Ο «μυστικός σύμβουλος» του Μαξίμου για τα Τέμπη
Το μέτρο και η ψυχραιμία συνιστούν να αφήσουν την κοινωνία να εκφραστεί και στη συνέχεια η κυβέρνηση να κάνει τη δουλειά της. Η οποία είναι η πολιτική. Γιατί μόνο με πολιτικές πρωτοβουλίες υπερβαίνονται τα αδιέξοδα. Θα δούμε τι θα επικρατήσει.
Η κυβέρνηση για τη διαχείριση των Τεμπών έχει προσλάβει τον χειρότερο σύμβουλο: τον πανικό.
Η μαζικότητα των προηγούμενων συλλαλητηρίων τους έστειλε αγκαλιά στον πανικό. Αποτέλεσμα, η τηλεοπτική συνέντευξη Μητσοτάκη, η οποία απέπνεε αδυναμία, άμυνα και έλλειμμα αυτοπεποίθησης.
Οι αντιδράσεις τους έστειλαν εκ νέου στον… σύμβουλο. Αποφάσισαν μια πολιτική ανασύνταξη (σωστό), να μην τους πάρει η κατηφόρα και απλώς να απολογούνται (επίσης σωστό),αλλά στη συνέχεια η ισορροπία χάθηκε. Με ακραίες δηλώσεις ότι το θέμα είναι «μικρό», ότι «όσοι κατεβαίνουν στους δρόμους, στηρίζουν τη Ζωή», για τους «ΨΕΚ» έγιναν οι καλύτεροι χορηγοί των συλλαλητηρίων της Παρασκευής. Αιτία,ο πανικός.
Η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει χάσει το μέτρο και αν δεν το ανακαλύψει σύντομα, η κατηφόρα θα είναι μεγάλη.
Τι ορίζει το μέτρο; Η κοινωνική διαμαρτυρία είναι μεγάλη, ο δικαιολογημένος θυμός για τον θάνατο 57 ψυχών και τους «ερασιτεχνισμούς» της Δικαιοσύνης είναι τεράστιος, οι ευθύνες που αποδίδει η κοινωνική πλειοψηφία στην κυβέρνηση ογκώδεις.
Όλα αυτά θα εκφραστούν περίτρανα στα συλλαλητήρια την Παρασκευή.
Ο πανικός προτείνει στην κυβέρνηση να στραφεί, στην ουσία, κατά της κοινωνίας.
Το μέτρο και η ψυχραιμία συνιστούν να αφήσουν την κοινωνία να εκφραστεί και στη συνέχεια η κυβέρνηση να κάνει τη δουλειά της. Η οποία είναι η πολιτική. Γιατί μόνο με πολιτικές πρωτοβουλίες υπερβαίνονται τα αδιέξοδα. Θα δούμε τι θα επικρατήσει.
Κ.Π.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Ήδη διαδραματίζεται μια διαδικασία αφελληνισμού του έθνους. Όλο και περισσότεροι νέοι και ζευγάρια φεύγουν από την χώρα και αυτή η αιμορραγία συνεχίζεται και συνεχώς αυξάνει. Εγώ σε αυτή την ηλικία έφυγα πριν 6 χρόνια. Αν μπει κανείς σε σάιτ του τύπου Greeks in(ακολουθώντας η χώρα), θα καταλάβει τι γίνεται. Και αυτά τα παιδιά δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Φεύγουν για μόνιμη διαμονή. Μόνο εδώ στην Κύπρο οι Ελλαδίτες φτάνουν τους 150000 περίπου. Κυρίως από Βόρεια Ελλάδα. Και όλοι αυτοί θα αντικατασταθούν από λάθρο. Μόνο οι ξεφτιλισμένοι γλύφτες και βολεμένοι θα παραμείνουν μαζί με τους συνταξιούχους.
Όσοι μείνουμε… κι όσοι έχουμε ψυχή θα πολεμήσουμε για την Πατρίδα…
Υ.Γ. Θα μπορούσα να φύγω… αλλά θέλω να πεθάνω στην Ιερή Γη που γεννήθηκα…
Εγώ δεν έφυγα γιατί φοβάμαι να πολεμήσω. Ούτε είμαι ρίψασπις. Έφυγα γιατί δεν είχα άλλη επιλογή επιβίωσης. Ποιος φεύγει σε τέτοια ηλικία από την πατρίδα του? Δουλειά δεν μπορούσα να βρω, ποτέ δεν έγλυψα κανένα, ήμουν μόνος μου και κινδύνευα να ξαναβρεθώ άστεγος. Ούτε σπίτι δικό μου έχω. Πιστεύω να καταλαβαίνετε τώρα. Τουλάχιστον όσον αφορά εμένα.
Γι’αυτό και δεν κρίνω αυστηρά πλέον κανένα. Δεν γνωρίζουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται και αν έχει άλλες επιλογές.
Δεν σας έκρινα… δεν κρίνω ποτέ αυτούς που φεύγουν από την Πατρίδα… αντιθέτως τους πονάω, που αναγκάζονται να φύγουν…
Έφυγα για σπουδές στα δεκαοκτώ μου στην Αγγλία, και έκλαιγα όσο καιρό ήμουν έξω… πήγαινα στο αεροδρόμιο για να βλέπω τα αεροσκάφη της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ και έφυγα με μια βαλίτσα γεμάτη από προσπέκτους από τον ΕΟΤ στο Λονδίνο…
Σας εύχομαι να μπορέσετε να γυρίσετε στην Πατρίδα…