μια φιλία που δεν του προσφέρει πλέον σεβασμό και ζεστασιά δεν είναι πάντα εγωισμός. Μπορεί να είναι μια πράξη αυτοσεβασμού. Δεν σημαίνει ότι μισεί τον άλλον ή ότι διαγράφει όσα καλά υπήρξαν. Σημαίνει ότι αναγνωρίζει πως μια σχέση χωρίς αμοιβαιότητα μπορεί να γίνει πηγή συνεχούς απογοήτευσης.
Φυσικά, κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να αλλάξει, να δημιουργήσει νέους κύκλους και να δώσει χρόνο σε άλλες πλευρές της ζωής του. Όμως και ο άλλος άνθρωπος έχει δικαίωμα να πει: «Δεν θέλω να είμαι σε μια σχέση όπου νιώθω ότι απλώς περισσεύω».
Στο τέλος, ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο μιας φιλίας δεν είναι πόσα χρόνια κρατάει. Είναι το πώς νιώθουμε μέσα σε αυτά τα χρόνια. Νιώθουμε αποδοχή; Νιώθουμε ότι μας υπολογίζουν; Νιώθουμε ότι υπάρχει ένας άνθρωπος απέναντί μας και όχι απλώς μια παρουσία;
Γιατί μια φιλία μπορεί να αλλάξει μορφή και να παραμείνει όμορφη. Αλλά όταν χαθεί η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη και η ανθρώπινη ζεστασιά, τότε ίσως η απομάκρυνση να είναι ο πιο ήρεμος τρόπος να προστατεύσει ο καθένας την ψυχική του ισορροπία.
Όταν μια φιλία απομακρύνεται: υπάρχει τρόπος να ξαναβρεθεί η σύνδεση;
Από την οπτική ενός ειδικού ψυχικής υγείας
Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν φάσεις. Ακόμα και δυνατές φιλίες μπορεί κάποια στιγμή να αλλάξουν ρυθμό, ιδιαίτερα όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες των ανθρώπων.
Όμως η απόσταση δεν σημαίνει πάντα ότι η σχέση έχει τελειώσει. Πριν οδηγηθούμε σε μια οριστική ρήξη, αξίζει να υπάρξει μια ειλικρινής προσπάθεια επικοινωνίας.
Συχνά το πρόβλημα δεν είναι μόνο η μειωμένη επικοινωνία. Είναι το συναίσθημα που δημιουργείται στον έναν άνθρωπο: «Δεν με βλέπουν πια», «δεν έχω χώρο στη ζωή του άλλου», «η παρουσία μου δεν έχει την ίδια αξία». Όταν αυτά τα συναισθήματα συσσωρεύονται, μπορεί να εμφανιστούν θυμός, απογοήτευση ή η ανάγκη να απομακρυνθούμε για να προστατευτούμε.
Μια υγιής προσπάθεια αποκατάστασης ξεκινά όχι με κατηγορίες, αλλά με έκφραση συναισθήματος:
«Μου λείπει η επικοινωνία που είχαμε. Νιώθω ότι έχουμε απομακρυνθεί και θα ήθελα να καταλάβω τι έχει αλλάξει».
Αυτό αφήνει χώρο και στις δύο πλευρές. Ο ένας άνθρωπος μπορεί να εξηγήσει ότι έχει αλλάξει η ζωή του, ενώ ο άλλος μπορεί να μιλήσει για την ανάγκη του να νιώθει ότι η σχέση παραμένει σημαντική.
Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μια σχέση δεν μπορεί να σωθεί από έναν άνθρωπο μόνο. Η φιλία χρειάζεται δύο ανθρώπους που θέλουν να συναντηθούν κάπου στη μέση. Η προσπάθεια έχει νόημα όταν υπάρχει διάθεση και από τις δύο πλευρές για κατανόηση και σεβασμό.
Ακόμα κι αν τελικά μια φιλία δεν συνεχιστεί, μια ήρεμη και ειλικρινής συζήτηση μπορεί να βοηθήσει ώστε να κλείσει ένας κύκλος χωρίς προσβολές και χωρίς να ακυρωθούν όσα όμορφα υπήρξαν.
Γιατί πολλές φορές το ζητούμενο δεν είναι να κρατήσουμε μια σχέση με κάθε κόστος. Είναι να καταλάβουμε αν υπάρχει ακόμη η βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ξανά: η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη και η ανθρώπινη ζεστασιά.
https://www.ertnews.gr/eidiseis/mono-sto-ertgr/ti-symvainei-ston-egkefalo-mas-otan-teleionei-mia-filia/