το .. “έκλεψα”… και το διάλεξα για την καληνύχτα… (μουσικό βίντεο, χιουμορ και ταινία)
Όταν ένας άνθρωπος μας δείχνει την αγάπη του, δεν σημαίνει οτι έχουμε αυτομάτως λάβει δικαιώματα πάνω σε αυτή την αγάπη.
Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν έχω δικαίωμα να απλώσω τα χέρια μου και να καρπωθώ απο την ψυχούλα κάποιου που με αγαπά, όταν εγώ δεν μπορώ να είμαι εκεί γι’αυτόν.
Αντίθετα, έχουμε χρέος, να τον προστατεύουμε, να τον φροντίζουμε, να τον αγαπάμε.
Διαφορετικά, ας τον αφήσουμε να ζήσει με κάτι πιο αξιόλογο απο εμάς.
Ας αποχωρήσουμε προ εγκλήματος, κι όχι κατόπιν εγκλήματος…
Εάν γνωρίζουμε, οτι δεν μπορούμε να είμαστε δίπλα σε κάποιον άνθρωπο, όπως του αξίζει, δεν πρέπει εξ αρχής να δημιουργήσουμε τον οποιοδήποτε δεσμό, καρπώνοντας όσα ο άλλος καταθέτει στο ”εμείς”.
Εάν δεν αναλάβουμε ευθύνη για αυτόν, προφανώς του πέφτουμε πολύ λίγοι και πολύ δειλοί.
Υπήρξαμε δειλοί και λίγοι απέναντι στην ψυχούλα που μας προσέφερε απλόχερα τα δώρα της.
Κι ας είμαστε αρκετά ειλικρινείς για να το δεχτούμε.
Ας μην μαραίνουμε ψυχούλες άλλων ανθρώπων, ας μην ανοίγουμε πόρτες, όταν δεν θέλουμε να εισέλθουμε, ας μην στέλνουμε κραυγές, εκεί που δεν θέλουμε να μας ακούσουν.
Όλοι λαχταράμε να αγγίξει κάποιος την ψυχούλα μας.
Ας μην συμπεριφερόμαστε αλόγιστα και άτσαλα, ας προσέξουμε μη γινόμαστε συνεργοί σε αιμορραγίες καμίας ψυχής.
Γιατί οι ψυχές αιμορραγούν…
Και το θλιβερό είναι οτι δεν στερεύει ποτέ το αίμα τους και αιμορραγούν δίχως τέλος.
Ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε πραγματικά πόσο αιχμηρό είναι για την ψυχούλα κάποιου το αγκάθι μας.
Ακόμη κι αν εμείς απορήσουμε θαρρώντας πως το αγκάθι μας δεν θα μπορούσε να προκαλέσει παρά μία μικρή γρατζουνιά, για τον άλλο μπορεί να ήταν κοφτερό μαχαίρι, και η πληγή που άφησε πίσω του βαθειά.
Βαθειά και πάντα ανοικτή.
Βαθειά και ίσως ”θανάσιμη” για την ανάσα και την ελπίδα αυτής της ψυχούλας…
Ας γίνουμε υπεύθυνοι, ας γίνουμε γενναίοι!
Λόγια αληθινά… ίσως άν κοιτάξουμε πίσω μας, να δούμε πως άλλοτε κάποια ψυχή πονέσαμε… κάποιοι μας πόνεσαν…
το .. “έκλεψα”… και το διάλεξα για την σημερινή καληνύχτα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο…
Τρομερά… διακριτικό …
Ενσυναίσθηση…
Ο κόσμος…
Έχει τα καλά του και τα κακά του…
Όλες οι ψυχούλες αιμορραγούν…
Στο πεδίο της μάχης…
Πετόντας τραυματίζοντας…
Αλλά προσπαθούσε να σηκωθούν και πάλη…
Επουλώνονται τα τραύματα ..
Από απειρία…
Και πέφτουμε στην παγίδα να σκληραίνουμε …
Την στάση μας εκεί που δεν πρέπει …
Και ακόμη και όταν πρέπει…
Θέλει τρομερό τρόπο…
Και αναλόγως την περίπτωση…
Ίσως και από τον δικό μας πόνο…
Που αντί να μας βοηθά στο να μας μαλακώνει…
Μας σκληραίνει…
Λόγο αδυναμίας…
Εγωισμού…
Και Παρασυρώμαστε… στο να τραυματίζουμε τον διπλανό μας…
Και το χειρώτερο άμα δεν τον γνωρίζουμε…
Καρδιακά…
Όσο και να μας φταίει παντός κάποιος…
Ή κάτι …
Αν αντιληφθούμε την αδυναμία του…
Που κρύβει ..
Ή τις ανασφάλειες του…
Ή τα κενά του …
Θα κρατούσαμε μια πιο προφυλακτική σχέση…
Και θα βοηθήσουμε κιόλας…
Ενθαρρυντικά..
Με διάκριση…
Όσο μπορούμε βεβαίως…
Και δεν θα πληγωνασταν…
Και αν μας πλήγωσε…
Κάτι μάθαμε…
Βέβαια μπορεί να μην ήμασταν σε θέση να το αντιληφθούμε …
Όμως ο χρόνος…
Τα βιώματα…
Μπορούν να σου φανερώσουν το γιατί …
Στην αρχή …
Και λόγο απειρίας …
Μπορεί να λέμε …
Γιατί έτσι …; Γιατί αλλιώς…;
Γιατί
Γιουβέτσι…;
Όταν αρχίσουμε να βλέπουμε … Και να γνωρίζουμε τις δικές μας αδυναμίες…
Πάθοι ..
Ατέλειες…
Ζητώντας ίαση…
Και έλεος…
Τότε θα κατανοούμε και τις αδυναμίες … Ατέλειες… Πάθοι… Πληγές… Κενά … Και του διπλανου μας…
Αποκτώντας διάκριση…
Και όσο μπορούμε …
Και αν δεν μπορούμε δεν πειράζει ..
Η κρυφή μας αγάπη… Να γίνει καλά και αυτός…
Κάτι κάνει …
Η και μια σιωπηλη αγκαλιά…
Όταν αντιληφθουμε τούτα… αδυναμίες…
πληγές… Κενά… του άλλου…
Που τον οδήγησαν σε λάθος πράξεις…
Η τα δικά μας λάθοι …
Χοντραμαρες …
Αν δεν αληλοσυγχωρουμαστε…
Δεν μπορουν οι σχέσεις να επουλώνονται…
Να ανανεώνονται…
Και έτσι. να μένουμε μια κοινωνία…
Σε πλήρης διάσπαση …
Με όλα τα συν ακόλουθα ..
Και αν δεν μας ζήτησαν συγνώμη…
Δεν πειράζει…
Η δικιά μας…
Μπορεί να τα επουλώσει όλα…
Και να προσκολληθουμε… στα δικά μας τα χάλια…
Πιο εύκολα …
Κανείς τέλειος…
Το κυριώτερο…
Του κειμένου …
Είναι να μην παίζει κανείς με καμία ψυχούλα …
Που αιμορραγεί…
Και προσπαθεί να σταθεί…
Είτε μόνη….
Είτε…
Αναζητώντας έναν άνθρωπο…
Που θα την αγαπήσει για αυτό που είναι …
Και θα μπορεί…
Να την βοηθήσει…
Και όχι να παίξει μαζί της…
Μεχρη να την καταναλώσει…
ΝΑ πάρει αυτά που θέλει…
Και να φύγει…
Αλοίμωνο…
Ή ακόμη κάνοντας πως την καταλαβαίνει …
Κοροϊδευοντας την …
Έτσι για το ότι λυπόμαστε… (Ποτέ να μην λυπάστε κανέναν) Νόμος!
Κρύβει υπερηφάνεια…
Και εγωϊσμο…
Συνποναμε ναι…
Και βοηθάμε όσο εκεί που ξέρουμε…
Ή και ψευτοενδιαφέρον να πούμε ότι προσπαθήσαμε…
(Σαν καλοί)
Δίχως να έχουμε αυτό που του χρειάζετε να δώσουμε…
Λόγο δικής μας ελλείψεως…
Και χωρίς να αποδεχόμαστε την φτωχεία μας ..
Εγωϊστικα και μόνο…
Πληγές θα ανοίξουμε…
Παρά θα αγκαλιάσουμε …
Η ζωή είναι ένα διαρκές σχολείο…
Το μόνο σίγουρο…
Απειροελαχιστα γνωρίζουμε…
Υπέροχο και πάλη…
Ευχαριστούμε…
Καλή σας ημέρα!!
Κ.Καλλιόπη…
Και σε όλους…
Γύρω μας ψυχές που αιμορραγούν… κι αναρωτιέσαι “ΓΙΑΤΙ”;;;
Έπαψα πια ν’ αναρωτιέμαι…
Καλή σου μέρα…
Επίσης Κ.Καλλιόπη…
Να είστε πάντα καλά …!
Αντίθετα, έχουμε χρέος, να τον προστατεύουμε, να τον φροντίζουμε, να τον αγαπάμε…..
και
να μην τον κοματιαζουμε, μερικοι το κάνουν με περισσή χαιρεκακια και αυτοπεποίθηση, που δεν είναι ουσιαστικά αυτοπεποίθηση ή ισχύ
όλοι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τα παραπάνω
απλά δεν θέλουν
δεν ισχύει το δεν μπορώ ή το τόσο μπορώ
ο Θεός μας ζητά να κάνουμε υπέρβαση
και υπάρχουν και νοσηρες ψυχές που ευαρεστουνται στην καταστροφή των άλλων και σε επίδειξη δύναμης, ποιας δύναμης;;; ο,τι τους λέει η γκλάβα τους
μέχρι την δύση του ηλίου οφείλουμε δια ζώσης να ζητούμε συγχώρεση, και να διορθώνουμε το κατά δύναμη, όπως λένε οι άγιοι και οι άνθρωποι του Θεού
γιατί κάποτε θα σταθούμε δίπλα σε ψυχές που είχαν τόση ταπείνωση καί αγάπη, μαζί πάνε αυτά, που ζητούσαν συγχώρεση από καρδιάς ενώ ΔΕΝ εφταιγαν
αυτό δεν είναι προνόμιο κάποιων
όλοι οι άνθρωποι πλάστηκαν έτσι ώστε να το κατορθώνουν
καληνύχτα