μοιράζοντας τις σκέψεις μου μαζί σας… (μουσικό βίντεο, χιούμορ και ταινία)
Το τελευταίο τσιγάρο της μέρας, συνήθιζα να το κάνω καθισμένη στην αγαπημένη μου πολυθρόνα, μ’ ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, ανάβοντας ένα κερί, ίσα ίσα για να σπάει το σκοτάδι… στο pc η λίστα με τραγούδια που χαλαρώνουν…
Από τότε που αναγκάστηκα να κόψω το τσιγάρο, μου έμειναν ένα ποτηράκι κρασί, ένα κερί και η μουσική που λατρεύω…
Οι μέρες κουβαλούν ένταση… μόνο ένταση…
… όσο και να προσπαθώ να σπάσω τις πολιτικές αναρτήσεις που με κάνουν ν’ αγανακτώ, να οργίζομαι, να εξανίσταμαι σαν άνθρωπος, σαν προσωπικότητα, σαν ελληνίδα, με άλλες αναρτήσεις που περιέχουν ταξείδια και μουσικές, η φόρτιση δεν μειώνεται…
Η μέρα μου, ανάμεσα στον ήλιο και στο σκοτάδι…
… στον παράδεισο που φτιάχνει ο νους για να αντέξει και την κόλαση που ζούμε οι περισσότεροι…
… ανάμεσα στο τραγούδι του αηδονιού που ξεκινά εκεί γύρω στις 5 – 5.30 το πρωί, και το ουρλιαχτό των σαρκοβόρων θηρίων που ξεσκίζουν τις ζωές μας..
… η μελωδία και το ουρλιαχτό της φύσης…
Ψάχνει η ψυχή να απαγκιάσει, μα γύρω σιωπή…
… ακριβά τα αισθήματα των ανθρώπων για να ξεδιπλωθούν…
… μια μάζα άμορφη, που κρύβει την αλήθεια κι από φόβο βγάζει προς τα έξω το βόρβο της ψυχής…
… έχασαν οι άνθρωποι τον προσανατολισμό τους και αντιδρούν με βια, με πανικό, με συναισθήματα παράξενα, ακατανόητα…
… αντί για φως μοιράζονται σκοτάδια…
… και το προσκύνημα στον Άγιο, γίνεται ανάθεμα…
… και μένεις ν’ αναρωτιέσαι ΓΙΑΤΙ;;;;;
Κι απάντηση δεν παίρνεις…
Έκλεινα τα μάτια για να διώξω τις σκέψεις, μα ‘κείνες ορμούν κάθε στιγμή όλο και πιο βίαια και με κρατούν παγωμένη στην πολυθρόνα…
Οι εικόνες του σκοταδιού, της κόλασης, του βόθρου, της ύαινας και τ’ ουρλιαχτού, δεν αντέχονταν….
«Πόσο γρήγορα συνηθίζει ο άνθρωπος στη φρίκη, τελικά…», σκέφθηκα… «αρκεί για λίγο ν’ αφεθεί»…
Απόδιωξα αποφασιστικά αυτές τις εικόνες, έτσι όπως διώχνεις κάτι το αηδιαστικό, το απεχθές, κάτι που σε πονάει..…
Αναζήτησα τις εικόνες του ήλιου, του παραδείσου, του λουλουδιού, τ’ αηδονιού, της μελωδίας…
… ταίριαζαν στα μέσα μου, στο ποτήρι του κρασιού, στην ηρεμία των στιγμών, στη μελωδία του πικάπ…
Οι σκέψεις όμως της μέρας που πέρασε, γίνονται αίμα και δάκρυ στην ψυχή …
… γίνονται οργή και αγανάκτηση που δεν μπορούσε να πνιγεί σ’ ένα ποτήρι κρασί, που δεν μπορούσε να ξεχαστεί ούτε στην γαλήνη της μουσικής, ούτε στην ηρεμία της βραδιάς…
Τ’ αναπάντητα “ΓΙΑΤΙ”, δεν αντέχονται…
… πονάνε φρικτά…
… κι όσο τα φέρνω στη σκέψη μου, νοιώθω σαν να κόβομαι χιλιάδες κομμάτια, σαν ν’ αλατίζω τις πληγές που αιμορραγούν…
Χρόνια πάνω στην είδηση, έζησα δυνατές στιγμές…
… στιγμές που εναλλασσόταν το δάκρυ με τη χαρά..
… το κυνήγι του ρεπορτάζ που τάχε όλα μέσα…
… και την χαρά και τη λύπη, και την οργή και τη στοργή….
Ένα κουβάρι η ψυχή του δημοσιογράφου, όταν έχει την ατυχία να βιώνει ως το μεδούλι του την κάθε είδηση…
… το κάθε γεγονός…
Δεν είναι εύκολο να παγώνεις συναισθήματα…
… και κάπως έτσι έρχεται μια στιγμή που καταρρέεις…
Κι ύστερα, εκεί που βλέπεις τον εαυτό σου να διαλύεται, να γίνεται κομμάτια από μια είδηση, έρχεται μια άλλη είδηση, ένα γεγονός, και σ’ αναγκάζει να μαζέψεις τα κομμάτια σου, να σφίξεις τα δόντια και να βρεις το κουράγιο να συνεχίσεις…
Αυτά τα συναισθήματα είχε η μέρα που πέρασε… και πλέον έτσι κυλά κι η κάθε μέρα, χρόνια τώρα…
Κι όλα αυτά τα συναισθήματα, γίνονται ένα κουβάρι και πρέπει να τα διαχειριστείς πριν δεθούν γύρω σου και γίνουν ρόγχος θανάτου…
«Δείχνεις δυνατή και συνάμα έτοιμη να καταρρεύσεις», μου έλεγε πριν λίγο κάποια φίλη, με την οποία μιλούσα στο τηλέφωνο… ξενύχτισα κι αυτή…
Ναι.. έτσι είναι… είμαι έτοιμη να καταρρεύσω…
… κάθε βράδυ είμαι έτοιμη να καταρρεύσω…
… και δεν μπορώ παρά να υψώσω το πρόσωπό μου σ’ Εκείνον, και να του πω: «Θεέ μου, βοήθα με», για να πάρω και πάλι κουράγιο να συνεχίσω και να αντέχω στ’ αναπάντητα “ΓΙΑΤΙ” που ποτέ δεν μου ‘δωσες απάντηση…
Θεέ μου, βοήθα με …
καληνύχτα… ευχαριστώ όσους μοιράστηκαν τις σκέψεις μου…
Καλλιόπη
Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
https://www.youtube.com/watch?v=I3l7vdqmI-0
Απλός ανώνυμος σχολιαστής
Ένα βίντεο που μπορεί να μας βοηθήσει να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα…
https://youtu.be/LlOIsZRQ5oo?si=x4CE06HVy7hqAO7J
.
Όσο δεν παίρνω απαντήσεις που να καλύπτουν τα ερωτήματά μου, νοιώθω απογοήτευση… ενίοτε και απόγνωση…
.
ΕΣΤΙΑΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΗΜΙΚΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ
ΤΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ….
Ενδορφίνες: Οι ορμόνες της ευτυχίας
https://www.google.com/search?q=%CE%95%CE%9D%CE%94%CE%9F%CE%A1%CE%A6%CE%99%CE%9D%CE%95%CE%A3.&sourceid=chrome&ie=UTF-8
ΕΙΣΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ/ΑΡΗΣΑ…
ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ…
.
Σ’ ευχαριστώ για την προσπάθεια στήριξης…
Θα τολμήσω να πω μια άποψη…
Αν και απέχω παρασάγγας…
Ότι είναι στο χέρι μας και στις δυνάμεις μας…
Όλα τα άλλα τα εναποθέτουμε στα χέρια του Θεού…
Και ότι αποφασίσει…
Σίγουρα προς διαπαιδαγωγηση….
Και σωτηρία…
Όσο και αν μας πονά…
Σύμφωνα με την ανθρώπινος δικιά μας αντίσταση…
η κατάρευση είναι σίγουρη…
Κ. Καλλιόπη…
Κάποια βάρη μόνο ο Θεός τα σηκώνει…
Και οι Άγιοι…
Εμείς που είμαστε ακόμη στην σκόνη…
Ανθρωπίνος δεν γίνονται …
Θα μάθουμε να λυγίζουμε…
Αλλιώς θα σπάσουμε…
Όντως όλα είναι πολύ ακριβά …
Γιατί οι άνθρωποι κλείδωσαμε τις καρδιές μας…
Για τις ματαιοδοξίες…
Και τα μπιχλιμπίδια του κόσμου..
Και πλέον όλα μετριούνται με το κέρδος … Στο εγώ μας…
Σαν τα μωρά που τρέμουν όταν τους παίρνεις το παιχνιδάκι…
Που κατάφεραν με πολύ κλάμα να το αποκτήσουν…
Αν δεν αλλάξουμε…
Δεν ταπεινωθουμε…
Δεν ομολογήσουμε απέναντι σε όλους τους αντίχριστους…
Δεν αντισταθούμε…
Απλά και ατομικά…
Από το πόστο του ο κάθε ένας ..
Τότε θα δώσουμε αφορμή…
Να μπορεί να επέμβει πιο ανωδυνα ο Θεός…
Είναι τρομερά απελπιστική η κατάσταση …
Αλλά με μιας μπορεί να γυρίσει Τούμπα ..
Όταν καταλάβουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε μυαλά…
Θα πληρώσουμε βέβαια …
Με σφυριά για να σπάσει ο εγωϊσμος μας…
Για να αποδείξουμε την μεταστροφή μας …
Για όσους αντέχουν…
Λυγίζοντας…
Και ελπίζοντας…
Πολύ καλημέρα σας…
Και σε όλους…
Το περίεργο Κωνσταντίνε είναι πως δεν βλέπω καμιά διαπαιδαγώγηση στα παγκόσμια ρεμάλια και στους υπηκόους τους… αντιθέτως, βλέπω ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία, να υποφέρουν… και δεν αναφέρομαι σ’ εμένα…
Υ.Γ. Κάποιοι προσπαθούμε να τιθασεύσουμε το “ΕΓΩ ΜΑΣ”…
Όταν βλέπω ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ να υποφέρουν και καθάρματα να καλοπερνούν, αναρωτιέμαι τι στο καλό κάνει ο Θεός… και μην μου πεις ότι θα δικαιωθούν στην αιώνια ζωή, γιατί πλέον είμαι σε φάση άρνησης… όταν και αν την ξεπεράσω, τα συζητάμε…
Για χάρη αυτών των ολίγων υπάρχουμε ακόμη…
Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά παραδείγματα…
Τα σχέδια των σατανιστών είναι οι άνθρωποι να γίνουν όσο πιο πολύ κτήνοι …
Σαν ένα ορμητικό ποτάμι…
Να τους παρασύρει όλους…
Αν γίνετε…
Με εκατομοίρια μεθόδους…
Αόρατους…
Αλλά και με την τεχνολογία ορατούς…
Αλλιώς τα σχέδια τους δεν προχωράνε …
Προς μια παγκόσμια κόλαση επί της γης…
Αν άφηνε ο Θεός τον διάολο για ένα δευτερόλεπτο…
Θα είχε κάνει σκόνη όλη την γη …
Και για αυτόν τον λόγο τους αφήνει να υπάρχουν…
Για να βλέπει την δικιά μας αντίσταση …
Μεταστροφή…
Προς σωτηρία…
Και μπορή και παράταση… Ή μη…
Εξαρτάτε από εμάς…
Και αν βρισκόμαστε στην εποχή του χαράγματος …
Και ευθεία προς την τελική κρίση…;
Άρα όσοι αντέξουν…
Και αν η Ιστορία γράφτηκε και τα βιβλία εκλεισαν…
Ολοκληρώθηκε η αποστασία …
Όχι δεν είναι στην δικιά μας εποχή…
Αποκλείεται…
Και αν μετά τον παγκόσμιο πόλεμο που μας ετοιμάζουν…
Αφού σφραγίστουμε όλοι…
Απελευθερωθεί… Ο δικός τους…
Απαιτεί αποστασία μεγάλη βέβαια…
Δεν ξέρω…
Υποθέσεις κάνω…
τα σημεία κράζουν …
.
ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΤΩ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ…
ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΕ ΒΑΡΥ ΦΟΡΤΙΟ…
ΕΧΕΙΣ ΟΜΩΣ ΤΗΝ Χάρη Του ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ
ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΟΥ…
ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ!!!
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ …
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ…
ΜΕ ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ…
.
Κουράστηκα… κι ο πολεμιστής, χρειάζεται να ξαποστάσει… και θέλει να δει κι αποτέλεσμα του αγώνα του… και δεν βλέπει… και ο θεός, ΑΠΩΝ…
Ο Θεός πανταχού παρών.Επομένως είναι κυριολεκτικά αναπόφευκτος.Αλλά έχει τους δικούς του χρόνους δράσης- αντίδρασης (Μη μας ψυχοπλακώνεσαι, Καλλιόπη μας.Γνωρίζω από πείρα,ότι η διαφορά ανάμεσα στην ψυχόπλακα και την ταφόπλακα,είναι μόνο η πλάκα! Βλάξ χούμορ κάνω.Χαλλλαραααα!)
Ας το Πέτρο… κάποιοι τσακίζονται συνεχώς και κάποιοι καλοπερνάνε… κάτι δεν πάει καλά με την “δικαιοσύνη Του’… όπως δεν πάει καλά και με τους “χρόνους Του”…
.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ !
ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΡΕΥΜΑ…
ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΑ ΚΑΛΩΔΕΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ…
Η ΕΝΩΣΗ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ…
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΗΓΗ Του !!!
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΜΑΣ…
.
ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ :
ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΕΝΑΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΧΤΑΡΑ
ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!
ΠΗΓΑΙΝΕ ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ
ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ Του…
ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΔΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΣΚΑΒΕΙ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ
ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΥΠΑ,
ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ ΤΟ ΕΙΔΕ ΝΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΧΟΥΦΤΑ ΤΟΥ
ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ…
ΡΩΤΗΣΕ ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ;;;;
ΜΑ ΠΑΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΟΛΗ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ!!!
.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ…
.
ΕΤΣΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ…
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΥΑΛΟ
ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ…
ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ – ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΜΑΣ ΤΗΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ!!! –
.
ΑΠΟ 11 ΕΤΩΝ Η ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΑΣΧΟΛΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ
ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΓΙΑ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΘΕΟ…
.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΗΓΗ ΕΛΞΗΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ – ΘΕΟΥ
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ – ΦΥΛΗ
ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ …
ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΑΥΤΗ…
. …
ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΑΓΑΠΑΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ…
ΑΠΛΑ Η ΑΝΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΙΆΛΕΙΠΤΗ ΘΥΜΗΣΗ Του
Η ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΣΕ Εκείνον ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΜΑΣ!!!
Σ΄ ΑΓΑΠΏ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ…
.
Το έχω γράψει αμέτρητες φορές, πως είμαι ένας δόκιμος άνθρωπος… προσπαθώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν ο δημιουργός του σύμπαντος και του ανθρώπου, να μην αγαπάει τα παιδιά του και να τα αφήνει να δυστυχούν, επιτρέποντας στα τέκνα του διαβόλου να βασανίζουν την ανθρωπότητα…
Αναρωτιέμαι γιατί κάποιοι άνθρωποι βασανίζονται και κάποια καθάρματα καλοπερνούν…
Όσο δεν παίρνω απαντήσεις που να καλύπτουν τα ερωτήματά μου, νοιώθω απογοήτευση… ενίοτε και απόγνωση…
Φυσιολογικές αντιδράσεις ενός ανθρώπου που ποτέ δεν ζήτησε υλικά αγαθά, αλλά τ’ απλά και τα όμορφα …