Μηχανισμοί επιβίωσης

Μηχανισμοί επιβίωσης

13 Μαρτίου, 2026 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:291
Μοίρασέ το

 

Έμαθες να φεύγεις, να σιωπάς, να φυλάγεσαι, να κρύβεις τον πραγματικό εαυτό σου, να ξεγλυστράς, να συμμορφώνεσαι, να χαμογελάς ψυχρά, κατά περίσταση. Μηχανισμοί επιβίωσης, αναγκαίοι για να υπάρξεις.

Βάζεις όρια… διαγράφεις ανθρώπους που δεν τους επιτρέπεις να σε πληγώσουν ή που δεν έχουν τις δικές σου αναζητήσεις… που δεν ταυτίζονται τα ενδιαφέροντά σας…
Και με τον καιρό ανακαλύπτεις πως μένουν δίπλα σου ελάχιστοι Άνθρωποι… 
Να είσαι ευτυχισμένος/η, ακόμα κι αν έμεινε δίπλα σου ένας Άνθρωπος που μπορείς να του μιλάς και να τον κοιτάζεις στα μάτια κι αυτός να κάνει το ίδιο… χωρις μάσκες… 
ΝΑΙ στα όρια.. ΝΑΙ και στους καθαρούς Ανθρώπους…
Καλλιόπη Σουφλή

Ένοιωσες πολύ θυμό φεύγοντας. Αν δεν τον παραδεχτείς και δεν τον εκφράσεις και σε μένα (η εκτόνωση σε μένα είναι άλλο..), θα συνεχίσει να δηλητηριάζει τη σχέση αλλά και τον εαυτό σου υπόγεια. Όπως δουλεύει ο καρκίνος και η κάθε «ανίατη» ασθένεια.

Δεν σού έμαθαν όμως πως «η (όποια) σχέση» συνεχίζεται μέσα σου, ακόμα κι όταν εσύ φεύγεις, μέχρι να ενώσεις τα κομμάτια σου. Σού έμαθαν πως φεύγοντας γλυτώνεις, απαλλάσσεσαι, κι έτσι ακόμα φεύγεις, ακόμα τρέχεις…

Μια ζωή ολόκληρη είχες ανθρώπους και συστήματα να σου λένε ποιος πρέπει να είσαι, πώς πρέπει να είσαι, τι ν’ ακολουθείς, τι να κάνεις, πού να πας, πού να μην τολμήσεις να πας κλπ κλπ Ποτέ δεν ένοιωσες ελεύθερος να πειραματιστείς, να δοκιμάσεις, να επιλέξεις πραγματικά εσύ και ταυτόχρονα να διατηρείς την αποδοχή, την αγάπη, την εμπιστοσύνη που είχες ανάγκη.

Κάθε αφορμή ενεργοποιεί αυτό το εσωτερικό ζητούμενο, που είναι η ίδια η ανάσα σου στη ζωή. Βρήκες τρόπους να δραπετεύεις, να ξεφεύγεις, να ξεχνιέσαι αλλά το πηγαίο ζητούμενο της ψυχής σου παραμένει. Και ο φόβος συνεχίζει…

Πώς να σε πείσω πως δεν θέλω να σε δεσμεύσω γιατί κι εγώ θέλω να είμαι ελεύθερη; Πώς να καταλάβεις όταν τους μόνους που έχεις συναντήσει στη ζωή σου είναι ανασφαλείς καταπιεστές, διαμορφωτές, δικαστές, κατήγορους με χίλιους τρόπους, όλοι να σε διαβεβαιώνουν για τις «καλύτερες τους προθέσεις», «για το καλό σου»;

Έμαθες να φεύγεις, να σιωπάς, να φυλάγεσαι, να κρύβεις τον πραγματικό εαυτό σου, να ξεγλυστράς, να συμμορφώνεσαι, να χαμογελάς ψυχρά, κατά περίσταση. Μηχανισμοί επιβίωσης, αναγκαίοι για να υπάρξεις.

Μέχρι να συνειδητοποιήσεις πως όσο καλά κι αν τους έχεις μάθει και τους εξασκείς πλέον μηχανικά, αυτόματα, εν τούτοις, έχεις δημιουργήσει αόρατα τείχη που και πάλι σε απομονώνουν. Και πάλι δεν έχεις αυτό που λαχταρά όσο τίποτ’ άλλο η ψυχή σου. Να ενωθεί, να υπάρξει ισότιμα με άλλους… ειδικά αυτούς που σε ενδιαφέρουν, που σε προβληματίζουν περισσότερο από άλλους.

Κι όσες νίκες κι αν επιτυγχάνεις μέσα απ’ όσα έχεις μάθει, μέσα σου βαθιά παραμένει το κενό, η λαχτάρα να λυτρωθείς από τα τείχη που είναι πλέον δικά σου.

Πηγή

Προβολές : 291

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.