Ξεχνά όμως την τραγωδία των ευρωπαϊκών λαών και όλης της Ευρώπης ,για την οποία γίνεται συνυπεύθυνη.
Την αντίθεσή της με την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία εξέφρασε η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν.
“Είναι πολύ σκληρό για τους ουκρανούς στρατιώτες που πολεμούν, υπερασπιζόμενοι με πατριωτισμό τη χώρα τους”, δήλωσε η Λεπέν στην εφημερίδα Le Figaro. “Θεωρώ καταδικαστέα τη βαρβαρότητα αυτής της απόφασης”, συμπλήρωσε.
Παρότι κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει τις ΗΠΑ να συνεχίσουν την υποστήριξή τους, “είναι εξαιρετικά ανάρμοστο να μην δίνουν στην Ουκρανία ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να αλλάξει κατεύθυνση”, ανέφερε.
Η Μαρίν Λεπέν είχε αποφύγει στο παρελθόν να επικρίνει τον Ντόναλντ Τραμπ, ακόμη και μετά την αντιπαράθεση που είχε την Παρασκευή ο αμερικανός πρόεδρος με τον ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο.
Επεσήμανε πως περισσότερο προβληματική είναι η αναστολή της τεχνολογικής υποστήριξης και της παροχής δεδομένων από τις υπηρεσίες πληροφοριών, αφού – όπως δήλωσε – τα όπλα μπορούν να αντικατασταθούν.
Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι ΗΠΑ σκοπεύουν να σταματήσουν να μοιράζονται πληροφορίες που εξασφαλίζουν οι μυστικές υπηρεσίες τους, κάτι που θα αποτελούσε σημαντικό πλήγμα για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Η Λεπέν απέρριψε επίσης το ενδεχόμενο ανάπτυξης γαλλικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, καθώς και τη δημιουργία κοινής ευρωπαϊκής άμυνας.
Ακόμα κι αν ο Πορτοκαλής έχει αγνές προθέσεις απέναντι στην Ρωσσία (που ΔΕΝ έχει), το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει στον Πούτιν είναι ένα “Μινσκ 3″… με κάποιες τροποποιήσεις, στην καλύτερη των περιπτώσεων… αλλά και πάλι ΔΕΝ είναι δυνατόν να ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές. Δεν γίνεται να υπογραφεί συμφωνία που θα ικανοποιεί και την Μόσχα και τους δυτικούς πάτρωνες του Ρωσσοεβραίου κλόουν στο Κιέβο. Δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία που θα παρουσιάζει την Ρωσσία και την Ουκρανία ταυτόχρονα ως νικήτριες… Δεν τετραγωνίζεται αυτός ο κύκλος.
Από την μία, μια συνθήκη ειρήνης που θα παρουσιάζει την Ρωσσία ως θριαμβεύτρια θα έχει συντριπτικές συνέπειες για την “συλλογική Δύση” τόσο σε επίπεδο γοήτρου, όσο και σε επίπεδο γεωστρατηγικών συσχετισμών, για να μην αναφέρω τις δυνάμεις του αγγλο-σιωνιστικού βαθέως κράτους που θα κινηθούν εναντίον του Πορτοκαλή για να εμποδίσουν την σύναψη μιας τέτοιας συμφωνίας. Από την άλλη, μια συνθήκη ειρήνης που δεν θα ικανοποιεί, κατ’ ελάχιστο, τους ρωσσικούς στρατηγικούς στόχους, θα παρουσιάζει την Ουκρανία ότι “άντεξε” και θα μπορέσει στο μέλλον να ξαναστήσει με ΝΑΤΟϊκή βοήθεια μια πολεμική μηχανή κατά της Ρωσσίας, θα αποδομήσει τον Πούτιν και το καθεστώς του στην συνείδηση της ρωσσικής κοινωνίας, με απρόβλεπτες συνέπειες για την σταθερότητα της χώρας… Άρα; Άρα το τέλειο αδιέξοδο.
Δεν χάφτω την στημένη επικοινωνιακή καταιγίδα των δυτικών (κι εγχώριων) συστημικών ΜΜΕ που παρουσιάζουν τον πόλεμο σχεδόν σαν να τελείωσε, ενώ συνεχίζεται με αμείωτη αγριότητα σε όλο το μήκος του μετώπου. Ήδη ο Πορτοκαλής και ο Μασκ αθέτησαν μία από τις δεσμεύσεις τους: το δορυφορικό σύστημα Στάρλινκ συνεχίζει ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ να δίνει πληροφορίες στον Ουκρανο-ΝΑΤΟΪκό στρατό. Επίσης υπάρχουν σκιές κι ασάφειες σχετικά με το κατά πόσο ακριβώς διακόπηκε η Αμερικανική Βοήθεια (USAID) στην Ουκρανία. Οι παραδόσεις όπλων μπορούν να συνεχιστούν ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ μέσω άλλων διαδικασιών και διαύλων… Πχ, έρχεται ένας ευρωπαϊκός κρατικός ή ιδιωτικός φορέας, αγοράζει όπλα από τις ΗΠΑ και τα στέλνει στην Ουκρανία, χωρίς να φαίνεται ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ στέλνουν όπλα.
Επιμένω πως η “συλλογική Δύση” θυσίασε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ για να αφήσει την Ρωσσία να νικήσει έτσι. Υπάρχουν πανίσχυροι κύκλοι συμφερόντων στις δύο όχθες του Ατλαντικού που θα κάνουν τα ΠΑΝΤΑ για να συνεχιστεί ο πόλεμος, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Χτίστηκαν πολιτικές, επιχειρηματικές, δημοσιογραφικές, ακαδημαϊκές και διαφόρων άλλων ειδών καριέρες πάνω σε αυτόν τον πόλεμο και οι εν λόγω τυπάδες και τύπισσες είναι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε θέσεις εξουσίας στις περισσότερες δυτικές χώρες. Το πολύ-πολύ οι εχθροπραξίες να έχουν κυμαινόμενους βαθμούς αυξομειούμενης έντασης όσο διαρκούν οι “διαπραγματεύσεις”. Ας μην ξεχνάμε ότι και στο απίθανο σενάριο που ο Τραμπ φέρει μια κάποια ανακωχή ή παύση των εχθροπραξιών- που σαν υπόθεση εργασίας συμφέρει ΜΟΝΟ τους Ουκρανο-ΝΑΤΟϊκούς – με το πέρας της θητείας του μπορεί να επανέλθουν οι Δημοκρατικοί στην προεδρία των ΗΠΑ και να επαναφέρουν την ακραία αντι-ρωσσική πολιτική.
Οπότε πιστεύω ότι η υπόθεση Ουκρανία μπορεί μόνο να κριθεί επί του πεδίου… Άσχετα τι λένε διάφοροι προβεβλημένοι αναλυτές στην τηλεόραση και το Διαδίκτυο. Οι ίδιοι έλεγαν πως δεν πρόκειται να γίνει πόλεμος στην Ουκρανία… οι ίδιοι έλεγαν κάθε εξάμηνο πως η τουρκική οικονομία καταρρέει… οι ίδιοι έλεγαν πως οι Αμερικάνοι θα “τιμωρήσουν” τον “ταραχοποιό” Ερντογάν… οι ίδιοι έλεγαν κάθε μήνα πως το Ισραήλ θα καθαρίσει την Χαμάς σύντομα… κτλ κτλ… Η μόνη περίπτωση που, ενδεχομένως, η “συλλογική Δύση” να πετάξει λευκή πετσέτα στο ουκρανικό μέτωπο χωρίς αυτό να κριθεί στο πεδίο μάχης, είναι μόνο αν υπάρξουν μαζικές λαϊκές/κοινωνικές αντιδράσεις κατά της συνέχισης του πολέμου με οποιαδήποτε μορφή.
Περί Λεπέν: Η διπρόσωπη στάση της Μαρίν Λεπέν δεν προκαλεί ΚΑΜΜΙΑ έκπληξη σε όσους παρακολουθούν αντικειμενικά τα γεγονότα. Δεν έχει καμμία σχέση με τον πολύ ικανότερο, ευφυέστερο και συνεπέστατο ιδεολογικά πατέρα της Ζαν Μαρί Λεπέν. Η θυγατέρα είναι ένας χαμαιλέοντας, είναι μια Μελόνι της Γαλλίας.. για να μην πω μια Λατινοπούλου της Γαλλίας… Ονειρεύεται να πάρει την θέση του Μακρόν όταν αυτός φύγει από την εξουσία γι’ αυτό γλύφει τους αθέατους εξουσιαστές, βάζοντας συνέχεια νερό στο κρασί της εδώ και χρόνια. Χαϊδεύει τα αυτιά του ακροατηρίου της σε “εύκολα” θέματα όπως η εκφυλισμένη Αριστερά, η λαθρομετανάστευση και η ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα, αλλά όσον αφορά την σύγκρουση με το βαθύ αγγλο-σιωνιστικό/ευρω-ατλαντικό κατεστημένο, εκεί τα μασάει… εκεί αρχίζουν τα διφορούμενα και οι αμφίσημες θέσεις που διατυπώνονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε μετά να τα γυρίσει. Τα ίδια σκ@τ@ είναι ΟΛΗ η mainstream ευρωπαϊκή ακροδεξιά, το βλέπουμε ξανά και ξανά σε κάθε περίπτωση.
Αυτό που πρέπει να χωνέψουμε σαν Έλληνες είναι ότι η ευρωπαϊκή ακροδεξιά (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) είναι παραδοσιακά αντι-ορθόδοξη (και κατ’ επέκταση ανθελληνική και αντι-ρωσσική). Λόγω αμερικανοκρατίας μετά το 1945 αναγκάστηκε να μεταλλάξει τον παλιό ακραίο αντισημιτισμό της σε ένθερμο φιλο-σιωνισμό. Είναι πρόθυμοι και χρήσιμοι ηλίθιοι των Αγγλο-Σιωνιστών…
Μας χοντροκοροιδεύουν, μας δουλεύουν κανονικά και με το νόμο, μας περνούν για σκύβαλα. Αλλά δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά ιδιωτικοποιημένα, φασιστικοποιημένα άτομα και όχι άνθρωποι, Άτομα, χωρίς πρόσωπο. Ποιός θα κάνει επανάσταση. Αυτός που περιμένει τον Καραμανλή, τον Παπανδρέου, το Σαμαρα, το Μειμαράκη, το Μητσοτάκη, τον Τσίπρα, τον Κασσελάκη, το Φάμελλο, τον Λοβέρδο και όλους αυτούς. Δεν μας φοβούνται. Γελάνε μαζί μας,
Το πάει κι αυτή, ετσι και γιουβέτσι, μήπως σώσει την πολιτική καριερούλα της, γιατί με τα ορφανά του CNN, (τα media, …καλέ) πρέπει να τα έχει κάπως καλά, αλλιώς σε τρώει η μαρμάγκα.