Μόνη
Προβολές:251
Οι ουσιαστικές κουβέντες είναι δύσκολες, απειλούν τα δεδομένα μας όποια κι αν είναι. Δεν τις τολμούν οι περισσότεροι. Ποτέ δεν μαθαίνουμε να τις διεξάγουμε με τον εαυτό μας.
Κάποτε επέλεγες την πολυκοσμία, για να κρύψεις το κενό μέσα σου και για να μην βρεθείς μόνη με τον εαυτό σου πρόσωπο με πρόσωπο…
Κάποτε, αποφάσισες πως έπρεπε ν’ αλλάξεις… ν΄αναζητήσεις τα ήρεμα βράδια, αγκαλιά μ’ ένα βιβλίο, μια παρέα που είχε τις ίδιες μ’ εσένα ανησυχίες, να βρεθείς με τον ίδιο σου τον εαυτό και να συζητήσεις…
Κι αρχίζεις να αγαπάς τη μοναχικότητά σου, γιατί είναι φορές που είναι καλύτερη από τη λάθος παρέα…
Καλλιόπη
Το βρίσκω όλο και πιο δύσκολο να συμμετέχω σε κοινότυπες συζητήσεις.
Οι επιφανειακοί συναισθηματισμοί με αφήνουν αδιάφορη.
Οι κολλητοί είναι μόνο οι υποστηρικτές που η κατήχηση στο σχολείο μας έμαθε πως είναι οι «φίλοι». Δεν είναι! Είναι μόνο οι βολευτές της θέασης που εμμονικά διατηρούμε όταν φοβόμαστε οποιαδήποτε άλλη.
Οι ουσιαστικές κουβέντες είναι δύσκολες, απειλούν τα δεδομένα μας όποια κι αν είναι. Δεν τις τολμούν οι περισσότεροι. Ποτέ δεν μαθαίνουμε να τις διεξάγουμε με τον εαυτό μας.
Όλο και περισσότερο αποχωρώ από τα κοινώς αποδεκτά…
«Δεν κάνεις φίλους έτσι!»
«Δεν έχεις συμμάχους!»
«Δεν είσαι ασφαλής!»
Μακρινές φωνές μιας άλλης εποχής που δεν με ταράζουν πια.
Αλαζονεία;
Αυτό είναι το αντίπερα παραμύθι που μας πουλάνε οι αυθεντίες για να παραμένουμε στο μαντρί.
Πρέπει να αμφισβητήσεις όλες τις έννοιες. Όλες!
«Μα, θα μείνω μόνη!» μου λες. «Θα μείνω μόνος» ψελλίζεις.
Γράφω όσο ποτέ άλλοτε, ίσως περισσότερο. Αλλά όλο για λιγότερους. Και με περισσότερο σεβασμό, επίγνωση, ταπεινότητα.
Περίεργο…Δεν μού είπε ποτέ κανείς πως όλο και περισσότερο πλησιάζω την παιδική μου αθωότητα. Πως η σοφία και η αθωότητα είναι απόλυτα συνδεδεμένες έννοιες.
Αλλά, τα πιο αληθινά και πιο μαγικά τα ανακαλύπτω μόνη μου.
Με είχαν να κυνηγάω αυθεντίες, σοφούς, ήρωες και αρχηγούς. Όλο κι απομακρύνομαι, όσο πλησιάζω.
Περίεργο φαίνεται… Μετά από κάθε παράγραφο, θα μπορούσα να χωρέσω ολόκληρο τόμο. Ούτε αυτό δεν μού το δίδαξαν.
Αλλά τότε, πώς θα με εξέταζαν; Πώς θα με έκριναν για να με κατατάξουν;
Κράτα γερά παιδί μου, πλησιάζουμε, επιστρέφουμε… Ποτέ δεν σε έχω εγκαταλείψει σ’ αυτό το πονεμένο, μαγικό ταξίδι που οι περισσότεροι φοβούνται να ζήσουν θαρραλέα, απελευθερωμένοι, Μόνοι..
Ποτέ δεν είμαι σίγουρη πότε θα ξαναγράψω ή πού… Αλλά και δε σταματάω!
Προβολές : 251
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Ναρκισσιστική Κοινωνία: Μια Συλλογική Παγίδα – Υπάρχει Θεραπεία;
Σήμερα δεν μιλάμε μόνο για ναρκισσιστικά άτομα, αλλά για μια ναρκισσιστική κουλτούρα. Μια κοινωνία που θεοποιεί το “φαίνεσθαι”, την ταχύτητα και την κατανάλωση ανθρώπων σαν να είναι αντικείμενα.
Η Κοινωνική Υποδούλωση: Το «Εγώ» πάνω από το «Εμείς»
Στα social media, στην εργασία, ακόμα και στην πολιτική, ο ναρκισσισμός προωθείται ως «δυναμισμός».
Η Λατρεία της Εικόνας: Όταν η αξία ενός ανθρώπου μετριέται με τα “likes” και την επίδειξη, η ενσυναίσθηση πεθαίνει.
Η Αντικειμενοποίηση: Οι άνθρωποι γίνονται εργαλεία για την ανέλιξη κάποιου άλλου. Η κοινωνία μας εκπαιδεύει να χρησιμοποιούμε ο ένας τον άλλον αντί να σχετιζόμαστε.
Η Έλλειψη Ορίων: Σε μια κοινωνία που σου λέει «κάνε τα πάντα για να φτάσεις στην κορυφή», ο σεβασμός στον άλλον θεωρείται αδυναμία.
Θεραπεύεται ο Ναρκισσισμός;
Εδώ η απάντηση είναι σκληρή αλλά ειλικρινής: Σπάνια.
Το Εμπόδιο της Επίγνωσης: Για να θεραπευτεί κάποιος, πρέπει να παραδεχτεί ότι πονάει και ότι πληγώνει. Ο νάρκισσος έχει χτίσει έναν «θώρακα» που δεν επιτρέπει στην αλήθεια να περάσει.
Η Μακροχρόνια Ψυχοθεραπεία: Αν ο νάρκισσος αποφασίσει (συνήθως μετά από μια τεράστια κρίση) να ζητήσει βοήθεια, η διαδρομή είναι πολυετής. Πρέπει να αποδομήσει το «Ψεύτικο Εγώ» του και να έρθει αντιμέτωπος με το βαθύ τραύμα της παιδικής του ηλικίας.
Η Κοινωνική Θεραπεία: Η «θεραπεία» της κοινωνίας μας ξεκινά από την Ενσυναίσθηση. Από το να μάθουμε στα παιδιά μας ότι η αξία τους δεν είναι η δόξα, αλλά η σύνδεση με τους άλλους. Η θεραπεία είναι η επιστροφή στην ανθρωπιά.
Μην περιμένετε το «σύστημα» ή τον «νάρκισσο» να θεραπευτεί για να βρείτε την ησυχία σας. Η δική σας θεραπεία είναι η αφύπνιση. Όταν σταματάμε να τροφοδοτούμε τον ναρκισσισμό με τον θαυμασμό ή την ανοχή μας, το «κάστρο» του αρχίζει να καταρρέει.
Η ισορροπία ξεκινά από το «εγώ» για να καταλήξει στο «εμείς». Όταν εμείς είμαστε καλά, μπορούμε να δώσουμε το χέρι στον διπλανό μας και να φτιάξουμε μια αλυσίδα προστασίας.
Η Αλλαγή Ξεκινά από Μέσα: Πνευματική Ωριμότητα ενάντια στο Ναρκισσιστικό Σκοτάδι
«Η μεγαλύτερη επανάσταση της εποχής μας δεν θα γίνει στους δρόμους, αλλά μέσα στις ψυχές μας. Για να νικήσουμε την τοξικότητα του ναρκισσισμού, πρέπει πρώτα να βρούμε την πνευματική μας ισορροπία και να σταθούμε με σοβαρότητα απέναντι στην αλήθεια μας. Μόνο αν ενωθούμε άνθρωπος με άνθρωπο, με καθαρή καρδιά και ώριμο πνεύμα, μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο που δεν θα υποδουλώνει, αλλά θα ελευθερώνει.»
Μια Ευχή για Εκείνους που Ακόμα Παλεύουν στο Σκοτάδι
«Σε σένα που νιώθεις η φωνή σου να τρέμει, που ξέχασες ποιος είσαι μέσα στην ομίχλη του ναρκισσισμού, σου εύχομαι τούτο: Να θυμηθείς το Φως σου. Εύχομαι η ψυχή σου να βρει τη δύναμη να σπάσει τους καθρέφτες που σου δείχνουν μια ψεύτικη εικόνα. Να ξέρεις πως δεν είσαι μόνος. Υπάρχει ένα χέρι απλωμένο, μια αλήθεια που σε περιμένει και μια εσωτερική ειρήνη που σου ανήκει δικαιωματικά. Πάρε βαθιά ανάσα, πίστεψε στην αξία σου και κάνε το πρώτο βήμα προς την έξοδο. Η ελευθερία δεν είναι μακριά· ξεκινά τη στιγμή που θα πεις το πρώτο “φτάνει”. Καλή αντάμωση στην αλήθεια.»
Ναρκισσισμός: Η Φυλακή με τους Καθρέφτες – Πώς Διαλύει τους Άλλους και τον «Εαυτό»
Ο ναρκισσισμός δεν είναι απλή ματαιοδοξία ή αγάπη για τον εαυτό. Είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης που μετατράπηκε σε όπλο μαζικής καταστροφής σχέσεων και προσωπικοτήτων. Όποιος ζει στην ακτίνα δράσης ενός ναρκίσσου, σύντομα καταλαβαίνει ότι δεν βρίσκεται σε σχέση, αλλά σε έναν διαρκή πόλεμο επιβολής.
1. Η Υποδούλωση των Άλλων: Το «Συναισθηματικό Βαμπίρ»
Ο νάρκισσος δεν βλέπει ανθρώπους, αλλά «πηγές». Η καταστροφική του δράση στους γύρω του εκδηλώνεται σε επίπεδα:
Gaslighting (Ψυχολογική Χειραγώγηση): Σε πείθει ότι η δική σου αντίληψη για την πραγματικότητα είναι λάθος. «Είσαι τρελός», «δεν έγινε έτσι», «είσαι υπερβολική». Στόχος; Να χάσεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και να εξαρτάσαι από τη δική του «αλήθεια».
Συναισθηματική Αποστράγγιση: Η ενσυναίσθηση είναι απούσα. Ο πόνος σου είναι «ενόχληση» για εκείνον και η χαρά σου «απειλή». Υποδουλώνει το θύμα κάνοντάς το να νιώθει υπεύθυνο για την ευτυχία του ναρκίσσου, η οποία όμως δεν επιτυγχάνεται ποτέ.
Κοινωνική Απομόνωση: Συχνά διαβάλλει τις σχέσεις σου με τρίτους για να παραμείνεις το μοναδικό του «κτήμα».
2. Η Καταστροφή του Εαυτού: Ο Δεσμοφύλακας του Τίποτα
Το μεγαλύτερο ψέμα είναι ότι ο νάρκισσος αγαπά τον εαυτό του. Στην πραγματικότητα, τον μισεί.
Το «Ψεύτικο Εγώ»: Έχει χτίσει μια λαμπερή βιτρίνα γιατί ο πραγματικός του εαυτός του προκαλεί τρόμο και ντροπή. Καταστρέφει την ίδια του την εξέλιξη, αφού αρνείται να παραδεχτεί λάθη. Χωρίς αυτοκριτική, δεν υπάρχει λύτρωση.
Η Μόνιμη Ανικανοποίητη Δίψα: Όσο κι αν υποδουλώνει, όσο κι αν θαυμάζεται, μέσα του υπάρχει ένα κενό. Αυτό τον οδηγεί σε μια αυτοκαταστροφική πορεία αποξένωσης, μένοντας τελικά μόνος μέσα σε ένα κάστρο από ψέματα.
3. Τα Πολλαπλά Επίπεδα του Προβλήματος
Ο ναρκισσισμός καλύπτει κάθε πτυχή της ζωής:
Επαγγελματικά: Δημιουργεί τοξικά περιβάλλοντα, κλέβοντας κόπους άλλων.
Οικογενειακά: Μεταφέρει το τραύμα στα παιδιά (διαγενεακός ναρκισσισμός), δημιουργώντας νέους κύκλους πόνου.
Κοινωνικά: Πολώνει και διαιρεί για να κυριαρχεί.
Επίλογος:
Ο ναρκισσισμός είναι μια πνευματική και ψυχική φυλακή. Υποδουλώνει το θύμα στην ανασφάλεια και τον θύτη στην αιώνια μοναξιά της έπαρσής του. Η αναγνώριση των σημαδιών δεν είναι απλά γνώση, είναι πράξη αυτοάμυνας και ελευθερίας.
Πώς Σπάμε τα Δεσμά: Οδηγός Επιβίωσης και η Δύσκολη Δύναμη της Ίασης
Αν το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση του «τέρατος», το δεύτερο είναι η προστασία και η απόδραση. Ο ναρκισσισμός δεν διορθώνεται με αγάπη – διορθώνεται μόνο με όρια.
Στρατηγικές Επιβίωσης για το Θύμα
Η Μέθοδος της «Γκρίζας Πέτρας» (Grey Rock): Αν δεν μπορείς να φύγεις άμεσα, γίνε όσο πιο βαρετός/ή γίνεται. Μην δίνεις συναίσθημα, μην αντιδράς στις προκλήσεις, μην τροφοδοτείς το «δράμα» του. Ο νάρκισσος τρέφεται από την αντίδρασή σου· αν δεν τη βρίσκει, θα ψάξει αλλού για θύμα.
Μηδενική Επαφή (No Contact): Η μόνη οριστική λύση. Κλείσιμο κάθε πόρτας, κάθε social media, κάθε τηλεφώνου. Οποιοδήποτε παράθυρο αφήσεις ανοιχτό, ο νάρκισσος θα το χρησιμοποιήσει για να μπει πάλι και να σε «ρουφήξει» πίσω (Hoovering).
Επένδυση στην Αυτοαξία: Ο νάρκισσος σε έπεισε ότι είσαι «τίποτα» χωρίς αυτόν. Η δουλειά με έναν θεραπευτή είναι απαραίτητη για να ξαναβρείς τη φωνή σου και να καταλάβεις ότι η αξία σου δεν εξαρτάται από τη δική του έγκριση.
Υπάρχει Θεραπεία για τον Νάρκισσο;
Εδώ βρίσκεται το πιο σκοτεινό σημείο. Η θεραπεία του ναρκισσισμού είναι εξαιρετικά δύσκολη για έναν απλό λόγο: Ο νάρκισσος δεν πιστεύει ότι έχει πρόβλημα.
Για εκείνον, φταίνε πάντα οι άλλοι.
Η ίαση απαιτεί την παραδοχή της «ντροπής» και της αδυναμίας, κάτι που ο ναρκισσιστικός μηχανισμός έχει χτιστεί για να αποφεύγει πάση θυσία.
Μόνο αν φτάσει στον απόλυτο πάτο (π.χ. απώλεια όλων των σχέσεων και πλήρης απομόνωση) ίσως –και μόνο ίσως– ζητήσει βοήθεια, αλλά και τότε, συχνά το κάνει για να χειραγωγήσει και πάλι τον θεραπευτή.
Μην περιμένεις τον νάρκισσο να αλλάξει για να γίνεις εσύ καλά. Η ελευθερία ξεκινά τη στιγμή που σταματάς να προσπαθείς να τον «σώσεις» και αρχίζεις να σώζεις τον εαυτό σου. Η υποδούλωση τελειώνει εκεί που αρχίζει η αυτοφροντίδα.