Ένα παιδί, γεμάτο ράμματα

27 Απριλίου, 2022 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Το καλύτερο φάρμακο πουλάκι μου είναι η αγάπη του είπε ο δάσκαλος. Χάιδεψε τα και περιποιήσου τα με αγάπη, αγάπη, αγάπη.. και τότε δεν θα πονάνε πια.

 

 

 

Να τον κανακεύεις και λίγο τον εαυτό σου… να γιάνεις τις πληγές που τον γεμίζει η ζωή…

Αν δεν αγαπήσεις εσένα, πως θα βρεις αγάπη για τους άλλους;;;

 

Καλλιόπη

Γράφει η Δήμητρα Χατζηβασιλείου

Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα μωρό. Από δύο γονείς ερωτευμένους και συνεπαρμένους από την αγάπη και την λαχτάρα για ζωή. Ένα κομμάτι του εαυτού τους κόπηκε και μοιράστηκε σε μια ζωή, που ανέπνεε αθόρυβα και που τα ματάκια του αντίκριζαν για πρώτη φορά τον άγνωστο μέχρι τότε για εκείνο κόσμο.

Καθώς μεγάλωνε, οι γονείς του του έδιναν την αγάπη και την φροντίδα που μπορούσαν, που προλάβαιναν. Του μάθαιναν τον κόσμο, τις αξίες, τις κακοτοπιές αλλά και τις ομορφιές της ζωής. Μα το κυριότερο, το έκαναν ανεξάρτητο.

Δεν του έμαθαν όμως το βασικότερο. Πώς να αγαπάει σωστά τον εαυτό του.

Το παιδί καθώς μεγάλωνε άρχιζε να πληγώνεται. Γιατί του έλειπε η αγάπη, ένιωθε κενό, γιατί δεν μπορούσε να γεμίσει το δοχείο της ψυχής του με τίποτα. Κάθε του προσπάθεια στις συναναστροφές του με τον κόσμο, του δημιουργούσε και από μια πληγή. Και κάθε πληγή και από ένα ράμμα, που άφηνε σημάδια στο τρυφερό του δέρμα.

Κάθε ράμμα ήταν και εμποτισμένο με πόνο και δάκρυα. Ήταν εμποτισμένο με πικρία, απογοήτευση και ένα πελώριο γιατί. Δεν καταλάβαινε τι έκανε λάθος. Δεν καταλάβαινε τι του έλειπε έως τότε.

Ως που μια μέρα, ένα όμορφο πρωινό, γνώρισε στον δρόμο του ένα δάσκαλο. Ο δάσκαλος κοίταξε το παιδί και απόρησε, γιατί είδε την θλίψη στα μάτια του.

– Τι έχεις παιδί μου και τα μάτια σου είναι τόσο θλιμμένα; Το ρώτησε.

– Κύριε, όσο μεγαλώνω, κάνω λάθη με την συμπεριφορά μου και κάνω τους άλλους συνέχεια να θυμώνουν και να αγανακτούν. Δεν ξέρω τι κάνω λάθος. Μα το βασικότερο είναι πως έχει γεμίσει όλο μου το σώμα ράμματα και είμαι γεμάτο σημάδια. Τα βλέπω και με στεναχωρούν.

– Να μην σε στεναχωρούν παιδί μου, του απάντησε ο δάσκαλος. Είναι τα παράσημα σου αυτά. Είναι τα τρόπαια της ζωής σου, που σε δίδαξαν και θα σε διδάσκουν και στο μέλλον.

– Μα, βρε καλέ μου δάσκαλε, ακόμα πονάνε κάποιες φορές όταν βρέχει η έχει υγρασία. Τα κουβαλάω και δεν ξέρω τι παυσίπονο να παίρνω από τον πόνο που νιώθω.

– Το καλύτερο φάρμακο πουλάκι μου είναι η αγάπη του είπε ο δάσκαλος. Χάιδεψε τα και περιποιήσου τα με αγάπη, αγάπη, αγάπη.. και τότε δεν θα πονάνε πια.

Το παιδί καθώς τον άκουγε όλο προσήλωση, απόρησε για αυτά που άκουγε. Δεν είχε σκεφτεί ποτέ του με αυτό τον τρόπο. Έκτοτε, αφού τον ευχαρίστησε, κράτησε την συμβουλή του και κάθε μέρα φρόντιζε τις πληγές του με πολύ αγάπη. Με τον καιρό, τα ράμματα του τα κοιτούσε με άλλο μάτι πια. Και κατάφερνε σιγά ,σιγά να τα αγαπήσει στ’ αλήθεια.

Ως δια μαγείας έγινε πιο χαρούμενο, τα σύννεφα στα μάτια του εξαφανίστηκαν και οι σχέσεις του με τους ανθρώπους έγιναν καλύτερες και κατάφερε να χτίσει πολύ καλύτερες φιλίες.

Με τον καιρό, όλες οι πληγές του δεν πονούσαν τόσο πια.

Κάθε φορά που έβρεχε λοιπόν, έβλεπε πως δεν ενοχλείται όπως άλλοτε.

Θυμόταν το δάσκαλο και τις συμβουλές του, θυμόταν πως το να αγαπάς εσένα, με ότι κουβαλάς επάνω σου ως άνθρωπος, ήταν το βασικότερο σε αυτή τη ζωή.

Και κάπως έτσι ο ήρωας του παραμυθιού μας, εκείνο το μικρό παιδί, καθώς έγινε ενήλικας, κατάφερε και βίωσε την ευτυχία και την ολοκλήρωση, μέσα από την αγάπη και την αποδοχή του εαυτού του.

 

 

Πηγή

Προβολές : 175


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα