προτιμώ να θυμάμαι, γιατί ζω… (μουσικό βίντεο, χιούμορ και ταινία)
Να θυμάμαι ή να ξεχνάω;
Το κάνω συχνά στον εαυτό μου αυτό το ερώτημα…
Μ’αρέσει να θυμάμαι μια μελωδία και να καραμελώνει το χαμόγελό μου…
… μια επιθυμία που δεν πραγματοποιήθηκε κι ακόμη πλανιέται στον αέρα…
… μια ανθρώπινη αγκαλιά αγάπης…
… το αληθινό νόημα της λέξης “μαζί”…
… ένα χέρι που σαν απόχη να μαζεύει όλα τα άσχημα όνειρα και τους εφιάλτες της νύχτας σαν αόρατος φρουρός μου…
… πόσο όμορφο είναι να γελάς έτσι, χωρίς λόγο…
… τη γεύση ενός απαγορευμένου γλυκού…
… την μυρωδιά που αναδύεται από το απλό και το αθώο…
… την παιδικότητά μου…
… πόσο όμορφο είναι να κάνεις όνειρα και πάλι από την αρχή…
… τις στιγμές που μοιράζομαι μ’ αυτούς που αγαπώ…
… τις στιγμές που παίζω με τα σκυλουδάκια μου…
Δεν μ’ αρέσει να θυμάμαι τις πληγές που άφησαν σημάδια…
… τα όνειρα που δεν πραγματώθηκαν…
… τους ανθρώπους που με πόνεσαν…
… κι ότι θέλει να σκοτώσει το παιδί μέσα μου.
Όλα αυτά, θέλω να τα ξεχνάω…
Αλλά, προτιμώ να θυμάμαι…!
Προτιμώ να θυμάμαι, γιατί ΖΩ!
καλησπέρα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Σας καταλαβαίνω απόλυτα…..
Υπέροχο…
Κ. Καλλιόπη…
Αλλά, προτιμώ να θυμάμαι…!
Προτιμώ να θυμάμαι, γιατί ΖΩ!
Και μας κάνει αυτό….
Που είμαστε σήμερα…μ
Που πρέπει …
Με προσπάθεια…
Να ξεπερασουμε…
Για να μην χάσουμε….
Το παιδί….
Που βομβαρδίζεται….
Μέσα μας….
Καλησπέρα….
Και σε όλους….
Καλησπέρα σας… ας αυτό το παιδί μέσα μας…πόσο το έχουμε πληγώσει…
ΉΘελημένα….
Μαζοχιστικά….
Ανθρωπίνος άσχημα….
Αδύναμα….
Ή αθελητα….
Δυστιχώς…. Καλλιόπη….
Δυστιχώς….
Πρέπει όμως….
Να το αναπτερωσουμε….
Να το φροντίσουμε….
Γιατί είναι σε ασιτία….
Για αυτό λέω…
Υπέροχο……………
Μαζεύουμε τις ελάχιστες δυνάμεις μας και προσπαθούμε…
Τα δικά σας κουράγια….
Δεν τα έχω….
Λόγο ευαισθησίας….;
Τρόμου….;
Πόνου …;
Λόγο…
Άσκοπων βιομάτων….
Άκρως αληθινών….
Μα ματαιων….
Για αυτό σας θαυμάζω….
Και μακάρι να μπορούσα να σας αναπτέρωσω…
Εκεί κρινομαστε….
Και εκεί…
Θλίβομαι….
Σπαρασω….
Εκεί που πρέπει…
Να μην μπορώ….
Ότι θαυμάζεις, είναι γεμάτο πληγές… όπως είναι κι άλλοι άνθρωποι… και μαθαίνεις να γλύφεις μόνος τις πληγές σου… και να κάνεις πως δεν τις βλέπεις πολλές φορές… και να γυρίζεις τα μάτια σου αλλού… και να προχωράς χωρίς να κοιτάζεις πίσω σου ή γύρω σου, γιατί δεν αντέχεις να πληγωθείς κι άλλο…
Αυτή είναι η μοίρα των ανθρώπων που όπως λένε, είναι παλιές ψυχές… πληρώνουν παλιές αμαρτίες, μέχρι να καθαρίσει η ψυχή σε κάθε της επιστροφή…