Ο Ελέφαντας και η Aκίδα Πρωτεΐνης (Spike Protein). ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ – ΕΡΕΥΝΑ, που πρέπει να διαβάσουν όλοι.

17 Αυγούστου, 2022 2 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

Τον Ιούνιο του 2020, ο Dr. Sanjay Gupta, από όλους τους ανθρώπους του CNN, έγραψε ένα άρθρο στο οποίο προειδοποιούσε το κοινό να είναι επιφυλακτικό απέναντι στον κατακλυσμό των επιστημονικών μελετών που έβγαιναν κατά τις πρώτες ημέρες της πανδημίας.

Το άρθρο είχε τίτλο: Science by press release: When the story gets ahead of the science (Η Επιστήμη μέσω δελτίου τύπου:

Όταν η ιστορία προηγείται της επιστήμης) και ο Dr.Gupta έγραψε για τις παρατηρήσεις του αφού αποφάσισε να εξετάσει τα διαθέσιμα δεδομένα που εισέρεαν από την επιστημονική κοινότητα.

Κατά τη δική του εκτίμηση, “εξεπλάγην από το πόσο αραιά είναι στην πραγματικότητα τα διαθέσιμα δεδομένα σε ιατρικά περιοδικά με κριτές”. Δικαίως επεσήμανε ότι τα περισσότερα από αυτά που είδε είχαν τη μορφή δελτίων τύπου ή προ-τυπωμένων εκθέσεων που δεν είχαν υποστεί τον επιστημονικό έλεγχο της ανεξάρτητης αναθεώρησης.

Στην πραγματικότητα, ο Gupta δήλωσε ότι οι μελέτες που προσφέρονται και προβάλλονται δεν ήταν έτοιμες για “prime time”.

Παρατήρησε ότι πολλές από αυτές δεν ήταν καθόλου μελέτες, αλλά μάλλον υποκειμενικά συμπεράσματα βασισμένα σε δεδομένα και μεθόδους, που παρέμεναν κρυφές και δύσκολα επικυρώσιμες.

 

Να θυμίσω κατά πρώτον πως τον πρώτο καιρό, κατακλυζόμασταν από “μελέτες” και “επιστημονικά δεδομένα” που παρουσίαζαν τον κορονοϊό, ως μια τεράστια… παγκόσμια μάστιγα…

Το άρθρο που ακολουθεί, θα παρακαλέσω να το αποθηκεύσετε, να το εκτυπώσετε και… να το τρίψετε στη μούρη όσων “γιατρών” και λοιπών ειδημόνων,  σας πίεζαν να εμβολιαστείτε…

Επέλεξα να παραθέσω ως πρώτη φωτογραφία, τις δηλώσεις δυο κορυφαίων επιστημόνων, για τις προβαλλόμενες κατά κόρον από τα χρυσοπληρωμένα ΜΜΕ, “επιστημονικές μελέτες περί της ανάγκης των εμβολιασμών”…

Θα σας πρότεινα να κινηθείτε νομικά εναντίον τους, αν εμβολιαστήκατε και μόνον μ’ αυτό το ανατρεπτικό άρθρο που ακολουθεί, αλλά δυστυχώς όχι μόνον δεν υπάρχει δικαιοσύνη, αλλά τα έχουν τόσο τέλεια στοιχειοθετήσει και σκηνοθετήσει αυτοί που σχεδίασαν ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, που μάλλον δεν θα βρείτε προς το παρόν, άκρη…

Διαβάστε και αυτό εδώ, και θα αντιληφθείτε πως Η ΙΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ, ΟΙ ΙΟΙ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ, ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Θα έρθει όμως η στιγμή, που αυτό το άρθρο θα καταδικάσει όλους όσους συμμετείχαν στο αφήγημα ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ και θα αποδώσει την τιμωρία τους…

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

 

Υ.Γ. Ξεχάστε την ύπαρξη της ιατρικής επιστήμης, με όρους Ιπποκράτειου Όρκου και σεβασμό προς τον άνθρωπο…

Η πλειοψηφία των γιατρών, όχι μόνο έχει παραδοθεί εδώ και έναν αιώνα, στην “επιστήμη Ροκφέλλερ”, με ότι σημαίνει αυτό… αλλά μαζί με την επιστήμη τους, πούλησαν και την ψυχή τους… 

Μετάφραση: Απολλόδωρος

20 Ιουλίου 2022, ViroLIEgy Διαβάστε το εδώ

____________

Απόσπασμα από το βιβλίο Refuting Evolution 2 του Jonathan Sarfati, Ph.D. με τον Michael Matthews


Για όσους έχουν ασχοληθεί με την ιολογία τόσο κριτικά όσο και λογικά, είναι οδυνηρά προφανές ότι δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξη οποιουδήποτε λεγόμενου “ιού”. Απλώς δεν υπάρχει. Αυτό ισχύει εξίσου και για τον πιο πρόσφατο φανταστικό μπαμπούλα “SARS-COV-2”. Κανένας “ιός” δεν έχει ποτέ καθαριστεί σωστά ούτε απομονωθεί απευθείας από τα υγρά που λαμβάνονται από έναν άρρωστο ξενιστή και στη συνέχεια να αποδειχθεί ότι είναι παθογόνος με φυσικό τρόπο, ενώ τηρείται η επιστημονική μέθοδος προκειμένου να αποδειχθεί η αιτία και το αποτέλεσμα. Καθώς δεν έχει ποτέ αποδειχθεί επιστημονικά η ύπαρξη κανενός “ιού”, θα πρέπει να είναι αυτονόητο ότι ούτε και καμία ακίδα πρωτεΐνης που λέγεται ότι ανήκει σε έναν τέτοιο ιό έχει ποτέ ανταποκριθεί στα ίδια κριτήρια. Πρόσφατα εξέτασα αυτή την έλλειψη αποδείξεων για την ακίδα πρωτεΐνης (spike protein) του ” κορονοϊού ” εδώ. Συνεπώς, είναι ειλικρινά χάσιμο χρόνου να διασκεδάζουμε ακόμη και με την ιδέα μιας ακίδας-πρωτεΐνης μέχρι να παραχθούν τέτοιες αποδείξεις τόσο για τον εν λόγω “ιό” όσο και για τις υποτιθέμενες πρωτεΐνες του.

Γιατί λοιπόν αφιερώνω ένα ακόμη άρθρο σε αυτό το αποκυήματα της φαντασίας των 9-12 nm; Πρόσφατα μου έστειλαν μια ανάρτηση του Jeremy Hammond με τίτλο: Fact Check: COVID-19 Vaccine mRNA and Spike Protein Are Not Cleared ‘Within Days’(Το mRNA του εμβολίου COVID-19 και η ακίδα της πρωτεΐνης δεν έχουν εκκαθαριστεί “εντός ημερών”), το οποίο υποτίθεται ότι ήταν έλεγχος των “ελεγκτών γεγονότων”. Σε αυτό το άρθρο, ο κ. Hammond προσπάθησε να διαψεύσει έναν “έλεγχο γεγονότων” από την Health Feedback, ο οποίος είχε ως στόχο να διασκεδάσει τους φόβους σχετικά με την ακίδα της πρωτεΐνης που προκαλεί βλάβες στον οργανισμό μετά τον εμβολιασμό. Σύμφωνα με τη μυθολογία του “Covid”, η πρωτεΐνη spike υποστηρίζεται ότι κυκλοφορεί μέσα στο σώμα μετά την ένεση mRNA. Αφού υποβληθεί κανείς στο τοξικό πείραμα, λέγεται ότι λαμβάνει χώρα μια μη παρατηρήσιμη μαγική διαδικασία, όπου το αόρατο mRNA βάζει το καπέλο διδασκαλίας του και καθοδηγεί το σώμα για το πώς να δημιουργεί τις αόρατες πρωτεΐνες spike, προκειμένου να μάθει πώς να αναπτύσσει ανοσολογική αντίδραση, ώστε να μπορεί να καταπολεμήσει την πρωτεΐνη spike που μόλις ανακάλυψε πώς να δημιουργεί. Μοιάζει με μια “beLIEvable” (πιστευτή- ψεύτικη όμως) ιστορία για τον νέο “ιό”, σωστά;

Το Health Feedback “fact-check” υποστήριξε ότι η πρωτεΐνη spike είναι απολύτως ασφαλής, καθώς παράγεται σε τόσο μικρές ποσότητες στο σώμα που είναι ακίνδυνη. Ο κ. Hammond, από την άλλη πλευρά, διαφώνησε με την ιστορία τους και προχώρησε στην παροχή της δικής του εκδοχής των γεγονότων προκειμένου να ισχυριστεί ότι η πρωτεΐνη spike από μόνη της είναι επιβλαβής. Αν και δεν είναι πρόθεσή μου να υποστηρίξω ότι ο “έλεγχος γεγονότων” της Health Feedback είναι σωστός (σίγουρα δεν είναι) ούτε ότι οι ενέσεις mRNA είναι ασφαλείς με οποιονδήποτε τρόπο (έχω δείξει προηγουμένως ότι είναι στην πραγματικότητα πολύ επιβλαβείς με πολλές άγνωστες παρενέργειες), πρέπει να παρέμβω εδώ, καθώς ο κ. Hammond προσπαθεί να καταρρίψει μια φανταστική αφήγηση με μια άλλη, οι οποίες συνδέονται και οι δύο με την ύπαρξη και την υποτιθέμενη παθογένεια μιας πρωτεΐνης spike.

Από ό,τι μου έχουν πει, ο Jeremy Hammond είναι υπέρ της ελευθερίας της υγείας και έχει μεγάλο κοινό. Έτσι, είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαρίσει τα γεγονότα του, ώστε να μην παραπλανήσει τους ανθρώπους σε έναν παράδρομο που οδηγεί κατευθείαν πίσω στο ψέμα της φαρμακευτικά υποστηριζόμενης θεωρίας των μικροβίων. Αν και δεν γνωρίζω πολλά γι’ αυτόν, μου έχουν πει ότι, ενώ έχει καλέσει με συνέπεια και δικαίως τους κινδύνους των εμβολίων, ο κ. Hammond προωθεί πολύ τον μύθο ότι υπάρχουν “ιοί”. Αυτό είναι ξεκάθαρο από το άρθρο του που υπαινίσσεται ότι ένα τέτοιο πράγμα όπως η πρωτεΐνη ακίδα υπάρχει και είναι από μόνη της παθογόνος. Τώρα, δεν είναι πρόθεσή μου να επιτεθώ στον κ. Hammond. Αντίθετα, πρόκειται για μια προσπάθεια να βάλω τα πράγματα στη θέση τους με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία. Ελπίζω ότι αυτό θα αποτελέσει επίσης ένα καλό μάθημα για να ελέγχετε πάντα οποιαδήποτε μελέτη πριν την υποβάλετε ως αποδεικτικό στοιχείο για να ενισχύσετε το δικό σας επιχείρημα.

Διαβάζοντας το άρθρο, έγινε σαφές ότι ο κ. Hammond χρησιμοποιούσε μια αήθη τακτική για να προσπαθήσει να διαψεύσει το “fact-check” του Health Feedback. Αυτή η τακτική είναι γνωστή ως εκσφενδόνιση ελεφάντων, όπου κάποιος πετάει πολλά επιχειρήματα ή/και μελέτες προκειμένου να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι το βάρος των αποδείξεων είναι με το μέρος του. Πρόκειται για μια τακτική εκφοβισμού που έχει σχεδιαστεί για να εξουδετερώσει όχι μόνο τον “αντίπαλο” (το Health Feedback σε αυτή την περίπτωση αν επρόκειτο για μια πραγματική συζήτηση) αλλά και όσους διαβάζουν το άρθρο. Είναι μια προσπάθεια να ισχυριστεί κανείς ότι η υπεροχή των στοιχείων σημαίνει ότι το επιχείρημά του είναι σωστό. Ωστόσο, εάν η υπεροχή των αποδεικτικών στοιχείων βασίζεται σε μια δόλια βάση, όπως η ύπαρξη μιας παθογόνου ακίδας πρωτεΐνης που λέγεται ότι ανήκει σε έναν ” κορονοϊό “, το συσσωρευμένο βάρος των αποδεικτικών στοιχείων είναι εντελώς άνευ σημασίας. Αυτό που μας μένει είναι ένας γιγαντιαίος σωρός από μη επαναλήψιμες, μη αναπαραγώγιμες και λανθασμένες ιστορίες που έχουν χτιστεί γύρω από μια φανταστική οντότητα. Αυτό είναι πολύ σαφές μετά την εξέταση του καταλόγου των μελετών που παρέσχε ο κ. Hammond.

Έχω μελετήσει τις κύριες μελέτες που παρουσιάζονται ως απόδειξη από τον κ. Hammond ότι υπάρχει μια πρωτεΐνη spike και είναι παθογόνος από μόνη της. Έχω παραθέσει μερικά (όχι όλα) από τα πολλά σφάλματα που σχετίζονται με κάθε μία από αυτές τις μελέτες. Αυτό που θα δείτε είναι ότι ούτε μία μελέτη δεν χρησιμοποίησε καθαρισμένα και απομονωμένα σωματίδια που λέγεται ότι είναι πρωτεΐνες spike. Όπως συμβαίνει συνήθως, οι ερευνητές κατασκεύασαν τα δικά τους δημιουργήματα που καλλιεργήθηκαν σε κύτταρα, ισχυριζόμενοι την ύπαρξη αόρατων ακίδων μέσα στο τρυβλίο Petri. Οι πειραματικές μέθοδοι που επιχειρούν να αποδείξουν την παθογένεια αφορούν έμμεσες παρατηρήσεις από συστήματα μοντέλων 2D και 3D καθώς και μη ειδικές χημικές αντιδράσεις. Με άλλα λόγια, οι αποδείξεις είναι εξ ολοκλήρου in vitro, δηλαδή δημιουργήθηκαν σε ένα εργαστήριο, και δεν έχουν καμία σχέση με το τι θα συνέβαινε ή θα μπορούσε να συμβεί φυσικά in vivo, δηλαδή μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό. Η ανάλυση που ακολούθησε είναι αρκετά μεγάλη, καθώς ο κ. Hammond παρουσίασε αρκετές άσχετες πηγές, οπότε κάντε υπομονή και θα τις εξετάσουμε όλες.

Η ακίδα πρωτεΐνης δεν είναι ακίνδυνη

“Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη spike του SARS-CoV-2 από μόνη της, απουσία ολόκληρου βιώσιμου ιού, μπορεί να έχει παθογόνες και τοξικές επιδράσεις. Ακολουθούν ορισμένα αξιοσημείωτα παραδείγματα”.

“Μια μελέτη στο Neurobiology of Disease τον Οκτώβριο του 2020 διαπίστωσε ότι η πρωτεΐνη spike προάγει την απώλεια της ακεραιότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και προκαλεί φλεγμονώδη αντίδραση στα ενδοθηλιακά κύτταρα του εγκεφάλου”.

Πριν από την εμβάθυνση σε αυτή την πρώτη μελέτη, είναι εξαιρετικά σημαντικό να τονιστεί κάτι κρίσιμο: ούτε μία από τις μελέτες που προχώρησαν και υποβλήθηκαν ως απόδειξη της παθογένειας της πρωτεΐνης spike από τον Jeremy Hammond δεν χρησιμοποιεί καθαρισμένες και απομονωμένες πρωτεΐνες spike από καθαρισμένο και απομονωμένο “SARS-COV-2”. Αυτό που χρησιμοποιείται, αντίθετα, είναι γνωστό ως ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη. Τι ακριβώς είναι μια ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη;

Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη είναι μια επεξεργασμένη μορφή πρωτεΐνης, η οποία παράγεται με διάφορους τρόπους για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών, την τροποποίηση γονιδιακών αλληλουχιών και την κατασκευή χρήσιμων εμπορικών προϊόντων. Ο σχηματισμός της ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης πραγματοποιείται σε εξειδικευμένα οχήματα γνωστά ως φορείς. Η ανασυνδυασμένη τεχνολογία είναι η διαδικασία που εμπλέκεται στο σχηματισμό ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης.

Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη είναι μια πρωτεΐνη που κωδικοποιείται από ένα γονίδιο – ανασυνδυασμένο DNA – το οποίο έχει κλωνοποιηθεί σε ένα σύστημα που υποστηρίζει την έκφραση του γονιδίου και τη μετάφραση του αγγελιοφόρου RNA (βλέπε σύστημα έκφρασης). Η τροποποίηση του γονιδίου με την τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA μπορεί να οδηγήσει στην έκφραση μιας μεταλλαγμένης πρωτεΐνης. Οι πρωτεΐνες που συνεκφράζονται σε βακτήρια δεν θα διαθέτουν μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις, π.χ. φωσφορυλίωση ή γλυκοζυλίωση- για αυτό απαιτούνται ευκαρυωτικά συστήματα έκφρασης.”

https://portlandpress.com/clinsci/article/136/6/431/231092/SARS-CoV-2-spike-protein-causes-cardiovascular

Όπως γίνεται αντιληπτό, όταν συζητάμε για ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες, έχουμε να κάνουμε με χειραγωγημένες ουσίες που λέγεται ότι έχουν υποστεί γενετική επεξεργασία, τροποποίηση και κλωνοποίηση. Προκειμένου να δημιουργηθούν οι ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες, απαιτείται ένα κατάλληλο σύστημα έκφρασης προκειμένου να καλλιεργηθεί, να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί η επιθυμητή ποσότητα πρωτεϊνών για την προβλεπόμενη χρήση. Αυτά τα συστήματα έκφρασης μπορεί να έχουν τη μορφή βακτηρίων, ζύμης, εντόμων ή κυττάρων θηλαστικών.

“Στις περιπτώσεις αυτές το σύστημα στο οποίο εκφράζεται η πρωτεΐνη πρέπει να είναι εύκολο στην καλλιέργεια και τη συντήρηση, να αναπτύσσεται γρήγορα και να παράγει μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης. Επιπλέον, οι πρωτεΐνες των θηλαστικών υφίστανται επίσης διάφορες μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις. Αυτές οι απαιτήσεις οδήγησαν στην ανακάλυψη των συστημάτων έκφρασης πρωτεϊνών. Τα διάφορα συστήματα έκφρασης πρωτεϊνών είναι συστήματα βακτηρίων, ζύμης, εντόμων ή θηλαστικών.

Οι ακόλουθοι παράγοντες καθορίζουν τον τύπο του συστήματος έκφρασης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ανασυνδυασμένων πρωτεϊνών:

  • Ο χρόνος που δαπανάται για την έκφραση
  • Η πρωτεϊνάση χειρισμού
  • Το σύστημα έκφρασης
  • Η ποσότητα της απαιτούμενης πρωτεΐνης
  • Η μάζα της πρωτεΐνης
  • Ο τύπος μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων,
  • Ο αριθμός δισουλφιδικών δεσμών
  • Ο προορισμός της εκφραζόμενης πρωτεΐνης

Η διαδικασία έκφρασης μιας ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης σε ένα σύστημα έκφρασης απαιτεί τις ακόλουθες πληροφορίες/στοιχεία.

  • Την ταυτοποίηση του γονιδίου που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη ενδιαφέροντος
  • Την παραγωγή cDNA από το αντίστοιχο mRNA
  • Την επιλογή του κατάλληλου φορέα έκφρασης για την εισαγωγή της αλληλουχίας του γονιδίου
  • Την επιλογή κατάλληλου συστήματος που μπορεί να εκφράσει τον φορέα
  • Κατάλληλες μέθοδοι διαλογής και κλιμάκωσης”

https://www.sigmaaldrich.com/US/en/technical-documents/technical-article/protein-biology/protein-expression/protein-expression-systems

Χωρίς να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες, θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι αυτό με το οποίο δουλεύουν αυτές οι μελέτες δεν είναι παρά εργαστηριακές δημιουργίες που λέγεται ότι περιέχουν τις αόρατες αιχμές που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που θεωρητικά μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα λόγω “φυσικής μόλυνσης” από έναν “ιό”. Δεν υπάρχουν καθαρισμένες και απομονωμένες αιχμές πρωτεΐνης που παρατηρούνται ποτέ ούτε χρησιμοποιούνται ως έγκυρη ανεξάρτητη μεταβλητή προκειμένου να προσδιοριστεί η αιτία και το αποτέλεσμα. Έτσι, κάθε μελέτη που χρησιμοποιεί ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες (ή/και ψευδοϊούς, όπως θα δούμε αργότερα) είναι στην πραγματικότητα ψευδοεπιστήμη, δηλαδή ψεύτικη επιστήμη, και θα πρέπει να απορρίπτεται αμέσως ως μορφή έγκυρης απόδειξης.

Τώρα, στην πρώτη μελέτη του Hammond. Αυτό που θα διαπιστώσετε είναι ότι αυτή η μελέτη βασίζεται εξ ολοκλήρου σε, μαντέψατε, ανασυνδυασμένες ακίδες πρωτεΐνης.

Τα αντιδραστήρια που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη περιλάμβαναν:

  1. “SARS-CoV-2” υπομονάδα S1 (RayBiotech, Cat No 230-01101)
  2. “SARS-CoV-2” RBD (RayBiotech, Cat No 230-01102)
  3. “SARS-CoV-2” υπομονάδα S2 (RayBiotech, Cat No 230-01103)

o Και οι τρεις είναι ανασυνδυασμένες “ακίδες πρωτεΐνης” που εκφράζονται σε E. Coli και διατηρούνται σε φιλτραρισμένο διάλυμα σε 50 mM Na2HPO4 (pH 7,4), 0,5 M NaCl, 450 mM ιμιδαζολίου και 6 M ουρίας.

4. “SARS-CoV-2 S1” (RayBiotech, Cat No 230-30161-10)

o Ανασυνδυασμένη “ακίδα πρωτεΐνης” που αναπτύσσεται σε κύτταρα ανθρώπινου εμβρυϊκού νεφρού 293 (HEK293) και παρέχεται ως διηθημένο διάλυμα 0,2 um σε PBS (pH 7,4).

5. Η “SARS-CoV-2 S2” που προέρχεται επίσης από κύτταρα HEK293 χρησιμοποιήθηκε σε πειράματα όπου αναφέρεται.

Πέρα από τη χρήση ανασυνδυασμένων αιχμών που καλλιεργήθηκαν και αναπτύχθηκαν σε βακτήρια και ανθρώπινα νεφρικά κύτταρα, τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (BBB) ήταν μοντέλα 2D και 3D (δηλαδή αναπαραστάσεις). Τα εγκεφαλικά κύτταρα καλλιεργήθηκαν σε φιάλες με επικάλυψη κολλαγόνου από ουρά αρουραίου μαζί με μέσο που περιείχε ορό εμβρύου μοσχαριού. Τρισδιάστατα μοντέλα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (3D BBB) κατασκευάστηκαν με πολυμερισμό υδρογελών. Τα μοντέλα θεωρούνται ως οι καλύτερες αναπαραστάσεις (πλησιέστερη ομοιότητα) του πραγματικού BBB. Με άλλα λόγια, έχουμε ψεύτικες ακίδες πρωτεΐνες που εξετάζονται σε ψεύτικα δισδιάστατα και τρισδιάστατα μοντέλα που αναπαριστούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Δεν υπάρχει τίποτα το πραγματικό σχετικά με το υλικό που χρησιμοποιείται ούτε με τα πειράματα που διεξάγονται και επομένως δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό ενός ζωντανού οργανισμού από αυτή την εργασία, ειδικά όσον αφορά την ιδέα ότι μια ακίδα πρωτεΐνη μπορεί να προκαλέσει την απώλεια της ακεραιότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και να προκαλέσει φλεγμονώδη αντίδραση στα ενδοθηλιακά κύτταρα του εγκεφάλου:

“Για να ελεγχθούν τα λειτουργικά αποτελέσματα, χρησιμοποιήθηκαν δύο (ένα 2D και ένα 3D αγγειοειδές) in-vitro μοντέλα του ΒΒΒ με τη χρήση πρωτογενών ενδοθηλιακών κυττάρων του εγκεφάλου. Και στα δύο μοντέλα προσδιορίστηκαν οι επιδράσεις των υπομονάδων ακίδων του SARS-CoV-2 στην ακεραιότητα του φραγμού. Τα αποτελέσματά μας παρέχουν ενδείξεις διαπερατότητας του ενδοθηλιακού φραγμού και προφλεγμονώδεις αποκρίσεις κατά την έκθεση σε αυτές τις υπομονάδες. Επιπλέον, η ανάλυσή μας υποδεικνύει παραβίαση του φραγμού η οποία μπορεί να είναι ανεξάρτητη από το ACE2, δεδομένου ότι επιβλαβείς επιδράσεις εμφανίστηκαν επίσης με την υπομονάδα S2. Εξ όσων γνωρίζουν οι συγγραφείς, αυτή είναι η πρώτη αξιολόγηση για τις επιδράσεις της ακίδας πρωτεΐνης SARS-CoV-2 στον ΒΒΒ”.

2. Υλικά και μέθοδοι

-2.1. Αντιδραστήρια

“SARS-CoV-2 υπομονάδα S1 (RayBiotech, Cat No 230-01101), SARS-CoV-2 RBD (RayBiotech, Cat No 230-01102) και SARS-CoV-2 υπομονάδα S2 (RayBiotech, Cat No 230-01103) που προέρχονται από E.coli και SARS-CoV-2 S1 (RayBiotech, Cat No 230-30161-10), SARS-CoV-2 S2 που προέρχονται από κύτταρα HEK293 χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα όπου αναφέρεται. Χρησιμοποιήσαμε συγκεντρώσεις πρωτεϊνικών υπομονάδων SARS-CoV-2 spike που κυμαίνονταν από 0,1 nM έως 50 nM με βάση προηγούμενη μελέτη που εξέτασε τις επιδράσεις της πρωτεΐνης SARS-CoV-2 στη διέγερση ανθρώπινων ανοσοποιητικών κυττάρων(Dosch et al., 2009). Άλλες ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες (π.χ. TNFα) αγοράστηκαν από την R&D Systems (Minneapolis, MN, USA). Σημειώνεται ότι οι ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες που αραιώθηκαν στις συγκεντρώσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τις εν λόγω μελέτες εξετάστηκαν για την παρουσία ενδοτοξίνης E.coli με τη χρήση του ToxinSensor Chromogenic LAL Endotoxin Assay (GenScript), το οποίο διαπίστωσε ότι τα επίπεδα ενδοτοξίνης E.coli ήταν μόνο σε αμελητέες ποσότητες.

-2.2. Καλλιέργεια ενδοθηλιακών κυττάρων

Πρωτογενή ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα μικροαγγείων του εγκεφάλου (hBMVECs) απομονώθηκαν από εμβρυϊκό εγκεφαλικό ιστό όπως περιγράφεται (Andrews et al., 2018). Ο υγιής ιστός παραχωρήθηκε (κατόπιν συγκατάθεσης μετά από ενημέρωση) από το Εργαστήριο Αναπτυξιακής Βιολογίας (Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, Seattle, WA) με έγκριση που χορηγήθηκε από το Συμβούλιο Θεσμικής Επανεξέτασης του Πανεπιστημίου Temple (Philadelphia, PA) και σε πλήρη συμμόρφωση με τις οδηγίες δεοντολογίας των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (NIH). Τα κύτταρα αναπτύχθηκαν σε φιάλες επικαλυμμένες με κολλαγόνο I από ουρά αρουραίου (BD Biosciences) σε πλήρες μέσο ανάπτυξης (μέσο EBM-2 συμπληρωμένο με EGM-2MV SingleQuots (Lonza, Cat No CC-3156 και CC-4147)) σε επωαστήρα ρυθμισμένο στους 37 °C, 5% CO2 και 100% υγρασία. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν στο βασικό μέσο (EBM2 συμπληρωμένο με 10% FBS).

Για ορισμένες μελέτες (όπως αναφέρεται στα σχήματα) χρησιμοποιήθηκε η κυτταρική σειρά hCMEC/D3 (δωρεά του Dr. Pierre O Couraud, Institut Cochin, université Paris Descartes, Paris, France) που χρησιμοποιείται συχνά για τη μοντελοποίηση του ΒΒΒ. Η κυτταρική σειρά είναι μια αθανατισμένη με τελομεράση ανθρώπινη ενδοθηλιακή κυτταρική σειρά του εγκεφάλου για την οποία έχουν προηγουμένως χαρακτηριστεί οι ιδιότητες σχηματισμού φραγμού και οι συνθήκες κυτταροκαλλιέργειας (Weksler et al., 2005).

-2.3. Τρισδιάστατο μοντέλο ΒΒΒ

Τρισδιάστατα μοντέλα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (3D BBB) κατασκευάστηκαν με πολυμερισμό υδρογελών που αποτελούνται από 5 mg/mL κολλαγόνου τύπου Ι, 1 mg/mL υαλουρονάνης και 1 mg/mL Matrigel εντός μικροκατασκευασμένων συσκευών. Η πλήρης μέθοδος αυτής της προσέγγισης περιγράφεται σε προηγούμενη μελέτη (Partyka et al., 2017). Εν συντομία, τα υδρογέλη εγχύθηκαν στη δεξαμενή της συσκευής και πριν από τον πολυμερισμό εισήχθησαν βελόνες 180 μm επικαλυμμένες με 0,1% BSA για τη δημιουργία δύο παράλληλων και κυλινδρικών κενών εντός του πηκτώματος. hCMEC/D3 εγχύθηκαν σε ένα κανάλι με πυκνότητα 10 εκατομμυρίων ανά mL (15 μL ανά κανάλι). Τα κανάλια επωάστηκαν για 10 λεπτά για να εξασφαλιστεί η προσκόλληση των κυττάρων και στη συνέχεια εγχύθηκαν ξανά με κύτταρα και αντιστράφηκαν για 10 λεπτά για να επικαλυφθεί η αντίθετη πλευρά για να εξασφαλιστεί η πλήρης κάλυψη. Μετά τη σπορά των κυττάρων, τα κανάλια εκτέθηκαν σε σταθερή διατμητική τάση 0,7 dyn/cm2 για τέσσερις ημέρες με τη χρήση γραμμικής αντλίας σύριγγας (Kent Scientific) για την εγκαθίδρυση της λειτουργίας φραγμού. Μετά την τετραήμερη αιμάτωση, τα αγγεία αιματώθηκαν για δύο ώρες με 50 nM της υπομονάδας S1 του SARS-CoV-2. Μετά την έκθεση στην ιική πρωτεΐνη, τα αγγεία είτε τοποθετήθηκαν σε σταθεροποιητικό είτε προετοιμάστηκαν για τη δοκιμή διαπερατότητας. Για την ποσοτικοποίηση του εντοπισμού της ZO-1 στη σύνδεση κυττάρου-κυττάρου σε αυτά τα αγγεία, οι εντάσεις φθορισμού κατά μήκος αντιπροσωπευτικών τομών 100-μm τόσο της συνθήκης ελέγχου όσο και της συνθήκης που είχε υποστεί επεξεργασία με την ακίδα πρωτεΐνης σχεδιάστηκαν όπως περιγράφηκε σε προηγούμενη μελέτη (DeOre et al., 2019). Υπολογίστηκε η διακύμανση και των δύο αυτών διαγραμμάτων έντασης και υπολογίστηκε η ποσοστιαία διαφορά για την ποσοτικοποίηση της μείωσης του εντοπισμού του ZO-1 στις συνδέσεις κυττάρου-κυττάρου”.

“Τα συστήματα αυτά (όταν συνδυάζονται και με άλλα κύτταρα) αντιπροσωπεύουν την πιο προηγμένη αναπαράσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Μόλις εισήχθη η υπομονάδα S1 του SARS-CoV-2, η παρουσία διαπερατότητας του φραγμού (από τον αυλό προς το παρεγχυματικό διαμέρισμα) ήταν σαφώς εμφανής ήδη από τις 2 h. Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι είτε οι ελεύθερες ιϊκές ακίδες πρωτεΐνης είτε εκείνες στην επιφάνεια του ιού που υπάρχουν κατά τη μόλυνση από τον SARS-CoV-2 θα μπορούσαν να προκαλέσουν διαπερατότητα του φραγμού (έστω και όταν επιτευχθεί ένα ορισμένο κατώφλι) που είναι ισοδύναμη με τις συγκεντρώσεις που χρησιμοποιούνται εδώ. Καθώς πρόκειται για την πρώτη έκθεση επί του θέματος, απομένει πολλή δουλειά, ιδίως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αλλάξει η δυναμική της διαπερατότητας μόλις αυτές οι τρισδιάστατες μικρορευστομηχανικές κατασκευές χρησιμοποιηθούν με ολόκληρο τον ιό SARS-CoV-2″.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S096999612030406X?via%3Dihub

“Μια μελέτη στο Vaccines τον Ιανουάριο του 2021 σημείωσε ότι η παθογένεια της ακίδας πρωτεΐνης αποτελεί σχετική ανησυχία για τα εμβόλια COVID-19, δεδομένου ότι τα εμβόλια mRNA έχουν σχεδιαστεί για να καθοδηγούν τα ανθρώπινα κύτταρα να παράγουν την ακίδα πρωτεΐνης του κορονοϊού”.

Ο Hammond χρησιμοποίησε αυτή τη δεύτερη μελέτη για να ισχυριστεί ότι υπάρχει προβληματισμός ότι η πρωτεΐνη spike, που λέγεται ότι δημιουργείται από την ένεση mRNA, μπορεί να είναι παθογόνος. Αυτό που δεν είπε στους αναγνώστες του είναι ότι η μελέτη αυτή χρησιμοποίησε και πάλι ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες spike που δημιουργήθηκαν από κυτταροκαλλιέργειες για να “μολύνουν” καλλιεργημένα πρωτογενή κύτταρα λείων μυών της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας (SMC) ή καλλιεργημένα ενδοθηλιακά κύτταρα της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας. Όπως και στην προηγούμενη μελέτη, δεν υπάρχει τίποτα το φυσικό στην πειραματική διάταξη και στο σχεδιασμό. Οι θεωρητικές ακίδες πρωτεΐνης που λέγεται ότι συναντάμε δεν είναι παρασκευάσματα που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο ούτε αυτές οι αόρατες οντότητες αλληλεπιδρούν με ανθρώπινους ιστούς που έχουν ενδεχομένως υποβληθεί σε εμβρυϊκό ορό βοοειδών και άλλα πρόσθετα (τα ακριβή συστατικά δεν αποκαλύφθηκαν στη δημοσίευση). Έτσι, τα όποια πειραματικά αποτελέσματα μπορούν να αφορούν μόνο τα υλικά και τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο και δεν μπορούν να εξαχθούν σε αυτό που συμβαίνει υπό φυσικές συνθήκες μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό.

Ωστόσο, λόγω των αποτελεσμάτων από τα πειράματα καλλιέργειας σε συνδυασμό με αυτό που ισχυρίζονται ότι είναι πρόσφατες ενδεικτικές ενδείξεις, οι ερευνητές δήλωσαν ότι είναι λογικό να υποθέσουν ότι το εργαστηριακά δημιουργημένο παρασκεύασμα που λέγεται ότι φιλοξενεί την πρωτεΐνη spike μπορεί να δράσει μόνο του προκειμένου να είναι παθογόνο. Παρόλο που δεν το δοκίμασαν αυτό, οι ερευνητές θεώρησαν σημαντικό να εξετάσουν την πιθανότητα ότι η πρωτεΐνη “SARS-CoV-2” spike που παράγεται από τα νέα εμβόλια “COVID-19” (σε μια μη παρατηρήσιμη διαδικασία) πυροδοτεί κυτταρικά σηματοδοτικά γεγονότα που προάγουν την ΠΑΥ, άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές ή/και επιπλοκές σε άλλους ιστούς/οργανισμούς σε ορισμένα άτομα. Με άλλα λόγια, έκαναν εικασίες για το πώς η φανταστική ακίδα πρωτεΐνη μπορεί να επηρεάσει έναν ζωντανό οργανισμό με βάση τα αποτελέσματα από ψεύτικες καλλιεργημένες ακίδες πρωτεΐνης που καλλιεργήθηκαν περαιτέρω με ανθρώπινους ιστούς σε ένα τρυβλίο Petri σε ένα εργαστήριο:

-3. Η ακίδα πρωτεΐνη SARS-CoV-2 προκαλεί κυτταρική σηματοδότηση σε ανθρώπινα κύτταρα

“Διαπιστώθηκε ότι η επεξεργασία καλλιεργούμενων πρωτογενών λείων μυϊκών κυττάρων (SMCs) της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας ή ενδοθηλιακών κυττάρων της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας με την ανασυνδυασμένη υπομονάδα S1 της ακίδας πρωτεΐνης SARS-CoV-2 είναι επαρκής για την προώθηση της κυτταρικής σηματοδότησης χωρίς τα υπόλοιπα συστατικά του ιού [21]. Επιπλέον, η ανάλυσή μας στους μεταθανάτιους πνευμονικούς ιστούς ασθενών που πέθαναν από COVID-19 προσδιόρισε ότι οι ασθενείς αυτοί παρουσίαζαν πάχυνση του πνευμονικού αγγειακού τοιχώματος, χαρακτηριστικό γνώρισμα της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (ΠΑΥ) [21]. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, προτείναμε ότι η πρωτεΐνη SARS-CoV-2 spike (χωρίς τα υπόλοιπα συστατικά του ιού) πυροδοτεί κυτταρικά σηματοδοτικά συμβάντα που μπορεί να προάγουν την αναδιαμόρφωση των πνευμονικών αγγείων και την ΠΑΥ, καθώς και ενδεχομένως άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές [21,22].

Στα πειράματα κυτταροκαλλιέργειας που πραγματοποιήσαμε, μελετήθηκαν δύο ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες SARS-CoV-2 spike, οι οποίες περιέχουν και οι δύο το RBD [21]. Η πρωτεΐνη της υπομονάδας S1 πλήρους μήκους περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της υπομονάδας S1 (Val16-Gln690), ενώ η πρωτεΐνη της υπομονάδας RBD S1 περιέχει μόνο την περιοχή RBD (Arg319-Phe541), όπως φαίνεται στην Εικόνα 1. Τα καλλιεργημένα πρωτογενή SMC της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας και τα ενδοθηλιακά κύτταρα της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με αυτές τις πρωτεΐνες για 10 λεπτά. Διαπιστώσαμε, χρησιμοποιώντας το φωσφο-ειδικό αντίσωμα MEK, ότι η ανασυνδυασμένη υπομονάδα S1 πλήρους μήκους του SARS-CoV-2 μόνη της σε συγκέντρωση μόλις 130 pM ενεργοποίησε τη MEK, τον ενεργοποιητή της κινάσης που ρυθμίζεται από το εξωκυτταρικό σήμα (ERK) και έναν γνωστό μηχανισμό μεταγωγής σήματος για την κυτταρική ανάπτυξη [23]. Αντίθετα, μια τέτοια ενεργοποίηση της κυτταρικής σηματοδότησης από την πρωτεΐνη spike δεν συνέβη σε SMCs της πνευμονικής αρτηρίας αρουραίου [21]”.

-6. Συζήτηση

“Γενικά θεωρείται ότι η μοναδική λειτουργία των πρωτεϊνών σύντηξης της ιικής μεμβράνης είναι να επιτρέπουν στους ιούς να συνδέονται με τα κύτταρα του ξενιστή με σκοπό την είσοδο του ιού στα κύτταρα, ώστε να απελευθερώνεται το γενετικό υλικό και να πραγματοποιείται ο πολλαπλασιασμός και η ενίσχυση του ιού. Ωστόσο, πρόσφατες παρατηρήσεις υποδηλώνουν ότι η πρωτεΐνη SARS-CoV-2 spike μπορεί από μόνη της να προκαλέσει κυτταρική σηματοδότηση που μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες βιολογικές διεργασίες. Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι τα γεγονότα αυτά, σε ορισμένες περιπτώσεις, οδηγούν στην παθογένεια ορισμένων ασθενειών.

Το εργαστήριό μας εξέτασε μόνο τις επιδράσεις της ακίδας πρωτεΐνης SARS-CoV-2 στα αγγειακά κύτταρα των πνευμόνων και σε εκείνα που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της ΠΑΥ. Ωστόσο, η πρωτεΐνη αυτή μπορεί επίσης να επηρεάσει τα κύτταρα των συστηματικών και στεφανιαίων αγγείων, προκαλώντας άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις όπως η στεφανιαία νόσος, η συστηματική υπέρταση και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Εκτός από τα καρδιαγγειακά κύτταρα, άλλα κύτταρα που εκφράζουν τον ACE2 έχουν τη δυνατότητα να επηρεαστούν από την ακίδα πρωτεΐνης SARS-CoV-2, η οποία μπορεί να προκαλέσει δυσμενή παθολογικά συμβάντα. Συνεπώς, είναι σημαντικό να εξεταστεί το ενδεχόμενο η πρωτεΐνη SARS-CoV-2 spike που παράγεται από τα νέα εμβόλια COVID-19 να πυροδοτεί κυτταρικά σηματοδοτικά συμβάντα που προάγουν την ΠΑΥ, άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές ή/και επιπλοκές σε άλλους ιστούς/οργανισμούς σε ορισμένα άτομα (Εικόνα 3). Θα πρέπει να παρακολουθούμε προσεκτικά τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των εμβολίων COVID-19 που εισάγουν την πρωτεΐνη spike στον ανθρώπινο οργανισμό. Επιπλέον, ενώ τα ανθρώπινα δεδομένα σχετικά με τις πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες των εμβολίων COVID-19 με βάση την πρωτεΐνη spike δεν θα είναι σύντομα διαθέσιμα, είναι επιτακτική ανάγκη να χρησιμοποιηθούν το συντομότερο δυνατόν κατάλληλα πειραματικά ζωικά μοντέλα για να διασφαλιστεί ότι η πρωτεΐνη spike SARS-CoV-2 δεν προκαλεί ενδείξεις παθογένειας ΠΑΥ ή άλλων χρόνιων παθολογικών καταστάσεων”.

https://www.mdpi.com/2076-393X/9/1/36/htm

“Μια μελέτη στο Circulation Research τον Μάρτιο του 2021 έδειξε ότι η πρωτεΐνη spike από μόνη της μπορεί να βλάψει τα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα.

” Η μελέτη αυτή αναφέρθηκε από την εφημερίδα The Epoch Times για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό της ότι η πρωτεΐνη spike από μόνη της είναι επιβλαβής, τον οποίο η Health Feedback προσπάθησε να αντικρούσει σημειώνοντας ότι η έρευνα έγινε σε χάμστερ χρησιμοποιώντας έναν τροποποιημένο ψευδοϊό, ο οποίος είναι ανίκανος για ενδοκυτταρικό πολλαπλασιασμό, και δεν ήταν μια μελέτη των επιπτώσεων της πρωτεΐνης spike σε ανθρώπους μετά από εμβολιασμό. Η μελέτη “δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να εξετάσει την τοξικότητα της πρωτεΐνης spike μετά τον εμβολιασμό”, σημειώνει σωστά η Health Feedback.

Η Health Feedback αναφέρει επίσης τον Dr. Peter Hotez, έναν προγραμματιστή εμβολίων στο Baylor College of Medicine, ο οποίος παρατηρεί σωστά ότι η μελέτη “εξετάζει τους κυτταρικούς μηχανισμούς του τρόπου λειτουργίας της ιικής πρωτεΐνης spike, όχι την ανοσολογική απόκριση από ένα εμβόλιο”.

Ο Hammond χρησιμοποίησε την τρίτη μελέτη του για να προσπαθήσει φαινομενικά να πει ότι η πρωτεΐνη spike μπορεί να δράσει μόνη της για να βλάψει το αγγειακό σύστημα. Ωστόσο, μοιράζεται αμέσως την κριτική της Health Feedback, αναφέροντας ότι η μελέτη χρησιμοποιεί έναν ψευδοϊό, έναν περιορισμό που ακόμη και οι ερευνητές σημείωσαν στη δική τους εργασία.

Οι ψευδοϊοί είναι ακριβώς αυτό που ακούγεται: ψεύτικοι (ψεύτικοι) “ιοί”. Λέγεται ότι πρόκειται για ανασυνδυασμένους “ιούς” (δηλαδή εργαστηριακά δημιουργημένα καλλιεργημένα παρασκευάσματα από πολλές πηγές) που αναμειγνύουν και συνδυάζουν γενετικό υλικό από άλλους “ιούς” καθιστώντας τους “λιγότερο ιογενείς”. Έτσι περιγράφονται οι ψευδοϊοί σύμφωνα με τη μελέτη Construction and applications of SARS-CoV-2 pseudoviruses: a mini review:

“Οι ψευδοϊοί είναι ένα είδος ανασυνδυασμένου ιού με τον πυρήνα ή τη ραχοκοκαλιά του και τις επιφανειακές πρωτεΐνες που προέρχονται από διαφορετικούς ιούς9. Τα γονίδια στο εσωτερικό των ψευδοϊών είναι συνήθως τροποποιημένα ή τροποποιημένα ώστε να καταργείται η έκφραση των εγγενών πρωτεϊνών επιφανείας. Στη συνέχεια, ένα πρόσθετο πλασμίδιο χρησιμοποιείται για την έκφραση εναλλακτικών πρωτεϊνών επιφάνειας, παράγοντας έναν ψευδοϊό που μπορεί να μολύνει ευαίσθητα κύτταρα ξενιστών, αλλά μπορεί να αναπαραχθεί ενδοκυτταρικά μόνο για έναν μόνο γύρο10, 11. Καθώς οι επιφανειακές πρωτεΐνες των ιών διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην είσοδο στα κύτταρα ξενιστών, οι δομές διαμόρφωσης των ψευδοϊικών επιφανειακών πρωτεϊνών έχουν μεγάλη ομοιότητα με εκείνες των εγγενών ιικών πρωτεϊνών- ωστόσο, οι ψευδοϊοί έχουν εξασθενημένη ιογένεση σε σύγκριση με τους ιούς άγριου τύπου (WT), επιτρέποντας τον ασφαλή χειρισμό τους σε εργαστήρια επιπέδου βιοασφάλειας 2.”

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8071765/figure/F1/?report=objectonly

Δυστυχώς, οι ερευνητές της εργασίας που επικαλείται ο Hammond δεν μοιράζονται τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε ο ψευδοϊός τους, αλλά από την παραπάνω πηγή μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα για το τι έγινε μέσω της διαδικασίας καλλιέργειας κυττάρων. Οι ερευνητές ισχυρίζονται επίσης ότι τα ευρήματά τους με τη χρήση του ψεύτικου (ψεύτικου) “ιού” πρέπει να επιβεβαιωθούν με τη χρήση του πραγματικού (ψεύτικου) “ιού SARS-COV-2”. Έτσι, για άλλη μια φορά, βλέπουμε ότι η μελέτη που αναφέρεται δεν αντικατοπτρίζει σε καμία περίπτωση την πραγματικότητα. Οποιαδήποτε και όλα τα συμπεράσματα σχετικά με το πώς η ακίδα πρωτεΐνης του “SARS-COV-2” θα επηρέαζε το αγγειακό σύστημα δεν μπορούν να αποκτηθούν από αυτή τη μελέτη. Το μόνο που μπορεί να ληφθεί είναι ότι όταν αναμειγνύονται και ταιριάζουν διαφορετικές καλλιέργειες, παράγονται διαφορετικά έμμεσα χημικά αποτελέσματα εκτός οποιουδήποτε ζωντανού οργανισμού σε ένα εργαστήριο, τα οποία μπορούν στη συνέχεια να ερμηνευθούν από τους ερευνητές σε μια ιστορία για το πώς μια φανταστική οντότητα που δεν μελέτησαν ποτέ μπορεί να ενεργεί ή να συμπεριφέρεται ενώ βρίσκεται μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Στη συνέχεια, οι τίτλοι και τα αποσπάσματα από τα συμπεράσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από bloggers και “ελεγκτές γεγονότων” για να ενισχύσουν μια δόλια υπόθεση που ισχυρίζεται ότι ένα μέρος της φανταστικής οντότητας είναι παθογόνο από μόνο του:

“Χορηγήσαμε έναν ψευδοϊό που εκφράζει την πρωτεΐνη S (Pseu-Spike) σε συριακά χάμστερ ενδοτραχειακά. Η πνευμονική βλάβη ήταν εμφανής στα ζώα που έλαβαν Pseu-Spike, η οποία αποκαλύφθηκε από την πάχυνση των κυψελιδικών διαφραγμάτων και την αυξημένη διήθηση μονοπύρηνων κυττάρων (Εικόνα [Α])”.

“Αν και η χρήση ενός μη μολυσματικού ψευδοϊού αποτελεί περιορισμό της παρούσας μελέτης, τα δεδομένα μας αποκαλύπτουν ότι η πρωτεΐνη S από μόνη της μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο ενδοθήλιο, η οποία εκδηλώνεται με μειωμένη μιτοχονδριακή λειτουργία και δραστηριότητα eNOS, αλλά αυξημένη γλυκόλυση. Φαίνεται ότι η πρωτεΐνη S στα ΕΚ αυξάνει το οξειδοαναγωγικό στρες, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε απενεργοποίηση της AMPK, σε ρύθμιση της MDM2 και τελικά σε αποσταθεροποίηση του ACE2.4 Παρόλο που αυτά τα ευρήματα πρέπει να επιβεβαιωθούν με τον ιό SARS-CoV-2 σε μελλοντική μελέτη, φαίνεται παράδοξο ότι η μείωση του ACE2 από την πρωτεΐνη S θα μείωνε τη μολυσματικότητα του ιού, προστατεύοντας έτσι το ενδοθήλιο. Ωστόσο, ένα απορρυθμισμένο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης λόγω της μείωσης του ACE2 μπορεί να επιδεινώσει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, οδηγώντας σε ενδοθηλίτιδα. Συλλογικά, τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η βλάβη που προκαλεί η πρωτεΐνη S στην ΕΚ υπερισχύει της μειωμένης μολυσματικότητας του ιού. Το συμπέρασμα αυτό υποδηλώνει ότι τα αντισώματα που δημιουργούνται από τον εμβολιασμό ή/και τα εξωγενή αντισώματα έναντι της πρωτεΐνης S όχι μόνο προστατεύουν τον ξενιστή από τη μολυσματικότητα του SARS-CoV-2 αλλά και αναστέλλουν την ενδοθηλιακή βλάβη που επιβάλλει η πρωτεΐνη S”.

https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCRESAHA.121.318902

“Μια μελέτη στο The FASEB Journal τον Μάιο του 2021 διαπίστωσε ότι η πρωτεΐνη spike προκαλεί οξεία πνευμονική βλάβη σε ποντίκια γενετικά τροποποιημένα ώστε να εκφράζουν τον υποδοχέα ACE2, ο οποίος είναι ο υποδοχέας σε ορισμένα ανθρώπινα κύτταρα που επιτρέπει στον κοροναϊό μέσω της πρωτεΐνης spike να συγχωνευθεί με τα κύτταρα και να εισέλθει σε αυτά όπου στη συνέχεια πολλαπλασιάζεται”.

Δυστυχώς, αυτή η επόμενη μελέτη παραμένει μπλοκαρισμένη για μένα, καθώς δεν μπορώ να έχω πρόσβαση στην πλήρη δημοσίευση. Ωστόσο, ο Hammond παρείχε έναν σύνδεσμο που συζητούσε τα ευρήματα και από το άρθρο αυτό μπορούμε να μάθουμε μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες:

“Η μελέτη του SARS-CoV-2 μπορεί να αποτελέσει πρόκληση, επειδή τα πειράματα που περιλαμβάνουν τον άθικτο ιό απαιτούν εργαστήριο επιπέδου βιοασφάλειας 3. Για να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα νέο μοντέλο οξείας πνευμονικής βλάβης που χρησιμοποιεί διαγονιδιακά ποντίκια που εκφράζουν τον ανθρώπινο υποδοχέα για τον SARS-CoV-2 στους πνεύμονές τους.

“Το μοντέλο ποντικιών μας μειώνει δραματικά τον κίνδυνο διεξαγωγής αυτού του είδους της έρευνας, επιτρέποντας τη μελέτη της πνευμονικής βλάβης του COVID-19 χωρίς τη χρήση του άθικτου, ζωντανού ιού”, δήλωσε ο Solopov. “Αυτό θα αυξήσει και θα διαφοροποιήσει σημαντικά τη δυνατότητα διεξαγωγής ερευνών για τον COVID-19. Το μοντέλο μας θα είναι επίσης πιθανότατα χρήσιμο για τη μελέτη άλλων κορονοϊών”.

Οι ερευνητές χορήγησαν στα γενετικά τροποποιημένα ποντίκια ένα τμήμα της πρωτεΐνης spike και ανέλυσαν την αντίδρασή τους 72 ώρες αργότερα. Μια άλλη ομάδα ποντικών έλαβε μόνο φυσιολογικό ορό για να χρησιμεύσει ως έλεγχος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα γενετικά τροποποιημένα ποντίκια στα οποία χορηγήθηκε η πρωτεΐνη spike παρουσίασαν συμπτώματα παρόμοια με το COVID-19, τα οποία περιλάμβαναν σοβαρή φλεγμονή, εισροή λευκών αιμοσφαιρίων στους πνεύμονές τους και ενδείξεις καταιγίδας κυτοκινών – μια ανοσολογική απόκριση κατά την οποία το σώμα αρχίζει να επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα και τους ιστούς αντί να καταπολεμά απλώς τον ιό. Τα ποντίκια που έλαβαν μόνο φυσιολογικό ορό παρέμειναν φυσιολογικά”.

Αυτό που βλέπουμε είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν διαγονιδιακά ποντίκια για τη μελέτη της λεγόμενης πρωτεΐνης spike. Τα διαγονιδιακά ποντίκια είναι γενετικά τροποποιημένα ποντίκια τα οποία λέγεται ότι κατασκευάστηκαν με την έγχυση κλωνοποιημένου DNA σε γονιμοποιημένα ωάρια ποντικιών. Τα ωάρια που επιβιώνουν από αυτή τη διαδικασία εμφυτεύονται στη συνέχεια σε θηλυκά ποντίκια προκειμένου να αναπτυχθούν. Σε αυτά τα διαγονιδιακά ποντίκια λέγεται ότι στη συνέχεια γίνεται ένεση της πρωτεΐνης spike στο λαιμό τους. Αν και δεν μπόρεσα να βρω λεπτομέρειες σχετικά με το ποια πρωτεΐνη spike χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη μελέτη, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι επρόκειτο για μια ακόμη ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε στο εργαστήριο και καλλιεργήθηκε, καθώς οι ερευνητές παραδέχθηκαν ότι δεν χρησιμοποίησαν “ζωντανό μολυσματικό ιό” ούτε χρειάστηκαν εργαστήριο βιοασφάλειας επιπέδου 3. Τα διαγονιδιακά ποντίκια εμφάνισαν συμπτώματα που έμοιαζαν με “COVID” και συνίσταντο σε σοβαρή φλεγμονή, αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων στους πνεύμονες και “ενδείξεις” καταιγίδας κυτοκινών (που αναφέρθηκε μόνο στο άρθρο, αλλά όχι στην περίληψη ή στα συμπεράσματα της μελέτης).

Έτσι, έχουμε μια μελέτη που χρησιμοποιεί γενετικά τροποποιημένα ποντίκια τα οποία παρουσίασαν φλεγμονή όταν τους χορηγήθηκε αφύσικα στο λαιμό εργαστηριακά καλλιεργημένη ανασυνδυασμένη γκότα. Από αυτά τα αποτελέσματα, οι ερευνητές πρότειναν με βεβαιότητα ότι μια εφάπαξ έκθεση ποντικιών K18-hACE2 σε “SARS-CoV-2″ Spike Protein S subunit S1 μπορεί να αποτελέσει ένα έγκυρο μοντέλο του “COVID-19” που μπορεί να είναι χρήσιμο για την προκλινική διερεύνηση νέων πιθανών αντιμέτρων κατά του “COVID-19” και άλλων “κορονοϊικών” λοιμώξεων. Δεν αποτελεί δακτυλογραφημένη έγκριση, πράγμα που δεν αποτελεί έκπληξη δεδομένης της πειραματικής διάταξης, ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε τον Hammond να το συμπεριλάβει ως μέρος της λιτανείας των “ευνοϊκών” αποδεικτικών στοιχείων του:

“Η πανδημία SARS-CoV-2 έχει μολύνει περισσότερους από 85.900.000 ανθρώπους και έχει προκαλέσει το θάνατο περισσότερων από 1,9 εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν περιορισμένες και τα εμβόλια ενδέχεται να παρουσιάζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα, λόγω της έλλειψης προμηθειών, των καθυστερήσεων στη διανομή και της εμφάνισης νέων ανθεκτικών στελεχών. Επιβάλλεται η μελέτη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων που θα διαμορφώνουν την ισχυρή φλεγμονώδη αντίδραση που παρατηρείται στον πνεύμονα, θα προλαμβάνουν την αναπνευστική ανεπάρκεια και θα βελτιώνουν τα αποτελέσματα. Η μελέτη της παθογένειας του SARS-CoV-2 in vivo αποτελεί πρόκληση λόγω των απαραίτητων εργαστηριακών κανονισμών βιοασφάλειας. Έτσι, αναπτύξαμε ένα μοντέλο οξείας πνευμονικής βλάβης με ενδοτραχειακή ενστάλαξη της υπομονάδας S1 της πρωτεΐνης SARS-CoV-2 Spike S (400 μg/kg, 2 ml/kg σωματικού βάρους) σε διαγονιδιακά ποντίκια K18-hACE2 που υπερεκφράζουν τον ανθρώπινο υποδοχέα για την πρωτεΐνη SARS-CoV-2 Spike S, ACE2, και διερευνήσαμε τα αποτελέσματα 72 ώρες αργότερα. Τα ποντίκια παρουσίασαν οξεία μείωση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια των πρώτων 48 ωρών μετά την ενστάλαξη, σε σύγκριση με τους μάρτυρες που ενστάλαξαν φυσιολογικό ορό. Στις 72 ώρες, το βρογχοκυψελιδικό υγρό έκπλυσης κατέδειξε δραματική αύξηση της περιεκτικότητας σε λευκά αιμοσφαίρια, ιδίως ουδετερόφιλα, και έντονη πρωτεΐνωση σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Η ιστολογική εξέταση του πνευμονικού ιστού αποκάλυψε υαλώδεις μεμβράνες, πάχυνση του κυψελιδικού διαφράγματος και μεγάλο αριθμό ουδετερόφιλων στους διάμεσους και κυψελιδικούς χώρους των ποντικών που εκτέθηκαν στην πρωτεΐνη Spike S. Προτείνουμε ότι η εφάπαξ έκθεση των ποντικών K18-hACE2 στην υπομονάδα S1 της πρωτεΐνης S Spike του SARS-CoV-2 μπορεί να αποτελέσει ένα έγκυρο μοντέλο του COVID-19, να επιτρέψει τη μελέτη των μοριακών μηχανισμών της πνευμονικής βλάβης που προκαλείται από τον SARS-CoV-2 και να είναι χρήσιμη στη διερεύνηση πιθανών νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του COVID-19 καθώς και μελλοντικών αναπνευστικών ασθενειών που εξαρτώνται από τον κορονοϊό.

Συμπεράσματα: Καταδεικνύουμε για πρώτη φορά ότι η ενδοτραχειακή ενστάλαξη ενός μόνο στοιχείου του ιού SARS-CoV-2, της υπομονάδας 1 της πρωτεΐνης Spike, σε διαγονιδιακά ποντίκια K18-hACE2, είναι ικανή να προκαλέσει ισχυρή πνευμονική και συστηματική φλεγμονή, συμπεριλαμβανομένης της ενεργοποίησης των μονοπατιών STAT3 και NFκB στους πνεύμονες και βιοχημικών και ιστολογικών ενδείξεων οξείας πνευμονικής βλάβης. Προτείνουμε ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να είναι χρήσιμο για την προκλινική διερεύνηση νέων δυνητικών αντιμέτρων κατά του COVID-19 και άλλων κορονοϊικών λοιμώξεων”.

https://doi.org/10.1096/fasebj.2021.35.S1.04183

“Μια μελέτη στο Clinical Infectious Diseases τον Μάιο του 2021 έδειξε ότι η πρωτεΐνη spike που προκαλείται από το εμβόλιο mRNA COVID-19 της Moderna κυκλοφορεί σε όλο το σώμα”.

Το πρόβλημα με την επόμενη μελέτη του Hammond σχετίζεται και πάλι με τη χρήση ανασυνδυασμένων εργαστηριακών ακίδων πρωτεϊνης, καθώς και με τη χρήση ορολογικών αποτελεσμάτων για να συναχθεί οτιδήποτε σημαντικό από τις πειραματικές διαδικασίες. Η μελέτη αυτή επιχειρεί να ισχυριστεί ότι τα αποτελέσματα των αντισωμάτων δείχνουν ότι η πρωτεΐνη spike, που λέγεται ότι δημιουργείται κατά τη διάρκεια της μη παρατηρήσιμης διαδικασίας μετά τον εμβολιασμό, κυκλοφορεί σε όλο το σώμα. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν διαφορετικές δοκιμασίες κατά τη διάρκεια της μελέτης και σχολίασαν το γεγονός ότι κανείς δεν είχε δείξει ποτέ στο παρελθόν τέτοιου είδους αποτελέσματα. Παραδέχθηκαν ότι αυτό μπορεί να έχει να κάνει με τους περιορισμούς των ίδιων των δοκιμών, αναδεικνύοντας έτσι την πιθανή ανακρίβεια των δικών τους αποτελεσμάτων λόγω τεχνολογικών περιορισμών.

Πέρα από τους τεχνολογικούς περιορισμούς υπάρχει και το πρόβλημα του ισχυρισμού ότι θεωρητικά αντισώματα μπορούν να ανιχνεύσουν θεωρητικές ακίδες πρωτεΐνης. Για να είναι αυτό αληθές, η ακίδα πρωτεΐνης και τα ίδια τα αντισώματα πρέπει πρώτα να καθαριστούν και να απομονωθούν και στη συνέχεια να πειραματιστούν μαζί, ώστε να αποδειχθεί ότι είναι ειδικά το ένα για το άλλο. Δεδομένου ότι ούτε η πρωτεΐνη spike ούτε τα αντισώματα έχουν ποτέ αποδειχθεί επιστημονικά ότι υπάρχουν σε καθαρισμένη/απομονωμένη μορφή, τα αποτελέσματα αυτά είναι ουσιαστικά άνευ νοήματος. Δεν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει μια φανταστική οντότητα για να προσδιορίσει την παρουσία ή/και την απουσία μιας άλλης φανταστικής οντότητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συμβαίνουν τακτικά μη ειδικά αποτελέσματα με τα αντισώματα και καταλήγουμε να βλέπουμε δηλώσεις από ερευνητές όπως “ενδεχομένως λόγω διασταυρούμενης αντιδραστικότητας της ανάλυσης με άλλους ανθρώπινους κορονοϊούς”, όπως βλέπουμε σε αυτή τη μελέτη.

Σε κάθε περίπτωση, μόνο 3 από τους 13 συμμετέχοντες είδαν αποτελέσματα αντισωμάτων της πρωτεΐνης spike για 15 ημέρες μετά την πρώτη ένεση και κανένας δεν είδε αποτελέσματα αντισωμάτων της πρωτεΐνης spike για πάνω από 56 ημέρες μετά τη δεύτερη ένεση. Εάν η πρωτεΐνη spike υποτίθεται ότι κυκλοφορεί στο σώμα μετά την ένεση, με βάση αυτά τα αποτελέσματα, δεν φαίνεται να το κάνει για πολύ καιρό, αν το κάνει καθόλου στη συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων που μελετήθηκαν:

“Εδώ παρέχουμε αποδείξεις ότι κυκλοφορούν πρωτεΐνες SARS-CoV-2 στο πλάσμα των συμμετεχόντων που εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο mRNA-1273. Αναφέρουμε αντιγονικά και ορολογικά δεδομένα του εμβολίου mRNA-1273 σε 13 εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στο νοσοκομείο Brigham and Women’s. Χρησιμοποιήθηκαν υπερευαίσθητες αναλύσεις συστοιχίας ενός μορίου (Simoa) για την ανίχνευση των αντιγόνων SARS-CoV-2 spike (μονάδα S1-S2), S1 και πυρηνοκαψίδιο και των αντισωμάτων ανοσοσφαιρίνης G (IgG), ανοσοσφαιρίνης Α (IgA) και ανοσοσφαιρίνης Μ (IgM) έναντι των SARS-CoV-2 spike, S1, τομέα σύνδεσης υποδοχέα (RBD) και πυρηνοκαψιδίου, όπως περιγράφηκε προηγουμένως [6, 7]”.

“Το αντιγόνο S1 ανιχνεύθηκε ήδη από την 1η ημέρα μετά τον εμβολιασμό και τα μέγιστα επίπεδα ανιχνεύθηκαν κατά μέσο όρο 5 ημέρες μετά την πρώτη ένεση (Εικόνα 1Α). Το μέσο μέγιστο επίπεδο S1 ήταν 68 pg/mL ± 21 pg/mL. Το S1 σε όλους τους συμμετέχοντες μειώθηκε και έγινε μη ανιχνεύσιμο έως την ημέρα 14. Δεν ανιχνεύθηκε αντιγόνο την ημέρα μηδέν για 12 από τους 13 συμμετέχοντες, όπως αναμενόταν. Ωστόσο, ένα άτομο παρουσίασε ανιχνεύσιμο S1 την ημέρα μηδέν, πιθανώς λόγω διασταυρούμενης αντιδραστικότητας της ανάλυσης με άλλους ανθρώπινους κορονοϊούς ή ασυμπτωματικής λοίμωξης κατά τη στιγμή του εμβολιασμού. Η πρωτεΐνη Spike ήταν ανιχνεύσιμη σε 3 από τους 13 συμμετέχοντες κατά μέσο όρο 15 ημέρες μετά την πρώτη ένεση. Το μέσο επίπεδο αιχμής αιχμής ήταν 62 pg/mL ± 13 pg/mL. Μετά τη δεύτερη δόση εμβολίου, δεν ανιχνεύθηκε S1 ή spike και τα δύο αντιγόνα παρέμειναν μη ανιχνεύσιμα έως την 56η ημέρα. Για ένα άτομο (συμμετέχων 8), το spike ανιχνεύθηκε την 29η ημέρα, 1 ημέρα μετά τη δεύτερη ένεση, και ήταν μη ανιχνεύσιμο 2 ημέρες αργότερα”.

“Παρατηρούμε αύξηση του S1 κατά την αρχική περίοδο 1-5 ημερών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μετάφραση του mRNA αρχίζει αμέσως μετά τον εμβολιασμό του εμβολίου. Είναι ενδιαφέρον ότι η πρωτεΐνη spike εμφανίζεται σε 3 από τους 13 συμμετέχοντες κατά μέσο όρο 8 ημέρες μετά την παραγωγή του S1. Οι δοκιμασίες αντιγόνου Simoa για την πλήρη πρωτεΐνη spike έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να απαιτούν τη δέσμευση αντισωμάτων τόσο στην υπομονάδα S1 όσο και στην υπομονάδα S2 για την ανίχνευση, με αποτέλεσμα η διασπασμένη πρωτεΐνη spike να μην είναι ανιχνεύσιμη. Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις της πρωτεΐνης spike στο πλάσμα των εμβολιασμένων συμμετεχόντων ενδέχεται να είναι κάτω από το όριο ανίχνευσης της δοκιμασίας μας. Υποθέτουμε ότι οι κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις που προκαλούνται από την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων, η οποία θα συμβεί ημέρες μετά τον εμβολιασμό, οδηγούν σε άμεση θανάτωση των κυττάρων που παρουσιάζουν την πρωτεΐνη spike και σε πρόσθετη απελευθέρωση της spike στην κυκλοφορία του αίματος [9]. Οι μηχανισμοί που διέπουν την απελευθέρωση του ελεύθερου S1 και την επακόλουθη ανίχνευση της άθικτης πρωτεΐνης spike παραμένουν ασαφείς και απαιτούν περαιτέρω μελέτες”.

“Οι περιορισμοί της παρούσας μελέτης περιλαμβάνουν το μικρό μέγεθος του δείγματος και τις πιθανές προκαταλήψεις που προκύπτουν από την εγγραφή υγιών, νεαρών ενηλίκων, οι οποίοι μπορεί να μην είναι αντιπροσωπευτικοί του γενικού πληθυσμού. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει επίσης να εξετάσουν τη δυναμική της παραγωγής αντιγόνου με αντισώματα εξουδετέρωσης. Παρ’ όλα αυτά, τα στοιχεία συστηματικής ανίχνευσης της παραγωγής πρωτεϊνών spike και S1 από το εμβόλιο mRNA-1273 είναι σημαντικά και δεν έχουν περιγραφεί ακόμη σε καμία μελέτη εμβολίου, πιθανότατα λόγω περιορισμών στην ευαισθησία της ανάλυσης και στην αξιολόγηση του χρόνου. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος είναι άγνωστη και θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω”.

Από το συμπληρωματικό υλικό:

“Η πρωτεΐνη SARS-CoV-2 Spike (παράγεται στο εργαστήριο του Bing Chen), η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη του νουκλεοκαψιδίου (Ray Biotech 230-30164), η πρωτεΐνη S1 (Sino Biological 40591-V08H) και η RBD (παράγεται στο εργαστήριο του Aaron Schmidt) συζεύχθηκαν στα 647 nm, 488 nm, 700 nm και 750 nm με κωδικοποιημένες χρωστικές καρβοξυλιωμένες παραμαγνητικές χάντρες (Quanterix), αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας χημεία EDC (υδροχλωρικό καρβοδιοϊμίδιο 1-αιθυλ-3-(3-διμεθυλαμινοπροπυλ) (ThermoFisher Scientific 77149). “

https://academic.oup.com/cid/article/74/4/715/6279075?login=false

“Οι συγγραφείς ενός εγγράφου που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο προτυπωμάτων Authorea τον Μάιο του 2021 εξέφρασαν την ανησυχία ότι οι κυβερνητικές αρχές ελαχιστοποιούν ή αγνοούν τις ανησυχίες σχετικά με την πιθανή τοξικότητα και παθογένεια της πρωτεΐνης spike που προκαλείται από τον εμβολιασμό. (Μια preprint μελέτη είναι μια μελέτη που δεν έχει ακόμη υποβληθεί σε αξιολόγηση από ομοτίμους)”.

Αυτό το επόμενο έγγραφο είναι περισσότερο ένα σχόλιο παρά μια πραγματική μελέτη. Ενώ οι συγγραφείς έχουν δίκιο να υποδεικνύουν ότι οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις του εμβολίου που συμβαίνουν μπορούν και θα καταμετρηθούν ως περιπτώσεις “SARS-COV-2”, τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για να υποστηριχθεί ότι η πρωτεΐνη spike είναι παθογόνος και η πιθανή αιτία βασίζονται στην προηγούμενη δόλια μελέτη του Hammond, η οποία χρησιμοποίησε ψευδοϊούς και χάμστερ. Και πάλι, δεν ισχυρίζομαι ότι τα εμβόλια δεν είναι επικίνδυνα. Σίγουρα είναι επικίνδυνα και τοξικά. Ωστόσο, η ιστορία ότι υπάρχει μια παθογόνος ακίδα πρωτεΐνης που δημιουργείται από την ένεση mRNA δεν είναι παρά καθαρή επιστημονική φαντασία που βασίζεται σε απατηλά στοιχεία που κυκλοφορούν από εκείνους που έχουν ως στόχο να κρατήσουν το μπερδεμένο κοινό να πιστεύει στο ψέμα της θεωρίας των μικροβίων. Κατά ειρωνικό τρόπο, οι συγγραφείς τελειώνουν το σχόλιό τους λέγοντας ότι “η στήριξη σε μια προσεκτική αξιολόγηση της σχετικής επιστημονικής έρευνας, είναι επείγουσα” και ότι “είναι επιτακτική ανάγκη να ακολουθήσουμε την επιστήμη”. Δυστυχώς, φαίνεται ότι δεν έκαναν τίποτα τέτοιο:

“Επιπλέον, ακόμη και απουσία του ιού SARS-CoV-2, η γλυκοπρωτεΐνη Spike από μόνη της προκαλεί ενδοθηλιακή βλάβη και υπέρταση in vitro και in vivo σε συριακά χάμστερ, ρυθμίζοντας προς τα κάτω το μετατρεπτικό ένζυμο 2 της αγγειοτενσίνης (ACE2) και βλάπτοντας τη μιτοχονδριακή λειτουργία [26]. Αν και τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν στον άνθρωπο, οι επιπτώσεις αυτού του ευρήματος είναι συγκλονιστικές, καθώς όλα τα εμβόλια που έχουν εγκριθεί για επείγουσα χρήση βασίζονται στην παροχή ή την επαγωγή της σύνθεσης γλυκοπρωτεϊνών Spike. Στην περίπτωση των εμβολίων mRNA και των εμβολίων με φορέα αδενοϊό, ούτε μία μελέτη δεν έχει εξετάσει τη διάρκεια της παραγωγής Spike στον άνθρωπο μετά τον εμβολιασμό. Σύμφωνα με την αρχή της επιφυλακτικότητας, είναι φειδωλό να θεωρηθεί ότι η επαγόμενη από το εμβόλιο σύνθεση Spike θα μπορούσε να προκαλέσει κλινικά συμπτώματα σοβαρού COVID-19 και να καταμετρηθεί εσφαλμένα ως νέα κρούσματα λοιμώξεων SARS-CoV-2. Εάν είναι έτσι, οι πραγματικές δυσμενείς επιπτώσεις της τρέχουσας παγκόσμιας στρατηγικής εμβολιασμού μπορεί να μην αναγνωριστούν ποτέ, εκτός εάν οι μελέτες εξετάσουν ειδικά αυτό το ζήτημα. Υπάρχουν ήδη μη αιτιώδεις ενδείξεις για προσωρινή ή διαρκή αύξηση των θανάτων από COVID-19 μετά τον εμβολιασμό σε ορισμένες χώρες (Εικ. 1) και υπό το πρίσμα της παθογένειας του Spike, οι θάνατοι αυτοί πρέπει να μελετηθούν σε βάθος για να προσδιοριστεί εάν σχετίζονται με τον εμβολιασμό”.

“Ένας ανοικτός επιστημονικός διάλογος είναι επείγων και απαραίτητος για να αποφευχθεί η διάβρωση της εμπιστοσύνης του κοινού στην επιστήμη και τη δημόσια υγεία και για να διασφαλιστεί ότι ο ΠΟΥ και οι εθνικές υγειονομικές αρχές θα προστατεύσουν τα συμφέροντα της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια της τρέχουσας πανδημίας. Η επιστροφή της πολιτικής δημόσιας υγείας στην τεκμηριωμένη ιατρική, που βασίζεται σε προσεκτική αξιολόγηση της σχετικής επιστημονικής έρευνας, είναι επείγουσα. Είναι επιτακτική ανάγκη να ακολουθήσουμε την επιστήμη”.

https://www.authorea.com/users/414448/articles/522499-sars-cov-2-mass-vaccination-urgent-questions-on-vaccine-safety-that-demand-answers-from-international-health-agencies-regulatory-authorities-governments-and-vaccine-developers?commit=123b84611353b243b6d09320ac98cb07db022771

“Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Dr. Peter Hotez, τον οποίο η Health Feedback επικαλείται για να υποστηρίξει το επιχείρημά της ότι η πρωτεΐνη spike που προκαλείται από τον εμβολιασμό είναι ακίνδυνη, ήταν μεταξύ των συγγραφέων μιας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Circulation τον Ιούλιο του 2021, σημειώνοντας ότι τα εμβόλια mRNA COVID-19 μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ή φλεγμονή της καρδιάς, και υποθέτοντας ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην ανοσολογική αντίδραση ορισμένων ατόμων είτε στο mRNA του εμβολίου είτε στην πρωτεΐνη spike που προκαλείται από το εμβόλιο”.

Ο Hammond παρέδωσε στη συνέχεια ένα άρθρο ανασκόπησης του Dr. Peter Hotez το οποίο χρησιμοποίησε ως απόδειξη ότι το εμβόλιο mRNA μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα. Στην ανασκόπηση, ο Dr. Hotez και οι άλλοι συγγραφείς υπέθεσαν (μια εκπαιδευμένη εικασία) ότι η μυοκαρδίτιδα θα μπορούσε να οφείλεται στην πρωτεΐνη spike. Ωστόσο, στην εργασία παραδεχόταν ότι οι μηχανισμοί για την ανάπτυξη της μυοκαρδίτιδας ήταν άγνωστοι και απαριθμούνταν διάφορες πιθανές προτάσεις. Η μελέτη που αναφέρθηκε στην ανασκόπηση, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως απόδειξη για τον υποθετικό ρόλο που παίζει η πρωτεΐνη spike στη μυοκαρδίτιδα, χρησιμοποίησε ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη spike και εμπορικά διαθέσιμα αντισώματα προκειμένου να λάβει τα αποτελέσματα. Για άλλη μια φορά, έχουμε υποθετικά συμπεράσματα κατασκευασμένα γύρω από αποτελέσματα από εργαστηριακά παρασκευάσματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα:

“Παρόλο που οι μηχανισμοί ανάπτυξης της μυοκαρδίτιδας δεν είναι σαφείς, έχει προταθεί μοριακή μίμηση μεταξύ της πρωτεΐνης spike του κοροναϊού του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου-2 (SARS-CoV-2) και αυτοαντιγόνων, πυροδότηση προϋπαρχόντων δυσρυθμισμένων ανοσολογικών μονοπατιών σε ορισμένα άτομα, ανοσολογική απόκριση σε mRNA και ενεργοποίηση ανοσολογικών μονοπατιών και δυσρυθμισμένη έκφραση κυτταροκινών”.

“Ένας άλλος σημαντικός πιθανός μηχανισμός για τη μυοκαρδίτιδα είναι ο μοριακός μιμητισμός μεταξύ της ακίδας πρωτεΐνης του SARS-CoV-2 και των αυτοαντιγόνων.50 Τα αντισώματα έναντι των γλυκοπρωτεϊνών ακιδών του SARS-CoV-2 έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι διασταυρώνονται με δομικά παρόμοιες αλληλουχίες ανθρώπινων πεπτιδικών πρωτεϊνών, συμπεριλαμβανομένης της α-μυοσίνης.50 Ωστόσο, οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή οι αυτοάνοσες αντιδράσεις ήταν πολύ σπάνιες.46,47 Παρόλο που ο εμβολιασμός με COVID-19 δεν φαίνεται να προκαλεί de novo ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι πιθανό να ενεργοποιεί προϋπάρχουσες δυσρυθμισμένες οδούς σε ορισμένα άτομα με προδιάθεση, με αποτέλεσμα την επέκταση πολυκλωνικών Β-κυττάρων, το σχηματισμό ανοσοσυμπλεγμάτων και φλεγμονή.48″

https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.121.056135

Ο σύνδεσμος 50 μας οδηγεί σε αυτή τη μελέτη:

Το εμπορικά διαθέσιμο μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικού που παρασκευάστηκε έναντι της ανασυνδυασμένης ακίδας πρωτεΐνης του κοροναϊού SARS και το μονοκλωνικό αντίσωμα κουνελιού που παρασκευάστηκε έναντι της νουκλεοπρωτεΐνης του κοροναϊού SARS εφαρμόστηκαν σε βέλτιστη αραίωση στις πρωτεΐνες SARS-CoV-2 και σε 50 διαφορετικά αντιγόνα ιστών με τη χρήση ενζυμικά συνδεδεμένης ανοσοπροσροφητικής ανάλυσης (ELISA). Η ανασυνδυασμένη ακίδα πρωτεΐνης S1 του SARS-CoV-2 και η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη του νουκλεοκαψιδίου του SARS-CoV-2 αγοράστηκαν από την RayBiotech. Τα φρεάτια της ELISA επικαλύφθηκαν με πυρηνικά αντιγόνα, dsDNA, F-ακτίνη και αντιγόνο μιτοχονδρίων (M2) που αγοράστηκαν από διαφορετικές εταιρείες. Επιπλέον 45 ιστικά αντιγόνα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη έχουν περιγραφεί προηγουμένως [9]”.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1521661620304253?via%3Dihub

“Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στον διακομιστή προεκτυπώσεων bioRxiv τον Ιούλιο του 2021 διαπίστωσε συσχέτιση μεταξύ του “Long Covid” και της εμμονής της πρωτεΐνης spike απουσία εμμονής ολόκληρου του βιώσιμου ιού, υποδεικνύοντας και πάλι ότι η πρωτεΐνη spike από μόνη της είναι παθογόνος.”

Αυτή η επόμενη μελέτη που παρέθεσε ο Hammond προσπάθησε να υποστηρίξει ότι η ανίχνευση του RNA της πρωτεΐνης spike χωρίς την εύρεση ολόκληρου του RNA/γονιδιώματος “SARS-COV-2” ήταν επαρκής για να ισχυριστεί ότι η ίδια η πρωτεΐνη spike ήταν παθογόνος και παρέμενε στο σώμα. Για να το εξακριβώσουν αυτό, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αρχικά ψηφιακή σταγονιδιακή PCR για να βρουν το RNA “SARS-COV-2” στο αίμα μερικών ασθενών, βασιζόμενοι έτσι σε ένα δόλιο τεστ και γονιδίωμα για τον καθορισμό των αρχικών ευρημάτων. Αυτό το βήμα είχε ως αποτέλεσμα το 36% (4 από 11) των PBMCs των σοβαρών ασθενών “COVID-19” να περιέχουν RNA “SARS-CoV-2” σε σύγκριση με το 4% (1/26) των PBMCs των ασθενών PASC. Στη συνέχεια, οι ερευνητές αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν κυτταρομετρία ροής με αντισώματα που λέγεται ότι καθορίζουν τα υποσύνολα των Β-κυττάρων, των Τ-κυττάρων και των μονοκυττάρων επιπλέον της ταυτόχρονης χρώσης των κυττάρων αυτών με ένα αντίσωμα που ισχυρίζεται ότι είναι ειδικό για την πρωτεΐνη S1 του “SARS-CoV-2”, για να προσπαθήσουν να προσδιορίσουν τη δεξαμενή για το ανιχνευόμενο RNA. Για να επιβεβαιώσουν την παρουσία της πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” S1, στη συνέχεια διαχώρισαν τα CD14lo, CD16+ μονοκύτταρα και πραγματοποίησαν υγρή χρωματογραφία υπερυψηλής απόδοσης. Μετά από διάφορες διαδικασίες προετοιμασίας, οι ερευνητές μέτρησαν τα πεπτίδια που προέρχονταν από τα μονοπλάσματα περιφερικού αίματος (αποθηκευμένα σε εμβρυϊκό ορό βοοειδών 90%) και τα συνέκριναν με μια βάση δεδομένων πεπτιδίων από μια ανασυνδυασμένη ακίδα πρωτεΐνης που παρασκευάζεται στο εμπόριο και διαπίστωσαν ότι έως και 44% (δηλαδή έως = όχι πάντα τόσο υψηλό) των πεπτιδίων της υπομονάδας S1 μπορούσαν να αναγνωριστούν σε δείγματα ασθενών. Με άλλα λόγια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έμμεσες μετρήσεις πεπτιδίων που ταίριαζαν μεταξύ δειγμάτων ασθενών και ανασυνδυασμένων πρωτεϊνών spike, τα οποία αντιστοιχίστηκαν σε μια βάση δεδομένων πεπτιδίων που δημιουργήθηκε από την ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη που παρασκευάζεται στο εμπόριο, προκειμένου να ισχυριστούν ΕΜΜΕΣΑ ότι η πρωτεΐνη spike υπήρχε στα δείγματα ασθενών. Μπορείτε να εντοπίσετε τις κυκλικές μεθόδους;

Ακόμα χειρότερα, η αλληλούχιση πλήρους μήκους των πέντε περιπτώσεων που υποβλήθηκαν για γονιδιωματική ανάλυση απέτυχε να εντοπίσει οποιαδήποτε αλληλουχία πλήρους μήκους στο γονίδιο της πρωτεΐνης spike, ή σε οποιοδήποτε άλλο γονίδιο, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει την παρατηρούμενη πρωτεΐνη spike που ανιχνεύθηκε από την πρωτεομική ανάλυση. Το μόνο που μπόρεσαν να βρουν ήταν θραύσματα του γονιδιώματος “SARS-COV-2”. Έτσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να ήταν ικανός για αναπαραγωγή “ιός” αυτός που βρέθηκε, αλλά μη μολυσματικές πρωτεΐνες spike που είχαν απομείνει και δεν είχαν απομακρυνθεί από τον οργανισμό. Όπως γίνεται αντιληπτό, αυτή η μικρή ποσότητα έμμεσων αποδείξεων βασίζεται σε έναν “ιό” και μια ακίδα πρωτεΐνης που ποτέ δεν καθαρίστηκε και δεν απομονώθηκε πρώτα σωστά, ώστε να προσδιοριστούν με ακρίβεια οι ειδικές αντιδράσεις αντισωμάτων ούτε να προσδιοριστεί μια ακριβής βάση δεδομένων γονιδιώματος και πεπτιδίων. Έτσι, όλες οι μετρήσεις που χρησιμοποιούνται για τον έμμεσο ισχυρισμό της παρουσίας της ακίδας πρωτεΐνης βασίζονται σε αποτελέσματα που προέρχονται από δόλια εργαστηριακά καλλιεργημένα δημιουργήματα:

“Δεδομένου ότι οι εκθέσεις της ομάδας μας και άλλων διαπίστωσαν ότι υποσύνολα μονοκυττάρων μπορούν να μολυνθούν από τον HIV, τον HCV, τον ιό Zika και τον ιό του πυρετού Dengue (10-12), εξετάσαμε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMC) από άτομα PASC, καθώς και από οξέα σοβαρά COVID-19 ως μάρτυρες, για SARS-CoV-2 RNA (Πίνακας 1). Χρησιμοποιώντας την εξαιρετικά ευαίσθητη, ποσοτική ψηφιακή σταγονιδιακή PCR (ddPCR), διαπιστώσαμε ότι το 36% (4 από 11) των PBMCs των ασθενών με σοβαρή COVID-19 περιείχαν SARS-CoV-2 RNA σε σύγκριση με το 4% (1/26) των PBMCs των ασθενών PASC. Ο ένας ασθενής PASC που ήταν θετικός σε RNA ήταν 15 μήνες μετά τη μόλυνση.

Για να καθορίσουμε περαιτέρω την ακριβή δεξαμενή που συμβάλλει στο θετικό σήμα που ανιχνεύθηκε με τη χρήση της ddPCR, πραγματοποιήσαμε κυτταρομετρία ροής υψηλής παραμέτρου με αντισώματα που καθορίζουν υποσύνολα Β-κυττάρων, Τ-κυττάρων και μονοκυττάρων επιπλέον της ταυτόχρονης χρώσης αυτών των κυττάρων με ένα αντίσωμα για την πρωτεΐνη SARS-CoV-2 S1. Όπως φαίνεται στην Εικόνα 2, βρήκαμε διακριτούς υποπληθυσμούς κυττάρων που περιέχουν SARS-CoV-2 στο CD14lo, CD16+ μονοκυτταρικό υποσύνολο για το 73% (19 από τους 26) των ασθενών με PASC και το 91% (10 από τους 11) των σοβαρών ασθενών με COVID-19. Όπως καταδεικνύεται στην Εικόνα 3, η ποσότητα των κυττάρων που περιείχαν SARS-CoV-2 S1 ήταν στατιστικά σημαντική τόσο στους σοβαρούς ασθενείς (P=0,004) όσο και στους ασθενείς PASC (P=0,02). Ούτε τα κλασικά μονοκύτταρα ούτε τα ενδιάμεσα μονοκύτταρα εξέφραζαν την πρωτεΐνη SARS-CoV-2 S1.

Για να επιβεβαιώσουμε την παρουσία της πρωτεΐνης SARS-CoV-2 S1, διαχωρίσαμε τα CD14lo, CD16+ μονοκύτταρα και πραγματοποιήσαμε υγρή χρωματογραφία εξαιρετικά υψηλής απόδοσης (UHPLC). Μετά την ανοσοκατακρήμνιση, τα κλάσματα έκλουσης αποξηράνθηκαν σε κενό, ανασυγκροτήθηκαν σε ddH2O και καθαρίστηκαν με σκοπό την απομάκρυνση τυχόν μη διασταυρούμενων αντισωμάτων SARS-CoV-2 S1 καθώς και τυχόν απορρυπαντικών από τα εμπορικά ρυθμιστικά διαλύματα ανοσοκατακρήμνισης. Τα κλάσματα που συλλέχθηκαν με UHPLC ξηράνθηκαν στο κενό, αναεναιωρήθηκαν εκ νέου σε 100 mM HEPES (pH 8,0, 20% ακετονιτρίλιο) και υποβλήθηκαν σε δεξαμενή: αναγωγή και αλκυλίωση με χλωροακεταμίδιο. Στη συνέχεια, τα δείγματα υπέστησαν πέψη με ενδοπεπτιδάσες AspN και LysC για 16 ώρες στους 37°C. Τα πεπτικά πεπτίδια που χωνεύτηκαν αναλύθηκαν σε Agilent 6550 IonFunnel QTOF και 1290 UHPLC συγκρίνοντας τα δείγματα των ασθενών με πανομοιότυπες χωνεύσεις που πραγματοποιήθηκαν σε εμπορικά διαθέσιμη υπομονάδα SARS-CoV-2 S1. Τα πεπτίδια της υπομονάδας S1 από τα δείγματα των ασθενών αντιστοιχήθηκαν σε μια βάση δεδομένων πεπτιδίων που δημιουργήθηκε με τη χρήση εμπορικών χωνεύσεων της υπομονάδας S1. Η ταυτοποίηση των πεπτιδίων συνίστατο σε αντιστοιχίες στην ακριβή μάζα, στην κατανομή ισοτόπων, στην κατάσταση φορτίου του πεπτιδίου και στο χρόνο κατακράτησης UHPLC. Όπως φαίνεται στην Εικόνα 4, ο χρόνος κατακράτησης του αντιπροσωπευτικού πεπτιδίου NLREFVFK στην υπομονάδα S1 του εμπορίου και στο δείγμα LH1-6 ταυτίστηκε. Επιπλέον, τα φάσματα μάζας στην Εικόνα 4 δείχνουν ταυτόσημες μάζες, κατανομή ισοτόπων και καταστάσεις φορτίου για το αντιπροσωπευτικό πεπτίδιο NLREFVFK στο αντιπροσωπευτικό δείγμα LH1 και στην εμπορική υπομονάδα S1 (παρατηρήθηκε επίσης στην LH 2-6, δεν παρουσιάζεται). Χρησιμοποιώντας αυτές τις μετρικές, έως και το 44% των πεπτιδίων της υπομονάδας S1 θα μπορούσε να ταυτοποιηθεί στα δείγματα ασθενών LH1-LH6 (Συμπληρωματικός πίνακας 1), παρέχοντας συμπληρωματικά στοιχεία για τα πειράματα κυτταρομετρίας ροής που αποδεικνύουν την παρουσία πρωτεΐνης της υπομονάδας S1 σε αυτά τα κύτταρα των ασθενών“.

“Τα κύτταρα από 4 από τους 11 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 και 1 από τους 26 ασθενείς με PASC περιείχαν ddPCR+ μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος, ωστόσο, στους ασθενείς με PASC βρέθηκε μόνο κατακερματισμένο RNA SARS-CoV-2. Δεν εντοπίστηκαν αλληλουχίες πλήρους μήκους και σε κανέναν ασθενή δεν εντοπίστηκαν αλληλουχίες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την παρατηρούμενη πρωτεΐνη S1″.

“Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η πρωτεΐνη S1 που ανιχνεύθηκε σε αυτούς τους ασθενείς φαίνεται να διατηρείται από προηγούμενη λοίμωξη ή φαγοκυττάρωση μολυσμένων κυττάρων που υποβάλλονται σε απόπτωση και δεν είναι αποτέλεσμα επίμονου ιϊκού πολλαπλασιασμού. Η αλληλούχιση πλήρους μήκους των πέντε περιπτώσεων που υποβλήθηκαν για γονιδιωματική ανάλυση απέτυχε να εντοπίσει οποιαδήποτε αλληλουχία πλήρους μήκους στο γονίδιο της πρωτεΐνης spike ή σε οποιοδήποτε άλλο γονίδιο, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει την παρατηρούμενη πρωτεΐνη spike που ανιχνεύθηκε με την πρωτεομική ανάλυση”.

-Ανοσολογικό προφίλ υψηλής παραμέτρου/κυτταρομετρία ροής

Τα μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος απομονώθηκαν από το περιφερικό αίμα με τη χρήση βαθμίδας πυκνότητας Lymphoprep (STEMCELL Technologies, Βανκούβερ, Καναδάς). Aliquots 200 κυττάρων καταψύχθηκαν σε μέσο που περιείχε 90% εμβρυϊκό ορό βοοειδών (HyClone, Logan, UT) και 10% διμεθυλοσουλφοξείδιο (Sigma-Aldrich, St. Louis, MO) και αποθηκεύτηκαν στους -70°C. Τα κύτταρα χρωματίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα κοκτέιλ αντισωμάτων 17 χρωμάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός σημασμένου με PE αντισώματος SARS-CoV-2 S1 (BioTechne, Minneapolis MN).

-Ανάλυση LC-MS

Η αφομοιωμένη ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη SARS-CoV-2 Spike S1 αναλύθηκε με φασματογράφο μάζας υψηλής ακρίβειας για τη δημιουργία καταλόγου ανιχνεύσιμων πεπτιδίων με χρόνο κατακράτησης και ακριβείς μάζες. Ένα σύστημα υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης (HPLC) Agilent 1290 Infinity II και μια στήλη χαρτογράφησης πεπτιδίων AdvanceBio Peptide Mapping (2,1 × 150 mm, 2,7 μm) χρησιμοποιήθηκαν για τον διαχωρισμό των πεπτιδίων πριν από την ανάλυση μάζας”.

https://www.biorxiv.org/content/10.1101/2021.06.25.449905v3.article-info

“Μια μελέτη στο Viruses τον Οκτώβριο του 2021 διαπίστωσε ότι η πρωτεΐνη spike μπορεί να εισέλθει στον πυρήνα των κυττάρων και να εμποδίσει την επιδιόρθωση βλαβών του DNA. Οι συγγραφείς σημείωσαν ότι το εύρημα αυτό είναι σχετικό με τα εμβόλια mRNA COVID-19, δεδομένου ότι έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν σε ανθρώπινα κύτταρα την παραγωγή της πρωτεΐνης spike.”

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η επόμενη πηγή που παρασχέθηκε από τον Hammond για να δηλώσει ότι η πρωτεΐνη spike μπορεί να εισέλθει στον πυρήνα των κυττάρων και να αναστείλει την επιδιόρθωση της βλάβης του DNA ανακλήθηκε στην πραγματικότητα στις 10 Μαΐου 2022, πολύ περισσότερο από ένα μήνα πριν από τη δημοσίευση του άρθρου του στις 28 Ιουνίου 2022.

Η ανάκληση δημοσιεύθηκε στις 10 Μαΐου 2022, βλέπε Viruses 2022, 14(5), 1011.

Αυτό είναι ένα τέλειο παράδειγμα για το γιατί δεν πρέπει ποτέ να διαβάζει κανείς απλώς τον τίτλο και να πετάει οποιαδήποτε μελέτη προς υποστήριξη ενός επιχειρήματος χωρίς να έχει διαβάσει πρώτα τη μελέτη. Επομένως, όλοι οι ισχυρισμοί από αυτή τη μελέτη που χρησιμοποιήθηκαν από τον Hammond για την υποστήριξη του επιχειρήματός του για την πρωτεΐνη spike είναι ψευδείς και άκυροι:

“Το δημοσιευμένο άρθρο [1] έχει αποσυρθεί. Μετά τη δημοσίευση, ο πρώτος συγγραφέας επικοινώνησε με τη συντακτική υπηρεσία σχετικά με έναν ακατάλληλο πειραματικό σχεδιασμό με τη δυνατότητα να επηρεάσει σημαντικά την ακεραιότητα των πειραματικών δεδομένων που προέκυψαν.

Τηρώντας τη διαδικασία καταγγελίας μας, διεξήχθη έρευνα. Τόσο η επιλεγείσα κατασκευή του πλασμιδίου αιχμής που περιείχε ένα C-τελικό συντηγμένο με ετικέτα 6xHis όσο και η χρήση ενός συστήματος αναφοράς GFP σε συνθήκες υπερέκφρασης στο πρωτόκολλο εντοπίστηκαν ως έχουσες τη δυνατότητα να εισάγουν σημαντική ασάφεια όσον αφορά τη φύση των αναφερόμενων παρατηρήσεων. Ως εκ τούτου, η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων και των συμπερασμάτων που παρουσιάστηκαν υπονομεύτηκε. Επιπλέον, οι δηλώσεις σχετικά με την επίδραση της πρωτεΐνης spike στην προσαρμοστική ανοσία είναι παραπλανητικές, καθώς σε αυτό το άρθρο δεν πραγματοποιήθηκαν πειράματα που σχετίζονται με την προσαρμοστική ανοσία και δεν μελετήθηκε το εμβόλιο με βάση την spike πλήρους μήκους. Ως εκ τούτου, τα συμπεράσματα που σχετίζονται με την ασφάλεια του εμβολίου δεν επικυρώνονται και στερούνται πειραματικής υποστήριξης. Το εν λόγω άρθρο [1] αποσύρεται και πρέπει να επισημανθεί αναλόγως. Αυτή η ανάκληση εγκρίθηκε από τον αρχισυντάκτη του περιοδικού Viruses”.

https://www.mdpi.com/1999-4915/13/10/2056/htm

“Μια μελέτη στο περιοδικό Journal of Immunology τον Νοέμβριο του 2021 διαπίστωσε ότι οι πρωτεΐνες spike που προκαλούνται από το εμβόλιο COVID-19 της Pfizer-BioNTech μεταφέρονται από εξωκυτταρικά κυστίδια που ονομάζονται εξωσώματα και κυκλοφορούν σε όλο το σώμα, γεγονός που συμβάλλει στην εξήγηση της απάντησης των αντισωμάτων στο αίμα που προκαλείται από τον εμβολιασμό”.

Στην επόμενη μελέτη του Hammond, υποστηρίζεται ότι τα εμβόλια δημιουργούν εξωσώματα τα οποία φέρουν στην επιφάνειά τους ακίδες πρωτεΐνης που κυκλοφορούν σε όλο το σώμα. Πρόκειται για μια ακόμη ορολογική μελέτη που προσπαθεί να ισχυριστεί ότι τα αντισώματα που χρησιμοποιούνται είναι ειδικά για μια πρωτεΐνη spike η οποία χρησιμοποιήθηκε για να χρωματιστεί το εξωσωμάτιο ώστε να μπορούν να απεικονιστούν οι πρωτεΐνες spike. Ωστόσο, για άλλη μια φορά πρέπει να δηλωθεί ότι προκειμένου να προσδιοριστούν οι ειδικές αντιδράσεις των αντισωμάτων, ο “ιός”, η ακίδα πρωτεΐνης του, το αντίσωμα και τα εξωσώματα θα έπρεπε πρώτα να έχουν καθαριστεί κατάλληλα και να απομονωθεί απευθείας από τα υγρά των ανθρώπων. Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και έτσι όλα αυτά παραμένουν αναπόδεικτες φανταστικές οντότητες που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να επαληθευτεί η ύπαρξη του άλλου. Πρόκειται για μια ακόμη μελέτη που χρησιμοποιεί ανασυνδυασμένη καλλιεργημένη γλίτσα που λέγεται ότι περιέχει πρωτεΐνες spike και όχι καθαρισμένα/απομονωμένα σωματίδια που αποδεδειγμένα είναι πρωτεΐνες spike. Όλα αυτά δεν ισοδυναμούν με τίποτα περισσότερο από το να χρωματίζεις υγρά και να δείχνεις και να δηλώνεις τις κουκίδες που κολλάνε σε μια σταγόνα στην ΗΜ και να ισχυρίζεσαι ότι αυτό αποτελεί απόδειξη ότι τα εξωσώματα με πρωτεΐνες spike δημιουργήθηκαν από τον εμβολιασμό:

“Στην παρούσα μελέτη, αναλύσαμε οκτώ υγιείς ενήλικες που έλαβαν και τις δύο δόσεις του εμβολίου SARS-CoV-2 (Pfizer-BioNTech). Τα αποτελέσματά μας κατέδειξαν την επαγωγή κυκλοφορούντων εξωσωμάτων που φέρουν την ακίδα πρωτεΐνης SARS-CoV-2 έως την 14η ημέρα, όταν τα Abs στην ακίδα πρωτεΐνης δεν ήταν ανιχνεύσιμα στους ορούς με τη χρήση μιας μεθόδου ELISA που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό μας. Τα κυκλοφορούντα Abs ήταν ανιχνεύσιμα μόνο μετά τη δεύτερη αναμνηστική δόση του εμβολίου (ημέρες 14) και η ποσότητα των εξωσωμάτων που περιείχαν την πρωτεΐνη spike αυξήθηκε έως και ∼12 φορές το μέγιστο”.

–> Υλικά και μέθοδοι

–>Κοορτή ασθενών και δημογραφικά στοιχεία

Αναλύσαμε οκτώ υγιείς ενήλικες εθελοντές που εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο SARS-CoV-2 με βάση το mRNA (Pfizer-BioNTech). Το αίμα συλλέχθηκε πριν από τον εμβολιασμό, τις ημέρες 7 και 14 μετά την πρώτη δόση, την ημέρα 14 μετά τη δεύτερη δόση και 4 μήνες μετά τις δύο δόσεις. Η παρούσα μελέτη εγκρίθηκε από τις Επιτροπές Θεσμικής Επισκόπησης (IRB) του Νοσοκομείου St. Joseph’s (αριθμός IRB PHXB16-0027-10-18).

-Απομόνωση εξωσωμάτων και ανάλυση παρακολούθησης νανοσωματιδίων

Τα εξωσώματα απομονώθηκαν από 500 μl πλάσματος χρησιμοποιώντας το Invitrogen Exosome Isolation Kit και στη συνέχεια διήθηση 0,22 μm (7). Όλα τα εξωσώματα αναλύθηκαν ως προς το μέγεθός τους με το NanoSight NS300 (Malvern Panalytical, Great Malvern, U.K.) και το μέσο μέγεθος των σωματιδίων που χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματά μας ήταν <200 nm (8).

–> Ανίχνευση των Abs στην ακίδα πρωτεΐνης SARS-CoV-2 και στην πρωτεΐνη του νουκλεοκαψιδίου από δείγματα ανθρώπινου πλάσματος

Η ανάπτυξη των Abs στην spike Ag του SARS-CoV-2 προσδιορίστηκε με τη χρήση μιας ELISA που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό μας. Εν συντομία, 1 μg/ml ακίδας πρωτεΐνης SARS-CoV-2 (Sino Biological) εναιωρημένη σε PBS επικαλύφθηκε σε πλάκα ELISA και επωάστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας στους 4°C. Σε αυτές τις πλάκες προστέθηκε ανθρώπινο πλάσμα σε αραίωση 1:750. Η ανίχνευση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δευτερογενούς αντι-ανθρώπινης IgG-HRP (1:10.000) και αναπτύχθηκε με τη χρήση υποστρώματος τετραμεθυλοβενζιδίνης και διαβάστηκε στα 450 nm”.

–>Ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης απομονωμένων εξωσωμάτων για την ακίδα πρωτεΐνηακίδας SARS-CoV-2

Τα εξωσώματα επισημάνθηκαν με ανοσοχρυσό και αντι-SARS-CoV-2 spike Ab ποντικού και στα πλέγματα προστέθηκε το FIPV3-70 Ab του κοροναϊού (1:100). Τα πλέγματα πλύθηκαν και χρωματίστηκαν με οξικό ουρανύλιο και εξετάστηκαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διέλευσης (JEOL USA, Peabody, MA) (10)”.

“Πραγματοποιήσαμε ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης χρησιμοποιώντας Abs ειδικά για την ακίδα SARS-CoV-2 για να αποδείξουμε την παρουσία SARS-CoV-2 Ags στην επιφάνεια των εξωσωμάτων από άτομα ελέγχου και υγιή εμβολιασμένα άτομα. Τα εξωσώματα από εμβολιασμένα άτομα είναι θετικά για SARS-CoV-2 Ag (Εικ. 1Β). Χρωματίσαμε επίσης και τα δύο δείγματα εξωσωμάτων με το FIPV3-70 Ab του κοροναϊού ως αρνητικό έλεγχο και δεν παρατηρήσαμε καμία θετική αντίδραση στα εξωσώματα (Εικ. 1Β)”.

https://www.jimmunol.org/content/207/10/2405#ref-7

“Μια μελέτη στο Clinical Science τον Δεκέμβριο του 2021 εξέτασε την υπόθεση ότι η πρωτεΐνη spike “μπορεί να δρα ως ligand για την πρόκληση μη μολυσματικού κυτταρικού στρες”. Έδειξαν ότι η έκθεση μόνο στην πρωτεΐνη spike “προκάλεσε σηματοδοτικές και λειτουργικές μεταβολές”, συμπεριλαμβανομένης της “έκκρισης προφλεγμονωδών μορίων που συνήθως εμπλέκονται στην καταιγίδα κυτταροκινών” και της “παραγωγής προ-αποπτωτικών παραγόντων” που προκαλούν θάνατο ενδοθηλιακών κυττάρων.

Η Health Feedback σημειώνει εν συντομία αυτή τη μελέτη λέγοντας ότι “έδειξε ότι η πρωτεΐνη spike μπορεί να επηρεάσει τα καρδιακά κύτταρα στο εργαστήριο, αλλά χρησιμοποίησαν υψηλότερες ποσότητες της πρωτεΐνης από αυτές που βρέθηκαν σε ασθενείς με COVID-19″.

Παρ’ όλα αυτά, η μελέτη κατέδειξε έναν βιολογικά εύλογο μηχανισμό με τον οποίο θα μπορούσαν να εμφανιστούν θρόμβοι αίματος με λοίμωξη από SARS-CoV-2 ή εμβολιασμό”.

Αυτή ήταν άλλη μια μελέτη που χρησιμοποιήθηκε από τον Hammond για να προσπαθήσει να ισχυριστεί ότι η πρωτεΐνη spike από μόνη της είναι παθογόνος. Πίστευε ότι η μελέτη έδειξε έναν εύλογο τρόπο με τον οποίο μπορεί να εμφανιστούν θρόμβοι αίματος λόγω “SARS-COV-2” και/ή έγχυσης από το εμβόλιο mRNA. Ωστόσο, για άλλη μια φορά, η μελέτη αυτή δεν χρησιμοποίησε καθαρισμένα και απομονωμένα σωματίδια, αλλά αντίθετα πειραματίστηκε με ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες S που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο από κύτταρα εντόμων. Οι πρωτογενείς καλλιέργειες κυττάρων που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη αναπτύχθηκαν σε ειδικό μέσο συμπληρωμένο με ανθρώπινους ανασυνδυασμένους αυξητικούς παράγοντες και 2% εμβρυϊκό ορό μοσχαριού, πράγμα που δύσκολα ακούγεται σαν κάτι που τα κύτταρα θα συναντούσαν μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό. Τα κύτταρα αυτά πασάρονταν από 4 έως 7 φορές, γεγονός που μπορεί να έχει επιζήμιες επιπτώσεις στην καλλιέργεια καθώς αυξάνεται ο αριθμός των διελεύσεων. Οι καλλιέργειες των κυτταρικών σειρών αποτελούνταν από την ανθρώπινη εντερική επιθηλιακή κυτταρική σειρά Caco2, που εκφράζει το hACE2, καθώς και από την αφρικανική πράσινη κυτταρική σειρά νεφρού VeroE6 που έχει τροποποιηθεί για να υπερεκφράζει το ανθρώπινο ACE2 και το TMPRSS2. Όλα τα κύτταρα καλλιεργήθηκαν σε μέσο Dulbecco’s modified Eagle’s medium συν GlutaMAX συμπληρωμένο με 10% FBS, 1% πυρουβικό νάτριο και 0,1 mM μη απαραίτητα αμινοξέα. Η ανθρώπινη επιθηλιακή σειρά πνευμονικών κυττάρων Calu3 (ATCC HTB-55) καλλιεργήθηκε σε ελάχιστο απαραίτητο μέσο Eagle’s συν GlutaMAX με 10% FBS, 0,1 mM μη απαραίτητα αμινοξέα και 1% πυρουβικό νάτριο. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το φυσικό στα υλικά ούτε στα χημικά πρόσθετα στα οποία διατηρήθηκαν και με τα οποία πειραματίστηκαν.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η μελέτη τους παρείχε νέες (όπως λέμε φανταστικές) αποδείξεις για την ικανότητα της πρωτεΐνης S να προκαλεί μοριακές και λειτουργικές αλλαγές στα ανθρώπινα αγγειακά PC. Ωστόσο, παραδέχθηκαν ότι το μικρό μέγεθος του δείγματός τους ήταν ανεπαρκές και ότι δικαιολογείται περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών για να προσδιοριστεί η αιτία της δια-ατομικής μεταβλητότητας στη μόλυνση των PC. Δεν μπορούσαν επίσης να αποκλείσουν ότι μπορεί να συμβαίνουν διαφορετικά σενάρια in vivo, δηλαδή μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό, σε σύγκριση με αυτά που παρατηρούνται in vitro, δηλαδή μέσα σε ένα τρυβλίο Petri σε ένα εργαστήριο, παραδεχόμενοι έτσι ουσιαστικά ότι τα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε ό,τι συμβαίνει μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Είναι ενδιαφέρον ότι οι ερευνητές παραδέχθηκαν επίσης ότι χαμηλές ποσότητες της πρωτεΐνης S μπορούσαν να ανιχνευθούν σε ορούς ελέγχου πριν από την πανδημία. Δήλωσαν ότι αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από την ομολογία αλληλουχίας μεταξύ ορισμένων περιοχών της πρωτεΐνης S και άλλων ανθρώπινων πρωτεϊνών/πεπτιδίων. Με άλλα λόγια, η πρωτεΐνη S περιέχει παρόµοιες αλληλουχίες µε φυσιολογικές ανθρώπινες πρωτεΐνες/πεπτίδια και εποµένως οι δοκιµασίες που χρησιµοποιούσαν οι ερευνητές µπορεί να µην έπιαναν τίποτα περισσότερο από φυσιολογικές ανθρώπινες πρωτεΐνες/πεπτίδια παρά τη θεωρητική πρωτεΐνη S. Δυστυχώς, η αλληλουχία του ανοσογόνου για το κιτ ELISA που χρησιμοποίησαν ήταν κλειδωμένη πίσω από πληροφορίες ιδιοκτησίας (όπως συμβαίνει πάντα) και επομένως δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν αν αναγνώριζε τα κατάλοιπα της πρωτεΐνης S που έχουν ομολογία με μη συγγενικά πεπτίδια. Έτσι, τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης ήταν πραγματικά άχρηστα:

Η έκθεση μόνο στην ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη S προκάλεσε σηματοδοτικές και λειτουργικές μεταβολές, όπως: (1) αυξημένη μετανάστευση, (2) μειωμένη ικανότητα υποστήριξης του σχηματισμού δικτύου ενδοθηλιακών κυττάρων (ΕΚ) σε Matrigel, (3) έκκριση προφλεγμονωδών μορίων που τυπικά εμπλέκονται στην καταιγίδα κυτταροκινών και (4) παραγωγή προ-αποπτωτικών παραγόντων που προκαλούν τον θάνατο των ΕΚ”.

–> Πρωτογενείς καλλιέργειες κυττάρων

“Τα καρδιακά PCs διαχωρίστηκαν ανοσολογικά ως κύτταρα CD31neg/CD34pos από ανθρώπινα δείγματα μυοκαρδίου και επεκτάθηκαν σε ειδικό μέσο συμπληρωμένο με ανθρώπινους ανασυνδυασμένους αυξητικούς παράγοντες και 2% v/v ορό εμβρυϊκού μοσχαριού (FCS) (ECGM2 complete kit, C-22111, PromoCell), όπως περιγράφηκε προηγουμένως [11,28]. Εν συντομία, τα δείγματα τεμαχίστηκαν με ψαλίδι και νυστέρι μέχρι σχεδόν ομοιογένειας και χωνεύτηκαν με Liberase (Roche) για έως και 1 ώρα στους 37 C, με ήπια περιστροφή. Το χωνευμένο υλικό περνούσε από φίλτρα 70, 40 και 30 μm. Τέλος, τα κύτταρα ανακτήθηκαν και ταξινομήθηκαν με τη χρήση μικροσφαιριδίων anti-CD31 και -CD34 (Miltenyi) για την απομάκρυνση του πληθυσμού των CD31pos ECs και την επιλογή των CD31neg/CD34pos κυττάρων, τα οποία διακρίνουν έναν πληθυσμό περιαγγειακών κυττάρων in situ [11,28]. Μετά την επέκταση έως το πέρασμα 3, η καθαρότητα του κυτταρικού πληθυσμού επαληθεύτηκε με ανοσοκυτταροχημεία (ICC) ή κυτταρομετρία ροής [11,28].

Τα ανθρώπινα ECs στεφανιαίας αρτηρίας (CAECs) αγοράστηκαν από την PromoCell και επεκτάθηκαν στο ίδιο μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τα PCs. Όλα τα κύτταρα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη ελέγχθηκαν αρνητικά για μόλυνση από μυκόπλασμα (αξιολογήθηκαν με τη χρήση του PCR Mycoplasma Test Kit I/C, PromoCell, cat# PK-CA91-1096). Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ των διαβατηρίων 4 και 7.

–> Καλλιέργειες κυτταρικών σειρών

Η ανθρώπινη επιθηλιακή κυτταρική σειρά του εντέρου, Caco2, που εκφράζει hACE2 (Caco-2-ACE2) ήταν ευγενική δωρεά του Dr Yohei Yamauchi, University of Bristol. Η κυτταρική σειρά VeroE6 του αφρικανικού πράσινου πιθήκου που έχει τροποποιηθεί ώστε να υπερεκφράζει το ανθρώπινο ACE2 και το TMPRSS2 (VeroE6/ACE2/TMPRSS2) [29] ήταν ευγενική δωρεά της Dr Suzannah Rihn, MRC-University of Glasgow Centre for Virus Research. Όλα τα κύτταρα καλλιεργήθηκαν σε μέσο Dulbecco’s modified Eagle’s medium plus GlutaMAX (DMEM, Gibco, Thermo Fisher, cat# 10567014) συμπληρωμένο με 10% v/v FBS (Gibco, Thermo Fisher, A3840001), 1% v/v πυρουβικό νάτριο και 0,1 mM μη απαραίτητα αμινοξέα. Η ανθρώπινη επιθηλιακή σειρά πνευμονικών κυττάρων Calu3 (ATCC HTB-55) καλλιεργήθηκε σε ελάχιστο απαραίτητο μέσο του Eagle συν GlutaMAX (MEM, Gibco, Thermo Fisher, cat# 41090036) με 10% v/v FBS, 0,1 mM μη απαραίτητα αμινοξέα και 1% v/v πυρουβικό νάτριο”.

–> Μέτρηση της πρωτεΐνης S στους ορούς των ασθενών

“Η παρουσία της πρωτεΐνης S στον ορό των ασθενών με COVID-19 αξιολογήθηκε με τη χρήση του κιτ COVID-19 Spike Protein ELISA Kit της Abcam (ab274342), σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Οι προπανδημικοί οροί χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Όλοι οι οροί δοκιμής αραιώθηκαν 1:2. Η συγκέντρωση της πρωτεΐνης S εκφράστηκε ως νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο ορού. Το αντίσωμα που παρέχεται στο κιτ αναγνώρισε την περιοχή S2″.

–> Παραγωγή και καθαρισμός της ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης S του SARS-CoV-2

“Η πρωτεΐνη SARS-CoV-2 S εκφράστηκε σε κύτταρα εντόμων και καθαρίστηκε όπως περιγράφηκε προηγουμένως [33,35]. Εν συντομία, το κατασκεύασμα S κωδικοποιούσε τα αμινοξέα 1-1213 (εξωκυτταρική περιοχή – ECD), συγχωνευμένη με μια θέση διάσπασης θρομβίνης, ακολουθούμενη από μια περιοχή τριμερισμού T4-foldon και μια ετικέτα καθαρισμού συγγένειας εξαχιστιδίνης (HIS) στο C-τελικό άκρο. Η πολυβασική θέση διάσπασης της φουρίνης μεταλλάχθηκε (RRAR σε Α) για να αυξηθεί η σταθερότητα της πρωτεΐνης για in vitro μελέτες [33,35]. Η πρωτεΐνη S εκφράστηκε σε κύτταρα Hi5 χρησιμοποιώντας το σύστημα MultiBac [36]. Η εκκρινόμενη πρωτεΐνη S συλλέχθηκε 3 ημέρες μετά τη μόλυνση με φυγοκέντρηση της κυτταρικής καλλιέργειας στα 1000×g για 10 λεπτά και στη συνέχεια με άλλη φυγοκέντρηση του υπερκείμενου υγρού στα 5000×g για 30 λεπτά. Το μέσο που περιείχε πρωτεΐνη S επωάστηκε με HisPur Ni-NTA Superflow Agarose (Thermo Fisher Scientific) για 1 ώρα στους 4°C. Η ρητίνη που ήταν συνδεδεμένη με την πρωτεΐνη S διαχωρίστηκε από τις μη συνδεδεμένες πρωτεΐνες και το μέσο χρησιμοποιώντας στήλη ροής βαρύτητας, ακολουθούμενη από πλύση 30 όγκων στήλης με ρυθμιστικό διάλυμα πλύσης (65 mM NaH2PO4, 300 mM NaCl, 20 mM ιμιδαζολίου, pH 7,5). Τέλος, η πρωτεΐνη εκλούστηκε με βαθμιδωτή διαβάθμιση ρυθμιστικού διαλύματος έκλουσης (65 mM NaH2PO4, 300 mM NaCl, 235 mM ιμιδαζόλιο, pH 7,5). Τα κλάσματα που εκλούστηκαν αναλύθηκαν με αναγωγική SDS/PAGE. Τα κλάσματα που περιείχαν την πρωτεΐνη S συγκεντρώθηκαν και συμπυκνώθηκαν χρησιμοποιώντας μονάδες φυγοκεντρικού φίλτρου Amicon (EMD Millipore) με MWCO 50 kda. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, οι πρωτεΐνες ανταλλάχθηκαν με ρυθμιστικό διάλυμα σε PBS, pH 7,5. Η συμπυκνωμένη πρωτεΐνη απομονώθηκε, καταψύχθηκε σε υγρό άζωτο και αποθηκεύτηκε στους -80°C μέχρι τη χρήση. Σε όλα τα in vitro πειράματα του χειρογράφου, θα αναφερόμαστε στην πρωτεΐνη S-ECD απλά ως πρωτεΐνη S.

Οι ανασυνδυασμένες Spike S1 (#10522-CV) και S2 (#10584-CV) αγοράστηκαν από την R&D, ανασυστάθηκαν σε PBS σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, απομονώθηκαν και αποθηκεύτηκαν στους -80°C μέχρι τη χρήση. Ομοίως με το S-ECD, οι πρωτεΐνες S1 και S2 παράγονται σε κύτταρα εντόμων”.

“Η μελέτη μας παρέχει νέα αποδεικτικά στοιχεία για την ικανότητα της πρωτεΐνης S να προκαλεί μοριακές και λειτουργικές αλλαγές στα ανθρώπινα αγγειακά PC, είτε εξαρτώμενα είτε ανεξάρτητα από τον υποδοχέα CD147 (συνοψίζονται στην Εικόνα 11).”

“Εδώ, αναφέρουμε ότι στα δύο τρίτα των ασθενών που εξετάστηκαν δεν μολύνθηκαν τα PCs τους από τον SARS-CoV-2, ενώ το ποσοστό μόλυνσης ήταν κάτω από 8% στα υπόλοιπα άτομα, γεγονός που υποδηλώνει μια πολύ χαμηλή επιτρεπτότητα αυτών των κυττάρων στον κορονοϊό, τουλάχιστον in vitro.”

“Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών για να προσδιοριστεί η αιτία της δια-ατομικής μεταβλητότητας στη λοίμωξη από PC. Επιπλέον, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι μπορεί να συμβούν διαφορετικά σενάρια in vivo”.

“Στη μελέτη μας, χαμηλές ποσότητες της πρωτεΐνης S μπορούσαν να ανιχνευθούν σε προπανδημικούς ορούς ελέγχου. Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από την ομολογία αλληλουχίας μεταξύ ορισμένων περιοχών της πρωτεΐνης S και άλλων ανθρώπινων πρωτεϊνών/πεπτιδίων. Μια προηγούμενη έκθεση εντόπισε παθογόνες περιοχές της πρωτεΐνης S του SARS-CoV-1, οι οποίες μοιράζονται ομολογία αλληλουχίας με την Angrgm-52 (GenBank accession number AAL62340), ένα νέο γονίδιο που ρυθμίζεται ανοδικά σε ανθρώπινα μεσογειακά κύτταρα διεγερμένα από αγγειοτενσίνη II και βραδυκινίνη [53]. Δυστυχώς, η αλληλουχία του ανοσογόνου για το συγκεκριμένο κιτ ELISA ab274342 αποτελεί πληροφορία ιδιοκτησίας, επομένως δεν μπορέσαμε να προσδιορίσουμε αν μπορεί να αναγνωρίσει τα κατάλοιπα της πρωτεΐνης S που έχουν ομολογία με μη σχετιζόμενα πεπτίδια”.

“Η μελέτη διεξήχθη σε απομονωμένα κύτταρα και επομένως τα στοιχεία πρέπει να επιβεβαιωθούν in vivo.

Η ποσότητα της πρωτεΐνης S που χρησιμοποιήθηκε για τις in vitro μελέτες ήταν υψηλότερη από τη μέση συγκέντρωση της πρωτεΐνης S που ανιχνεύθηκε στον ορό των ασθενών με COVID-19. Ωστόσο, η κυκλοφορούσα πρωτεΐνη S αντιπροσωπεύει τη διαρροή από τα μολυσμένα όργανα, όπου η συγκέντρωση μπορεί να είναι υψηλότερη λόγω κατακράτησης στο επίπεδο των υποδοχέων. Επειδή δεν έχουμε πρόσβαση σε μεταθανάτια δείγματα μυοκαρδίου, δεν μπορέσαμε να επαληθεύσουμε αυτή την υπόθεση”.

https://portlandpress.com/clinsci/article/135/24/2667/230273/The-SARS-CoV-2-Spike-protein-disrupts-human

“Μια μελέτη στο bioRxiv τον Δεκέμβριο του 2021 έδειξε ότι η πρωτεΐνη spike του SARS-CoV-2 από μόνη της προάγει την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, η οποία σύμφωνα με τους συγγραφείς αποτελεί “έναν παθογενετικό μηχανισμό για την εξήγηση της θρόμβωσης που σχετίζεται με την πνευμονοπάθεια COVID-19, με την οποία η Spike που υπάρχει στα ιούς SARS-CoV-2 ή εκτίθεται στην επιφάνεια των μολυσμένων κυττάρων, οδηγεί σε διέγερση των αιμοπεταλίων και επακόλουθη ενεργοποίηση του καταρράκτη πήξης”. (Η υπογράμμιση προστίθεται).

Την εν λόγω μελέτη επικαλέστηκε επίσης η εφημερίδα The Epoch Times, στην οποία η Health Feedback απάντησε σημειώνοντας ότι οι ερευνητές “μελέτησαν τους μηχανισμούς σχηματισμού θρόμβων αίματος, δείχνοντας ότι η πρωτεΐνη Spike μπορεί να ενεργοποιήσει τα αιμοπετάλια στο εργαστήριο, αλλά δεν διαπίστωσαν αν αυτό συνέβη σε συγκεντρώσεις που βρέθηκαν σε ασθενείς ή εμβολιασμένους ανθρώπους”.

Σε αυτή την προτελευταία μελέτη, ο Hammond βασίστηκε σε ένα προτυπωμένο μη αξιολογημένο έγγραφο για να μοιραστεί την πρόταση του συγγραφέα ότι η πρωτεΐνη spike μπορεί να δράσει μόνη της προκειμένου να προκαλέσει θρόμβωση σε ασθενείς με “Covid”. Το έγγραφο συνοδεύεται από την παρακάτω προειδοποίηση ότι η μελέτη δεν πρέπει να αναφέρεται ως πειστική:

Μια υπενθύμιση: δεν έχουν αξιολογηθεί επίσημα από ομότιμους και δεν θα πρέπει να καθοδηγούν συμπεριφορές που σχετίζονται με την υγεία ή να αναφέρονται στον Τύπο ως πειστικές.

Είναι ενδιαφέρον ότι σε μια στιγμή που πυροβόλησε το ίδιο του το επιχείρημα στο πόδι, ο Hammond επισήμανε ότι το άρθρο Health Feedback σωστά ανέφερε ότι τα αποτελέσματα ήταν σχετικά μόνο στο εργαστήριο και ότι οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν αν τα αποτελέσματα με την ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη spike συνέβησαν σε συγκεντρώσεις που βρέθηκαν σε ασθενείς ή εμβολιασμένους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με το γεγονός ότι, για άλλη μια φορά, η μελέτη βασίστηκε σε δημιουργίες κυτταρικής καλλιέργειας και “ψευδοϊούς” για να δημιουργήσει τα συμπεράσματά της.

Για κάποιο λόγο, δεν μπόρεσα να αντιγράψω/επικολλήσω τα σχετικά τμήματα από τη μελέτη, αλλά παρέχω το τμήμα των μεθόδων από την περίληψη καθώς και μερικές εικόνες από το PDF που δείχνουν ότι οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δημιουργίες κυτταρικών καλλιεργειών και “ψευδοϊούς” που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο για τα πειράματά τους. Μπορείτε να δείτε τις διάφορες διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία της φανταστικής τους οντότητας. Έτσι, για άλλη μια φορά, τα πειραματικά αποτελέσματα δεν αντικατοπτρίζουν σε καμία περίπτωση την πραγματικότητα:

“Μέθοδοι Παράξαμε ιούς με ψευδοτυπική πρωτεΐνη SARS-CoV-2 Spike ή VSV-G ή δημιουργήσαμε κύτταρα που εκφράζουν Spike στην πλασματική τους μεμβράνη και εξετάσαμε τις επιδράσεις τους στην προσκόλληση αιμοπεταλίων (φθορισμός), στη συσσώρευση (απορρόφηση), στην έκθεση της φωσφατιδυλοσερίνης (κυτταρομετρία ροής για τη δέσμευση της annexin V), στη ροή ασβεστίου (κυτταρομετρία ροής για το fluo-4 AM) και στο σχηματισμό και την ανάσυρση θρόμβου. Τα εν λόγω πειράματα διεξήχθησαν επίσης παρουσία των αναστολέων της δραστικότητας του TMEM16F Niclosamide και Clofazimine”.

https://www.biorxiv.org/content/10.1101/2021.12.14.472668v2

“Ένα σχόλιο στο Clinical Science στις 29 Μαρτίου του τρέχοντος έτους συνόψισε την κατάσταση των γνώσεων σχετικά με την παθογένεια της πρωτεΐνης spike και μόνο:”

Τέλος, φτάσαμε στην τελευταία από την εξαντλητική λίστα του Χάμοντ με τις ψευδοεπιστημονικές πηγές που φαίνεται ότι δεν διάβασε. Αυτή είναι ένα σχόλιο σχετικά με την κατάσταση της “γνώσης” για την ανασυνδυασμένη ή/και ψευδοϊική πρωτεΐνη spike που δημιουργήθηκε στο εργαστήριο και δρα μόνη της παθογενετικά. Με άλλα λόγια, δεν πρόσθεσε τίποτα καινούργιο και στην πραγματικότητα χρησιμοποίησε την ίδια μελέτη των Avolio et al. που χρησιμοποίησε ο Hammond και την οποία περιέγραψα δύο τμήματα παραπάνω. Εάν μπορείτε να θυμηθείτε, αυτή ήταν η μελέτη που χρησιμοποίησε εργαστηριακά δημιουργημένες ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες S από κύτταρα εντόμων για τα πειράματά τους. Οι ερευνητές δεν μπορούσαν να αποκλείσουν ότι διαφορετικά σενάρια μπορεί να συμβαίνουν in vivo, δηλαδή μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό, σε σύγκριση με αυτά που παρατηρούνται in vitro, δηλαδή μέσα σε ένα τρυβλίο Petri σε ένα εργαστήριο, παραδεχόμενοι έτσι ουσιαστικά ότι τα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε ό,τι συμβαίνει μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Παραδέχθηκαν επίσης ότι η πρωτεΐνη S περιέχει παρόμοιες αλληλουχίες με φυσιολογικές ανθρώπινες πρωτεΐνες/πεπτίδια και ότι οι δοκιμές που χρησιμοποιούσαν οι ερευνητές μπορεί να μην έπιαναν τίποτα περισσότερο από φυσιολογικές ανθρώπινες πρωτεΐνες/πεπτίδια παρά τη θεωρητική πρωτεΐνη S. Με άλλα λόγια, η απόδειξη ότι η πρωτεΐνη spike δρα μόνη της παθογενετικά από αυτό το σχόλιο είναι τόσο άχρηστη όσο και η μελέτη των Avolio et al. από την οποία προήλθε:

“Η ιδέα ότι η πρωτεΐνη S μπορεί να προκαλέσει επιβλαβείς επιδράσεις σε ασθενείς με COVID-19 ανεξάρτητα από τη μόλυνση θα μπορούσε να εξηγήσει εν μέρει τα μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας”.

“Υπήρξε εκτεταμένη αξιολόγηση της λοίμωξης SARS-CoV-2 και του COVID-19 στην καρδιαγγειακή υγεία [1,2]- ωστόσο, υπάρχουν αναδυόμενες ενδείξεις ότι η πρωτεΐνη S που αποβάλλεται από τον SARS-CoV-2 μπορεί να κυκλοφορεί στο αίμα των ασθενών και να έχει επιζήμιες συνέπειες [3,10,11]. (Εικόνα 1) Η μελέτη των Avolio et al. σε αυτό το τεύχος του Clinical Science παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι η κυκλοφορούσα πρωτεΐνη S θα μπορούσε να είναι πιο επιζήμια για την καρδιακή υγεία από ό,τι η μόλυνση του SARS-CoV-2 στην καρδιά [3]. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η πρωτεΐνη S δρα μέσω του υποδοχέα CD147 στα ανθρώπινα καρδιακά περικύτταρα και προκαλεί μικροαγγειακή δυσλειτουργία [3]. Οι συγγραφείς διαπίστωσαν επίσης ότι η πρωτεΐνη S προκάλεσε φλεγμονή στα ανθρώπινα καρδιακά περικύτταρα μέσω μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί [3]”.

“Η τρέχουσα μελέτη των Avolio et al. διαπίστωσε παρόμοια αποτελέσματα με τις παραλλαγές Alpha και Delta της πρωτεΐνης S στα ανθρώπινα καρδιακά περικύτταρα [3]. Αν και τα ευρήματα της τρέχουσας μελέτης είναι προκλητικά, οι μελλοντικές έρευνες πρέπει να επεκτείνουν τις δόσεις των πρωτεϊνών S σε χαμηλότερα επίπεδα και άλλες παραλλαγές της πρωτεΐνης S για μελέτες in vitro. Τέλος, καθώς θα διερευνούμε τον SARS-CoV-2 και την κυκλοφορούσα πρωτεΐνη S και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για τη θεραπεία των ασθενών καθώς ο COVID-19 θα μεταβαίνει από πανδημία σε ενδημικό καθεστώς”.

https://portlandpress.com/clinsci/article/136/6/431/231092/SARS-CoV-2-spike-protein-causes-cardiovascular

  • Σύμφωνα με τον Jeremy Hammond, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη spike του “SARS-CoV-2” από μόνη της, απουσία ολόκληρου βιώσιμου “ιού”, μπορεί να έχει παθογόνες και τοξικές επιδράσεις
  • Ωστόσο, οι παρεχόμενες μελέτες δεν χρησιμοποιούν καθαρισμένες/απομονωμένες πρωτεΐνες spike αλλά ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες, οι οποίες είναι μια επεξεργασμένη μορφή πρωτεΐνης, η οποία παράγεται με διάφορους τρόπους για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών, την τροποποίηση γονιδιακών αλληλουχιών και την κατασκευή χρήσιμων εμπορικών προϊόντων
  • Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη κωδικοποιείται από ένα γονίδιο – ανασυνδυασμένο DNA – το οποίο έχει κλωνοποιηθεί σε ένα σύστημα που υποστηρίζει την έκφραση του γονιδίου και τη μετάφραση του αγγελιοφόρου RNA
  • Στις περιπτώσεις αυτές, το σύστημα στο οποίο εκφράζεται η πρωτεΐνη πρέπει να είναι εύκολο στην καλλιέργεια και τη συντήρηση, να αναπτύσσεται γρήγορα και να παράγει μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης
  • Τα διάφορα συστήματα έκφρασης πρωτεϊνών είναι τα εξής:
  1. Βακτήρια
  2. Μαγιά
  3. Έντομα
  4. Θηλαστικά
  • Μερικές από τις μελέτες του Hammond βασίστηκαν επίσης σε “ψευδοϊούς” που είναι ένα είδος ανασυνδυασμένου “ιού” με τον πυρήνα ή τη ραχοκοκαλιά τους και τις πρωτεΐνες επιφάνειας που προέρχονται από διαφορετικούς “ιούς”
  • Τα γονίδια στο εσωτερικό των “ψευδοϊών” είναι συνήθως τροποποιημένα ή τροποποιημένα ώστε να καταργείται η έκφραση των εγγενών επιφανειακών πρωτεϊνών.
  • Ένα πρόσθετο πλασμίδιο χρησιμοποιείται στη συνέχεια για την έκφραση εναλλακτικών πρωτεϊνών επιφάνειας, παράγοντας έναν “ψευδοϊό” που μπορεί να μολύνει ευαίσθητα κύτταρα ξενιστές αλλά μπορεί να πολλαπλασιαστεί ενδοκυτταρικά μόνο για έναν μόνο γύρο
  • Καθώς οι “ιικές” πρωτεΐνες επιφανείας λέγεται ότι διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην είσοδο στα κύτταρα ξενιστών, οι δομές διαμόρφωσης των “ψευδοϊικών” πρωτεϊνών επιφανείας έχουν μεγάλη ομοιότητα με εκείνες των εγγενών “ιικών” πρωτεϊνών- ωστόσο, οι “ψευδοϊοί” έχουν εξασθενημένη ιογένεση σε σύγκριση με τους “ιούς” άγριου τύπου (WT), επιτρέποντας τον ασφαλή χειρισμό τους σε εργαστήρια βιοασφάλειας επιπέδου 2.

  • “SARS-CoV-2” υπομονάδα S1 (RayBiotech, Cat No 230-01101)
  • “SARS-CoV-2” RBD (RayBiotech, Cat No 230-01102)
  • “SARS-CoV-2” υπομονάδα S2 (RayBiotech, αριθ. καταλόγου 230-01103)

o Και οι τρεις είναι ανασυνδυασμένες “ακίδες πρωτεΐνης” που εκφράζονται σε E. Coli και διατηρούνται σε φιλτραρισμένο διάλυμα σε 50 mM Na2HPO4 (pH 7,4), 0,5 M NaCl, 450 mM ιμιδαζολίου και 6 M ουρίας.

  • “SARS-CoV-2 S1” (RayBiotech, Cat No 230-30161-10)

o Ανασυνδυασμένη “ακίδα πρωτεΐνης” που αναπτύσσεται σε κύτταρα ανθρώπινου εμβρυϊκού νεφρού 293 (HEK293) και παρέχεται ως διηθημένο διάλυμα 0,2 um σε PBS (pH 7,4).

  • Ο “SARS-CoV-2 S2” που προέρχεται επίσης από κύτταρα HEK293 χρησιμοποιήθηκε σε πειράματα όπου αναφέρεται.
  • Άλλες ανασυνδυασμένες πρωτεΐνες (π.χ. TNFα) αγοράστηκαν από την R&D Systems (Minneapolis, MN, USA).
  • Για να ελεγχθούν τα λειτουργικά αποτελέσματα, χρησιμοποιήθηκαν δύο (ένα 2D και ένα 3D αγγειοειδές) in-vitro μοντέλα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (BBB) με τη χρήση πρωτογενών ενδοθηλιακών κυττάρων του εγκεφάλου
  • Πρωτογενή ανθρώπινα ενδοθηλιακά μικροαγγειακά κύτταρα εγκεφάλου (hBMVECs) απομονώθηκαν από εμβρυϊκό εγκεφαλικό ιστό
  • Τα κύτταρα αναπτύχθηκαν σε φιάλες επικαλυμμένες με κολλαγόνο I από ουρά αρουραίου (BD Biosciences) σε πλήρες μέσο ανάπτυξης (μέσο EBM-2 συμπληρωμένο με EGM-2MV SingleQuots (Lonza, Cat No CC-3156 και CC-4147)) σε επωαστήρα ρυθμισμένο στους 37 °C, 5% CO2 και 100% υγρασία και τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν στο βασικό μέσο (EBM2 συμπληρωμένο με 10% FBS).
  • Τα συστήματα αυτά (όταν συνδυάζονται και με άλλα κύτταρα) αντιπροσωπεύουν την πιο προηγμένη ανασύσταση (αναπαραγωγή ή στενή ομοιότητα) του αιματοεγκεφαλικού φραγμού
  • Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι είτε οι ελεύθερες ακίδες πρωτεΐνες του “ιού” είτε εκείνες στην επιφάνεια του “ιού” που υπάρχουν κατά τη διάρκεια της μόλυνσης “SARS-CoV-2” θα μπορούσαν να προκαλέσουν διαπερατότητα του φραγμού (αν και μόλις επιτευχθεί ένα ορισμένο κατώφλι) ισοδύναμα με τις συγκεντρώσεις που χρησιμοποιήθηκαν εδώ (δηλαδή τα αποτελέσματα αυτά αφορούν μόνο τις εργαστηριακές συνθήκες και συγκεντρώσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη)
  • Καθώς πρόκειται για την πρώτη έκθεση επί του θέματος, παραδέχονται ότι απομένει πολλή δουλειά, ιδίως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αλλάξει η δυναμική της διαπερατότητας μόλις χρησιμοποιηθούν αυτές οι τρισδιάστατες μικρορευστομηχανικές κατασκευές με ολόκληρο τον “ιό SARS-CoV-2”

  • Διαπιστώθηκε ότι η επεξεργασία των καλλιεργούμενων πρωτογενών λείων μυϊκών κυττάρων (SMC) της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας ή των ενδοθηλιακών κυττάρων της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας με την ανασυνδυασμένη υπομονάδα S1 της ακίδας πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” είναι επαρκής για την προώθηση της κυτταρικής σηματοδότησης χωρίς τα υπόλοιπα συστατικά του “ιού”
  • Στα πειράματα κυτταροκαλλιέργειας μελετήθηκαν δύο ανασυνδυασμένες ακίδες πρωτεΐνες “SARS-CoV-2”
  • Τα καλλιεργημένα πρωτογενή SMC της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας και τα ενδοθηλιακά κύτταρα της ανθρώπινης πνευμονικής αρτηρίας υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με αυτές τις πρωτεΐνες για 10 λεπτά
  • Χρησιμοποίησαν το “φωσφο-ειδικό” αντίσωμα MEK για να διαπιστώσουν ότι η ανασυνδυασμένη υπομονάδα S1 πλήρους μήκους του “SARS-CoV-2” μόνη της, σε συγκέντρωση μόλις 130 pM, ενεργοποιούσε τη MEK
  • Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατες παρατηρήσεις υποδηλώνουν ότι η ακίδα πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” μπορεί από μόνη της να ενεργοποιήσει την κυτταρική σηματοδότηση που μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες βιολογικές διεργασίες
  • Έτσι, καθόρισαν ότι είναι λογικό να υποθέσουμε ότι τέτοια γεγονότα, σε ορισμένες περιπτώσεις, οδηγούν στην παθογένεια ορισμένων ασθενειών
  • Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η πρωτεΐνη αυτή μπορεί επίσης να επηρεάσει τα κύτταρα των συστηματικών και στεφανιαίων αγγείων, προκαλώντας άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως η στεφανιαία νόσος, η συστηματική υπέρταση και το εγκεφαλικό επεισόδιο (πρόκειται δηλαδή για καθαρή εικασία, καθώς δεν υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτό)
  • Εκτός από τα καρδιαγγειακά κύτταρα, άλλα κύτταρα που εκφράζουν ACE2 έχουν τη δυνατότητα να επηρεαστούν από την ακίδα πρωτεΐνης “SARS-CoV-2”, η οποία μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα παθολογικά συμβάντα (δηλ. πρόκειται για καθαρή εικασία, καθώς δεν υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτό)
  • Οι συγγραφείς δηλώνουν ότι είναι σημαντικό να εξεταστεί η πιθανότητα η ακίδα πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” που παράγεται από τα νέα εμβόλια “COVID-19” να πυροδοτεί κυτταρικά σηματοδοτικά γεγονότα που προάγουν την ΠΑΥ, άλλες καρδιαγγειακές επιπλοκές ή/και επιπλοκές σε άλλους ιστούς/οργανισμούς σε ορισμένα άτομα (δηλ. πρόκειται για καθαρή εικασία, καθώς δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτό)

  • Οι ερευνητές χορήγησαν έναν ψευδοϊό που εκφράζει την πρωτεΐνη S (Pseu-Spike) σε συριακά χάμστερ ενδοτραχειακά (μέσω του λαιμού)
  • Η βλάβη των πνευμόνων ήταν εμφανής στα ζώα που έλαβαν Pseu-Spike, (δηλ. ψεύτικο-spike…ομολογουμένως αυτό είναι μια ειρωνική παραδοχή, όπως είναι όλα) που αποκαλύφθηκε από την πάχυνση των κυψελιδικών septa και την αυξημένη διήθηση μονοπύρηνων κυττάρων
  • Οι ερευνητές παραδέχθηκαν ότι η χρήση ενός μη μολυσματικού ψευδοϊού αποτελεί περιορισμό αυτής της μελέτης
  • Ωστόσο, ισχυρίζονται ότι τα δεδομένα τους αποκάλυψαν ότι η (ψευδο)πρωτεΐνη S από μόνη της μπορεί να βλάψει το ενδοθήλιο, που εκδηλώνεται με μειωμένη μιτοχονδριακή λειτουργία και δραστηριότητα eNOS αλλά αυξημένη γλυκόλυση
  • Φάνηκε ότι η (ψεύτικη) πρωτεΐνη S στα ECs αυξάνει το οξειδοαναγωγικό στρες, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε απενεργοποίηση της AMPK, ρύθμιση του MDM και τελικά αποσταθεροποίηση του ACE2
  • Στη συνέχεια παραδέχθηκαν ότι τα ευρήματά τους έπρεπε να επιβεβαιωθούν με τον “ιό SARS-CoV-2” σε μελλοντική μελέτη δείχνοντας έτσι ότι η εργασία τους είναι εντελώς ανούσια και άσχετη

  • Η μελέτη του “SARS-CoV-2” μπορεί να αποτελέσει πρόκληση, επειδή τα πειράματα που αφορούν τον άθικτο “ιό” απαιτούν εργαστήριο επιπέδου βιοασφάλειας 3.
  • Για να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα νέο μοντέλο οξείας πνευμονικής βλάβης που χρησιμοποιεί διαγονιδιακά ποντίκια (γενετικά τροποποιημένα ποντίκια) που εκφράζουν τον ανθρώπινο υποδοχέα για τον “SARS-CoV-2” στους πνεύμονές τους.
  • “Το μοντέλο ποντικιών μας μειώνει δραματικά τον κίνδυνο διεξαγωγής αυτού του είδους της έρευνας, επιτρέποντας τη μελέτη της πνευμονικής βλάβης του COVID-19 χωρίς τη χρήση του άθικτου, ζωντανού ιού”
  • Οι ερευνητές έκαναν ένεση στα γενετικά τροποποιημένα ποντίκια με ένα τμήμα της πρωτεΐνης spike και ανέλυσαν την αντίδρασή τους 72 ώρες αργότερα
  • Τα γενετικά τροποποιημένα ποντίκια στα οποία έγινε ένεση με την πρωτεΐνη spike παρουσίασαν συμπτώματα “τύπου COVID-19” που περιλάμβαναν:
  1. Σοβαρή φλεγμονή
  2. Eισροή λευκών αιμοσφαιρίων στους πνεύμονές τους
  3. Eνδείξεις καταιγίδας κυτταροκινών
  • Η έγχυση καλλιεργημένης γλίτσας στο λαιμό γενετικά τροποποιημένων ποντικιών δεν θα έπρεπε να οδηγήσει σε σοβαρή φλεγμονή και αύξηση των WBC στο αίμα;
  • Έτσι, ισχυρίζονται ότι ανέπτυξαν ένα μοντέλο οξείας πνευμονικής βλάβης με ενδοτραχειακή ενστάλαξη της υπομονάδας S1 της πρωτεΐνης Spike S του “SARS-CoV-2” (400 μg/kg, 2 ml/kg σωματικού βάρους) σε διαγονιδιακά ποντίκια K18-hACE2 που υπερεκφράζουν τον ανθρώπινο υποδοχέα για την πρωτεΐνη S του “SARS-CoV-2” Spike, ACE2, και διερεύνησαν τα αποτελέσματα 72 ώρες αργότερα
  • Πρότειναν ότι η εφάπαξ έκθεση των ποντικών K18-hACE2 στην υπομονάδα S1 της πρωτεΐνης Spike S του “SARS-CoV-2” μπορεί να αποτελέσει έγκυρο μοντέλο του “COVID-19”, να επιτρέψει τη μελέτη των μοριακών μηχανισμών της πνευμονικής βλάβης που προκαλείται από τον “SARS-CoV-2” και να είναι χρήσιμη στη διερεύνηση πιθανών νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του “COVID-19” καθώς και μελλοντικών “αναπνευστικών νόσων που εξαρτώνται από τον κορονooϊό”
  • Δεν αναφέρεται ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε/αποκτήθηκε η πρωτεΐνη spike, αλλά πιθανότατα πρόκειται για μια ακόμη ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη λόγω του γεγονότος ότι οι ερευνητές δεν χρησιμοποίησαν “άθικτους ζωντανούς ιούς” ούτε είχαν ανάγκη από εγκαταστάσεις επιπέδου βιοασφάλειας 3.

  • Χρησιμοποιήθηκαν υπερευαίσθητες δοκιμασίες συστοιχίας ενός μορίου (Simoa) για την ανίχνευση των αντιγόνων “SARS-CoV-2” spike (μονάδα S1-S2), S1 και πυρηνοκαψίδιο και αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G (IgG), ανοσοσφαιρίνης Α (IgA) και ανοσοσφαιρίνης Μ (IgM) έναντι του SARS-CoV-2 spike, S1, της περιοχής πρόσδεσης υποδοχέα (RBD) και του πυρηνοκαψιδίου.
  • Ένα άτομο παρουσίασε ανιχνεύσιμο S1 την ημέρα μηδέν, ενδεχομένως λόγω διασταυρούμενης αντιδραστικότητας της ανάλυσης με άλλους ανθρώπινους “κορονοϊούς” ή ασυμπτωματικής λοίμωξης κατά τη στιγμή του εμβολιασμού.
  • Η πρωτεΐνη Spike ήταν ανιχνεύσιμη σε 3 από τους 13 συμμετέχοντες κατά μέσο όρο 15 ημέρες μετά την πρώτη ένεση
  • Μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου, δεν ανιχνεύθηκε S1 ή spike και αμφότερα τα αντιγόνα παρέμειναν μη ανιχνεύσιμα έως την 56η ημέρα.
  • Παρατήρησαν αύξηση της S1 κατά την αρχική περίοδο 1-5 ημερών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μετάφραση του mRNA αρχίζει αμέσως μετά τον εμβολιασμό του εμβολίου
  • Οι συγκεντρώσεις της πρωτεΐνης spike στο πλάσμα των εμβολιασμένων συμμετεχόντων μπορεί να είναι κάτω από το όριο ανίχνευσης της ανάλυσης
  • Οι ερευνητές υπέθεσαν ότι οι κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις που προκαλούνται από την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων, η οποία θα συμβεί ημέρες μετά τον εμβολιασμό, οδηγούν σε άμεση θανάτωση των κυττάρων που παρουσιάζουν την πρωτεΐνη spike και σε πρόσθετη απελευθέρωση της spike στην κυκλοφορία του αίματος
  • Οι μηχανισμοί που διέπουν την απελευθέρωση του ελεύθερου S1 και την επακόλουθη ανίχνευση της άθικτης πρωτεΐνης spike παραμένουν ασαφείς και απαιτούν περαιτέρω μελέτες
  • Οι περιορισμοί της παρούσας μελέτης περιλαμβάνουν το μικρό μέγεθος του δείγματος και τις πιθανές μεροληψίες που προκύπτουν από την εγγραφή υγιών, νεαρών ενηλίκων, οι οποίοι ενδέχεται να μην είναι αντιπροσωπευτικοί του γενικού πληθυσμού
  • Παρ’ όλα αυτά, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ενδείξεις συστηματικής ανίχνευσης της παραγωγής της πρωτεΐνης spike και S1 από το εμβόλιο mRNA-1273 είναι σημαντικές και δεν έχουν περιγραφεί ακόμη σε καμία μελέτη εμβολίου, πιθανότατα λόγω περιορισμών στην ευαισθησία της ανάλυσης και στην αξιολόγηση του χρόνου
  • Με άλλα λόγια, αποτελέσματα όπως αυτά που παρουσιάζονται εδώ πιθανώς δεν είχαν αναφερθεί ποτέ στο παρελθόν λόγω των παραδεκτών περιορισμών της τεχνολογίας που χρησιμοποιήθηκε
  • Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος είναι άγνωστη και θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω
  • Οι ακίδες πρωτεΐνης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν όλες εργαστηριακές ανασυνδυασμένες δημιουργίες:
  1. “SARS-CoV-2” Ακίδα Πρωτεΐνης (παράγεται στο εργαστήριο του Bing Chen)
  2. Νουκλεοκαψιδική ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη (Ray Biotech 230-30164)
  3. Πρωτεΐνη S1 (Sino Biological 40591-V08H)
  4. RBD (παράγεται στο εργαστήριο του Aaron Schmidt)

  • Στο σχόλιο αυτό αναφέρεται ότι ακόμη και απουσία του “ιού SARS-CoV-2”, η γλυκοπρωτεΐνη Spike από μόνη της προκαλεί ενδοθηλιακή βλάβη και υπέρταση in vitro και in vivo σε συριακά χάμστερ, ρυθμίζοντας προς τα κάτω το μετατρεπτικό ένζυμο 2 της αγγειοτενσίνης (ACE2) και βλάπτοντας τη μιτοχονδριακή λειτουργία
  • Η μελέτη που επικαλούνται οι συγγραφείς ως απόδειξη για την παθογένεια της πρωτεΐνης spike από μόνη της ήταν η προηγούμενη μελέτη του Hammond που παραδέχεται τους περιορισμούς της χρήσης ενός ψευδοϊού
  • Παραδέχθηκαν ότι αν και τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν σε ανθρώπους, οι επιπτώσεις αυτού του ευρήματος είναι συγκλονιστικές, καθώς όλα τα εμβόλια που έχουν εγκριθεί για επείγουσα χρήση βασίζονται στην παράδοση ή την επαγωγή της σύνθεσης της γλυκοπρωτεΐνης Spike
  • Στην περίπτωση των εμβολίων mRNA και των εμβολίων με φορέα αδενοϊό, ούτε μία μελέτη δεν έχει εξετάσει τη διάρκεια της παραγωγής Spike στον άνθρωπο μετά τον εμβολιασμό
  • Οι συγγραφείς δηλώνουν ότι βάσει της αρχής της επιφυλακτικότητας, είναι φειδωλό να θεωρηθεί ότι η επαγόμενη από το εμβόλιο σύνθεση Spike θα μπορούσε να προκαλέσει κλινικά συμπτώματα σοβαρής “COVID-19” και να καταμετρηθεί εσφαλμένα ως νέα κρούσματα λοιμώξεων “SARS-CoV-2”
  • Δηλώνουν ότι η στήριξη σε μια προσεκτική αξιολόγηση της σχετικής επιστημονικής έρευνας, είναι επείγουσα και ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ακολουθηθεί η επιστήμη (και τα δύο από τα οποία προφανώς δεν έκαναν)
  • Ενώ οι συγγραφείς έχουν δίκιο στο ότι οι σοβαρές αντιδράσεις από τα εμβόλια αποδίδονται στο “SARS-COV-2”, προωθούν μια απατηλή θεωρία ότι μια ακίδα πρωτεΐνης δημιουργήθηκε από την ένεση και είναι η αιτία

  • Αν και οι μηχανισμοί ανάπτυξης της μυοκαρδίτιδας δεν είναι σαφείς, έχουν προταθεί διάφορες υποθέσεις:1. Μοριακή μίμηση μεταξύ της ακίδας πρωτεΐνης του “κορονοϊού του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου-2 (SARS-CoV-2)” και αυτοαντιγόνων2. ενεργοποίηση προϋπαρχουσών δυσρυθμισμένων ανοσολογικών οδών σε ορισμένα άτομα3. Ανοσολογική απόκριση στο mRNA και ενεργοποίηση ανοσολογικών μονοπατιών

    4. Διαταραγμένη έκφραση κυτταροκινών

  • Τα αντισώματα έναντι των ακίδων γλυκοπρωτεϊνών του “SARS-CoV-2” έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι διασταυρώνονται με δομικά παρόμοιες αλληλουχίες ανθρώπινων πεπτιδικών πρωτεϊνών, συμπεριλαμβανομένης της α-μυοσίνης
  • Η μελέτη που αναφέρεται στην ανασκόπηση ως απόδειξη του ρόλου που μπορεί να έχει η πρωτεΐνη spike στην πρόκληση μυοκαρδίτιδας χρησιμοποίησε ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη spike “SARS-CoV-2” S1 και ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη νουκλεοκαψιδίου “SARS-CoV-2” που αγοράστηκαν από την RayBiotech μαζί με αντισώματα που παρασκευάζονται στο εμπόριο

  • Χρησιμοποιώντας ψηφιακή σταγονιδιακή PCR, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 36% (4 από 11) των PBMCs των σοβαρών ασθενών με “COVID-19” περιείχαν RNA “SARS-CoV-2” σε σύγκριση με το 4% (1/26) των PBMCs των ασθενών με PASC
  • Ο ένας ασθενής PASC που ήταν θετικός στο RNA ήταν 15 μήνες μετά τη μόλυνση.
  • Πραγματοποίησαν κυτταρομετρία ροής υψηλής παραμέτρου με αντισώματα που καθορίζουν τα υποσύνολα των Β-κυττάρων, των Τ-κυττάρων και των μονοκυττάρων επιπλέον της ταυτόχρονης χρώσης αυτών των κυττάρων με ένα αντίσωμα για την πρωτεΐνη “SARS-CoV-2 S1” για να βρουν τη δεξαμενή του RNA
  • Για να επιβεβαιώσουν την παρουσία της πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” S1 (καθώς δεν μπορούσαν να τη δουν), διαχώρισαν τα CD14lo, CD16+ μονοκύτταρα και πραγματοποίησαν υγρή χρωματογραφία εξαιρετικά υψηλής απόδοσης (UHPLC)
  • Έπειτα από πολυάριθμες διαδικασίες προετοιμασίας, τα δείγματα στη συνέχεια πέψησαν με ενδοπεπτιδάσες AspN και LysC για 16 ώρες στους 37°C
  • Τα πεπτικά πεπτίδια που χωνεύτηκαν αναλύθηκαν σε Agilent 6550 IonFunnel QTOF και 1290 UHPLC συγκρίνοντας τα δείγματα των ασθενών με πανομοιότυπες χωνεύσεις που πραγματοποιήθηκαν σε εμπορικά διαθέσιμη υπομονάδα S1 “SARS-CoV-2” (μια ανασυνδυασμένη ακίδα πρωτεΐνης που παρασκευάζεται στο εμπόριο)
  • Τα πεπτίδια της υπομονάδας S1 από δείγματα ασθενών αντιστοιχήθηκαν σε βάση δεδομένων πεπτιδίων που δημιουργήθηκε με τη χρήση εμπορικών χωνεύσεων της υπομονάδας S1.
  • Ο χρόνος κατακράτησης του αντιπροσωπευτικού πεπτιδίου NLREFVFK στη χωνευμένη εμπορική υπομονάδα S1 και στο δείγμα LH1-6 ταυτίστηκε
  • Επιπλέον, τα φάσματα μάζας δείχνουν πανομοιότυπη μάζα, κατανομή ισοτόπων και καταστάσεις φορτίου για το αντιπροσωπευτικό πεπτίδιο NLREFVFK στο αντιπροσωπευτικό δείγμα LH1 και στην εμπορική υπομονάδα S1
  • Χρησιμοποιώντας αυτές τις μετρικές, έως και το 44% των πεπτιδίων της υπομονάδας S1 μπορούσε να ταυτοποιηθεί στα δείγματα ασθενών LH1-LH6 παρέχοντας συμπληρωματικά στοιχεία για τα πειράματα κυτταρομετρίας ροής που αποδεικνύουν την παρουσία πρωτεΐνης της υπομονάδας S1 σε αυτά τα κύτταρα των ασθενών
  • Όπως φαίνεται, χρησιμοποίησαν έμμεσες μετρήσεις πεπτιδίων που αντιστοιχούσαν μεταξύ δειγμάτων ασθενών και ανασυνδυασμένων ακίδων πρωτεϊνης, τα οποία αντιστοιχίστηκαν σε μια βάση δεδομένων πεπτιδίων που δημιουργήθηκε από την ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε στο εργαστήριο, προκειμένου να ισχυριστούν ΕΜΜΕΣΑ ότι η ακίδα πρωτεΐνης υπήρχε στα δείγματα ασθενών
  • Μόνο κατακερματισμένο RNA “SARS-CoV-2” βρέθηκε σε ασθενείς με PASC
  • Δεν εντοπίστηκαν αλληλουχίες πλήρους μήκους και δεν εντοπίστηκαν αλληλουχίες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την παρατηρούμενη πρωτεΐνη S1 σε κανέναν ασθενή
  • Θεώρησαν σημαντικό να σημειωθεί ότι η πρωτεΐνη S1 που ανιχνεύθηκε σε αυτούς τους ασθενείς φάνηκε να διατηρείται από προηγούμενη λοίμωξη ή φαγοκυττάρωση μολυσμένων κυττάρων που υποβάλλονται σε απόπτωση και δεν είναι αποτέλεσμα επίμονου “ιικού” πολλαπλασιασμού
  • Η αλληλούχιση πλήρους μήκους των πέντε περιπτώσεων που υποβλήθηκαν για γονιδιωματική ανάλυση απέτυχε να εντοπίσει οποιαδήποτε αλληλουχία πλήρους μήκους στο γονίδιο της πρωτεΐνης spike ή σε οποιοδήποτε άλλο γονίδιο, που θα μπορούσε να εξηγήσει την παρατηρούμενη πρωτεΐνη spike που ανιχνεύθηκε με την πρωτεομική ανάλυση
  • Εξωτερίκευση 200 μονοστρωματικών κυττάρων περιφερικού αίματος καταψύχθηκαν σε μέσο που περιείχε 90% εμβρυϊκό ορό βοοειδών και 10% διμεθυλοσουλφοξείδιο και αποθηκεύτηκαν στους -70°C.
  • Τα κύτταρα χρωματίστηκαν και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας ένα κοκτέιλ αντισωμάτων 17 χρωμάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός αντισώματος S1 “SARS-CoV-2” σημασμένου με PE

  • Η ανάκληση δημοσιεύθηκε στις 10 Μαΐου 2022, βλέπε Viruses 2022, 14(5), 1011.
  • Μετά τη δημοσίευση, ο πρώτος συγγραφέας επικοινώνησε με τη συντακτική υπηρεσία σχετικά με έναν ακατάλληλο πειραματικό σχεδιασμό με δυνατότητα να επηρεάσει σημαντικά την ακεραιότητα των πειραματικών δεδομένων που προέκυψαν
  • Τόσο η επιλεγείσα κατασκευή του πλασμιδίου ακίδας που περιείχε C-τελικό συντηγμένο με ετικέτα 6xHis όσο και η χρήση συστήματος αναφοράς GFP υπό συνθήκες υπερέκφρασης στο πρωτόκολλο εντοπίστηκαν ως έχουσες τη δυνατότητα να εισάγουν σημαντική ασάφεια όσον αφορά τη φύση των αναφερόμενων παρατηρήσεων
  • Συνεπώς, η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων και των συμπερασμάτων που παρουσιάστηκαν υπονομεύτηκε.
  • Επιπλέον, οι δηλώσεις σχετικά με την επίδραση της πρωτεΐνης spike στην προσαρμοστική ανοσία είναι παραπλανητικές, καθώς σε αυτό το άρθρο δεν πραγματοποιήθηκαν πειράματα που σχετίζονται με την προσαρμοστική ανοσία και δεν μελετήθηκε το εμβόλιο με βάση την spike πλήρους μήκους
  • Ως εκ τούτου, τα συμπεράσματα σχετικά με την ασφάλεια του εμβολίου δεν επικυρώνονται και στερούνται πειραματικής υποστήριξης

  • Οι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματα κατέδειξαν την επαγωγή κυκλοφορούντων εξωσωμάτων που φέρουν την πρωτεΐνη spike “SARS-CoV-2” έως την 14η ημέρα, όταν τα Abs στην πρωτεΐνη spike δεν ήταν ανιχνεύσιμα στους ορούς με τη χρήση μιας μεθόδου ELISA που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό τους
  • Το αίμα συλλέχθηκε πριν από τον εμβολιασμό, τις ημέρες 7 και 14 μετά την πρώτη δόση, την ημέρα 14 μετά τη δεύτερη δόση και 4 μήνες μετά τις δύο δόσεις.
  • Ανέλυσαν οκτώ υγιείς ενήλικες εθελοντές (μικρό μέγεθος δείγματος) που εμβολιάστηκαν με το εμβόλιο “SARS-CoV-2” με βάση το mRNA (Pfizer-BioNTech)
  • Τα εξωσώματα “απομονώθηκαν” από 500 μl πλάσματος χρησιμοποιώντας το Invitrogen Exosome Isolation Kit και στη συνέχεια διήθηση 0,22 μm
  • Η ανάπτυξη των Abs στο “SARS-CoV-2” spike Ag προσδιορίστηκε με τη χρήση ELISA που αναπτύχθηκε στο εργαστήριό τους
  • Εν συντομία, 1 μg/ml η ακίδα πρωτεΐνης “SARS-CoV-2” (ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη από την Sino Biological) εναιωρημένη σε PBS επικαλύφθηκε σε πλάκα ELISA και επωάστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας στους 4°C.
  • Τα εξωσώματα σημαδεύτηκαν με ανοσοχρυσό και “anti-SARS-CoV-2” spike Ab ποντικιού και στα πλέγματα προστέθηκε “coronavirus” FIPV3-70 Ab
  • Πραγματοποίησαν ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης χρησιμοποιώντας Abs ειδικά για το “SARS-CoV-2” spike για να καταδείξουν την παρουσία των Ags “SARS-CoV-2” στην επιφάνεια των εξωσωμάτων από άτομα ελέγχου και υγιή εμβολιασμένα άτομα

  • Η έκθεση μόνο στην ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη S προκάλεσε σηματοδοτικές και λειτουργικές μεταβολές
  • Τα καρδιακά PCs ανοσοδιαχωρίστηκαν ως κύτταρα CD31neg/CD34pos από ανθρώπινα δείγματα μυοκαρδίου και επεκτάθηκαν σε ειδικό μέσο συμπληρωμένο με ανθρώπινους ανασυνδυασμένους αυξητικούς παράγοντες και 2% v/v ορό εμβρυϊκού μοσχαριού (FCS).
  • Τα δείγματα τεμαχίστηκαν με ψαλίδι και νυστέρι μέχρι να γίνουν σχεδόν ομοιογενή και χωνεύτηκαν με Liberase (Roche) για έως και 1 ώρα στους 37 C, με ήπια περιστροφή.
  • Τα ανθρώπινα ECs στεφανιαίας αρτηρίας (CAECs) αγοράστηκαν από την PromoCell και αναπτύχθηκαν στο ίδιο μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τα PCs
  • Τα κύτταρα χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ των φάσεων 4 και 7
  • Χρησιμοποιήθηκε επίσης η ανθρώπινη εντερική επιθηλιακή κυτταρική σειρά Caco2 που εκφράζει το hACE2 και η αφρικανική πράσινη νεφρική σειρά VeroE6 που έχει τροποποιηθεί για την υπερέκφραση του ανθρώπινου ACE2 και του TMPRSS2.
  • Η παρουσία της πρωτεΐνης S στον ορό των ασθενών με “COVID-19” αξιολογήθηκε με τη χρήση του κιτ ELISA για την πρωτεΐνη Spike “COVID-19” της Abcam (ab274342), σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή (δηλαδή χρησιμοποιήθηκαν αντισώματα για την έμμεση διεκδίκηση της παρουσίας της πρωτεΐνης Spike)
  • Το αντίσωμα που παρέχεται στο κιτ (δηλ. αντισώματα που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο από το εμπόριο) αναγνώρισε την περιοχή S2
  • Η πρωτεΐνη S “SARS-CoV-2” εκφράστηκε σε κύτταρα εντόμων.
  • Η εκκρινόμενη πρωτεΐνη S συλλέχθηκε 3 ημέρες μετά τη μόλυνση με φυγοκέντρηση της κυτταρικής καλλιέργειας στα 1000×g για 10 λεπτά και στη συνέχεια με άλλη φυγοκέντρηση του υπερκείμενου υγρού στα 5000×g για 30 λεπτά.
  • Το μέσο που περιείχε την πρωτεΐνη S επωάστηκε με HisPur Ni-NTA Superflow Agarose (Thermo Fisher Scientific) για 1 ώρα στους 4°C.
  • Τα κλάσματα που περιείχαν την πρωτεΐνη S συγκεντρώθηκαν (δηλ. αναμείχθηκαν μεταξύ τους) και συμπυκνώθηκαν χρησιμοποιώντας μονάδες φυγοκεντρικού φίλτρου Amicon με MWCO 50-kDa (EMD Millipore)
  • Τα ανασυνδυασμένα Spike S1 (#10522-CV) και S2 (#10584-CV) αγοράστηκαν από την R&D, ανασυστάθηκαν σε PBS σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, απομονώθηκαν και αποθηκεύτηκαν στους -80°C μέχρι τη χρήση
  • Ομοίως με το S-ECD, οι πρωτεΐνες S1 και S2 παράγονται σε κύτταρα εντόμων.
  • Οι συγγραφείς ανέφεραν ότι τα δύο τρίτα των ασθενών που εξετάστηκαν δεν είχαν μολυνθεί τα PC τους από τον “SARS-CoV-2“, ενώ το ποσοστό μόλυνσης ήταν κάτω από 8% στα υπόλοιπα άτομα, γεγονός που υποδηλώνει μια πολύ χαμηλή επιτρεπτότητα αυτών των κυττάρων στον “κορονoϊό”, τουλάχιστον in vitro (στο εργαστήριο).
  • Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών για να προσδιοριστεί η αιτία της δια-ατομικής μεταβλητότητας στη μόλυνση από PC
  • Δεν μπορούσαν να αποκλείσουν ότι διαφορετικά σενάρια μπορεί να συμβούν in vivo (σε έναν ζωντανό οργανισμό)
  • Χαμηλές ποσότητες της πρωτεΐνης S μπορούσαν να ανιχνευθούν σε προπανδημικούς ορούς ελέγχου
  • Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από την ομολογία αλληλουχίας μεταξύ ορισμένων περιοχών της πρωτεΐνης S και άλλων ανθρώπινων πρωτεϊνών/πεπτιδίων (δηλαδή η πρωτεΐνη S έχει τις ίδιες αλληλουχίες με ανθρώπινες πρωτεΐνες/πεπτίδια).
  • Δυστυχώς, η αλληλουχία του ανοσογόνου για το συγκεκριμένο κιτ ELISA ab274342 είναι αποκλειστική πληροφορία, επομένως δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν αν μπορεί να αναγνωρίσει τα κατάλοιπα της πρωτεΐνης S που έχουν ομολογία με μη συγγενικά πεπτίδια
  • Η μελέτη διεξήχθη σε απομονωμένα κύτταρα και, επομένως, τα στοιχεία πρέπει να επιβεβαιωθούν in vivo (δηλ. εντός ενός ζωντανού οργανισμού)
  • Η ποσότητα της πρωτεΐνης S που χρησιμοποιήθηκε για τις in vitro μελέτες ήταν υψηλότερη από τη μέση συγκέντρωση της πρωτεΐνης S που ανιχνεύεται στον ορό των ασθενών “COVID-19” (με άλλα λόγια, οι ερευνητές έπρεπε να χρησιμοποιήσουν περισσότερο υλικό πρωτεΐνης S από αυτό που “βλέπουν” στους κανονικούς ασθενείς προκειμένου να έχουν τα αποτελέσματα που ήθελαν)
  • Οι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι η κυκλοφορούσα S πρωτεΐνη αντιπροσωπεύει τη διαρροή από τα μολυσμένα όργανα, όπου η συγκέντρωση μπορεί να είναι υψηλότερη λόγω της κατακράτησης στο επίπεδο των υποδοχέων, ωστόσο, καθώς δεν είχαν πρόσβαση σε μεταθανάτια δείγματα μυοκαρδίου, δεν μπόρεσαν να επαληθεύσουν αυτή την υπόθεση

  • Οι ερευνητές παρήγαγαν “SARS-CoV-2” Spike ή ψευδοτυπικά “ιούς” με πρωτεΐνη VSV-G ή δημιούργησαν κύτταρα που εξέφραζαν Spike στην πλασματική τους μεμβράνη και εξέτασαν τις επιδράσεις τους σε:
  1. Προσκόλληση αιμοπεταλίων (φθορισμός)
  2. Συσσωμάτωση (απορρόφηση)
  3. Έκθεση της φωσφατιδυλοσερίνης (κυτταρομετρία ροής για τη δέσμευση της annexin V)
  4. Ροή ασβεστίου (κυτταρομετρία ροής για φλουο-4 ΑΜ)
  5. Σχηματισμός και ανάσυρση θρόμβου
  • Δεν μπόρεσα να αναδείξω περισσότερα από αυτή τη μελέτη, καθώς δεν μου επέτρεπε την αντιγραφή/επικόλληση, αλλά βλέποντας πώς τα πειράματα αφορούσαν “ψευδοϊούς” και δημιουργίες κυτταρικών καλλιεργειών, είναι αρκετά ασφαλές να συμπεράνουμε ότι τα αποτελέσματα δεν έχουν καμία σχέση με οτιδήποτε θα συνέβαινε φυσικά μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό

  • Η ιδέα ότι η πρωτεΐνη S μπορεί να προκαλέσει επιβλαβείς επιπτώσεις στους ασθενείς με “COVID-19” ανεξάρτητα από τη μόλυνση θα μπορούσε να εξηγήσει εν μέρει τα μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας
  • Ο συγγραφέας παραθέτει τη μελέτη των Avolio et al. (που συζητήθηκε δύο ενότητες παραπάνω) και δηλώνει ότι παρέχει ισχυρές αποδείξεις ότι η κυκλοφορούσα πρωτεΐνη S θα μπορούσε να είναι πιο επιζήμια για την καρδιακή υγεία από τη μόλυνση του “SARS-CoV-2” στην καρδιά
  • Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η πρωτεΐνη S δρα μέσω του υποδοχέα CD147 στα ανθρώπινα καρδιακά περικύτταρα για να προκαλέσει μικροαγγειακή δυσλειτουργία
  • Οι Avolio et al. διαπίστωσαν επίσης ότι η πρωτεΐνη S προκάλεσε φλεγμονή στα ανθρώπινα καρδιακά περικύτταρα μέσω μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί
  • Ο συγγραφέας παραδέχεται ότι, αν και τα ευρήματα της παρούσας μελέτης είναι προκλητικά, οι μελλοντικές έρευνες πρέπει να επεκτείνουν τις δόσεις των πρωτεϊνών S σε χαμηλότερα επίπεδα και άλλες παραλλαγές των πρωτεϊνών S για μελέτες in vitro

Τον Ιούνιο του 2020, ο Dr. Sanjay Gupta, από όλους τους ανθρώπους του CNN, έγραψε ένα άρθρο στο οποίο προειδοποιούσε το κοινό να είναι επιφυλακτικό απέναντι στον κατακλυσμό των επιστημονικών μελετών που έβγαιναν κατά τις πρώτες ημέρες της πανδημίας. Το άρθρο είχε τίτλο: Science by press release: When the story gets ahead of the science (Η Επιστήμη μέσω δελτίου τύπου:Όταν η ιστορία προηγείται της επιστήμης) και ο Dr.Gupta έγραψε για τις παρατηρήσεις του αφού αποφάσισε να εξετάσει τα διαθέσιμα δεδομένα που εισέρεαν από την επιστημονική κοινότητα. Κατά τη δική του εκτίμηση, “εξεπλάγην από το πόσο αραιά είναι στην πραγματικότητα τα διαθέσιμα δεδομένα σε ιατρικά περιοδικά με κριτές”. Δικαίως επεσήμανε ότι τα περισσότερα από αυτά που είδε είχαν τη μορφή δελτίων τύπου ή προ-τυπωμένων εκθέσεων που δεν είχαν υποστεί τον επιστημονικό έλεγχο της ανεξάρτητης αναθεώρησης. Στην πραγματικότητα, ο Gupta δήλωσε ότι οι μελέτες που προσφέρονται και προβάλλονται δεν ήταν έτοιμες για “prime time”. Παρατήρησε ότι πολλές από αυτές δεν ήταν καθόλου μελέτες, αλλά μάλλον υποκειμενικά συμπεράσματα βασισμένα σε δεδομένα και μεθόδους που παρέμεναν κρυφές και δύσκολα επικυρώσιμες.

***********

Δικτυογραφία

The Elephant and The Spike – ViroLIEgy

https://viroliegy.com/2022/07/20/the-elephant-and-the-spike/

 

Πηγή και μετάφραση, ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ

Προβολές : 1,102


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα