Γιατί τραβώ πάνω μου όλους τους παλαβούς;

Γιατί τραβώ πάνω μου όλους τους παλαβούς;

17 Αυγούστου, 2021 7 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:408

Οι δοτικοί άνθρωποι πάντα θα δίνουν λοιπόν και πάντα θα χαίρονται να το κάνουν όντας «ενεργειακά pit stops”. Θέλοντας και δηλώνοντας το, το προσελκύουν κιόλας επειδή απλά αυτό έχουν ζητήσει από το σύμπαν.

 

 

 

 

 

Η αγάπη, είναι προσφορά… δόσιμο…

Με τη μεζούρα, δεν το μετράς το δόσιμό της…

‘Η αγαπάς, ή δεν αγαπάς.

Και σ’ αυτούς που επιλέγω να έχω δίπλα μου, θα συνεχίσω να δίνω απλόχερα την ψυχή μου.

Κι όποιος δεν το αντέχει, δικό του το πρόβλημα… τον δρόμο του και στο καλό…

 

Καλλιόπη

Γιατί τραβώ πάνω μου όλους τους παλαβούς;

Πόσες και πόσες φορές έχουμε νιώσει πως κάτι πάει στραβά μαζί μας προσελκύοντας τα λάθος άτομα!

Πόσες φορές μετά από το τέλος ή όχι μίας σχέσης, καθισμένοι αναπαυτικά μεν αλλά γεμάτοι σκέψεις κοιτάζαμε ατέλειωτες ώρες έξω από το παράθυρο αναζητώντας τι κάνουμε λάθος και γιατί πέφτουμε πάντα στην ίδια παγίδα!

Όχι των άλλων παγίδα, γιατί εκείνοι πάντα έτσι ήταν και θα είναι, αλλά του ίδιου μας του εαυτού, που πιστεύει και εναποθέτει μεγάλες ποσότητες ενεργείας και συναισθημάτων στους λάθος ανθρώπους ή μήπως δεν φταίνε αυτοί αλλά το πως ζήταμε και τί θέλουμε να δώσουμε…;

Στην αρχή στοργικοί, συγκαταβατικοί, έτοιμοι να μας υλοποιήσουν κάθε επιθυμία, “ετοιμοπόλεμοι” θα έλεγα καλυτέρα να μας κάνουν να νιώσουμε διαφορετικά και βέβαια με επιθυμητό αποτέλεσμα να το πετυχαίνουν. Μία ανταλλαγή ενεργείας που έρχεται εις πέρας συμπληρώνοντας μας, όχι όμως για πολύ!

Με τον καιρό, αν και αρκετές φορές όχι χρονοτριβώντας, όλα αυτά αρχίζουν να καταρρέουν!

Καταρρέουν σε σημείο να βιώνουμε την ίδια απογοήτευση.

Ένα μοτίβο συμπεριφοράς, που το επαναλαμβάνουμε ζώντας το ξανά και ξανά!

Δεν έχει σημασία το είδος των διαφορών αλλά ότι συμπεριφέρονται με αλαζονικό τρόπο.

Και εκεί ακριβώς μπαίνουμε στο μεδούλι του προβλήματος…

«Τι μ@λ@κομαγνήτη έχω Θεέ μου.. Γιατί τραβώ πάνω μου όλους τους παλαβούς;;;» Και λέμε για “παλαβούς” σε κάθε επίπεδό και πόσο περισσότερο στο συναισθηματικό.

Πριν αρκετούς μήνες έγινε η μια συνειδητοποίηση και η απαλλαγή όλων τον «ενόχων»…

Αυτό δεν σημαίνει πως δίνουμε συγχωροχάρτι αλλά ένα μικρό ελαφρυντικό λόγω «χωρητικότητας»…

Δεν είναι θέμα μαγνητισμού αλλά ενεργειακής ποσότητας.

Δεν έχεις κανείς λάθος ούτε είναι και σωστός σε αυτή την περίπτωση γιατί ό ένας δίνει απλόχερα πολύ περισσότερο από ότι ο δέκτης έχει ανάγκη.

Ο άλλος δεν είναι ότι δεν θέλει αλλά δεν μπορεί να αφομοιώσει όλο αυτό που έρχεται κατά πάνω του.

Απλά υπάρχει μία συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων συνήθως που έχει ιδιαίτερη προτίμηση σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Και ποιοι έχουν αυτό το «ελάττωμα»;

Μα φυσικά οι πολύ δοτικοί χαρακτήρες!

Είναι με λίγα λόγια σαν να προσπαθείς με μία μάνικα να γεμίσεις ένα ποτήρι που χωράει το πολύ 500ml.

Η ορμή του νερού είναι τόσο μεγάλη που όσο και να θέλουμε να το γεμίσουμε αδειάζει το ποτήρι, με αποτέλεσμα να γύρνα πίσω και προς τα έξω καταβρέχοντας μας κιόλας!

Ακόμη μπορεί να μην γίνει με πίεση αλλά ακόμα και σιγά σιγά με το ίδιο όμως αποτέλεσμα. Να ξεχειλίσει…

Για σκεφτείτε λίγο αυτόν τον παραλληλισμό…

Οι δοτικοί χαρακτήρες από την φύση τους δίνουν όσο περισσότερο μπορούν, χάνοντας αρκετές φορές και τον έλεγχο, με αποτέλεσμα το δοχείο/ταίρι/φίλος να μην μπορεί να δεχτεί μια τόσο μεγάλη ποσότητα συναισθημάτων και πληροφοριών όλων των ειδών.

Έρχεται στη ζωή μας, να πάρει όσο πρέπει, για να συνεχίσει.

Το ότι έχει μικρό «ρεζερβουάρ / δοχείο» δεν φταίει ούτε αυτός ούτε εμείς.

Αυτό είναι κάτι που αυξάνει την χωρητικότητα του με τον καιρό από μόνο του βάση των εμπειριών χωρίς να σημαίνει πως δεν μπορεί να μικρύνει κιόλας..

Είναι όλα θέμα αντίληψης και εμπειριών.

Οι δοτικοί άνθρωποι πάντα θα δίνουν λοιπόν και πάντα θα χαίρονται να το κάνουν όντας «ενεργειακά pit stops”. Θέλοντας και δηλώνοντας το, το προσελκύουν κιόλας επειδή απλά αυτό έχουν ζητήσει από το σύμπαν.

Ζώντας όμως σε μία κοινωνία μπαταριών που καταναλώνονται αχόρταγα από κάθε τι μπορεί να τραφεί από αυτές, αυτό είναι αναπόφευκτο!

Δεν χρειάζεται λοιπόν να διαμαρτυρόμαστε γιατί δεν δεχτήκαν από εμάς αλλά να είμαστε ευτυχισμένοι που τους γεμίσαμε όσο έπρεπε δίνοντας τους αυτό που έχουμε εμείς αυτοφυές και συνεχίζοντας εκείνοι την πορεία τους…

Όταν συνειδητοποιήσουμε τι είμαστε και πώς πρέπει να ψάξουμε για το κατάλληλο δοχείο.

Όταν ευθυγραμμιστούμε και γνωρίζουμε καλά τι έχουμε να δώσουμε και σε τι ποσότητα, αυτό θα έρθει διπλά μας αναπληρώνοντας ακριβώς την ποσότητα που χρειάζεται και πάντα βεβαία όταν είναι ή ώρα του αλλά και η δική μας…

Πηγή : therapywave.eu

 

Πηγή

Προβολές : 408

Ετικέτες:

Μπορείτε να κάνετε δωρεά είτε με τον λογαριασμό σας στην Paypal αν διαθέτετε , η και με Visa ή Mastercard μέσω Paypal

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.